Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

ΚΑΛΟΣ ΤΑ ΔΕΧΤΗΚΑΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΙΑ

ΛΑΜΟΓΙΑ ΠΕΣΤΕ ΑΛΕΥΡΗ

Η ........ ΣΑΣ ΓΥΡΕΥΕΙ

Έχουμε στην Σκόπελο 44 τυφλούς?


Ρε τι μαθαίνουμε βρε πλάκες αύριο !!

Ταβέρνα από την Σκόπελο στέλνει ένα μεγάλο δώρο στους Ευρωπαίους Εταίρους μας και στα κόμματα που υποστηρίζουν την τρόικα!

Αμελέτητα αγανακτισμένα πάνω σε αργόμισθες πατάτες!
Αν και σεις λοιπόν νοιώθετε «ευνουχισμένοι» απ’ τις εξελίξεις και προτιμάτε να...
αγανακτήσετε με την παρέα σας και λίγο κρασί, σας προτείνουμε να ακολουθήσετε την συνταγή μας. Ειδικά μάλιστα με βάση την σημερινή αδιανόητη κολοκυθιά «έχουμε πρωθυπουργό, δεν έχουμε πρωθυπουργό» προτείνω και κολοκυθάκια βραστά ως συνοδευτικό (για γαστριμαργικούς λόγους βράστε τα αλ ντέντε αν και για συμβολικούς μάλλον πολύ πλαδαρά θα ταίριαζαν). Και μην ξεχνάτε ότι το χιούμορ δεν φορολογείται εύκολα, αλλά μεταξύ μας, τους έχω ικανούς να εφεύρουν τρόπο να το ανάγουν σε τεκμήριο ευδαιμονισμού και άρα υπερπολυτελούς διαβίωσης! Καλομελέτα κι έρχεται…

Προετοιμασία: 1 ώρα μαρινάρισμα σε κόκκινο κρασί. Το μαγείρεμα συνολικά μισή ώρα περίπου (20 λεπτά οι πατάτες και 10 τα αμελέτητα). Προετοιμάστε τις πατάτες όσο μαρινάρονται τα αμελέτητα. Εύκολη συνταγή.

Υλικά για 4 άτομα
4 αμελέτητα βοδινά καθαρισμένα απ’ τη μεμβράνη τους και κομμένα με μια ελαφρώς διαγώνια κλίση σε κομμάτια πάχους 1-1.5 εκατ.
1 κλωναράκι φρέσκια ρίγανη, τα φύλλα
3 κλωναράκια δενδρολίβανο, τα φύλλα
3 κ.σ. βούτυρο
1 κιλό μέτριες πατάτες, καθαρισμένες και κομμένες πολύ λεπτές ροδέλεες (3 χιλιοστά)
3 φλ. κόκκινο κρασί
2 σκελίδες σκόρδο ολόκληρες
αλάτι, πιπέρι
Μαρινάρετε τα αμελέτητα: Βάζετε τα αμελέτητα να μαριναριστούν για 1 ώρα σε 1½ φλυτζάνι κρασί ρίχνοντας το μισό δεντρολίβανο και τη φρέσκια ρίγανη.
Ετοιμάζετε τις πατάτες: Σε μεγάλο φαρδύ τηγάνι ζεσταίνετε 2 κ.σ. βούτυρο και όταν κάψει ρίχνετε τις πατάτες σε μέτρια προς δυνατή φωτιά. Ανακατεύετε για 1-2 λεπτά να πάρουν βούτυρο παντού, ρίχνετε αλάτι και μπόλικο πιπέρι και το υπόλοιπο δενδρολίβανο. Στα 5 λεπτά χαμηλώνετε τη φωτιά, σκεπάζετε και μαγειρεύετε για περίπου 15-20 λεπτά, ανακατεύοντας 1-2 φορές ενδιάμεσα, μέχρι να κάνουν μια ελαφρυά κρούστα και να είναι μαλακές αλλά να μην διαλύονται. Αποσύρετε και τις βάζετε (χωρίς καπάκι) σε προθερμασμένο φούρνο στους 60ºC ώστε να παραμείνουν ζεστές μέχρι να ετοιμάσετε τα αμελέτητα.
Ετοιμάζετε τα αμελέτητα: Βγάζετε τα αμελέτητα απ’ τη μαρινάδα (την πετάτε) και τα στραγγίζετε. Σε ευρύχωρο τηγάνι ρίχνετε 1 κ.σ. βούτυρο να τσιγαριστεί σε μέτρια προς δυνατή φωτιά και τις σκελίδες του σκόρδου να δώσουν αρώματα. Προσθέτετε τα αμελέτητα και τα γυρνάτε κάθε τόσο να βγάλουν τα υγρά τους για περίπου 5 λεπτά, ρίχνετε αλάτι, πιπέρι και τα σβύνετε με το υπόλοιπο κρασί. Ανεβάζετε λίγο τη φωτιά και μαγειρεύετε για 3-5 λεπτά, να εξατμιστεί η μισή ποσότητα του κρασιού και να έχετε λίγη σάλτσα.

Σερβίρισμα: Φτιάχνετε μια φωλιά από πατάτες, τοποθετώντας τες κυκλικά και βάζετε τα αμελέτητα με την σάλτσα τους από πάνω τους (ώστε να τα τσιμπίσει πρώτα η δαγκάνα της εφορίας ή το πηρούνι των συνδαιτημόνων σας, αν μιλάμε κυριολεκτικά). Εμπλουτίζετε δε κατά βούληση το δείπνο με τους δικούς σας συμβολισμούς και ερμηνείες. Άντε και καλή όρεξη από την Σκόπελο!

ΠΟΙΟ ΚΟΜΜΑ ΘΑ ΨΗΦΙΣΕΤΕ ΣΤΗΝ ΣΚΟΠΕΛΟ ΣΤΙΣ 6 ΜΑΙΟΥ ΜΕΓΑΛΗ ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ SKOPELOSNEWS


Γ. Αυγερόπουλος: "Περισσότεροι οι ναυαγοί, παρά οι ναυτικοί "

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ, δημιουργός ντοκιμαντέρ και δημοσιογράφος
Τα ντοκιμαντέρ του Εξάντα, ψυχή του οποίου είναι ο Γιώργος Αυγερόπουλος, από την Αργεντινή και τη Γουατεμάλα, μέχρι την Ιρλανδία και την Ισλανδία, έφεραν στις οθόνες μας όψεις της αντίστασης, έδειξαν το κόστος της «ανάπτυξης» και τους υπαίτιους της κρίσης και ότι τα Μνημόνια δεν αποτελούν μονόδρομο. Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε καταθέτει την εμπειρία του για τον αγριό καπιταλισμό της εποχής μας.
Συνέντευξη στον Λεωνίδα Βατικιώτη


– Ο τίτλος του ντοκιμαντέρ για την Γουατεμάλα, Υπέροχη μακροοικονομία, ξεχείλιζε ειρωνεία. Ποια αντίθεση θέλατε να υπογραμμίσετε επιλέγοντας αυτό τον τίτλο;
– Νομίζω πως ο όρος «ανάπτυξη» θα πρέπει να επανεξεταστεί από τη διεθνή κοινότητα. Ζούμε στη μαγική εποχή όπου τα νούμερα δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματική ζωή. Δεν είναι δυνατόν να μιλάς για «ανάπτυξη» και ο πληθυσμός να λιμοκτονεί ή να ζει σε άθλιες συνθήκες. Στην περίπτωση της Γουατεμάλας, η κυβέρνηση δηλώνει περήφανη για μια ανάπτυξη που φτάνει το 4% και την ίδια στιγμή το 50% των παιδιών κάτω των 5 ετών υποσιτίζονται. Να τη βράσω λοιπόν τέτοια «ανάπτυξη»! Νομίζω πως μια ανάπτυξη που δεν καταμετρά κοινωνικούς παράγοντες και περιβαλλοντικούς παράγοντες μεταξύ άλλων, είναι ψεύτικα νούμερα σε ένα χαρτί χωρίς καμιά αξία απολύτως.
– Πιστεύεις ότι αντίστοιχα φαινόμενα ακραίων αντιθέσεων σε ένα περιβάλλον άνθησης των οικονομικών δεικτών έχουν πάψει να είναι χαρακτηριστικό χωρών της καπιταλιστικής περιφέρειας;
– Φυσικά και αυτό θα εντείνεται συνεχώς. Πιστεύω πως το πρόβλημα είναι συστημικό. 
Παρατηρώντας την παγκόσμια εικόνα εύκολα βλέπουμε πως υπάρχουν πλέον περισσότεροι ναυαγοί παρά ναυτικοί. Το σύστημα αφού αυτοπυροβολήθηκε στο πόδι το 2008, ξερνάει κόσμο και καταπίνει ζωές. Τα βιβλία της ιστορίας του μέλλοντος ίσως χαρακτηρίσουν την εποχή που ζούμε τώρα ως «Τα χρόνια του άγριου καπιταλισμού», του αγριότερου οικονομικού μεσαίωνα που γνώρισε ποτέ η ιστορία.
– Στο πιο πρόσφατο ντοκιμαντέρ του Εξάντα, Μαθήματα από τους Βίκινγκς αναφέρεις κάποια στιγμή πως απειλούσαν την Ισλανδία ότι θα γίνει «κράτος παρίας» και «Κούβα του Βορρά» αν προχωρήσει σε παύση πληρωμών. Ποια είναι όμως η πραγματικότητα που συναντήσατε και καταγράψατε;
– Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι όλα είναι θέμα επιλογών. Δεν υπάρχουν μονόδρομοι. Η Ισλανδία άφησε τις τράπεζές της να καταρρεύσουν αρνούμενη να φορτωθούν οι πολίτες χρέη που προκάλεσαν ιδιωτικές εταιρείες (οι τράπεζες δηλαδή). Σήμερα τέσσερα χρόνια μετά, η Ισλανδία πάει πολύ καλά σύμφωνα άλλωστε και με τις εκθέσεις του ΔΝΤ. Από την άλλη, η Ιρλανδία διάλεξε τον ακριβώς αντίθετο δρόμο. Επέλεξε να στείλει στους πολίτες της τον λογαριασμό για τα χρέη των τραπεζών και έτσι η χώρα μπήκε στο κλαμπ των χωρών που υποφέρουν από την κρίση. «Δηλαδή ιδιωτικοποιούμε τα κέρδη αλλά εθνικοποιούμε τις απώλειες;» ρώτησε ο πρόεδρος της Ισλανδικής Δημοκρατίας, Όλαφουρ Γκρίμσον, που μοιάζει σαν να έρχεται από άλλο πλανήτη. Σε αυτή τη λογική απορία που πιστεύω ότι αντανακλά τις απόψεις εκατομμυρίων κατοίκων του πλανήτη, ότι δηλαδή «δεν είναι δίκαιο να πληρώνω χρέη μιας ιδιωτικής εταιρείας που την κακοδιαχειρίστηκαν», οι υπέρμαχοι της σχολής σκέψης που λέγεται νεοφιλελευθερισμός απαντούν «ναι, αλλά οι τράπεζες είναι οι αρτηρίες του συστήματος, θέλουμε να διατηρήσουμε το σύστημα ζωντανό». Το παράδειγμα λοιπόν της Ισλανδίας μας δείχνει ότι αυτό γίνεται και είναι βιώσιμο. Δεν είναι δυνατόν να μας λένε «έχουμε ελεύθερη αγορά, πάρτε το κράτος μακριά, αφήστε την αγορά να αυτορυθμιστεί» και όταν γίνεται η ζημιά οι τράπεζες να τρέχουν στον μπαμπά - κράτος, ζητώντας του να πληρώσει τα σπασμένα.
Δεν προκαλεί επίσης έκπληξη και το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις της Αγγλίας, της Ολλανδίας ακόμη και το ΔΝΤ σεβάστηκαν παρά τις αρχικές τους αντιρρήσεις τη θέληση των Ισλανδών;
– Όλα είναι θέμα διαπραγμάτευσης. Είναι καλό να λες μερικές φορές «όχι». Το είπε ο πρόεδρος της Ισλανδικής Δημοκρατίας δυο φορές καλώντας σε δημοψήφισμα και αυτό το «όχι» το επικύρωσε δυο φορές ο ισλανδικός λαός. Κάθε φορά που οι Ισλανδοί έλεγαν «όχι», Βρετανοί και Ολλανδοί τους προσέφεραν καλύτερους όρους. Πλέον αποφασίστηκε ότι οι ξένοι καταθέτες δεν θα αποζημιωθούν από τους Ισλανδούς πολίτες αλλά από την εκποίηση περιουσιακών στοιχείων, κτιρίων κ.λπ. των τραπεζών, κάτι που ακούγεται λογικό. Τώρα, σε σχέση με το ΔΝΤ, οι πολιτικοί της αριστερής κυβέρνησης λένε πως έπεισαν τον οργανισμό με σοβαρά επιχειρήματα όπως ότι δεν είχαν καμία εμπειρία εργασίας σε ένα σκανδιναβικό κράτος (κάτι που ήταν αλήθεια) και επομένως θα έπρεπε να τους αφήσουν να σχεδιάσουν μόνοι τους τα μέτρα εξόδου από την κρίση.

– Πλήρη αντιστροφή των όσων συνηθίζεται να συμβαίνουν σε περίοδο κρίσης συνιστά επίσης και το συμπέρασμα που αναφέρεται κάποια στιγμή πως μετά την κρίση, η ανισοκατανομή εισοδήματος έγινε μικρότερη. Μειώθηκαν δηλαδή οι εισοδηματικές ανισότητες. Πώς συνέβη αυτό;
– Το συμπέρασμα δεν είναι δικό μου, το αναφέρει ο ίδιος ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην Ισλανδία και άπτεται των δικών τους μετρήσεων. Συνέβη όταν τα περισσότερα βάρη τα επωμίστηκαν τα πιο εύπορα στρώματα της κοινωνίας.
– Κατά το ταξίδι σας στην Ισλανδία και στο πλαίσιο άλλων σας διεθνών επαγγελματικών επαφών, ποιες αντιδράσεις συναντάτε όταν τους λέτε ότι έρχεστε από την Ελλάδα;
– Στην Κολομβία μας αποκαλούσαν pobrecitos Griegos. Φτωχούληδες Έλληνες. Με καλή διάθεση, με συμπάθεια. Στο αεροδρόμιο συνάντησα ένα γερμανικό συνεργείο της ZDF. Όταν τους είπα ότι είμαι από την Ελλάδα, άλλαξε το ύφος τους. Σε ένα φεστιβάλ ένας αυστριακός κινηματογραφιστής στην ηλικία μου είπε «εσείς φταίτε δηλαδή για την κατάσταση στην Ευρώπη» και άκουσε τα εξ αμάξης από την Αναστασία, την παραγωγό και σύντροφό μου.
«ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ»
«Τα προβατάκια ξυπνήσαμε, δεν είμαστε πια προβατάκια»
– Περίμενες ποτέ, όταν για παράδειγμα ασχολήθηκες για πρώτη φορά με την Αργεντινή, ότι σχετικά όμοιες καταστάσεις θα ζούσαμε και στην Ελλάδα;
– Ειλικρινά όχι. Μάλιστα θυμάμαι ότι φεύγοντας από το Μπουένος Άιρες σκεφτόμουν ότι ποτέ δεν θα ήθελα να δω τη χώρα μου σε τέτοια κατάσταση. Ήταν μια εφιαλτική σκέψη που πέρασε αστραπιαία από το μυαλό μου και την έδιωξα γρήγορα. Εμείς τότε είχαμε μπει στο ευρώ, σε μερικές βδομάδες τα ATM των τραπεζών θα άρχιζαν να βγάζουν τα νέα χαρτονομίσματα. Θυμάμαι ότι είχα πάρει μαζί μου στην Αργεντινή μία υπέροχη ανάλυση του Κώστα Βεργόπουλου που είχε δημοσιευτεί στην Ελευθεροτυπία, στις κίτρινες σελίδες. Το άρθρο με αφορμή την κρίση στην Αργεντινή προειδοποιούσε για μια ενδεχόμενη «φούσκα» του ευρώ. Αποδείχθηκε προφητικό...

