Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Λαμόγια χαρείτε, μπορείτε να ξαναπάτε τα λεφτά σας από την Ανγκουίλα στην Ελβετία, χαλαράααα. Siemensoπουλημένοι ποτέ νικημένοι…

Από το "Στοχασμός-Πολιτική"
Εξαφάνισαν το cd με τα ονόματα Ελλήνων καταθετών στην Ελβετία 
Έκπληκτη όλη η Ελλάδα! 
Δεν μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στα CD με ονόματα καταθετών στην Ελβετία!
Σχετικά:
Αδύνατη η πρόσβαση στα CD με ονόματα Ελλήνων καταθετών στις ελβετικές τράπεζες, γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί να διαπραγματευτεί με τη Γερμανία (!), αναφέρει σε έγγραφό του που διαβιβάστηκε στη Βουλή, ο...
υφυπουργός Οικονομικών Γιώργος Μαυραγάνης.
Ο λόγος είναι ότι η Ελβετία τα έχει χαρακτηρίσει προϊόντα βιομηχανικής κατασκοπείας, όπως αναφέρει. Πραγματικά, πίστεψε κανείς στην Ελλάδα ότι θα έβγαιναν αυτά τα στοιχεία στη δημοσιότητα;
Μια η Siemens, μια η έκθεση της Blackrock, μια οι λογαριασμοί συνθέτουν το απόλυτο τρίπτυχο για να έχουν οι δανειστές δεμένους χειροπόδαρα όλους όσους κατέκλεψαν το κράτος όλα αυτά τα χρόνια.
Το έγγραφο του υφυπουργού Οικονομικών διαβιβάστηκε στη Βουλή προς απάντηση ερώτησης των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτη Κουρουμπλή, Παναγιώτη Λαφαζάνη και Ζωής Κωνσταντοπούλου, αναφορικά με τις ενέργειες που έχουν γίνει από την ελληνική κυβέρνηση για την παροχή πληροφοριών από τη γερμανική καγκελαρία σχετικά με τις καταθέσεις Ελλήνων φορολογουμένων στην Ελβετία.
Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έχουν επισημάνει ότι εδώ και δύο χρόνια η γερμανική κυβέρνηση και τα γερμανικά κρατίδια αναζήτησαν τα cd αυτά, που κυκλοφορούν στην αγορά και περιέχουν τα ονόματα καταθετών στις ελβετικές τράπεζες.
Μάλιστα, στο κείμενο της ερώτησής τους, επικαλούνται πληροφορίες ότι τα εν λόγω cd περιέχουν στοιχεία που αφορούν συνολικά 10.000 καταθέτες από διαφορετικές χώρες, συμπεριλαμβανομένων και 1.000 Γερμανών που διώκονται από τις γερμανικές αρχές.
Όπως ειδικότερα αναφέρουν τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών που είχαν διαβιβαστεί στη Βουλή τον περασμένο Νοέμβριο και προσκομίζει ξανά το υπουργείο, «από την κατανομή προς την Ελλάδα του παρακρατηθέντος φόρου στην Ελβετία σχετικά με τόκους που προέκυψαν από αποταμιεύσεις φορολογικών κατοίκων Ελλάδας, κατά το οικονομικό έτος 2010 (χρήση 2009) εισέρρευσε το ποσό των 5.935.362,84 ευρώ.
Το αντίστοιχο ποσό για το οικονομικό έτος 2009 (χρήση 2008) ανήλθε σε 9.928.558,82 ευρώ, γεγονός από το οποίο διαφαίνεται η τάση κατεύθυνσης των αποταμιευτικών καταθέσεων προς χώρες/εδάφη, τα οποία δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας ή των συμφωνιών που θεσπίζουν ισοδύναμα με αυτήν μέτρα».
olympia.g

Καταγγελία για την μεθόδευση τροπολογίας του Υπ. Ναυτιλίας έκανε η Μαρίνα Χρυσοβελώνη

Καταγγελία «για την μεθόδευση της τροπολογίας του Υπ. Ναυτιλίας για τα λιμάνια, έκανε η Βουλευτής Μαγνησίας των «Ανεξαρτήτων Ελλήνων» Μαρίνα Χρυσοβελώνη.


