Του Γιώργου Σαρρή
«Καμιά φορά προσπαθώ να θυμηθώ τις ασχολίες που είχα κατά καιρούς στη ζωή μου. Αλλά μια είναι η αξιοσημείωτη: ότι τα βράδια φρόντιζα πάντα να απαλύνω με καταχθόνια σχέδια τις μαύρες μου στιγμές.
Ίσως γι' αυτό, σκέφτομαι, φορούσαν τόσο παράδοξα καπέλα οι μεγάλοι εκπορθητές» Τ.Λειβαδίτης
Δύο παιδιά νεκρά, φοιτητές 21 και 22 χρονών από αυτοσχέδιο μαγκάλι! Κι άλλα τρία στην εντατική...
Το 2013! Το 2013 από αυτοσχέδιο μαγκάλι από ένα κομμάτι παλιού θερμοσίφωνα.
Δύο μάνες κάπου στην Ελλάδα ψάχνουν με τρόμο τα αρχικά...
Σ.Π και Ν.Π...
Ήταν τα δικά τους παιδιά; Θεέ μου... να μην είναι.
Κι όμως είναι. Είναι τα δικά μας παιδιά, τα παιδιά όλων μας που τσακίζονται οι ζωές τους, που δολοφονούνται στα γρήγορα ή αργά και λίγο-λίγο κάτω από τα «συνετά» βλέμματά μας..
Ο ένας από την Κρήτη λένε, ο άλλος από την Εύβοια, τι σημασία έχει πια;
Δεν είχαν να βάλουν πετρέλαιο κι έτσι ρίσκαραν στη φοβερή παγωνιά του κάμπου.
Οι δικοί τους πάλευαν με νύχια και με δόντια για το νοίκι...
Ήταν «δύο άτυχοι νέοι» είπαν στα δελτία...