– Τι είναι αυτό τελικά που έκανε την Ισλανδία να αποτελέσει την εξαίρεση σε μια δραματική επανάληψη της πικρής Λατινοαμερικανικής εμπειρίας τόσο στην Ελλάδα όσο και στον «υπάκουο τίγρη», την Ιρλανδία;
– Το ανάστημα του Προέδρου της Δημοκρατίας, η συνολική αντίδραση ενός φιλήσυχου (ως τότε) λαού, η βαθειά δημοκρατική του κουλτούρα και η σοβαρή διαπραγμάτευση.
– Τα ντοκιμαντέρ του Εξάντα έχουν αποκτήσει πολλούς φίλους, ειδικά μάλιστα την τελευταία διετία. Ποια είναι πιστεύεις η συνταγή της επιτυχίας σας;
– Δεν έχουμε καμιά συνταγή επιτυχίας. Απλώς έχει παρέλθει ο καιρός της αθωότητας. Εδώ και 12 χρόνια λέμε «τίποτα δεν είναι μακριά, όλα είναι δίπλα μας». Εδώ και 12 χρόνια λέμε τα ίδια πράγματα με διαφορετικές αφορμές. Μιλάμε για την κοινωνική αδικία, την εκμετάλλευση, για την ασύδοτη αγορά που καταβροχθίζει ανθρώπους, απλώς αυτά γίνονταν σε τόπους που πολλοί νόμιζαν ότι είναι πολύ μακριά από αυτούς. Παλιότερα μας χαρακτήριζαν γραφικούς, «εξωτικά πουλιά». Τώρα όχι. Τώρα όλα αυτά τα ζητήματα μας χτυπούν την πόρτα. Και μέσα σε αυτή τη φασαρία, ο κόσμος «εκπαιδεύεται» πολιτικά. Όπως φώναζε ένας διαδηλωτής στην Αργεντινή το 2001, «τα προβατάκια ξυπνήσαμε, δεν είμαστε πια προβατάκια! Η επανάσταση της φάρμας των ζώων!». Αυτό συμβαίνει και εδώ, και είναι, αν θες, το μόνο καλό που αφήνει πίσω της αυτή διαδικασία. Μαθαίνουμε με τον σκληρό τρόπο, αυτό που έμαθαν και άλλοι λαοί, ότι τίποτα δεν είναι αυτονόητο και δεδομένο, ότι ο κόσμος μας μπορεί να ανατραπεί από τη μια στιγμή στην άλλη, μαθαίνουμε σιγά-σιγά την αλληλεγγύη. Έτσι σήμερα οι δουλειές μας αποκτούν άλλη ερμηνεία, άλλη χρηστικότητα. Προσθέτουν άλλο ένα κομμάτι του παζλ στην σύνθετη δική μας πραγματικότητα.

Ιστοσελίδα του "Εξάντα"

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ TOY ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟΥ ΤΗΣ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ


Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ καταγγέλλει την καταστροφή του προεκλογικού περιπτέρου και υλικού της τα ξημερώματα της Τρίτης 24 Απρίλη. Δεν είναι πρώτη φορά που ανάλογα περιστατικά λαμβάνουν χώρα στη γειτονιά μας και αλλού, με επιθέσεις σε προεκλογικά περίπτερα και αγωνιστές. Ζούμε στην εποχή που η επίθεση του Μαύρου Μετώπου Συγκυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ διαλύει κάθε έννοια εργατικού, κοινωνικού και δημοκρατικού δικαιώματος, στοχοποιεί το κίνημα, την Αριστερά και κάθε φωνή αντίστασης, ενώ ταυτόχρονα αξιοποιεί τις επιθέσεις παρακρατικών μηχανισμών και φασιστικών ομάδων για να τρομοκρατήσει τον αγωνιζόμενο λαό και να περισώσει ό,τι έχει απομείνει από το σάπιο αστικό πολιτικό σύστημα που καταρρέει.
Καλούμε τους εργαζομένους και τη νεολαία της Πετρούπολης, κάθε άνθρωπο που αντιστέκεται στη σύγχρονη βαρβαρότητα να καταδικάσουν και να απομονώσουν τέτοιες πρακτικές και πολιτικές παρακρατικών και νεοναζιστικών συμμοριών. Η τρομοκρατία και η καταστολή δεν μας λυγίζουν! Ανυποχώρητα θα συνεχίσουμε να βαδίζουμε στο δρόμο του αγώνα! Οι εργαζόμενοι και η νεολαία να μην τρομοκρατηθούν από τις επιθέσεις που εξαπολύει το Μαύρο Μέτωπο και τα δεκανίκια του. Να δυναμώσουν την πάλη τους για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής και της σύγχρονης βαρβαρότητας, στην προοπτική συγκρότησης ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής, με ισχυρή, μαχητική, αντικαπιταλιστική Αριστερά, που αποτελεί αναγκαίο όρο για να τους ανατρέψουμε και να πάρουμε πίσω όσα μας έχουν κλέψει.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πετρούπολης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟ ΒΕΝΙΖΕΛΟ

Καλησπέρα σας. Θα σας παρουσιάσω το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, ένα ψηφοδέλτιο αγωνιστικό, αντιπροσωπευτικό, αυθεντικό, ένα ψηφοδέλτιο που αποτυπώνει τη δημιουργική και αισιόδοξη Ελλάδα αλλά και την Ελλάδα που πατάει γερά στο έδαφος της πραγματικότητας, που γνωρίζει τι περνάει κάθε Έλληνας και κάθε Ελληνίδα.

Χρειαζόμαστε όμως έναν τόνο αισιοδοξίας, χρειαζόμαστε μια τελευταία προσπάθεια που πρέπει να την κάνουμε όλοι μαζί ενωμένοι οι Έλληνες και εφ' όσον οι Έλληνες αγωνιζόμαστε, θα πετύχουμε.

1. Την πρώτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας, καταλαμβάνει ο Ολυμπιονίκης μας Πύρρος Δήμας. Ο Πύρρος με τα 4 ολυμπιακά μετάλλιά του, συμβολίζει την Ελλάδα που προσπαθεί, αγωνίζεται και πετυχαίνει, συμβολίζει την Ελλάδα που πρέπει να σηκωθεί και πάλι και να σταθεί όρθια.
Πρέπει να σηκώσουμε από πάνω το μεγάλο βάρος της δημοσιονομικής εξάρτησης, το μεγάλο βάρος του μνημονίου. Πρέπει να κάνουμε την άρση αυτού του εθνικού βάρους που την ξεκινήσαμε με τη μείωση του δημοσίου χρέους.
Θέλω να ευχαριστήσω τον Πύρρο γιατί δέχθηκε να ενταχθεί στην ενεργό πολιτική και να είναι στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ μαζί με τους υπολοίπους 11 υποψηφίους μας. Έχει τιμήσει την Ελλάδα, έχει σηκώσει ψηλά την ελληνική σημαία, μας έχει κάνει ν’ ακούσουμε περήφανοι τον εθνικό μας ύμνο και είναι ένα πρόσωπο που πρέπει να το τιμήσουμε, που συμβολίζει την εθνική μας ενότητα.

2. Τη δεύτερη θέση του ψηφοδελτίου δικαιωματικά κατέχει η Φώφη Γεννηματά, η Εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, τέως Υπουργός, τέως Υπερνομάρχης Αθηνών – Πειραιώς, η Φώφη είναι η στενότερη συνεργάτριά μου στη μάχη που δίνουμε για τις εκλογές αυτές και πρέπει να σας πω ότι, για μια ακόμη φορά, πολλοστή φορά, έχω εκτιμήσει την προσωπικότητά της, την πολιτική της κρίση, τη συνέπειά της, την αγωνιστικότητά της και φυσικά, το απαράμιλλο ήθος της.

3. Την τρίτη θέση την καταλαμβάνει ένα νέο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, ο Νίκος Ανδρουλάκης, Πολιτικός Μηχανικός, 33 ετών. Είναι ένα στέλεχος που βγαίνει από τα σπλάχνα της νεολαίας και θέλω να ελπίζω ότι με τον τρόπο αυτό, δίνουμε ένα κίνητρο στους νέους ανθρώπους να παρακολουθήσουν το λόγο μας και τη δράση μας.

4. Την τέταρτη θέση καταλαμβάνει στο ψηφοδέλτιό μας ο Καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης, Καθηγητής του πανεπιστημιακού συστήματος της πολιτείας του Maryland στις ΗΠΑ, Ειδικός στο Δίκαιο της Θάλασσας, παλαιό στέλεχος του ΠΑΚ, ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Σύμβαση του Montego Bay, που κατέληξε στο ισχύον Δίκαιο της Θάλασσας.
Ο Καθηγητής Καρυώτης, είναι ένας άνθρωπος που αγωνίζεται για τις θαλάσσιες ζώνες, για την υφαλοκρηπίδα, για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, ένας άνθρωπος που πιστεύει βαθιά στα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα.

5. Την πέμπτη θέση καταλαμβάνει μια νέα δικηγόρος, 29 χρόνων, η Κυριακή Σταμαδιάνου, Αντιπρόεδρος της Ένωσης Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων της Αθήνας. Μια κοπέλα που αγωνίζεται στη μάχιμη δικηγορία και που αντιπροσωπεύει χιλιάδες νέους αγωνιζόμενους συναδέλφους της, αγωνιζόμενους μέσα την κρίση, γιατί η κρίση χτυπάει και τους νέους επιστήμονες και επαγγελματίες.

6. Την έκτη θέση την καταλαμβάνει μια ακαδημαϊκή προσωπικότητα, ο Καθηγητής Αθανάσιος Τσαυτάρης, Καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, πρώην Γενικός Γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας, Διευθυντής του Ινστιτούτου Αγροτοβιοτεχνολογίας, του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης.
Ο Καθηγητής κ. Τσαυτάρης συνδυάζει την ακαδημαϊκή παρουσία, την ερευνητική εμπειρία, τεράστια, σε τομείς που έχουν σχέση με το εθνικό μας πρόταγμα, το νέο εθνικό παραγωγικό μοντέλο, το νέο μοντέλο αγροτικής παραγωγής. Και φυσικά την Ελλάδα που ερευνά και που καταγράφεται διεθνώς βιβλιογραφικά.

7. Στην έβδομη θέση ο Τάσος Φλάμπουρας, ένας νέος επιχειρηματίας με τεράστιες επιτυχίες στο χώρο των τεχνολογιών του διαδικτύου σε διεθνές επίπεδο. Είναι ένας από τους Έλληνες που δραστηριοποιείται με έδρα την Ελλάδα στην παγκόσμια αγορά των τεχνολογιών του διαδικτύου.

8. Στην όγδοη θέση, μια νέα γυναίκα 29 χρόνων, η Άρτεμις Παπαδάκου, Αρχιτέκτων, που εργάζεται στην Ελλάδα αλλά και στη Νέα Υόρκη, που ασχολείται με τον αρχιτεκτονικό φωτισμό, που έχει έντονη επιστημονική, επαγγελματική και επιχειρηματική παρουσία.

9. Στην ένατη θέση, ο εκπρόσωπος των ατόμων με αναπηρία, ο Σωτήρης Γκασούκας, Δικηγόρος, Οικονομολόγος.

10. Στη δέκατη θέση, η κα Άννα Πάντου, Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας Αναπήρων Παίδων, της ΕΛΕΠΑΠ Θεσσαλονίκης. Μια γυναίκα αφιερωμένη στην υπηρεσία των ανάπηρων παιδιών, των παιδιών με προβλήματα εγκεφαλικής παράλυσης.

11. Στην ενδέκατη θέση μια υποδειγματική περίπτωση νέου αγρότη, καινοτόμου επιχειρηματία στον αγροτικό τομέα που έφυγε από την Αθήνα, εγκαταστάθηκε στην Ιεράπετρα και μέσα σε λίγα χρόνια απέδειξε ότι μπορεί να κάνει θαύματα δουλεύοντας στην ελληνική γη. Πρόκειται για το Φραγκίσκο Μπριλάκη.

12. Την δωδέκατη θέση, την τελευταία θέση του ψηφοδελτίου καταλαμβάνει μια ακόμη νέα γυναίκα 30 χρόνων, Γιατρός, η Μαρία Αναγνωστοπούλου, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, που την είχαμε επιστρατεύσει και στην Επιτροπή Ανάδειξης Υποψηφίων του Κινήματος.

Αυτό είναι το ψηφοδέλτιό μας και με αυτό το ψηφοδέλτιο που συμβολίζει πολλά πράγματα, δίνουμε τη μάχη για τη νίκη στις εκλογές, για την πρωτιά, για την αυτοδύναμη Ελλάδα, για τη μεγάλη εθνική συμμαχία των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων της υπευθυνότητας, της αλληλεγγύης και των προοδευτικών μεταρρυθμίσεων.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Προεκλογικές εκδηλώσεις της ΟΚΔΕ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη


ATTIKΗ
ΓΑΛΑΤΣΙ – ΠΑΤΗΣΙΑ: Πέμπτη 3 Μαϊου, 7:00 μμ, Πολυχώρος “ΕΚΣΤΑΝ”, Καυτατζόγλου 5 (προέκταση Γαλατσίου μετά την Πατησίων), α’ όροφος
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ: Τρίτη 24 Απριλίου, 7:00 μμ, Θεατράκι Χιλής
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ: Τετάρτη 25 Απριλίου, 7:00 μμ, 3ο Δημοτικό Σχολείο (Φιλιπουπόλεος 58)
ΤΟΥΜΠΑ-ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓ. ΘΕΡΑΠΟΝΤΑ: Παρασκευή 27 Απριλίου, 7:00 μμ
ΚΕΝΤΡΟ: Δευτέρα 30 Απριλίου, 7:00 μμ, Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης (Αριστοτέλους 32)

Ενάντια στους συστημικούς εκβιασμούς και τις εκλογικές αυταπάτες



 Να στηρίξουμε-ενισχύσουμε τις δυνάμεις
της Αντίστασης και της Ελπίδας


Αυτές οι εκλογές έρχονται σε μια περίοδο έντασης και  όξυνσης τόσο της επίθεσης του ντόπιου κεφαλαίου στην εργατική τάξη της χώρας, αλλά και των Αμερικάνων και Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών απέναντι στο λαό μας χωρίς ωστόσο αυτοί, να ξεχνάνε τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς.

Τα μέτρα, τα μνημόνια, οι απολύσεις, η γενικότερη επίθεση έχουν στόχο να διαμορφώσουν την κυριαρχία του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου με ακόμη πιο επικίνδυνους όρους, πάνω στον εργαζόμενο λαό, τη νεολαία και την εργατική τάξη της χώρας.

Οι εκλογές λοιπόν, τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, “έρχονται” για να απαντήσουν σ'ένα βασικό ερώτημα: ποιός θα επιβάλλει το νέο πακέτο μέτρων-ξεζουμίσματος του λαού, ποιος θα συνεχίσει την ίδια βάρβαρη και αντιλαϊκή ¨δουλειά¨και των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Σίγουρα οι Αμερικάνοι και οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές θα προωθήσουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όχι μόνο συγκεκριμένα κόμματα αλλά και συγκεκριμένους πολιτικούς εκπροσώπους, ικανούς για να διασφαλίσουν ο καθένας τα δικά του συμφέροντα.

Θέλουν οι εδώ υποτακτικοί τους να συνεχίσουν την ¨καλή δουλειά¨με περισσότερα πλέον φόντα μιας και αυτή θα γίνει με “νωπή λαϊκή εντολή”.

Ποιά θα είναι αυτή η ¨καλή δουλειά”;

Η επιβολή ενός κοινωνικού και εργασιακού μεσαίωνα για το λαό και τη νεολαία.

 Το βύθισμα τους στην ανεργία, την πείνα και την εξαθλίωση. Το ξεζούμισμα της εργατικής τάξης και του λαού και η μεταφορά του πλούτου και του μόχθου τους στο ντόπιο κεφάλαιο καθώς και προς τις ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις. 