Όπως αναφέρει «Με τροπολογία 500 σελίδων που κατέθεσε την Παρασκευή το απόγευμα στο άσχετο Νομοσχέδιο το οποίο αφορά στην «Περιστολή δημοσίων δαπανών, ρύθμιση θεμάτων δημοσιονομικών ελέγχων», ο υπουργός κ. Μουσουρούλης επιχειρεί την «κατοχύρωση» με νόμο των αγοραστών μεγάλων ελληνικών λιμανιών. Συγκεκριμένα ο υπουργός Ναυτιλίας αποπειράται να «παγώσει» τυχόν εν εξελίξει αλλαγές στις χρήσεις γης και όρους δόμησης των λιμενικών ζωνών.


Ειδικότερα, η Συγκυβέρνηση δηλώνει πως «εν όψει της άμεσης έναρξης της διαδικασίας αποκρατικοποίησής» τους προβαίνει σε αυτή την ενέργεια για να «μην επηρεαστεί αρνητικά το επενδυτικό ενδιαφέρον»! Παίρνοντας ως παράδειγμα τον ΟΛΒ η τροπολογία αυτή στοχεύει πρακτικά στην ακύρωση της τρέχουσας διαδικασίας τροποποίησης του Master Plan για το λιμάνι του Βόλου που στηρίζεται από τους τοπικούς φορείς.


Η μεθόδευση αυτή έρχεται σε συνέχεια αποτυχημένης απόπειρας της προηγούμενης Συγκυβέρνησης να παγιώσει το καθεστώς των υπό ιδιωτικοποίηση λιμανιών με Υπουργική Απόφαση της πρώην υπουργού κ. Διαμαντοπούλου και βέβαια αποτελεί «ουρά» της πράξης νομοθετικού περιεχομένου που εκδόθηκε στις 7-9-12 για την κατάργηση του ελάχιστου ποσοστού συμμετοχής του Ελληνικού Δημοσίου στους Οργανισμούς των μεγαλύτερων λιμανιών της χώρας.


Έχουμε λοιπόν από την μια πλευρά μια Συγκυβέρνηση που δεν θέλει να φέρει κανονικά στην Βουλή για ψήφιση διατάξεις καθαρά νομοθετικού περιεχόμενου γιατί φοβάται την άμεση καταψήφισή τους. Από την άλλη, η ίδια Συγκυβέρνηση φέρνει στην Βουλή για ψήφιση σε άσχετο νομοσχέδιο, την τελευταία στιγμή σχεδόν 500 σελίδες πολεοδομικού περιεχόμενου που αφορούν στις ζώνες όλων των μεγάλων λιμανιών τα οποία θέλει να εκποιήσει.

Σε σχέση ειδικά με τον ΟΛΒ καταγγέλλω την μεθόδευση του κ. Μουσουρούλη ο οποίος μόλις πριν λίγες εβδομάδες είχε ανακοινώσει πως θα επανερχόταν το Σεπτέμβριο με δικές του προτάσεις προς τους φορείς σε αντικατάσταση του σχεδίου «ΠΟΣΕΙΔΩΝ» και ότι θα τις συζητούσε μαζί τους. Ο υπουργός Ναυτιλίας ενέπαιξε όλους τους τοπικούς φορείς της Μαγνησίας και «άδειασε» στην κυριολεξία την εν εξελίξει διαδικασία αναδιαμόρφωσης του master plan του λιμανιού του Βόλου με μια μεθοδευμένη τροπολογία, της οποίας την άμεση απόσυρση απαιτούν οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ.


Εμείς θα επιμείνουμε στην πάγια θέση του Κινήματος μας για αποφυγή κάθε ύπουλης μεθόδευσης που με τον μανδύα της νομιμοφάνειας προσπαθεί να οδηγήσει εκτός του δημοσίου ελέγχου όχι μόνο μεγάλα λιμάνια όπως αυτό του Βόλου αλλά και μικρότερα όπως εκείνα της Σκιάθου και Αλοννήσου.