Κι όλα αυτά, για να ξεπεράσουν την κρίση τους μετακυλίοντάς την προς τα κάτω. Πατώντας-λεηλατώντας-εξαθλιώνοντας την εργατική τάξη και το λαό.

Η  συνέχιση της κυριαρχίας τους και το περαιτέρω αλυσόδεμα της χώρας με δεσμά εξάρτησης σε όλα τα πεδία (πολιτικό-οικονομικό-στρατηγικό), προκειμένου να τη χρησιμοποιούν όπως κι όποτε και για ό,τι θέλουν.

Η εκλογική σκακιέρα, από πλευράς συστήματος λοιπόν, προσπαθεί να στηθεί με τρόπο τέτοιο, ούτως ώστε η νέα κυβέρνηση ή ο νέος(;) κυβερνητικός συνασπισμός να εξυπηρετήσεις-υπερασπίσει-ακολουθήσει την αδηφάγα αντιλαϊκή πολιτική και των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Και είναι φανερό ότι το σύστημα ενισχύει ή μάλλον υπέρ-προβάλλει φασίζουσες “λογικές” ως πατερίτσες για να ξανασταθεί στα πόδια του. Για να τρομοκρατήσουν και να  αποπροσανατολίσουν την οργή και την αγανάκτηση του λαού.

Απ'τα Αριστερά τώρα, όπου ο ρεφορμισμός, ο οπορτουνισμός και οι εκλογικές αυταπάτες (ειδικά αυτήν την περίοδο) έχουν την τιμητική τους!

Απόψεις περί χούντας, κατοχής και μισό-ιμπεριαλιστικής χώρας που αποπροσανατολίζουν απ'το επίδικο της αντιιμπεριαλιστικής πάλης και του αγώνα για το σπάσιμο των αλυσίδων της εξάρτησης. Υπερεπαναστικοί (;;) βερμπαλισμοί και άκαιρα αιτήματα ή προτάσεις (σε ποιόν άραγε...;) τα οποία δεν μας πείθουν αν όντως εκφράζουν τις ανάγκες του λαού τη δεδομένη χρονική περίοδο ή αν όντως αποτελούν αιτήματα που που δείχνουν το δρόμο της αντίστασης και του αγώνα. Θέσεις και αιτήματα που δεν μας πείθουν για το ποιό είναι το υποκείμενο που θα τα υλοποιήσει όλα αυτά, αλλά αλλά κυρίως δεν μας πείθουν για το πότε θα εφαρμοστούν και σε ποιό σύστημα.

Και βέβαια απόψεις που ούτε απ'τα λεγόμενά τους αλλά ούτε απ'την κίνησή τους φαίνεται η εμπιστοσύνη στο λαό, την εργατική τάξη και τους αγώνες τους.

Αγώνες που ειδικά τον τελευταίο καιρό εντείνονται, αποδεικνύοντας προς όλες τις κατευθύνσεις, πως ο λαϊκός παράγοντας εναντιώνεται στην πολιτική που του επιβάλλει ένα μέλλον μέσα στην πείνα, την ανεργία και την εξαθλίωση, αγώνες που πραγματικά δείχνουν τη διάθεση του λαού να αντισταθεί, να διεκδικήσει όλα όσα θέλουν να τους στερήσουν.

Αγώνες που δείχνουν πως ο λαός θέλει να βγει στο προσκήνιο να διεκδικήσει την ίδια του τη ζωή.

Σ'αυτές τις εκλογές λοιπόν, να στηρίξουμε δυνάμεις που δεν έχουν εκλογικές αυταπάτες. Που δεν πιστεύουν πως η λύση των προβλημάτων μας θα έρθει μέσα από τις κάλπες, αλλά μέσα από τους αγώνες της εργατικής τάξης, του λαού και της νεολαίας.

Δυνάμεις που μάχονται από πριν αλλά θα μάχονται και μετά τις εκλογές, για την οικοδόμηση ενός μαζικού και οργανωμένου εργατικού -λαϊκού κινήματος, ικανό να αγωνιστεί και να πετύχει το σταμάτημα της επίθεσης, την ανατροπή των μέτρων και το σπάσιμο των αλυσίδων της εξάρτησης και του ιμπεριαλισμού.

Δυνάμεις που μάχονται για την ανατροπή της πολιτικής της πείνας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης.

Να στηρίξουμε τις δυνάμεις της αντίστασης και της ελπίδας.

Να στηρίξουμε το ψηφοδέλτιο των ΚΚΕ(μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ.

Στηρίξτε-Ψηφίστε
ΑΠΟ ΤΟΝ "Μ.Β"

Βόλος: Ομιλητής ο Ν. Σοφιανός στη συγκέντρωση του ΚΚΕ

SOFIANOSΤην Παρασκευή 27 Απριλίου και ώρα 8 μ.μ. στην πλατεία Πανεπιστημίου θα πραγματοποιηθεί προεκλογική συγκέντρωση του ΚΚΕ με ομιλητή τον κ. Νικ. Σοφιανό, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιο βουλευτή στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΚΚΕ.

Καταγγελία του ΕΕΚ


Καταγγέλλουμε την τραμπούκικη επίθεση μελών της ΚΝΕ και του ΚΚΕ σε συντρόφους τους ΕΕΚ στo Πάντειο Πανεπιστήμιο, την Τρίτη 23 Απριλίου.
Με κραυγές και ύβρεις επιτέθηκαν στους συντρόφους μας, φωνάζοντας ότι θεωρούν τους τροτσκιστές χειρότερους από φασίστες και μας θεωρούν χειρότερους εχθρούς και από την Χρυσή Αυγή.
Μερικοί νομίζουν, ότι μπορούν να νεκραναστήσουν την σταλινική σχολή της πλαστογραφίας και των εγκλημάτων της δεκαετίας του ’30. Το επαναστατικό κομμουνιστικό κίνημα στην πάλη για  εργατική εξουσία θα πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων της Ιστορίας τα σταλινικά απολιθώματα.
Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα
 24/4/2012

Περιοδεία σε εργοστάσια της Βιομηχανικής Περιοχής Βόλου πραγματοποίησε ο Γιώργος Λούμας, γραμματέας της ΝΕ Μαγνησίας του ΚΚΕ και υποψήφιος βουλευτής.


Περιοδεία σε εργοστάσια της Βιομηχανικής Περιοχής Βόλου πραγματοποίησε ο Γιώργος Λούμας, γραμματέας της ΝΕ Μαγνησίας του ΚΚΕ και υποψήφιος βουλευτής.
    Στη συζήτηση με τους εργαζόμενους τονίστηκε η ανάγκη οι βιομηχανικοί εργάτες πρώτα και κύρια, να βγάλουν συμπεράσματα από τη στάση των κομμάτων του κεφαλαίου και των αναχωμάτων τους τα τελευταία χρόνια μέσα στην καπιταλιστική οικονομική κρίση. Τη στάση των εκπροσώπων τους στο συνδικαλιστικό κίνημα και στην περιοχή μας, στα σωματεία που πλειοψηφούν, στο Εργατικό Κέντρο. Τα «έργα και οι ημέρες» των εκπροσώπων του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και της ΔΗΜΑΡ, αλλά και άλλων ομάδων στα συνδικάτα και τα σωματεία στο Βόλο είναι ενδεικτικά για να κατανοηθεί η ανάγκη να τιμωρηθούν από τους εργάτες. Η στάση τους στη Χαλυβουργία, στον κλάδο του Μετάλλου, στο Εμπόριο, στους ΟΤΑ, στα ξενοδοχεία και αλλού να είναι κριτήριο ψήφου σε αυτές τις εκλογές.
    Οι εργάτες έχουν επιλογή, υπάρχει λύση! Να στηρίξουν το Κόμμα τους, το ΚΚΕ, να οργανωθούν στο δρόμο της αντεπίθεσης! Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που τους λέει ότι αυτοί έχουν τη δύναμη, αυτοί παράγουν τον πλούτο και πρέπει να τον πάρουν στα χέρια τους! Απορρίπτουμε την προσπάθεια που κάνουν από κοινού όλες οι υπόλοιπες δυνάμεις να εμφανίσουν το ΚΚΕ σαν κόμμα των «όχι», κόμμα διαμαρτυρίας, κόμμα που κάνει εύκολα κριτική και που δήθεν δεν έχει πρόταση, μόνο και μόνο γιατί έχουμε πει ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχουμε σε κανένα σχήμα κυβερνητικό, τονίζοντας ακριβώς ότι φιλολαϊκή κυβέρνηση μέσα στην Ε.Ε. με κυριαρχία των μονοπωλίων, δεν μπορεί να υπάρξει, είναι αυταπάτη. Η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, ο δρόμος ανάπτυξης που έχει στο επίκεντρο την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών, η επικαιρότητα της λαϊκής εξουσίας και οικονομίας, του κεντρικού σχεδιασμού, επιβεβαιώνεται από τα ιστορικά όρια του καπιταλισμού που σαπίζει, είναι μια συζήτηση μόνιμη που κάνουμε με τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα ακριβώς επειδή η υλοποίησή της θα είναι έργο του λαϊκού κινήματος. Το ΚΚΕ δεν παλεύει για να κυβερνήσει το ίδιο, παλεύει για να κατακτήσει η εργατική τάξη την εξουσία της που θα την ασκήσει σε όφελος όλου του λαού. Σε αυτή την εξουσία το ΚΚΕ θα πρωταγωνιστεί και θα παλεύει από τη συγκεκριμένη θέση, που θα είναι και κυβερνητική, για την εδραίωση της εργατικής εξουσίας και οικονομίας. Η διακυβέρνηση του καπιταλισμού αν θα είναι μπλε, πράσινη, ροζ ή άλλος συνδυασμός χρωμάτων δεν πρέπει να είναι το δίλημμα για το λαό. Αυτό που πρέπει, μπροστά στις 6 Μάη, να παλέψει ο λαός, είναι να βγει όσο πιο αδύναμη κυβέρνηση γίνεται, όποια κι αν είναι, να ισχυροποιήσει αποφασιστικά το ΚΚΕ, ώστε την επόμενη μέρα από καλύτερες θέσεις να δώσουμε τη μάχη για την ανασυγκρότηση του λαϊκού κινήματος, την παρεμπόδιση των αντιλαϊκών μέτρων και για να ανοίξει ο δρόμος της προοπτικής.


το Γραφείο Τύπου της
Ν.Ε. Μαγνησίας του ΚΚΕ

Δίκη ΣΠΦ - 13η συνεδρίαση, Παρασκευή 20.4.12

Μια συγκλονιστική επιστολή της Αθηνάς Τσάκαλου, μητέρας των Χρήστου και Γεράσιμου Τσάκαλου, σφράγισε τη σημερινή συνεδρίαση του τρομοδικείου του Κορυδαλλού, μολονότι δεν διαβάστηκε. Με περηφάνια και αγωνιστικό σθένος η Αθηνά Τσάκαλου αρνήθηκε να καταθέσει στο δικαστήριο, το οποίο την κάλεσε ως μάρτυρα. Η επιστολή της κατατέθηκε από το συνήγορο υπεράσπισης, ενώ η ίδια η Αθ. Τσάκαλου ήταν παρούσα στη δικαστική αίθουσα, για να μην τολμήσει κανένας να την κατηγορήσει για δειλία. Ο πρόεδρος ανακοίνωσε ότι η επιστολή κατατίθεται στα πρακτικά και δεν τόλμησε να διατυπώσει καμιά απειλή εναντίον της. Ολόκληρη η επιστολή θα δημοσιευτεί στο τέλος αυτού του ρεπορτάζ, γιατί νομίζουμε πως πρέπει να τη μάθει ολόκληρος ο ελληνικός λαός. Τέτοιες τοποθετήσεις δεν πρέπει ν’ αραχνιάζουν στους γκρίζους φακέλους κάποιων δικογραφιών.

Η συνεδρίαση άρχισε με απόντες τους απεργούς πείνας Χρήστο Τσάκαλο και Δαμιανό Μπολάνο, δήλωση των οποίων διάβασε ο Γ. Νικολόπουλος. Προηγουμένως δήλωσε έκανε ο Μ. Νικολόπουλος, ζητώντας διακοπή μιας βδομάδας, λόγω της απεργίας πείνας που πραγματοποιούν τα φυλακισμένα μέλη της ΣΠΦ («και ο αναρχικός επαναστάτης Θεόφιλος Μαυρόπουλος, μ τον οποίο στον αγώνα για την αξιοπρέπεια βαδίζουμε μαζί και εντός των τειχών»).  Ο Μ. Νικολόπουλος δήλωσε ότι η απεργία πείνας γίνεται με οργανωμένο τρόπο (τα φυλακισμένα μέλη της ΣΠΦ μπαίνουν σταδιακά στην απεργία πείνας) και έχει ως αίτημα τη μεταγωγή των Γεράσιμου Τσάκαλου και Παναγιώτη Αργυρού από τις φυλακές Δομοκού στις φυλακές Κορυδαλλού. «Στο δικαστήριο λέμε να διακόψει την διαδικασία σήμερα, αφού η απουσία των συντρόφων μας είναι κομβική στη θεώρηση μας πως αυτό το στρατοδικείο είναι για εμάς ένα δημόσιο βήμα για τις ιδέες μας και τις αντιλήψεις μας. Οι απεργοί προφανώς δεν μπορούν να μετακινηθούν, άρα και γι’ αυτό δεν μπορούν να παραστούν. Οσο η απεργία πείνας συνεχίζεται αυτό το δικαστήριο δεν πρέπει να συνεχιστεί. Ας διακόψει για μια βδομάδα για να δούμε τι εξελίξεις θα υπάρχουν», κατέληξε ο Μ. Νικολόπουλος.
 
«Η ζωή μας είναι το σύνολο των επιλογών μας. Παραμένοντας συνεπείς στις επιλογές μας, επιλέξαμε μαζί με όλους τους συντρόφους της ΣΠΦ να σταθούμε δίπλα στα αδέρφια μας Π. Αργυρού και Γερ.Τσάκαλο στη μάχη που δίνουν για την οριστική ματαγωγή τους απ’ τις φυλακές Δομοκού που κρατούνται εκδικητικά», ανέφεραν στη γραπτή δήλωσή τους ο Χρ. Τσάκαλος και Δ. Μπολάνο, οι οποίοι τόνισαν ακόμη: «Ας μη ξεγελιούνται οι εχθροί και οι κακοπροαίρετοι. Η απεργία πείνας που πραγματοποιούμε δεν αποτελεί ούτε ικεσία, ούτε ένα είδος αναγνώρισης της εξουσίας ζητώντας την "ευαισθησία" και τον "ανθρωπισμό" της. Οχι, η απεργία πείνας είναι η δημιουργία μιας ΠΡΟΚΛΗΣΗΣ που εξαπολύεται ως πέτρα ενάντια στην βιτρίνα του δημοκρατικού ολοκληρωτισμού, για να σπάσει. Μια πρόκληση που αποδεικνύει το πραξικόπημα της δημοκρατίας. Γιατί η δημοκρατία σου δίνει το δικαίωμα να μιλήσεις, αφού πρώτα σου αφαιρεί το δικαίωμα να σκεφτείς, σου δίνει το δικαίωμα να διαμαρτυρηθείς, αφού πρώτα σου αφαιρεί τη δυνατότητα να πράξεις. Δεν έχουμε λοιπόν ψευδαισθήσεις, ούτε απευθυνόμαστε στην εξουσία ή στην "κοινή γνώμη" απαιτώντας "δίκαιη" μεταχείριση και "δίκαιες" δίκες. Είμαστε εχθροί της δημοκρατίας των άβουλων ψηφοφόρων, είμαστε εχθροί της δικαιοσύνης του ιερατείου των δικαστών. Η απεργία πείνας επιθυμούμε να λειτουργήσει ως πυροκροτητής για την έκρηξη των αδιάλλακτων και απόλυτων εχθροπραξιών απ’ τους αναρχικούς της πράξης ενάντια στο υπάρχον. Αλλωστε η απελευθέρωσή μας δεν μπορεί να είναι ένα νομικό αίτημα, παρά μόνο έργο των δικών μας πράξεων και των συντρόφων μας».
 
Ο πρόεδρος, με τη συνήθη γκρίνια, έκανε πρώτα ένα διάλειμμα 15 λεπτών για να πληροφορηθεί ο συνήγορος Φρ. Ραγκούσης μη τυχόν έχει αποφασίσει το υπουργείο επί του αιτήματος μεταγωγής των δύο κρατουμένων. Μετά το διάλειμμα και ενώ, όπως ενημέρωσε ο συνήγορος, απόφαση δεν υπήρχε από το υπουργείο, είπε πως μπορεί να δεχτεί τη διακοπή μιας εβδομάδας για λόγους υγείας, εξαντλώντας όλα τα περιθώρια επιείκειας! Επέμενε, μάλιστα, να του πουν οι συνήγοροι τι θα κάνουν μετά από μια βδομάδα! Το γεγονός ότι θα έχει απεργούς πείνας ανήμπορους να παρακολουθήσουν τη διαδικασία ουδόλως τον απασχολεί. Αυτόν μόνο η fast track διαδικασία τον ενδιαφέρει. (Με το αίτημα για διακοπή μιας εβδομάδας συμφώνησε και ο εισαγγελέας, αποφεύγοντας να χρησιμοποιήσει προκλητικές εκφράσεις περί ορίων επιείκειας, όπως ο πρόεδρος).
 
Στη συνέχεια και πριν διακοπεί η διαδικασία, επανήλθε το θέμα της άρνησης ορισμένων μαρτύρων να εμφανιστούν. Ο πρόεδρος απέφυγε τη «γκέλα» της προηγούμενης συνεδρίασης, όταν έλεγε στους συνηγόρους πως είναι δική τους δουλειά να βρουν τους μάρτυρες και να τους φέρουν, άποψη δικονομικά απαράδεκτη, την οποία στηλιτεύσαμε στο προηγούμενο ρεπορτάζ μας και το γύρισε... στο καλαματιανό: καλέσαμε κάποιους μάρτυρες, δεν ήρθαν, δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο!
 
Η συνήγορος Ιφ. Καρανδρέα δήλωσε ότι βρήκε τη διεύθυνση του πρώην διοικητή της Αντιτρομοκρατικής Χωριανόπουλου (γι’ αυτόν γίνεται όλο το νταβαντούρι), ο πρόεδρος αμφισβητούσε ότι αυτή είναι η σωστή διεύθυνση και στη συζήτηση έδωσε τέλος ο Φρ. Ραγκούσης, δηλώνοντας πως είναι καθήκον του δικαστήριου να διατάξει τη βίαιη προσαγωγή του Χωριανόπουλου, που σημαίνει κράτησή του και προσαγωγή του στο δικαστήριο. Εμείς να θυμίσουμε ότι η ανάγκη κλήτευσης του Χωριανόπουλου προέκυψε από την κατάθεση του ασφαλίτη της Αντιτρομοκρατικής Χηνόπουλου, που τον έστειλαν για να «δέσει» με την κατάθεσή του την υπόθεση. Ο Χηνόπουλος επικαλούνταν, κατά τον γνωστό ασφαλίτικο τρόπο, διάφορες πληροφορίες και όταν ο Φρ. Ραγκούσης τον στρίμωξε, λέγοντάς του ότι πρέπει να κατονομάσει τις πηγές των πληροφοριών του, αλλιώς η κατάθεσή του θα θεωρηθεί άκυρη, ανέφερε το όνομα του Χωριανόπουλου ως πηγή των πληροφοριών του. Ετσι, το δικαστήριο δεν είχε άλλη επιλογή παρά να τον καλέσει ως μάρτυρα, με απόφασή του. Ας αφήσει, λοιπόν, τις υπεκφυγές ο πρόεδρος και ας διατάξει τη βίαιη προσαγωγή του Χωριανόπουλου. Εκτός αν δεν σέβεται ούτε τις αποφάσεις του ίδιου του δικαστήριού του.
 
Παραθέτουμε στη συνέχεια την επιστολή της Αθηνάς Τσάκαλου προς το δικαστήριο:

ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
                                                                                                                                                                                                                                         
«Κάθε εξεγερτική πράξη εκφράζει τη νοσταλγία για την αθωότητα και την έκκληση για την ουσία της ύπαρξης
»
Αναρωτιέμαι για ποιο λόγο καλούνται στο δικαστήριο, οι γονείς των αναρχικών-επαναστατών της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς; Αναρωτιέμαι γιατί με καλείτε; Να με ρωτήσετε αν γνωρίζω κάτι για αυτήν την οργάνωση; Να μου κάνετε ερωτήσεις για την προσωπική ζωή των παιδιών μου, να κάνετε το ψυχολογικό πορτραίτο τους, να σχηματίσετε άποψη για το οικογενειακό τους περιβάλλον; Να με ρωτήσετε αν συμφωνώ με τις δράσεις των παιδιών μου και της οργάνωσης γενικά; Να με βάλετε να σταθώ μπροστά σ’ αυτό το βήμα, όπου έχετε ακουμπήσει ένα μικρό βιβλιαράκι, και να με βάλετε να ορκιστώ σ’ αυτόν τον θεό που τον έχετε θέσει στην υπηρεσία της εξουσίας; Να φέρετε τους αναρχικούς επαναστάτες σε αμηχανία καθώς θα θέτετε στους γονείς ανούσιες ερωτήσεις; Να χαρείτε που μπορείτε να μας κάνετε να πιστέψουμε, όπως εσείς νομίζετε, πως είμαστε υπόλογοι και πρέπει να απολογηθούμε;

Δηλώνω για μία ακόμα φορά πως δεν πρόκειται να ανταποκριθώ στο κάλεσμά σας. Και επειδή, όπως όλα δείχνουν, θα ακολουθήσει μια σειρά τέτοιων δικαστηρίων, λέω να μην ξανακάνετε τον κόπο να μου στείλετε κλήση γιατί η στάση μου θα παραμείνει ίδια. Δεν πρόκειται να παραστώ σ’ αυτό το δικαστήριο . Δεν πρόκειται να απαντήσω ποτέ σε καμία ερώτησή σας. Η δράση των παιδιών μου και των συντρόφων τους είναι και ήταν καθαρά πολιτική, αναρχική-επαναστατική και γι’ αυτό δεν χρειάζεται η διερεύνηση των παραμέτρων της προσωπικής τους ζωής. Η οργάνωση στην οποία ανέλαβαν την πολιτική ευθύνη ότι ανήκουν, έχει διατυπώσει με απόλυτη σαφήνεια, καθαρότητα και τόλμη τις θέσεις της. Ο οποιοσδήποτε λόγος δικός μου θα είναι μικρός και ανάξιος. Και επειδή θέλω να κρατηθούν κάποια πράγματα καθαρά και δυνατά και επειδή δε θέλω να δώσω σε κανέναν την ικανοποίηση να ευτελίζει τα πάντα με ανόητες και περιττές ερωτήσεις γι’ αυτό διαλέγω τη θέση της μη παρουσίας μου.

 Αναφερόμενη σ’ αυτό το δικαστήριο, δε θέλω ν’ αφήσω μια φράση που συνεχώς με θέρμη και ένταση επαναλαμβάνεται, να αιωρείται στον αέρα ως πιθανή ένδειξη τόλμης και ευθύτητας. Είναι η φράση: Εμείς θα δικάσουμε διερευνώντας σε βάθος την υπόθεση. Που σημαίνει, ότι λέτε πως θα δικάσετε, αν μη τι άλλο, σύμφωνα με τις διατάξεις των νόμων σας, που σημαίνει ότι θα δικάσετε βάσει αποδείξεων και όχι συμπερασματικών ενδείξεων και με τη λογική της συλλογικής ευθύνης. Και αν αναφέρω αυτή τη φράση δεν είναι γιατί ελπίζω ξαφνικά σε θαύματα, αλλά γιατί κάποτε και ιδιαίτερα σε υποθέσεις όπως η επαναστατική δράση των ανθρώπων οι λέξεις πρέπει να έχουν βαρύτητα και ευθύνη. Παρ’ όλο που η μέχρι τώρα διαδικασία δεν προμηνύει τίποτα τέτοιο. Όλες οι ενστάσεις βασισμένες στην κοινή λογική, όπως η αναγνώριση των Κρατουμένων ως πολιτικών κρατουμένων, όπως το ορίζει το ίδιο το σύνταγμά σας, και με τον ίδιο ακριβώς τρόπο αναγράφεται και στο κατηγορητήριο, έχουν απορριφτεί έτσι απλά χωρίς λογικό υπόβαθρο. Η έννοια της πολιτικής ανάληψης ευθύνης συγχέεται με την ποινική ευθύνη κι αυτό βέβαια όχι από άγνοια και καθόλου τυχαία. Επισημαίνω λοιπόν αυτή τη φράση και θα φανεί στο τέλος της διαδικασίας αν το εννοείτε αυτό που λέτε.

Η αλήθεια είναι πως από τότε που άρχισε η δίωξη των σύγχρονων αναρχικών επαναστατών, ανακάλυψα και πρόσεξα με ιδιαίτερη προσοχή έναν πίνακα. Είναι ο πίνακας του Bruegel, Τοπίο με την πτώση του Ίκαρου. Το πέταγμα του Ίκαρου έχει να κάνει με την επιθυμία του ανθρώπου να ξεφύγει από την έλξη του χώματος, να πετάξει. Να κυριαρχήσει και στον αέρα, να τον περπατήσει κι αυτόν ...

Είναι περηφάνια, αλαζονεία, ανυπακοή και διάθεση ν' αποδείξει πως ο άνθρωπος όλα τα μπορεί. Κι έρχεται τώρα ο ζωγράφος και βάζει σε πρώτο κυρίαρχο πλάνο τον γεωργό. Αφοσιωμένος στο όργωμα , στο χώμα, δεν τον ενδιαφέρει τίποτα άλλο και σε δεύτερο πλάνο ο βοσκός κάπως πιο περίεργος αλλά κι αυτός κοιτάζει σε λάθος κατεύθυνση. Μετά το καράβι επιβλητικό να συνεχίζει το ταξίδι, κι εκεί στη γωνία ένα μικρό φτωχό ποδάρι του πνιγμένου Ίκαρου . Τέτοια αποκαθήλωση του Ικάριου εγχειρήματος δεν έχω ξαναδεί. Και μάλλον δεν είναι τυχαίο, δεν ξέρω τη φιλοσοφία του ζωγράφου ίσως να σημαίνει πως οι άνθρωποι οι σύγχρονοι ενός τολμηρού πειράματος είναι τόσο προσηλωμένοι στις συνήθειές τους, φοβούνται τόσο την αλλαγή και δεν τολμούν να αναγνωρίσουν ή να δοκιμάσουν κάτι καινούργιο.

Κοιτώντας τον πίνακα δεν δέχομαι αυτή την αποκαθήλωση. Τώρα που στη χώρα μας δικάζονται άνθρωποι που τολμούν ακόμα να πιστεύουν πως αν κάτι αξίζει σ’ αυτή τη ζωή είναι τα Ικάρια εγχειρήματα, όσο πόνο κι αν επιφυλάσσουν, όσος εγκλεισμός και καταδίκες κι αν τους επιβληθούν, θέλω να ελπίζω και να πιστεύω πως κάποτε οι άνθρωποι, οι σύγχρονοι αυτών των εξεγέρσεων θα βάλουν κάποια στιγμή σε πρώτο πλάνο και θα αναγνωρίσουν την αναγκαιότητα του πετάγματος.

Αθηνά Τσάκαλου

 Υ.Γ. Κι αν στέλνω αυτό το σημείωμα είναι γιατί η επιμονή του δικαστηρίου να παρουσιαστώ είναι ιδιαίτερη και κυρίως γιατί δεν επιτρέπω στον εαυτό μου τη σιωπή. Η σιωπή ταιριάζει μόνο στους πεθαμένους και εφαρμόζεται στις μέρες μας σ’ αυτές τις δίκες, από τους απόλυτα υποταγμένους στις διαταγές της εξουσίας.

Κι αν θέλετε πραγματικά να καταλάβετε ποιους ανθρώπους δικάζετε, διαβάστε το λόγο τους, δείτε τη στάση τους. Ο Χρήστος Τσάκαλος, ο Γεράσιμος Τσάκαλος, ο Παναγιώτης Αργυρού, βρίσκονται στην 12 μέρα απεργίας πείνας και δηλώνουν: «Οι τίγρεις της οργής είναι σοφότερες από τα άλογα της μάθησης».... «Όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον είμαστε ήδη νεκροί»... Στις 17 Απριλίου   ξεκίνησαν την απεργία πείνας σε συμπαράσταση των συντρόφων τους και οι Γιώργος Πολύδωρος, Δαμιανός Μπολάνο, Χάρης Χατζημιχελάκης και τα υπόλοιπα μέλη του φυλακισμένου πυρήνα της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς θα ακολουθήσουν σε καθορισμένες ημερομηνίες.

«Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΑ

Στην αδιαπραγμάτευτη απόφαση μας να κάνουμε την καθημερινότητα μας επανάσταση μέσω της άμεσης δράσης και του αναρχικού αντάρτικου πόλης ξεκινήσαμε μια διαδρομή με αφετηρία χωρίς όμως τερματικό σταθμό».

(ΠΗΓΗ: http://www.eksegersi.gr )

"Φάκελος ΑΟΖ και Εθνικές εκλογές 2012"

Αφορα εμας του Ελληνες και την Ελλαδα μας. Σε περιπτωση αναδημοσιευσης δεν χρειαζεται να αναφερετε πηγη. Καθαρος σκοπος ειναι η γνωση 

Φάκελος ΑΟΖ και Εθνικές εκλογές 2012. Η μόνη ρεαλιστική οικονομική λύση που προσφέρει πραγματικές δυνατότητες ανάπτυξης, οι οποίες μετατρέπουν το ελληνικό χρέος σε ποσοστό και μόνο


Φάκελος ΑΟΖ και Εθνικές εκλογές 2012. Η μόνη ρεαλιστική οικονομική λύση που προσφέρει πραγματικές δυνατότητες ανάπτυξης, οι οποίες μετατρέπουν το ελληνικό χρέος σε ποσοστό και μόνο

Η εθνικά κρίσιμη ανάγκη καθορισμού της - Ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Η μόνη οικονομική λύση που προσφέρει πραγματικές δυνατότητες ανάπτυξης, οι οποίες μετατρέπουν το ελληνικό χρέος σε ποσοστό και μόνο... Η ΑΟΖ ως έννοια υιοθετήθηκε από τη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και οι κανονισμοί που την διέπουν περιλαμβάνονται στη νέα Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, του 1982. Πρόκειται, ουσιαστικά, για εξέλιξη των ρυθμίσεων που μέχρι τότε περιλαμβάνονταν στο Διεθνές Δίκαιο Αλιείας, προκειμένου να συμπεριληφθούν και νέες οικονομικές και άλλες δραστηριότητες, τις οποίες μπορούν να ενεργήσουν παράκτια κράτη. Χωρίς ΑΟΖ δεν μπορείς να κάνεις εξόρυξη ώστε να επωφεληθείς εσύ ως κράτος τα κέρδη. Η Κύπρος έδωσε το παράδειγμα σε όλο τον ελληνισμό με τις τολμηρές της αποφάσεις σ’ ένα πλαίσιο το οποίο ήταν αδιανόητο για πολλούς. Η εύρεση του φυσικού αερίου στο κοίτασμα Αφροδίτη που ανήκει στο οικόπεδο 12 και είναι ένα από τα φτωχότερα οικόπεδα, έχει ήδη αλλάξει τα δεδομένα. Μόνο αυτό το οικόπεδο, καλύπτει τις ενεργειακές ανάγκες τις Ευρώπης για 100 χρόνια.