Απέναντι στο νέο όριο της βαρβαρότητας να ανοίξουμε νέο κύκλο μεγάλων αγώνων

Η καθημερινή ζωή του λαού και οι στοιχειώδεις όροι λειτουργίας της κοινωνίας και της χώρας έχουν ήδη ρημάξει και εγκαταλειφθεί στην επέλαση των λεγόμενων «δανειστών», στην ακόρεστη επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού, στο πλιάτσικο και την αποθησαύριση στα οποία επιδίδονται τα ντόπια «μεγάλα τζάκια», η εργοδοσία και η αστική τάξη της χώρας. Τα σχολεία, τα νοσοκομεία, οι πιο βασικές υπηρεσίες των δήμων (και συνολικά οι δομές του διαβόητου «Καλλικράτη»), η πρωτοβάθμια περίθαλψη και η πρόσβαση του λαού στο φάρμακο (παρ' όλο που δεν βγήκαμε από την ΕΕ!), κάθε κοινωνική παροχή, ακόμα και στα ΑΜΕΑ, κάθε επίδομα υπερωρίας, νυχτερινών κ.ο.κ. είναι αποσαρθρωμένα, διαλυμένα, κομμένα! Μια ακήρυχτη αλλά κλιμακούμενη στάση πληρωμών στις πιο βασικές ανάγκες της ζωής του λαού είναι σε πλήρη εξέλιξη.
Την ίδια ώρα η ανεργία πάει από άλμα σε άλμα (23,6% η στατιστική τιμή της στο δεύτερο τρίμηνο, 55% στη νεολαία.), τα μικρομάγαζα καταστρέφονται μαζικά, η φτωχομεσαία αγροτιά πεινάει και ξεκληρίζεται, η φοροληστεία πνίγει όλο το λαό. Οσο και αν ο Σαμαράς επιχειρεί να εμφανίσει ως επιτυχία -για ποιον άραγε;- τα «καλά λόγια» που παίρνει από τους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές μετά τη συγνώμη που τους ζήτησε για τις προηγούμενες «αμυαλιές του» και κυρίως για την αποφασιστική προώθηση των απαιτήσεών τους σήμερα, όποιο καραγκιοζιλίκι και να εφεύρουν οι κυβερνητικοί παρατρεχάμενοί του Βενιζέλος-Κουβέλης, η αλήθεια δεν κρύβεται. Το κοινωνικό χάος, ο Καιάδας της ζωής των λαϊκών-εργατικών μαζών (που μας απειλούσαν πως θα 'ρθει αν «δεν τους ακούσουμε») είναι κιόλας εδώ!
Τον έφεραν και τον εγκαθίδρυσαν οι ιμπεριαλιστές-ληστές και φονιάδες. Που θέλουν από την καταστροφή και την καταλήστευση (και) της χώρας μας (και) του λαού μας να ισοφαρίσουν τις τεράστιες «χαμένες αξίες» από τις ληστείες του μέλλοντος που είχαν προγραμματίσει, που όμως υπονομεύτηκαν από τις ληστείες που ήδη είχαν κάνει και από τους ανταγωνισμούς τους που είναι τέτοιοι ώστε να μη φτάνει ο πλανήτης να χωρέσει τις επανεκκινήσεις των νέων ληστρικών σταυροφοριών τους.
Τον έφεραν και τον εγκαθίδρυσαν με την αναντικατάστατη συνδρομή των ντόπιων κοινωνικών και πολιτικών «παραρτημάτων τους», δηλαδή της εξαρτημένης από αυτούς αστικής τάξης, των κομμάτων της και του μεγάλου κύκλου των. γλειφόμενων ποιητών, ακαδημαϊκών, δημοσιολόγων, «συνδικαλιστών» του κεφαλαίου και άλλων παρόμοιων που σιτίζονται στους κήπους των («μη») κυβερνητικών μεγάρων σε όλη τους τη ζωή.