Το ζήτημα της οριοθέτησης της ελληνικής ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο ταλανίζει την ελληνική εξωτερική πολιτική τα τελευταία χρόνια προκαλώντας σοβαρά προβλήματα στην αξιοπιστία των ελληνικών κυβερνήσεων αλλά και την αντίδραση πλέον της ελληνικής κοινής γνώμης, η οποία βλέπει το κράτος να μην μπορεί να υπερασπιστεί τα συμψέροντά του απέναντι στην επιθετικότητα της Τουρκίας. Η τελευταία, διαβλέποντας την αδυναμία της ελληνικής πολιτικής ελίτ για εξεύρεση λύσης, αξιοποιεί στο έπακρο την στρατιωτική της ισχύ απέναντι στη χώρα μας, η οποία -ως γνωστόν τοις πάσι- εδώ και δύο χρόνια μαστίζεται από την οικονομική ύφεση.

Και όμως, η ειρηνική επίλυση της νέας διαφοράς της Ελλάδας με την Τουρκία θα μπορούσε να επιτευχθεί με την αξιοποίηση των μέσων που μας δίνει η επιστήμη, όπως τα διαγράμματα Voronoi, και με την υιοθέτηση μερικών «έξυπνων» χαμηλού κόστους προτάσεων αναπτυξιακού χαρακτήρα, οι οποίες θα «θωράκιζαν» οικονομικά το ανατολικότερο άκρο της Ελλάδας, το νησιωτικό σύμπλεγμα που ορίζει την ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ): Το Καστελόριζο και τη νήσο Στρογγυλή.



Μεσογειακές ΑΟΖ 


Εθνικές Εκλογές 2012,ΑΟΖ,Ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη,Οικονομική κρίση,φυσικό αέριο,οικονομική ανάπτυξη,πετρέλαιο,Νίκος Λυγερός,Καρυώτης,Σύμπλεγμα Καστελλόριζου,Στρογγύλη,Κύπρος,Τουρκία
Όταν εξετάζουμε σε συνδυασμό το πλαίσιο της Μεσογείου και το πλαίσιο της ΑΟΖ, αντιλαμβανόμαστε ότι αλλάζουν επί της ουσίας οι συσχετισμοί των χωρών. Λόγω των αποστάσεων, η επιρροή της ΑΟΖ είναι σημαντική πάνω στα μεγέθη των κρατών. Έτσι κράτη που θεωρούνται παραδοσιακά μεγάλα, ακόμα και αν είναι παράκτια μπορεί να έχουν μια σχετικά μικρή ΑΟΖ. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιου τύπου είναι η Αλγερία. Και είναι οι Βαλεάρες της Ισπανίας που ελαχιστοποιούν αυτό το εμβαδόν της αλγερικής ΑΟΖ. Από την άλλη, υπάρχουν κράτη που θεωρούνται παραδοσιακά μικρά αλλά που έχουν μια τεράστια ΑΟΖ. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της περίπτωσης είναι η Ελλάδα. Όπως το αναδείξαμε σε προηγούμενο άρθρο, υπό τον περιορισμό της Μεσογείου, η πατρίδα μας έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη ΑΟΖ μετά εκείνης της Ιταλίας. Κατά συνέπεια με αυτές τις τροποποιήσεις αν επανεξετάσουμε τον χάρτη των μεσογειακών ΑΟΖ και τον συνδέσουμε με τον χάρτη των χώρων, τότε αντιλαμβανόμαστε την εξαιρετική σημασία που έχει το θέμα για την Ελλάδα σε σχέση με τις άλλες χώρες, και πόσο μεγάλη αξία έχει η ΑΟΖ της και για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή η τροποποίηση της μεσογειακής γεωγραφίας έχει βέβαια άμεση σχέση και εφαρμογή με τα θέματα της αλιείας, αλλά μπορούμε ήδη να φανταστούμε τι επιπτώσεις έχει με το θέμα του αερίου και του πετρελαίου. Αν θυμηθούμε ότι η γαλλική εταιρεία πετρελαίων μελετά την περιοχή της Αιγύπτου από το 1911. Αν υπολογίσουμε τις δυνατότητες τις Αλγερίας και όλο το σύνολο των αγωγών που την ενώνει με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν εξετάσουμε τα κοιτάσματα που βρέθηκαν τον Ιανουάριο 2009, Ταμάρ τον Δεκέμβριο 2010, Λεβιάθαν, τον Δεκέμβριο 2011, Αφροδίτη και τον Φεβρουάριο 2012, Τανίν στις ΑΟΖ του Ισραήλ και της Κύπρου. Αν έχουμε στο μυαλό μας την ανακοίνωση της Nobel που είπε ότι το κυπριακό κοίτασμα είναι ένα από τα καλύτερα του κόσμου. Τότε μπορούμε να αντιληφθούμε ότι δεν είναι υπερβολή να θεωρήσουμε τη Μεσόγειο ως τη Μέση-Ανατολή του εικοστού πρώτου αιώνα.

Σε αυτό το μεγάλο παίγνιο, η Ελλάδα είναι ένας ισχυρός παίκτης τουλάχιστον στο πλαίσιο των δυνατοτήτων. Και αυτό είναι ανεξάρτητο από κάθε πολιτική βούληση. Βέβαια αν η τελευταία δεν έχει μια εθνική εμβέλεια, μπορεί όλη αυτή η δυνατότητα να μετατραπεί σε ανικανότητα. Με άλλα λόγια το πλαίσιο (δηλαδή το Δίκαιο της θάλασσας) και το πεδίο (δηλαδή η θέση μας στην Ανατολική Μεσόγειο) είναι θετικότατα. Απλώς πρέπει να τα υποστηρίξουμε και με το πεδίο δράσης, το οποίο εξαρτάται άμεσα από τις επιλογές των κυβερνήσεών μας. Η τεχνογνωσία και η στρατηγική είναι τα εργαλεία μας κι έχουμε αποδείξει πόσο αποτελεσματικά είναι. Πρέπει όμως να έχουμε και τους ανάλογους πολιτικούς για να πάρουν την τελική απόφαση. Κατά συνέπεια, τώρα ο λαός μας ξέρει ποιος είναι ο ρόλος του στις εκλογές αν θέλει πραγματικά να αποκτήσει η Ελλάδα την ΑΟΖ που δικαιούται.


Από τα διαγράμματα Voronoi στην τριγωνοποίηση του Delaunay


Τα διαγράμματα Voronoi δεν λύνουν μόνο προβλήματα γεωγραφίας και τοπολογίας. Όταν τα επινόησε ο Georgy Voronoi (1868-1908), ο οποίος ήταν μαθητής του Andrey Markov (1856-1922) αλλά και δάσκαλος των Delaunay (1890 -1980) και Sierpiski (1882-1969), δημιούργησε ένα ολόκληρο μαθηματικό πλαίσιο μέσω της υπολογιστικής γεωμετρίας.


Η ιδέα των διαγραμμάτων Voronoi είναι η δημιουργία νέων σημείων, που διαφέρουν από τα αρχικά δεδομένα και δεν παρουσιάζονται με απλό τρόπο στον λύτη. Δημιουργούν μία νέα δομή, η οποία είναι αόρατη για τον μη ειδικό που εξετάζει τα αρχικά στοιχεία. Αυτή η έννοια είναι σημαντικότατη στα μαθηματικά και όχι μόνο. Στο γνωστικό επίπεδο, απελευθερώνει την σκέψη και τη βάζει να λειτουργεί μη συμβατικό, για να λύσει ένα πρόβλημα φαινομενικά στατικό.

Εθνικές Εκλογές 2012,ΑΟΖ,Ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη,Οικονομική κρίση,φυσικό αέριο,οικονομική ανάπτυξη,πετρέλαιο,Νίκος Λυγερός,Καρυώτης,Σύμπλεγμα Καστελλόριζου,Στρογγύλη,Κύπρος,Τουρκία
Η συμβολή των διαγραμμάτων Voronoi είναι η εισαγωγή ενός δυναμικού πλαισίου, το οποίο διευκολύνει όχι μόνο την επίλυση αλλά και την επινόηση νέας στρατηγικής.

Επιπλέον, τα διαγράμματα Voronoi συσχετίζονται άμεσα με την τριγωνοποίηση που εφηύρε ο Delaunay το 1934. Πιο συγκεκριμένα, τα διαγράμματα Voronoi κι η τριγωνοποίηση Delaunay συνδυάζονται δυικά στη γενική περίπτωση. Το ενδιαφέρον είναι ότι πρακτικά τα διαγράμματα Voronoi δεν σχετίζονται με κύκλους αλλά με ευθύγραμμα τμήματα. Ενώ η τριγωνοποίηση του Delaunay ορίζεται αποκλειστικά μέσω κύκλων.

Τα κέντρα των τριγώνων της τριγωνοποίησης, τα οποία δεν εμπεριέχουν κανένα αρχικό σημείο, αν τα ενώσουμε, θα βρούμε το διάγραμμα Voronoi. Γι' αυτόν τον λόγο λέμε ότι λειτουργούν δυικά. Αυτό σημαίνει ότι στο πλαίσιο της εφαρμογής των διαγραμμάτων Voronoi, υπάρχει η δυνατότητα να εκμεταλλευτούμε και την τριγωνοποίηση του Delaunay, έτσι ώστε να χρησιμοποιήσουμε και τα τρίγωνά της, τα οποία μπορούν να εμπεριέχουν ή όχι τα διαγράμματα Voronoi.

Από τα διαγράμματα Voronoi στην τριγωνοποίηση του Delaunay υπάρχει ένα νοητικό σχήμα με πολλαπλές εφαρμογές και εκτός του χώρου των καθαρών μαθηματικών και ειδικά στον χώρο της στρατηγικής μέσω της τοποστρατηγικής. Αυτό το νοητικό σχήμα λειτουργεί ως πολλαπλότητα για τη γνωστική προσέγγιση της νοητικής στρατηγικής.



Στρατηγικό βήματα προς την καθιέρωση της ελληνικής ΑΟΖ


Εθνικές Εκλογές 2012,ΑΟΖ,Ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη,Οικονομική κρίση,φυσικό αέριο,οικονομική ανάπτυξη,πετρέλαιο,Νίκος Λυγερός,Καρυώτης,Σύμπλεγμα Καστελλόριζου,Στρογγύλη,Κύπρος,Τουρκία
Η εμμονή μας να λύσουμε όλα τα προβλήματά μας με την Τουρκία, για να καθορίσουμε εκ των υστέρων τα όρια της ελληνικής ΑΟΖ δεν είναι μόνο μη αποτελεσματική, αλλά και επικίνδυνη σε βάθος χρόνου. Το casus belli, τα 12 ναυτικά μίλια και το πρόβλημα της υφαλοκρηπίδας δεν είναι παρά μόνο λεπτομέρειες σε σχέση με το γενικό πλαίσιο της ΑΟΖ. Η στρατηγική μας αποκτά έναν απλοϊκό χαρακτήρα, όπως το απέδειξαν οι συμφωνίες της Κύπρου με την Αίγυπτο και τον Λίβανο. Το Θέμα μας δεν είναι να επικεντρωθούμε στην Τουρκία και ειδικά με έναν αποκλειστικό τρόπο. Αλλιώς οι καθυστερήσεις και οι πλάγιες επιθέσεις οτο χώρο των διαπραγματεύσεων δεν δίνουν μόνο ιδέες στους άλλους παίκτες της θεωρίας παιγνίων, αλλά δημιουργούν και δεδικασμένα τουλάχιστον στο de facto επίπεδο. Έχουμε το παράδειγμα της Γαύδου με τη Λιβύη. Στην πραγματικότητα, ο καθορισμός της ελληνικής ΑΟΖ δεν έχει λόγο ν’ αρχίσει με την Τουρκία.
  • Θεωρούμε ότι το πρώτο βήμα πρέπει να γίνει με την Ιταλία, η οποία είναι η μόνη χώρα που συνορεύει μαζί μας και ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δίχως προβλήματα με την Τουρκία, με την οποία έχουμε ήδη υπογράψει μια σύμβαση όσον αφορά στο F.I.R.
  • Το δεύτερο βήμα θα πρέπει να γίνει με την Αλβανία, και αυτό με δίκαιο τρόπο.
  • Το τρίτο βήμα αφορά την Λιβύη και την επίλυση του προβλήματος της Γαύδου.
  • Το τέταρτο βήμα πρέπει να γίνει με την Κύπρο, έτσι ώστε να ενισχυθεί το όλο πλαίσιο του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος.
Εθνικές Εκλογές 2012,ΑΟΖ,Ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη,Οικονομική κρίση,φυσικό αέριο,οικονομική ανάπτυξη,πετρέλαιο,Νίκος Λυγερός,Καρυώτης,Σύμπλεγμα Καστελλόριζου,Στρογγύλη,Κύπρος,Τουρκία
  • Και μόνο το πέμπτο βήμα θα αγγίξει την Τουρκία. Έτσι, αυτή η τελική διαπραγμάτευση, που θα γίνεται βέβαια σε ευρωπαϊκό πλαίσιο, δεν θα είναι σε πρωτογενές επίπεδο, αφού θα έχουν προηγηθελι όλες οι άλλες συμφωνίες τόσο σε ευρωπαϊκό πεδίο όσο και σε ευρωμεσογειακό πεδίο. 
Το θέμα της ΑΟΖ δεν είναι μόνο ένα πρόβλήμα, αλλά ένας ολόκληρος προβληματισμός που πρέπει να έχει απαραίτητα η πατρίδα μας, αν θέλει να ενσωματώσει τα νέα δεδομένα που καθορίζουν το παγκόσμιο γίγνεσθαι. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχει νόημα να περιμένουμε τη συγκρότηση μιας επιτροπής με ειδικές αρμοδιότητες όσον αφορά στην ΑΟΖ. Στην πραγματικότητα, η ΑΟΖ πρέπει να συμπεριληφθεί ως ένας παράγοντας στη νοητική μας στρατηγική. Δεν είναι ούτε μία εξαίρεση, ούτε μία ειδική περίπτωση. Ανήκει στα δεδομένα της γεωστρατηγικής μας μέσω της τοποστρατηγικής. Κατά συνέπεια, είναι δική μας ευθύνη να περάσουμε το μήνυμα σε όλο το πολιτικό-διπλωματικό-στρατιωτικό φάσμα, αν θέλουμε πραγματικά να έχουμε απόδοση σε εθνικά θέματα. Εκτός αν λέμε ότι ασχολούμαστε με τα τελευταία, δίχως να πιστεύουμε στο βάθος ότι μπορούμε να τα λύσουμε. Ο προβληματισμός της ΑΟΖ ξεκαθαρίζει πολλά προβλήματα που παρουσιάζονται πρακτικά μόνο σε μεγάλες αποστάσεις. Η εικόνα του Αιγαίου που έχουμε, με τα 6 ναυτικά μίλια, δεν έχει καμιά σχέση με την επόμενη πραγματικότητα. Ας εμπλουτίσουμε τα δεδομένα μας και ας αναδείξουμε τα νοητικά σχήματα που θα μπορέσουν να αντέξουν τις αλλαγές δίχως να υποστούν εκφυλισμούς.



Μαθηματικές λεπτομέρειες και στρατηγικές επιπτώσεις



Νίκος Λυγερός - Η νήσος Στρογγύλη ανατολικότερο σημείο της Ελλάδας,
 Ελληνικής ΑΟΖΣτα μαθηματικά προσέχουμε πάντα τις λεπτομέρειες. Αυτή η διαδικασία είναι απαραίτητη, διότι πρόκειται για μια νοητική τέχνη. Στην περίπτωση ης επιστήμης, η πραγματικότητα μέσω της φύσης αναδεικνύει τελικά τις λεπτομέρειες που προκαλούν προβλήματα στις θεωρίες, οι οποίες δεν είναι τίποτα άλλο από μοντέλα. Στην καθημερινότητα δεν δίνουμε λοιπόν σημασία στις μαθηματικές λεπτομέρειες, θεωρώντας ότι δεν έχουν μεγάλη σημασία και βέβαια επιπτώσεις. Κι όσο κανείς δεν έχει μελετήσει με ακρίβεια, όλοι συμφωνούν δίχως να αντιλαμβάνονται τα λάθη τους. Εδώ θα θέλαμε να αναδείξουμε ένα πρόβλημα που ανήκει στις μαθηματικές λεπτομέρειες, όμως έχει στρατηγικές επιπτώσεις. Αρχικά το πρόβλημα προέρχεται από τον συνδυασμό της ύπαρξης του τοπικού και του ολικού. Έχουμε την εντύπωση ότι μία μικρή γωνία είναι ανάλογη με μία μηδενική. Υπολογισμοί στη φυσική μάς δημιουργούν αυτή την τάση, ακόμη και στο επίπεδο ενός κλασικού εκκρεμούς. Η μαθηματική πραγματικότητα είναι ριζικά διαφορετική. Η κλασική ανάλυση επαρκεί για να αποδείξει το λανθασμένο επιχείρημα, ακόμα και μέσω της παραγώγησης. Η αλήθεια είναι ότι μία μικρή γωνία είναι απλώς ανάλογη με μία άλλη μικρή γωνία, εκτός από τη μηδενική. Το πρόβλημα εμφανίζεται στη γεωμετρία, όπου η απόσταση έχει μεγάλη σημασία. Όντως μια μικρή γωνία παραμένει μικρή μόνο σε τοπικό επίπεδο, όσον αφορά στο γραμμικό άνοιγμα και όχι το γωνιακό. Δύσκολα καταλαβαίνουμε πόσο μεγάλη σημασία έχει αυτή η λεπτομέρεια. Και μόνο όταν σκεφτόμαστε ολικά και όχι τοπικά το αντιλαμβανόμαστε. Διότι σε μεγάλη απόσταση η παραμικρή γωνία έχει τη σημασία της. Με άλλα λόγια, είναι μία εκφυλισμένη εφαρμογή του «φαινομένου της πεταλούδας», το οποίο ζει στη μορφοκλασματική ανάλυση. Πλέον όλοι μας έχουμε αντιληφθεί τη σπουδαιότητα του Καστελόριζου όσον αφορά στην ΑΟΖ της Ελλάδας. Το βασικό στοιχείο είναι ότι το νησί του Καστελόριζου επιτρέπει την επαφή των ΑΟΖ της Κύπρου και της Ελλάδας. Κι όμως, δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Στην πραγματικότητα είναι το σύμπλεγμα του Καστελόριζου που επιτρέπει αυτήν την επαφή και όχι μόνο το νησί. Αυτή η μικρή διαφορά έχει στρατηγικές επιπτώσεις και γι' αυτόν τον λόγο είναι σημαντικό να επικεντρωθούμε στη Στρογγύλη. Διότι η διαφορά κάνει τη διαφορά.

Ο ακριβής υπολογισμός της γωνίας δείχνει ότι αυτή η λεπτομέρεια έχει μεγάλες επιπτώσεις μέσω της μέσης γραμμής. Με άλλα λόγια, αν θέλουμε πραγματικά να ενισχύσουμε την όλη μας προσπάθεια, πρέπει να υποστηρίξουμε πρακτικά την οικονομική δραστηριότητα της Στρογγύλης. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στις πηγές που την αναφέρουν όσον αφορά στην ελληνική ΑΟΖ, όποιος κι αν είναι ο φορέας. Και θα πρέπει αυτός ο υπολογισμός να πσρουσιασθεί με ξεκάθαρο τρόπο στους εταίρους στην ΕΕ, για να γνωρίζουν ση η συνεκτικότητα της ευρωπαϊκής ΑΟΖ εξαρτάται από αυτή τη μικρή διαφορά, τη μαθηματική λεπτομέρεια που εντοπίσαμε. Πρακτικά, η ανάδειξη του θέματος μπορεί να χρησιμοποιηθεί, για να ζητηθεί μία ευρωπαϊκή χορηγία στην περιοχή αυτή, η οποία είναι τόσο σημανηκή. Το Φαινόμενο εξηγείται από τον ορισμό της ΑΟΖ, ο οποίος αφορά τα 200 ν.μ. Η μεγάλη απόσταση δίνει σημασία στη μικρή γωνία της κλίσης της ελληνικής ΑΟΖ και επιτρέπει την ύπαρξη του τριπλού σημείου επαφής εκτός κυψέλης Voronoi της Αιγύπτου, πράγμα το οποίο δείχνει την αποτελεσματικότητα των διαγραμμάτων Voronoi για τη μελέτη του προβλήματος, όπου το τοπικό επηρεάζει το ολικό, όπου τα μαθηματικά αναδεικνύουν την στρατηγική (εικόνες 1,2 & 3).



Από το τριπλό σημείο επαφής έως το Καστελλόριζο



ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΟΖ, Η εθνικά κρίσιμη ανάγκη καθορισμού της - Νίκος ΛυγερόςΤο τριπλό σημείο επαφής των ΑΟΖ της Αιγύπτου, της Ελλάδας και της Κύπρου είναι καθοριστικό, όχι ως ορισμός αλλά ως συνέπεια για το σύμπλεγμα του Καστελόριζου. Αρχικά πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ο μόνος τρόπος για να υπάρχει επαφή της ΑΟΖ της Ελλάδας με την ΑΟΖ της Κύπρου, είναι να έχει όχι μόνο το Καστελόριζο μια οικονομική δραστηριότητα αλλά και η Στρογγύλη. Επιπλέον, πρέπει η τοπική ΑΟΖ να μην είναι περιορισμένη, διότι αυτή δε θα επαρκούσε για να δώσει την ιδιότητα της συνεκτικότητας στην ευρωπαϊκή ΑΟΖ. Κατά συνέπεια, μια άμεση αντιμετώπισή της μπορεί να μην υποστηριχθεί από το διπλωματικό σώμα. Ένας τρόπος γιο να αποφύγουμε αυτή τη δυσκολία είναι να ενεργοποιήσουμε το τριπλό σημείο επαφής, το οποίο έχει τη δυνατότητα να αποδείξει την ύπαρξη μιας πλήρους ΑΟΖ για το σύμπλεγμα του Καστελόριζου. 0 καθηγητής Καρυώτης προτείνει σε αυτό το πλαίσιο μια διακρατική συμφωνία μεταξύ Αιγύπτου, Ελλάδος και Κύπρου. Αυτή η ιδέα βασίζεται βέβαια και στη διακρατική συμφωνία της Αιγύπτου με την Κύπρο, η οποία έγινε το 2003. Με άλλα λόγια, να γίνει μια διπλή συμφωνία. Για να προωθήσουμε αυτήν την ιδέα σε πρακτικό επίπεδο μπορούμε να επισημάνουμε ότι η διακρατική συμφωνία με την Αίγυπτο προσφέρει ήδη στην Ελλάδα, το τριπλό σημείο επαφής, πράγμα το οποίο αποδεικνύει de facto και de jure την ύπαρξη της ΑΟΖ του Καστελόριζου και μαζί και δίχως περιορισμούς. Δηλαδή αυτή η κίνηση δημιουργεί ήδη μια κατάσταση η οποία βοηθά το οικοδόμημα της διπλής συμφωνίας μεταξύ των τριών κρατών. Ανή να προσπαθήσουμε να αγγίξουμε πρώτα την κανονική ΑΟΖ του Καστελόριζου, μπορούμε να αναζητήσουμε τη διπλή συμφωνία και για να γίνει αυτή μπορούμε να επικεντρωθούμε στο τριπλό σημείο επαφής.

Σε κάθε περίπτωση, είναι το πρέπον να παίξουμε με την Αίγυπτο, η οποία είναι ένας δύσκολος παίκτης που ξέρει από τη διπλωματία. Δεν πρέπει να έχουμε επιφυλάξεις για τις τοπικές αλλαγές. Τα οικονομικά συμφέροντα είναι τόσο σημαντικά που αγγίζουν αναγκαστικά την υψηλή στρατηγική του κράτους, κατά συνέπεια δεν πρέπει να εμπλέκουμε σε κομματικές αντιπαραθέσεις που δεν έχουν καμιά σχέση με το πλαίσιο της ΑΟΖ. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε και το ιστορικό της Αιγύπτου... Αλλιώς θα παραμείνει επιφυλακτικό σε ένα παραδοσιακό συμμαχικό πλαίσιο. Αλλά σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να παραμερίσουμε το γεγονός ότι η Αίγυπτος υπέγραψε μια συμφωνία με την Κύπρο το 2003. Τώρα είναι η ώρα για την Ελλάδα να κινηθεί.




Θ.Καρυώτης - Νέα οριοθέτηση δικαιου θάλασσας και διδάγματα για την Ελλάδα


Θεόδωρος Καρυώτης - Νέα οριοθέτηση δικαιου θάλασσας και διδάγματα για την Ελλάδα
Στις 14 Μαρτίου 2012 το Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας, που εδρεύει στο Αμβούργο της Γερμανίας, πήρε μια σημαντική απόφαση που αφορούσε την διένεξη του Μπανγκλαντές με το Μυανμάρ (πρώην Βούρμα) στον κόλπο της Βεγγάλης.

Τα δυο αυτά κράτη έχουν υπογράψει και επικυρώσει τη Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας Η απόφαση αφορούσε την οριοθέτηση των χωρικών υδάτων, της υφαλοκρηπίδας, της υφαλοκρηπίδας πέραν των 200 ν.μ. και της ΑΟΖ. Είναι η πρώτη φορά που το Δικαστήριο, που δημιουργήθηκε με τη Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982, ασχολείται με την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών. Τα πρώτα 16 χρόνια της ύπαρξής του ασχολείτο κυρίως με θέματα αλιείας και της άμεσης απελευθέρωσης πλοίων.

Μέχρι σήμερα τα κράτη που είχαν διαφορές που αφορούσαν τα θαλάσσια σύνορά τους χρησιμοποιούσαν το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ή ένα διαιτητικό δικαστήριο. Είναι επίσης η πρώτη φορά που ένα δικαστήριο ασχολείται ταυτόχρονα με τα θέματα χωρικών υδάτων, του εσωτερικού και εξωτερικού ορίου της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ.

Το Δικαστήριο, κατ’ αρχάς αποφάσισε ότι έχει δικαιοδοσία σε όλα τα θέματα. Το Μπανγκλαντές υποστήριζε ότι η διαφορά πρέπει να επιλυθεί βάσει της αρχή της ευθυδικίας (equity) και το Μυανμάρ βάσει της αρχής της μέσης γραμμής (equidistance). Το Δικαστήριο ακολούθησε, στις περισσότερες περιπτώσεις τη θέση του Μπανγκλαντές. Η πιο σημαντική, κατά τον γράφοντα, απόφασή του αφορά την οριοθέτηση των χωρικών υδάτων και ιδιαίτερα αυτή των νησιών. Το Μυανμάρ υποστήριζε ότι η νήσος St Martin του Μπανγκλαντές, επειδή βρίσκεται κοντά στα δικά της παράλια, δεν δικαιούται χωρικά ύδατα 12 ν.μ., όπως ορίζει το Άρθρο 15 της Συνθήκης για το Δίκαιο της Θάλασσας, αλλά μόνο 6 ν.μ. Το Μυανμάρ ζήτησε από το Δικαστήριο το St Martin να ανήκει στη κατηγορία των «ειδικών περιστάσεων» και δεν έπρεπε να έχει «πλήρη επήρεια» μια και αυτό θα οδηγούσε σε παραμόρφωση της γενικής διαμόρφωσης των ακτών των δυο κρατών. Αντίθετα το Μπανγκλαντές υποστήριξε ότι στο νησί St Martin έπρεπε να δοθεί «πλήρη επήρεια» γιατί έτσι έχει απαιτήσει το Διεθνές Δίκαιο σε προηγούμενες περιπτώσεις. Σε καμία προηγούμενη απόφαση διεθνών αποφάσεων κατοικήσιμα νησιά έχουν λάβει χωρικά ύδατα λιγότερο των 12 ν.μ. Τα μόνα νησιά που έχουν λάβει λιγότερο από 12 ν.μ. ήταν μη κατοικήσιμα ή άγονα (barren). Το Μπανγκλαντές επίσης τόνισε ότι το St Martin έχει μια έκταση 8 τετρ. χλμ., διαθέτει μια ναυτική βάση και έχει περίπου 7.000 κατοίκους.

Το Δικαστήριο απέρριψε τη θέση του Μυανμάρ και υποστήριξε τη θέση του Μπανγκλαντές δίνοντας «πλήρη επήρεια» στο St Martin και έτσι του έδωσε χωρικά ύδατα 12 ν.μ.! Δήλωσε επίσης ότι το γεγονός ότι το St Martin βρίσκεται κοντά στις ακτές του Μυανμάρ δεν σημαίνει ότι δεν δικαιούται να έχει χωρικά ύδατα 12 ν.μ.

Μετά αποφάσισε ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί η αρχή της ευθυδικίας/ειδικών περιστάσεων στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, για να υπάρξει μια πιο δίκαιη κατανομή αυτών των δυο θαλάσσιων ζωνών. Έτσι το Μυανμάρ έχασε ένα μέρος αυτής της θαλάσσιας ζώνης μια και το Μπανγκλαντές αύξησε την ΑΟΖ του από 107.000 τετρ. χλμ. σε 111.000 τετρ. χλμ.

Τέλος, για πρώτη φορά διεθνές δικαστήριο ασχολήθηκε με τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας ενός κράτους σε περίπτωση που αυτό δικαιούται υφαλοκρηπίδας πέραν των 200 ν.μ. Το Δικαστήριο του Αμβούργου έδωσε εξωτερικά όρια υφαλοκρηπίδας και στα δύο κράτη προεκτείνοντας την εξωτερική υφαλοκρηπίδα τους πέραν των 200 ν.μ. αλλά χωρίς να ορίσει το τέλος της μια και εκεί θα πρέπει να οριοθετηθεί και η υφαλοκρηπίδα της Ινδίας που δεν ήταν ένα συμβαλλόμενο μέρος αυτής της διαφοράς. Το μέρος αυτό της απόφασης δεν αφορά καθόλου τη Μεσόγειο γιατί κανένα κράτος της Μεσογείου δεν διαθέτει εξωτερική υφαλοκρηπίδα.

Η απόφαση αυτή του Διεθνούς Δικαστηρίου του Δίκαιου της Θάλασσας πρέπει να εξεταστεί από το Υπουργείο Εξωτερικών γιατί δίνει κάποια πλεονεκτήματα στην Ελλάδα στη διαφορά της με την Τουρκία. Συγκεκριμένα, η απόφαση να δώσει χωρικά ύδατα 12 ν.μ. σένα νησί που βρίσκεται απέναντι την ακτή ενός άλλου κράτους ενισχύει τη θέση της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας στο Αιγαίο Πέλαγος. Από την άλλη πλευρά, η έμφαση στην έννοια της ευθυδικίας/ειδικών περιστάσεων αδυνατίζει τη θέση μας για το σύμπλεγμα του Καστελόριζου.




Επικίνδυνες αποφάσεις


Επικίνδυνες αποφάσεις, Νίκος Λυγερός, Αοζ, Υφαλοκρηπίδα, Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης
Η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνης στις 24/02/1982 έχει ως εξής:

«The Court enumerated the relevant circumstances to be taken into account in achieving an equitable delimitation, including: the fact that the area relevant to the delimitation in the present case was bounded by the Tunisian coast from Ras Ajdir to Ras Kaboudia and the Libyan coast from Ras Ajdir to Ras Tajoura and by the parallel of latitude passing through Ras Kaboudia and the meridian passing through Ras Tajoura; the general configuration of the coasts of the Parties; the existence and position of the Kerkennah Islands; the land frontier between the Parties and their conduct prior to 1974; and the element of a reasonable degree of proportionality».

Δεν μεταφράσαμε το κείμενο που αφορά την επίλυση της διαφωνίας μεταξύ Τυνησίας και Λιβύης όσον αφορά στο θέμα της υφαλοκρηπίδας για να μην υπάρξει παρερμηνεία. Τα δύο κράτη συμφώνησαν στις 10 Ιουνίου 1977 να αποταθούν στο ΔΔΔ. Στο πνεύμα του ΔΔΔ μπορούμε να εισέλθουμε άμεσα αναλύοντας το εξής σκεπτικό.

«The Court did not accept the Libyan contention of ignoring the Kerkennah Islands nor did it consider right to give the islands ‘full effect’ by drawing a line parallel to them».