Ομως η βαρβαρότητα δεν σταματά εδώ! Ηδη συντάχθηκαν και λυσσομανούν ώστε με κάθε τρόπο να περάσουν το νέο «πακέτο μέτρων», που θα κάνει ανείπωτη τη δυστυχία και τα βάσανα της εργατικής τάξης, του λαού, της νεολαίας. Και, επιπλέον, ενώ εξελίσσεται και κορυφώνεται ο τρίμηνος βομβαρδισμός για την «ανάγκη», π.χ., να καταργηθεί το αναπηρικό επίδομα, να μειωθεί η σύνταξη του ΟΓΑ, να κλείσουν μαζικά σχολεία και νοσοκομεία, την ίδια ώρα η τρόικα καβάλα στο κύμα της υπεραντιδραστικής αυτής εφόδου ζητάει το μεδούλι των εργαζόμενων μαζών: Εδώ και τώρα μαζικές απολύσεις και διάλυση για ό,τι απέμεινε στο δημόσιο τομέα που θυμίζει κοινωνικά δικαιώματα και κατακτήσεις των εργαζόμενων σε αυτόν και σε αναφορά με αυτόν! Εδώ και τώρα ελεύθερες απολύσεις για το κεφάλαιο και την εργοδοσία! Εδώ και τώρα τον κατώτερο βασικό μισθό να τον αποφασίζει το εντελλόμενο από τον ιμπεριαλισμό και το κεφάλαιο κράτος, χωρίς ούτε το φύλλο συκής της ταξικής συνεργασίας-υποταγής που παρείχε η αξιοθρήνητη ΓΣΕΕ! Εδώ και τώρα 6ήμερο και μέχρι 13 ώρες δουλειάς την ημέρα για τους σύγχρονους δούλους της «ειδικής οικονομικής ζώνης» που λέγεται Ελλάδα στις νέες εποχές της επαναποικιοποίησης που σχεδιάζονται!
Η αιματηρή διαδρομή που «αποφάσισε» η αστική τάξη
Είναι πιο φανερό και από τον ήλιο πια πως η αστική τάξη λογαριάζει να σωθεί από τη δίνη της κρίσης και των κάθε είδους αναμετρήσεων που έρχονται στη χώρα, στην περιοχή, στην Ευρώπη και διεθνώς, ακολουθώντας και εφαρμόζοντας πιστά τις ιμπεριαλιστικές απαιτήσεις και σχεδιασμούς.Εξω από την ιμπεριαλιστική της εξάρτηση δεν έχει καμιά υπόσταση και δυνατότητα. Γι' αυτό δεν μπορεί να «σώσει» τίποτε από ό,τι απαιτηθεί από τους προστάτες της. Ούτε το δημόσιο πλούτο - στο πλιάτσικο του οποίου επιδιώκει να 'χει μερίδιο, για να δουλέψει ξανά όταν θα 'ρθουν οι «ήσυχες μέρες» της νεοαποικιοκρατίας. Ούτε τα νησάκια και τις νησίδες για τα οποία μπορεί και να είχε πιο φιλόδοξα σχέδια εκμετάλλευσης. Ούτε τα μεσοστρώματα που για δεκαετίες της παρείχαν μεγάλες βοήθειες στην «κοινωνική σταθερότητα», αλλά τώρα πλέον είναι «ασήκωτη πολυτέλεια». Ούτε ακόμα τους διάφορους «ένστολούς» της (με κλομπ, όπλα ή τήβεννο) δεν την αφήνουν να κρατήσει στο απυρόβλητο, τώρα που περισσότερο από κάθε άλλη περίοδο εδώ και πολλές δεκαετίες τους χρειάζεται και θα τους χρειαστεί.
Πολύ περισσότερο, είναι ανάγκη να γίνει κατανοητό από όλο τον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία πως, σε αυτήν την αιματηρή διαδρομή της υποθήκευσης των πάντων στις ιμπεριαλιστικές απαιτήσεις και των κάθε λογής τυχοδιωκτισμών που ακολουθεί η αστική τάξη της χώρας, ούτε θέλει ούτε μπορεί να «σώσει» δικαιώματα και στοιχειώδεις όρους ζωής των εργατών και των εργαζομένων! Ολα αυτά τα φρικιαστικά που απαίτησε η τρόικα, η ανοιχτή και απροσχημάτιστη εφαρμογή όρων δουλείας για τις μάζες, έχουν πράγματι τεθεί στην «ημερήσια πολιτική διάταξη» προς υλοποίηση, ανεξάρτητα από τη στιγμή και τον τρόπο που θα προωθηθούν. Αυτή η πολιτική εκφράζει την πραγματική σχέση επικυριαρχίας του ιμπεριαλισμού στη χώρα σήμερα, αυτοί είναι οι όροι υποδούλωσης των μαζών που προωθούνται στη μεγάλη πλειονότητα των χωρών της περιοχής, της ΕΕ των 27 (όπως συχνά και με νόημα μας υπενθυμίζουν οι στατιστικές του συστήματος για χώρες των Βαλκανίων, της ανατολικής Ευρώπης και της Βαλτικής) και στον κόσμο ολόκληρο!
Σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει αντικειμενικά «κατώτερο επίπεδο» εξαθλίωσης και εκμετάλλευσης των μαζών. Το «όριο» αυτό καθορίζεται κάθε φορά από τον ταξικό πολιτικό συσχετισμό, δηλαδή τελικά από τη δυνατότητα των μαζών να αποκρούουν, να ανατρέπουν, να κατακτούν. Αλλά σε αυτό το ζήτημα, που πρέπει να αποτελέσει και τον οδηγό της σκέψης και της στάσης του λαού μας στη σημερινή σκοτεινή εποχή, θα επανέλθουμε παρακάτω.
Τα «αναλώσιμα» της πολιτικής αστάθειας
Τα πραγματικά χαρακτηριστικά αυτής της διαδρομής στην οποία έχουν βάλει τη χώρα και το λαό εδώ και σχεδόν τρία χρόνια είναι που αντανακλώνται και εκφράζονται και στο πολιτικό επίπεδο, διαμορφώνοντας πάγιους όρους πολιτικής αστάθειας που συχνά μπορεί να οξύνεται και να παίρνει και τη μορφή της πολιτικής κρίσης. Γι' αυτό και πάλι στη σημερινή συγκυρία και ενόψει του νέου πακέτου μέτρων αλλά κα με μια σειρά άλλα κρίσιμα έως καθοριστικά ζητήματα σε πλήρη εξέλιξη (εξελίξεις στη Μ. Ανατολή, Συρία, ελληνοϊσραηλινά.) το πολιτικό σύστημα δοκιμάζεται και προεξοφλεί. απώλειες. Οι ίδιοι οι βουλευτές της ΝΔ διαπιστώνουν δημόσια και πολύ φωναχτά πως είναι αναλώσιμοι, ενώ ο Λοβέρδος, εκτιμώντας προφανώς πως μετά από αυτή τη δοκιμασία η αποσάρθρωση του ΠΑΣΟΚ θα επιταθεί, επιχειρεί να προετοιμάσει νέο φορέα με προδιαγραφές που να συνάδουν με την υπεραντιδραστικοποίηση και τον εκφασισμό της πολιτικής και κοινωνικής ζωής.
Με άλλα λόγια, το πολιτικό σύστημα φθείρεται και ανακυκλώνεται με πρωτόγνωρους -για τα μεταπολιτευτικά δεδομένα- ρυθμούς, αναζητώντας ταυτόχρονα τη σταθεροποίησή του και την οχύρωσή του σε ολοένα πιο αντιδραστικές κατευθύνσεις και θέσεις. Από αυτή την άποψη, οι δηλώσεις του υπουργού Εργασίας για τα «σοβιετικά υπολείμματα» αναφορικά με τα εργατικά δικαιώματα στην Ελλάδα δεν είναι «μπουρδολογίες», αλλά μέτρο της αντιδραστικότητας των επιλογών που ετοιμάζονται να προωθήσουν. Ανάλογα οι έντονες αντιδράσεις του Δένδια δεν έχουν κύριο στόχο τους να ελέγξουν τη δράση τής Χ.Α. που, αποθρασυνόμενη στη βάση του επίσημου και γενικότερου πολιτικού πλαισίου του συστήματος, κλιμακώνει διαρκώς τη δολοφονική-φασιστική-ρατσιστική και τρομοκρατική για όλους τους εργαζόμενους και τη νεολαία δράση της. Αλλά περισσότερο επιδιώκει και αυτός και συνολικά το σύστημα και η κυβέρνησή του μέσω της θεωρίας των «δύο άκρων» να στοχοποιήσουν τις αγωνιστικές, αριστερές, κομμουνιστικές δυνάμεις και συνολικά να θέσουν όρια και απαγορεύσεις στη μαζική πάλη και το λαϊκό κίνημα.