Με άλλα λόγια δεν ακολουθεί τις «ακραίες» θέσεις των δύο κρατών. Και αυτό θα έχει την επόμενη συνέπεια.

«What the Court did was to give them "half effect", a boundary line parallel to a line midway between the "no effect" and "full effect" lines representing the Tunisian coast, which produced a boundary line of 52ο inclination in the second sector».

Τέτοιες αποφάσεις όσον αφορά στο θέμα της υφαλοκρηπίδας, θα ήταν καλό να μην τις ξεχνάμε διότι φαίνεται πως οι ειδικοί δεν μας τις υπενθυμίζουν. Κι όμως το αποτέλεσμα είναι απλό. Τα νησιά της Τυνησίας δεν έχουν πραγματικά την ιδιότητα της υφαλοκρηπίδας, ενώ δεν την έχουν χάσει εντελώς. Πρέπει λοιπόν να είμαστε πολύ προσεχτικοί στις κινήσεις και στις δηλώσεις μας όσον αφορά στην υφαλοκρηπίδα διότι η ιστορία του δικαίου δεν ξεχνά τις υποθέσεις. Επιπλέον αν αναλύσουμε διεξοδικά την όλη υπόθεση τότε βλέπουμε μια σειρά από επιχειρήματα τα οποία απορρίφθηκαν από το ΔΔΔ που προσπάθησε να βρει την υποτιθέμενη δίκαιη λύση. Δεν νομίζουμε ότι είναι ανάγκη να αναλύσουμε τις επιπτώσεις από μια τέτοια απόφαση σε μερικά μας νησιά για να καταλάβει ο καθένας το τεράστιο κόστος. Ας είμαστε λοιπόν πιο αποτελεσματικοί κι ας ασχοληθούμε εντατικά με το θέμα της ΑΟΖ για να μην έχουμε να αντιμετωπίσουμε τέτοιες καταστάσεις.



Επικίνδυνες αποφάσεις ΙΙ





Επικίνδυνες αποφάσεις, Νίκος
 Λυγερός, Αοζ, Υφαλοκρηπίδα
Η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνης στις 03/06/1985 έχει ως εξής:

«In consequence, an equitable result may be arrived at by drawing, as a first stage in the process, a median line every point of which is equidistant from the low-water mark of the relevant coast of Malta (excluding the islet of Filfla), and the low-water mark of the relevant coast of Libya, that initial line being then subject to adjustment in the light of the above-mentioned circumstances and factors».

Έως αυτό το σημείο μπορούμε ακόμα να έχουμε την εντύπωση ότι επιλύθηκε η διαφωνία μεταξύ Μάλτας και Λιβύης όσον αφορά στο θέμα της υφαλοκρηπίδας όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική αφού ο αλγόριθμος που πρότεινε το ΔΔΔ δεν έχει τελειώσει ακόμα, όπως μας το αποδεικνύει η επόμενη παράγραφος της τελικής απόφασης:

«The adjustment of the median line referred to in subparagraph above is to be effected by transposing that line northwards through 18΄ of latitude (so that it intersects the meridian 15ο 10΄ Ε at approximately latitude 34ο 30΄ Ν) such transposed line then constituting the delimitation line between the areas of continental shelf appertaining to the Socialist People’s [Libyan] Arab Jamahiriya and to the Republic of Malta respectively».

Αυτό είναι ένα χαριστικό χτύπημα για την υφαλοκρηπίδα της Μάλτας. Και τα δύο μέρη είχαν υπογράψει το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982 μόνο που η σύμβαση δεν ήταν ακόμα σε ισχύ εκείνη την εποχή, όπως το επισημαίνει το κείμενο του ΔΔΔ:

«Both Parties had signed the 1982 Convention on the Law of the Sea, but that Convention had not entered into force, and it was therefore not operative as treaty law».

Σε αυτό το σημείο φαίνεται ότι η Μάλτα δεν έπρεπε να σπεύσει για να πετύχει μια συμφωνία για την υφαλοκρηπίδα. Έπρεπε να περιμένει το πλαίσιο της ΑΟΖ για να προχωρήσει. Μάλιστα προσπάθησε μάταια βέβαια να το χρησιμοποιήσει δίχως να είναι ενεργοποιημένο, για να δικαιολογήσει τη θέση της όσον αφορά στο επιχείρημα της απόστασης.

«Malta relied on the genesis of the exclusive economic zone concept and its inclusion in the 1982 Convention as confirming the importance of the "distance principle" in the law of the continental shelf and the detachment of the concept of the shelf from any criterion of physical prolongation. For Malta, the reference to distance in article 76 of the 182 United Nations Convention on the Law of the Sea represented a consecration of the "distance principle"».

Έχουμε λοιπόν ένα απτό παράδειγμα όπου η έλλειψη της ΑΟΖ, ως έννοιας σε ισχύ, περιόρισε την υφαλοκρηπίδα της Μάλτας. Ας μην το ξεχάσουμε και αυτό το παράδειγμα. 


Η νοητική Χάρτα της ΑΟΖ



Νίκος Λυγερός, Η νοητική Χάρτα της ΑΟΖ
Το γενικό πρόβλημα της αντίληψης για τη σημασία της ΑΟΖ είναι ότι δεν έχουμε εικόνα της πραγματικότητάς της. Τα 200 ν.μ. αλλάζουν τόσο πολύ τα συνηθισμένα δεδομένα, που μας δυσκολεύουν στη νοητική μας μοντελοποίηση. Επιπλέον, η κλασική γεωγραφία με την απλοϊκή της έννοια δίνει έμφαση μόνο στην ξηρά. Για την ΑΟΖ χρειαζόμαστε μία θαλασσογραφία, για να αποκτήσουμε μία εικόνα υψηλής στρατηγικής. Μέσω των διαγραμμάτων Voronoi μπορούμε να κατασκευάσουμε μία νοητική Χάρτα της ΑΟΖ, όπου η ξηρά ενσωματώνεται στην κυψέλη Voronoi που ελέγχει και δεν υπάρχει διαχωριστική γραμμή μεταξύ τους. Με αυτόν τον τρόπο, η θάλασσα και η ξηρά της κυψέλης αποτελούν μία ενιαία οντότητα. Έτσι, τα μεγέθη είναι άμεσα συγκρίσιμα και μας επιτρέπουν μία αποτελεσματική αξιολόγηση της επιρροής της ΑΟΖ από κάθε νοητική οντότητα. Η νοητική Χάρτα της ΑΟΖ παρουσιάζει σημαντικές διαφορές σε σχέση με τον κλασικό γεωγραφικό χάρτη. Βλέπουμε ότι ακόμα και μικρά νησιά τα οποία θεωρούμε και περιθωριακά έχουν ένα εμβαδόν τεράστιο μέσα στο μοντέλο μας και άλλα που θεωρούσαμε παραδοσιακά ως πιο σημανηκά δεν έχουν τόσο μεγάλη έκταση, διότι βρίσκονται κοντά σε άλλες κυψέλες. Κατά συνέπεια, μπορούμε να δούμε την τοποστρατηγική αξία κάθε κυψέλης και να αντιληφθούμε βέβαια πόσο σημαντικές είναι οι ακριτικές -λόγω της ουράς που διαθέτουν- μέσω της τοποθεσίας τους πάνω στο χάρτη. Η νοητική Χάρτα της ΑΟΖ δίνει επιπλέον τη δυνατότητα να μελετήσουμε αντικειμενικά με ποιον τρόπο μάς κοιτάζουν κράτη που έχουν διεκδικήσεις. Βλέπουμε έτσι την αντικειμενική αξία του συμπλέγματος του Καστελόριζου, αλλά και της Γαύδου. Σε αυτή τη Χάρτα έχουν εντελώς διαφορετικές διαστάσεις.

Το Καστελόριζο, παραδείγματος χάρη, αποκτά έτσι την αξία σε μέγεθος της Πελοποννήσου, πράγμα το οποίο διαμορφώνει την άποψή μας για το θέμα. Διότι ακόμα και για τον λιγότερο πατριώτη άλλο είναι να χάσει το Καστελόριζο και άλλο την Πελοπόννησο. Ενώ στην πραγματικότητα, όπως το δείχνει η Χάρτα της ΑΟΖ, είναι απολύτως το ίδιο. Η Χάρτα επιτρέπει μία νέα προσέγγιση των πραγμάτων και των δυνατοτήτων που έχουμε ως Ελλάδα, χάρη στα πολυάριθμα νησιά μας. Τώρα μπορούμε εύκολα να δείξουμε ότι αποτελούμε ένα μεσογειακό μετασχηματισμό του παραδείγματος της γαλλικής ΑΟΖ στην υδρόγειο, η οποία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ΑΟΖ στον κόσμο. Οι μεγάλες αποστάσεις μεταξύ των νησιών μας που χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα για τη δημιουργία άγονων γραμμών, μέσω της Χάρτας, γίνονται ισχυρές διότι παρουσιάζουν τα αληθινά μεγέθη των δεξαμενών έλξης των ελκυστών που είναι τα νησιά μας.

Η νοητική Χάρτα της ΑΟΖ είναι η τοποστρατηγική απόδειξη της ισχύος της Ελλάδας σε αυτόν τον τομέα. Είναι μία εικόνα που κάνει τη διαφορά και δείχνει τη στρατηγική που πρέπει να εφαρμόσουμε, για να μετατρέψουμε αυτό το απέραντο γαλάζιο σε εθνικό θησαυρό.



ΑΟΖ και Euroasia Interconnector


AOZ και Euroasia Interconnector, Nikos Lygeros
Για όσους δεν έχουν καταλάβει ακόμα το δυναμικό πλαίσιο της ΑΟΖ, έρχεται το Euroasia Interconnector να αποδείξει σε όλους την αποτελεσματικότητά του. Έχουμε αναπτύξει πρόσφατα μια φιλική σχέση με τον Σόλωνα Κασσίνη στο πλαίσιο του αγώνα μας για τη θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ, αλλά έχουμε κι έναν άλλο παλιό και τολμηρό φίλο Κύπριο τον Νάσο Κτωρίδη που μας βοήθησε τα μέγιστα όταν αντιμετωπίζαμε το Σχέδιο Ανάν, που τώρα έρχεται να ενισχύσει επί του πρακτέου την όλη μας προσπάθεια για να αναδείξουμε ότι η ουτοπία και του άλλου μας φίλου από την Αμερική Θεόδωρου Καρυώτη είναι πλέον ένα όραμα για τον ελληνισμό σε όλες του τις διαστάσεις. Η σημασία της συνεκτικότητας της ευρωπαϊκής ΑΟΖ παίρνει όλο το νόημά της με αυτό το έργο που ξεκινάει από το Ισραήλ, περνά από την Κύπρο και καταλήγει στην Ελλάδα. Αυτό το ηλεκτρικό καλώδιο είναι μια γέφυρα με τρία τόξα. Το πρώτο μεταξύ Ισραήλ και Κύπρου έχει μήκος 155 ΝΜ. Το δεύτερο μεταξύ Κύπρου και Κρήτης έχει μήκος 320 ΝΜ και το τελευταίο μεταξύ Κρήτης και Πελοποννήσου 65 ΝΜ. Αυτή η τρίτοξη γέφυρα δεν είναι πια μια ιδέα και μόνο. Με τις πρόσφατες υπογραφές που πέτυχαν η Κύπρος και το Ισραήλ, η πραγματικότητα, η επόμενη, έχει αρχίσει. Και πρέπει να αντιληφθούμε όλοι μας και ειδικά στην Ελλάδα ότι το Euroasia Interconnector χρησιμοποιεί στην ουσία τις ΑΟΖ του Ισραήλ, της Κύπρου και της Ελλάδας. Κατά συνέπεια, υπάρχει τώρα ένας επιπλέον μοχλός πίεσης για να υλοποιηθεί η ελληνική ΑΟΖ στην πράξη. Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο, διότι αυτή η συμμαχία έχει ενεργοποιηθεί ήδη και αυτό το έργο συμβάλλει τα μέγιστα στην ανάκαμψη του ελληνισμού σε ολικό πλαίσιο. Η πολιτική δεν μπορεί παρά να αποδεχθεί την εμβέλεια του έργου αυτού και να συνειδητοποιήσει ότι η ΑΟΖ είναι όντως ένα αποτελεσματικό και ορθολογικό εργαλείο και όχι μόνο μια αφαιρετική, μαθηματική έννοια. Βλέπουν τώρα ότι τα διαγράμματα Voronoi έχουν πρακτικές επιπτώσεις που επηρεάζουν θετικά την οικονομία του μέλλοντος. Αυτή η τρίτοξη γέφυρα δείχνει το δρόμο σε όλους μας και έρχεται να υποστηρίξει με πρακτικά επιχειρήματα την αναγκαιότητα της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ. Ας αφήσουμε λοιπόν την αδράνειά μας και την απραξία μας κι ας ακολουθήσουμε κι εμείς αποφασιστικά το δρόμο που άνοιξε η Κύπρος σε αυτόν τον τομέα. Η καινοτομία υπάρχει ήδη, αυτό που απομένει από εμάς είναι η στρατηγική συνέπεια της πολιτικής θέλησης του ελληνισμού!




Η ΑΟΖ, ένα όραμα για την Ελλάδα



Νίκος Λυγερός, Η ΑΟΖ, ένα όραμα για
 την Ελλάδα
Η αλλαγή φάσης υπάρχει. Η ΑΟΖ δεν είναι πλέον υπό αμφισβήτηση από όλους τους άλλους, αντιθέτως, θέλουν πλέον να προλάβουν τα οφέλη της ελληνικής ΑΟΖ, πριν ακόμα υπάρξει καν η θέσπισή της. Μπορεί να υπάρχουν ακόμα μερικοί δικοί μας που δεν πείστηκαν από το θέμα της ελληνικής ΑΟΖ, φανταζόμαστε τώρα ότι οι ΑΟΖ της Αιγύπτου αλλά και της Τουρκίας θα καταφέρουν πιο αποτελεσματικά ν’ αλλάξουν και τους άπιστους της ΑΟΖ. Τώρα, όσον αφορά στους υποστηρικτές της, έγινε πλέον κατανοητό απ’ όλους, ότι το θέμα της ΑΟΖ έχει μια δυναμική, η οποία είναι ανεξάρτητη από τις κυβερνήσεις, αν αυτοί δεν τολμούν να πάρουν αποφάσεις, οι οποίες είναι πια απαιτήσεις για την πατρίδα μας. Το timing είναι καλό, έχουμε την τεχνογνωσία και γνωρίζουμε τα πλεονεκτήματα της τοποθεσίας μας μέσα στην τοποστρατηγική Μεσόγειο, κατά συνέπεια το όλο θέμα είναι πια μια πολιτική πρωτοβουλία. Μόνο που πρέπει να είμαστε προσεχτικοί, διότι οι άλλοι δεν θα περιμένουν τη σειρά τους για να προσπαθήσουν να σπάσουν το μέτωπο της ελληνικής ΑΟΖ σε σχέση με την κυπριακή ΑΟΖ. Διότι ξέρουν από την ανάλυσή τους, ότι η κατάσταση είναι κρίσιμη γι’ αυτούς. Η Κύπρος το κατανόησε πολύ καλά και θα περάσει σύντομα στον δεύτερο γύρο, την ώρα που οι κυβερνήσεις αναρωτιούνται ακόμα πού διεξάγεται ο αγώνας. Ακόμα κι αν δεν παίξει η Ελλάδα το παίγνιο της Μεσογείου, όσον αφορά στην ΑΟΖ, έχει αρχίσει πραγματικά, δεν είναι πλέον θεωρητικό αλλά τρομερά πρακτικό. Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμιά δικαιολογία και δεν είναι η ρητορική που θα σώσει την κατάσταση εκ των υστέρων, είναι τα στρατηγικά μας βήματα που πρέπει να εφαρμοστούν πριν περάσουμε σε τακτικό επίπεδο. Ο στόχος της θέσπισης δεν είναι ούτε περίπλοκος, ούτε πολλαπλός. Ένας είναι, δεν υπάρχει άλλη κατεύθυνση. Μία είναι η λύση και μία είναι η αποστολή. Δεν χρειάζεται να συζητάν ακόμα οι τριακόσιοι της βουλής. Έχουν όλα τα δεδομένα στα χέρια τους. Όποιο και να είναι το κόμμα, η ιδέα είναι η ίδια, διότι η Ελλάδα είναι μία. Δεν μας ενδιαφέρει καν να συμφωνήσουν, ας αφήσουν έναν άνθρωπο με ψυχή να το κάνει για όλους τους άλλους. Στην πατρίδα μας, ακόμα και οι θεσμικές αποφάσεις γίνονται από μια χούφτα ανθρώπων, διότι ο λαός πιστεύει στις αξίες και όχι στις αρχές. Ας αρχίσουμε, λοιπόν, με την αξία. Η ΑΟΖ δεν είναι μια αρχή αλλά μια αξία ανεξάρτητη από κάθε πολιτικάντικη προσέγγιση. Όποιος θέλει να επωφεληθεί της ύπαρξης της ΑΟΖ, ας το κάνει, οι θέσεις και η καριέρα τους μας αφήνουν αδιάφορους. Ας το κάνει για τον εαυτό του, αλλά ας το κάνει. Δεν είναι ανάγκη να μας πείσει για τις καλές προθέσεις του, αφού αξία έχει μόνο η ΑΟΖ. Δεν είναι ανάγκη να δικαιωθεί άμεσα, ας το κάνει η ιστορία μετά. Ο ελληνικός λαός δεν ξεχνά εύκολα. Όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες και τυπικότητες που όχι μόνο δεν έχουν σημασία, αλλά σε λίγο δεν θα έχουν καν νόημα. Η τοποστρατηγική Μεσόγειος υπάρχει, η σκόνη του Cantor υπάρχει στο Αιγαίο, οι κυψέλες Voronoi υπάρχουν για τα νησιά μας, ας υπάρξει λοιπόν η ΑΟΖ για την πατρίδα μας.




Η AOZ ως αξιολογία των εκλογών


Νίκος Λυγερός: Η AOZ ως αξιολογία των εκλογώνΑνάμεσα στα εθνικά θέματα, υπάρχει ένα που έχει αποκτήσει ιδιαίτερη αξία τον τελευταίο καιρό: είναι η ΑΟΖ. Ενώ υπάρχει ως θεωρητική οντότητα από το 1982, μόνο πρόσφατα έγινε μαζικά γνωστή στο ελληνικό γίγνεσθαι. Πλέον δεν υπάρχει καμία δικαιολογία καθυστέρησης της θέσπισης της από την Ελλάδα. Κατά συνέπεια, ανήκει στις πιο σημαντικές εκκρεμότητες του ελληνικού κράτους, το οποίο δεν πρέπει να απεμπολήσει τα δικαιώματά του. Έτσι η ΑΟΖ αποτελεί τώρα ένα κριτήριο για τις επόμενες εκλογές και θα πρέπει σιγά σιγά όλα τα κόμματα να δεσμευτούν με τυπικό ή τουλάχιστον άτυπο τρόπο, έτσι ώστε να συμμετάσχουν όλα στην εθνική προσπάθεια της θέσπισής της. Βέβαια, αυτή η τοποθέτηση δεν είναι ικανή συνθήκη, διότι θα πρέπει να υπάρξουν και διαπραγματεύσεις με τα άλλα κράτη όσον αφορά στην οριοθέτησή της, αλλά είναι σίγουρα απαραίτητη. Με άλλα λόγια, η ΑΟΖ είναι το πλαίσιο της αξιολογίας και όχι της αξιολόγησης των εκλογών. Διότι η ελληνική ΑΟΖ είναι μία αξία πάνω στην οποία ο λαός μας θα μπορέσει να χτίσει το μέλλον του. Η Κύπρος έδωσε το παράδειγμα σε όλο τον ελληνισμό με τις τολμηρές της αποφάσεις σ’ ένα πλαίσιο το οποίο ήταν αδιανόητο για πολλούς. Η εύρεση του φυσικού αερίου στο κοίτασμα Αφροδίτη που ανήκει στο οικόπεδο 12 και είναι ένα από τα φτωχότερα οικόπεδα, έχει ήδη αλλάξει τα δεδομένα. Δεν είμαστε σε πλαίσιο της θεωρίας αποφάσεων, αλλά της θεωρίας παιγνίων, διότι υπάρχουν κι άλλοι παίκτες με πρωτοβουλίες στην Ανατολική Μεσόγειο.



Η ΑΟΖ είναι η μόνη σοβαρή οικονομική λύση για την πατρίδα μας. Και είναι μία λύση που προέρχεται από δική μας στρατιωτική κίνηση. Δεν είναι κάτι που επιβάλλεται από εξωτερικούς παράγοντες. Αντιπροσωπεύει την ελληνική αξιοπρέπεια μέσα στο πλαίσιο του Δικαίου της Θάλασσας. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζουμε πρώτα την ανάκαμψη και μετά την ανάπτυξη της πατρίδας μας. Ενεργοποιούμε επίσης έναν άλλο κλάδο, ανεξάρτητο από τον τουρισμό, ο οποίος λειτουργεί με το ίδιο νοητικό σχήμα της βαριάς βιομηχανίας. Δεν είναι πια ένα θεωρητικό παράδειγμα, αλλά μία λύση επί του πρακτέου. Κανένα κόμμα λοιπόν δεν μπορεί να την αποφύγει, αν πραγματικά ενδιαφέρεται για το μέλλον της Ελλάδας και δεν κάνει απλώς πολιτικάντικες κινήσεις για να πάρει ψήφους, δίχως να έχει στη διάθεσή του στρατηγικό σχεδιασμό. Η ΑΟΖ δεν είναι ούτε φαινόμενο μόδας, ούτε φρασεολογία. Η ΑΟΖ χρειάζεται τόλμη και στρατηγική αποτελεσματικότητα, για να υλοποιηθεί και θα δείξει την αξία του καθενός και του κάθε κόμματος την ώρα της απόφασης. Ο λαός μας διαθέτει ένα μοχλό πίεσης για τις επόμενες εκλογές, για να μην ζήσει και πάλι την ίδια απραξία. Με την ΑΟΖ όλα είναι δυνατά και η Ελλάδα μπορεί, διότι με αυτή αποκτά μία αξία ανάλογη με τη Γαλλία στη Μεσόγειο και έχει το δεύτερο μεγαλύτερο εμβαδόν αμέσως μετά την Ιταλία. Αυτά είναι πλέον τα δεδομένα. Στους πολιτικούς ανήκει τώρα να τα αξιοποιήσουν, δίχως δικαιολογίες και καθυστερήσεις.




ΑΟΖ και εκλογές


Νίκος Λυγερός, Αοζ, Εθνικές Εκλογές, Ελλάδα, 2012
Η πρώτη φάση της στρατηγικής για την θέσπιση της ΑΟΖ μόλις τέλειωσε. Το καθαρά θεωρητικό πλαίσιο μετατρέπεται με την ανακοίνωση των εκλογών σε πεδίο. Αυτή η φάση θα διαρκέσει έως τις εκλογές για να παραδώσει την σκυτάλη στο πεδίο δράσης. Στο ενδιάμεσο λοιπόν θα πρέπει ο ελληνικός λαός να πείσει όλα τα κόμματα να συμπεριλάβουν την ΑΟΖ στο πρόγραμμα τους, έτσι ώστε να είναι όλα θετικά προς την θέσπισή της. Κι αν δεν είναι, ας αναλάβουν τις ευθύνες τους και βέβαια τις επιπτώσεις. Η ΑΟΖ είναι πλέον ένα όραμα απτό για την πατρίδα μας. Η ενημέρωση για τις ιδιότητες της έχει γίνει σε πολλαπλό επίπεδο και ο καθένας μπορεί να κρίνει την αναγκαιότητά της, όχι μόνο σε αυτή την περίοδο αλλά και για να υπάρξει μέλλον στην πατρίδα μας. Είναι μια στρατηγική κίνηση που προσφέρει δυνατότητες στην οικονομία όχι μόνο σε εθνικό επίπεδο αλλά και σε ευρωπαϊκό. Κατά συνέπεια, κάθε κόμμα αν είναι σοβαρό και θέλει όντως να βοηθήσει την Ελλάδα, θα πρέπει να την προωθήσει. Αυτό βέβαια δεν θα έχει νόημα αν γίνεται μόνο προεκλογικά, δηλαδή μόνο στη δεύτερη φάση. Και γι’ αυτό θα πρέπει να είμαστε προσεχτικοί, για να υπάρξει ένα στρατηγικό βάθος σε αυτές τις εκλογές όσον αφορά στο θέμα της ΑΟΖ. Διότι η θέσπιση είναι μόνο η αρχή της όλης διαδικασίας. Έτσι οι δηλώσεις που δεν έχουν βάθος θα πρέπει να εντοπιστούν και να απορριφθούν, για να προχωρήσει ουσιαστικά και όχι τυπικά και μόνο το θέμα. Τα κόμματα είναι πολλά, οι επιλογές πολλές, αλλά η ΑΟΖ μία. Η επόμενη κυβέρνηση, θα είναι η κυβέρνηση που θα θεσπίσει την ΑΟΖ. Σε αυτό πρέπει να προετοιμαστούμε για να σταματήσει η μιζέρια της κοινωνίας της κρίσης. Όλοι όσοι πιστεύουν ότι τίποτα δεν αλλάζει και δεν έχουν καμία δυνατότητα να συμμετάσχουν σε μια άλλη πραγματικότητα, ας συνειδητοποιήσουν ότι θα ανήκουν όχι στη γενιά της κρίσης, αλλά στη γενιά που θα δώσει την ΑΟΖ στην Ελλάδα και τα παιδιά της. Αυτή η αλλαγή φάσης δεν είναι μια λεπτομέρεια, αλλά μια ιστορική στιγμή στην οποία θα θέλουμε μετά να έχει υπάρξει και η δική μας συμβολή. Ψηφίζει ο λαός και θεσπίζει ΑΟΖ. Αυτό είναι το νοητικό σχήμα που θα επιτρέψει την ύπαρξη της υλοποίησης αυτού του οράματος. Έως τώρα κανείς δεν έβλεπε το μέλλον της πατρίδας μας, τόσο είχε χάσει κάθε εκτίμηση όχι μόνο του κράτους, αλλά και του ίδιου του του εαυτού. Τώρα όμως ο καθένας μας συμβάλλει πρακτικά με την ψήφο του για την θέσπιση της ΑΟΖ. Διότι αυτό είναι το πρόγραμμα του 2012. Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο την αναποτελεσματικότητα και την ευθυνοφοβία της πολιτικής απραξίας. Ο Ελληνικός λαός δεν έχει ανάγκη από τέτοιους πολιτικούς που κοιτάζουν μόνο το δικό τους μέλλον. Η ΑΟΖ είναι για το λαό και μόνο. Όλοι για την ΑΟΖ και η ΑΟΖ για όλους.




Εθνικές εκλογές, ΑΟΖ και Στρατηγική Ομάδα Κρούσης


Ελλάδα, Εθνικές Εκλογές 2012, ΑΟΖ, Στρατηγική Ομάδα Κρούσης,Νίκος Λυγερός
Τα δικαιώματα που δεν διεκδικούμε, δεν υπάρχουν. Κάθε μαχητής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων το γνωρίζει και γι’ αυτό το λόγο υποστηρίζει με πάθος και αποφασιστικότητα τα θύματα. Το ίδιο συμβαίνει και για τις χώρες. Από τα πιο βασικά θέματα έως τα πιο έντεχνα. Γέφυρα, αεροδρόμιο, μετρό, ολυμπιακοί αγώνες, όλα γίνονται με διεκδικήσεις, αλλιώς δεν υπάρχουν. Σε αυτό το επίπεδο όμως πρέπει να υπάρχει και η αποτελεσματικότητα. Και όταν πρόκειται για ένα θέμα εθνικό, όπως είναι η ΑΟΖ, τα πράγματα δεν είναι μόνο σοβαρά, αλλά ουσιαστικά. Άνθρωποι που έχουν ασχοληθεί με τα προηγούμενα θέματα μπορούν να επινοήσουν την ανάγκη της δημιουργίας όχι μιας απλής ομάδας αλλά μιας πραγματικής στρατηγικής ομάδας κρούσης. Διότι τέτοια θέματα δεν υποστηρίζονται απλώς από επιτροπές που συνεδριάζουν για να βρουν την ημερομηνία της επόμενης συνάντησης. Η πατρίδα μας έχει αληθινά ανάγκη την ΑΟΖ για να μπορέσει όχι μόνο να σταθεί όρθια αλλά για να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Δεν μπορούμε απλώς να κλαίμε τη μοίρα μας και να τα περιμένουμε όλα από τους άλλους. Μπορεί να είμαστε λίγοι πληθυσμιακά αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να παράγουμε από μόνοι μας όχι μόνο ένα έργο ουσιαστικό για μας αλλά και για τους άλλους. Το θέμα της ΑΟΖ δεν είναι μόνο μια πρόκληση για το λαό μας, είναι ένα άνοιγμα. Πρέπει, λοιπόν, να υπάρξει μια υπερκομματική προσπάθεια για να δημιουργηθεί αυτή η ομάδα που θα μπορέσει να υλοποιήσει το όραμα της Ελλάδας. Η επόμενη κυβέρνηση, όποια και να είναι, θα έχει ένα ιστορικό καθήκον. Αντί να είναι η κυβέρνηση της κρίσης και της μιζέριας, θα πρέπει να είναι η κυβέρνηση της ΑΟΖ. Αυτός δεν είναι ένας τυχαίος ρόλος, αλλά αναγκαίος. Ο ελληνικός λαός γνωρίζει πια την έννοια της ΑΟΖ, δεν είναι άλλο ανάγκη να του εξηγούν τι είναι. Ήρθε η ώρα να του δείξουν τι είναι επί του πρακτέου. Διότι στο δια ταύτα, όπως λένε, οι πράξεις έχουν ουσία και μετά βέβαια οι υπογραφές. Και ξέρουμε τι λέει ο λαός μας για αυτές. Ας είμαστε, λοιπόν, αποτελεσματικοί στην πράξη. Η θέσπιση είναι αποκλειστικά θέμα βούλησης και θεωρίας αποφάσεων, ενώ οι οριοθετήσεις είναι θέμα της θεωρίας παιγνίων, διότι υπάρχουν πολλοί παίκτες, οι οποίοι ξέρουν και από διπλωματία και από στρατηγική. Θα πρέπει να παίξουμε με κάθε λεπτομέρεια, αλλιώς θα υπάρξουν προβλήματα και καθυστερήσεις. Κατά συνέπεια, η συγκρότηση αυτής της ομάδας πρέπει να γίνει ορθολογικά, διότι δεν θα παίξουμε μόνο για την Ελλάδα, αλλά για το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσα στο μεσογειακό πλαίσιο. Η παρτίδα είναι πολλαπλή και θα χρειαστεί την ανθεκτικότητα μιας στρατηγικής ομάδας κρούσης. 









Οπτικοακουστικό Υλικό



Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα: «Ένα όραμα, μία λύση: ΑΟΖ» Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο, Θεσσαλονίκη, Τετάρτη 29/02/2012 

http://www.youtube.com/watch?v=WvoTT8P8ZUk





Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με τίτλο: "Η αποτελεσματικότητα της ΑΟΖ".
Αμφιθέατρο Δημοκρατίας, Ελευθερούπολη, Πέμπτη 05 Απριλίου 2012.


http://www.youtube.com/watch?v=Jpc2_oYXzoQ




Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με τίτλο "2012 - Tο έτος της ελληνικής ΑΟΖ".
Αίθουσα «Γ. Καφταντζής» της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Σερρών. Σέρρες, Τετάρτη 04 Απριλίου 2012.


http://www.youtube.com/watch?v=5v5-egrYJoY





Συνέντευξη του Νίκου Λυγερού, στην τηλεοπτική εκπομπή "Πρωινό με θέα" TV-100, 05/04/2012

http://www.youtube.com/watch?v=BcTf0e5fwQA

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Συνολικές προβολές σελίδας

Αρχειοθήκη ιστολογίου