Οι επαναλαμβανόμενες δηλώσεις-εκκλήσεις του Βενιζέλου για την «παράταση-επιμήκυνση» της εφαρμογής των μέτρων ληστείας και σφαγιασμού του λαού (ώστε προφανώς αυτή να γίνει «ανεκτή»), με την έντονη υποσημείωση ότι αυτή η παράταση «προβλέπεται από την υπογραφείσα το Φεβρουάριο σύμβαση», είναι πολλαπλά ενδεικτικές των πολιτικών αδιεξόδων τους. Αφενός αποκαλύπτουν -και αυτές- την απάτη της «επαναδιαπραγμάτευσης» στο βαθμό που το περιεχόμενό της είναι να ζητούν από τους ιμπεριαλιστές -και αυτοί απλώς δεν το κάνουν- να τηρήσουν τα «συμφωνημένα». Αφετέρου δείχνουν με τι όπλα επιχειρεί ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ να σταθεί ως τέτοιος και να στηρίξει την κυβέρνηση του Σαμαρά απέναντι στο λαό.
Σε κάθε περίπτωση, και με βάση την περιδίνηση της κρίσης στην Ευρώπη και διεθνώς, οι «βοήθειες» που θα μπορούν να παρέχουν οι ιμπεριαλιστές στο πολιτικό προσωπικό στη χώρα δεν θα μεταφράζονται σε υλικό αντίκρισμα που να συντελεί στον περιορισμό της λαϊκής οργής και στην άμβλυνση σε αυτή τη βάση των όρων της αστάθειας.
Τελευταία επιχειρείται πολιτική αξιοποίηση δηλώσεων γερμανών παραγόντων που επισημαίνουν πως το ζήτημα της αποπομπής της Ελλάδας από την ευρωζώνη και την ΕΕ δεν μπορεί να έχει μόνο οικονομικά κριτήρια αλλά και γεωπολιτικά-γεωστρατηγικά λόγω της θέσης της χώρας. Οπότε -θριαμβολογούν οι ντόπιοι υποτελείς- θα μας κρατήσουν, μας θέλουν στην Ευρωζώνη και την ΕΕ! Πράγματι, και εμείς πάντα υποστηρίζαμε πως η εξάρτηση της χώρας από τους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές δεν είναι μόνο οικονομική - ή, ακόμα χειρότερα, το ζήτημα δεν είναι μόνο το «χρέος». Είναι και πολιτική, στρατιωτική, στρατηγική. Μέσα σε αυτό το πλέγμα, οι ιμπεριαλιστές και η αστική τάξη ανέδειξαν το 2009 το «χρέος» ως μοχλό μιας νέας, βαθύτερης λεηλασίας και εξάρτησης της χώρας από αυτούς. Τώρα λοιπόν που «έχουν πάρει φωτιά» οι χάρτες της περιοχής της Μ. Ανατολής και της ΝΑ Μεσογείου, τώρα που η χάραξη των ενεργειακών αγωγών εναλλάσσεται σε όλη αυτή την περιοχή με τη χάραξη στρατιωτικών-ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και την επαναχάραξη συνόρων, και χωρίς κανείς από αυτούς να ξεχνάει τις επικείμενες αμερικάνικες εκλογές της 6/11 που θα αποτελέσουν αφετηρία εξελίξεων σε όλο αυτό το παζλ πολέμου, όπως δείχνουν και τα τελευταία γεγονότα με τον νεκρό αμερικανό πρέσβη της Υεμένης, τώρα λοιπόν το ζήτημα επανήλθε στην ειδησεογραφική επιφάνεια.
«Μας θέλει» λοιπόν ο γερμανικός ιμπεριαλισμός (και όχι μόνο αυτός) «να μας έχει» σε αυτή τη στρατηγική γωνιά στην οποία συμπυκνώνονται όλες αυτές οι αιματηρές επιδιώξεις, κραυγάζουν οι τυχοδιώκτες υποτελείς. Μας θέλουν, για ποια δουλειά; Αυτό πρέπει να «διευκρινίσουν» στο λαό και τη νεολαία της χώρας μας όλοι αυτοί που είναι πρόθυμοι και αδίστακτοι υπηρέτες των μεγάλων φονιάδων.
Μια μεγάλη μάχη μπροστά μας
Η αναμέτρηση του λαού με το σύστημα της υποτέλειας και της εκμετάλλευσης βρίσκεται στην πρώτη αρχή της. Στους μεγάλους αγώνες της προηγούμενης περιόδου ο λαός έκανε μια «πρώτη ανάγνωση» του αντιπάλου και τις πρώτες διαπιστώσεις για τις μεγάλες αδυναμίες και καθυστερήσεις του κινήματος. Τα συμπεράσματα από όλα αυτά πρέπει να συγκεντρωθούν και να μπουν στην υπηρεσία του αγώνα.
Μια Αριστερά τύπου ΣΥΡΙΖΑ, που ψάχνει, λέει, «διαύλους στην Ευρώπη» για να σώσει το λαό και τη χώρα από τη βαρβαρότητα σε συμφωνία και σε συνεργασία με τους ιμπεριαλιστές, μια Αριστερά που εντάσσει μέσα στο λαϊκό κίνημα αυτούς που το ματοκυλούν και το καταδικάζουν ως παράνομο -ανάλογη άποψη σε αυτό το ζήτημα έκφρασε και το ΚΚΕ- δεν θέλει και δεν μπορεί να συγκροτήσει και να οργανώσει τη μαζική πάλη και τη σύγκρουση με την πολιτική της βαρβαρότητας και τους φορείς της.
Ούτε όμως οι πολιτικές που μέσω της «λαϊκής εξουσίας» αναχωρούν από την ταξική πάλη και κάνουν γραφικούς πλέον ακτιβισμούς για να «δικαιολογήσουν» τη μόνιμη καταγγελία τους ενάντια στο λαό είναι άμοιρες ευθυνών της ήττας ούτε, πολύ περισσότερο, μπορούν να αποτελέσουν απάντηση στη σημερινή κατάσταση.
Ανάλογα, μια «συνδικαλιστική ηγεσία» που απέναντι στη σφαγή των εργαζομένων το μόνο για το οποίο πραγματικά ανησυχεί είναι αν θα διασώσει κάτι από το ρόλο της στο πλαίσιο της ταξικής υποταγής και ενσωμάτωσης που πάντα λειτουργούσε δεν μπορεί να αποτελέσει βάση και αναφορά για τη συγκρότηση του ταξικού εργατικού κινήματος που απαιτείται.
Ο λαός, οι εργάτες -Ελληνες και μετανάστες- και η νεολαία πρέπει να απορρίψει αυτές τις πολιτικές, πρέπει να οργανωθεί στη δουλειά, στη συνοικία, στο χωριό, στην πόλη, στο σύλλογο, στο σχολείο, στα δικά του σχήματα πάλης και στα δικά του σωματεία στη βάση της αντίστασης στην επίθεση, στη βάση της συνολικής αντίθεσής του με το σύστημα και τις δυνάμεις του. Αυτή η «διαδικασία» είναι πολιτική, κινηματική, ταξική και πρέπει να γίνεται στη βάση των αναγκών και των απαιτήσεων της ταξικής πάλης.
Μπροστά μας έχουμε μια μεγάλη «στιγμή», μια μεγάλη μάχη αυτής της διαδικασίας, αναπόσπαστο μέρος της συνολικότερης αναμέτρησης. Είναι η γενική απεργία της 26 του Σεπτέμβρη. Για να πλημμυρίσουν οι δρόμοι και οι πλατείες της χώρας εκείνη τη μέρα, για να νεκρώσουν εργοστάσια, επιχειρήσεις, υπηρεσίες, γραφεία, για να είναι απεργία των εργατών, του λαού και της νεολαίας πρέπει να δοθεί η μάχη κάθε στιγμή από σήμερα ως τις 26/9. Πρέπει να γίνει υπόθεση των ίδιων των εργαζομένων και της νεολαίας το πώς και με ποιο περιεχόμενο παλεύουμε στις 26/9. Χρειάζεται παντού ενόψει της απεργίας να φουντώσουν οι συζητήσεις, να ενισχυθούν οι από τα κάτω πρωτοβουλίες και συγκροτήσεις, να οργανωθούν καμπάνιες και παρεμβάσεις. Να αντιμετωπιστεί μαζικά η κάθε λογής τρομοκρατία, να αντιμετωπιστεί πολιτικά και πειστικά η μοιρολατρία, η υποταγή της μορφής «δεν βγαίνει τίποτε».
Οι αγώνες είναι η ελπίδα του λαού, είναι το μόνο πεδίο στο οποίο μπορεί να εκφράζεται και να συγκροτεί τις δυνάμεις που χρειάζεται για την αναμέτρηση με το σύστημα. Η απεργία της 26/9 πρέπει και μπορεί να γίνει αφετηρία ενός νέου κύκλου μεγάλων ξεσηκωμών για την ανατροπή της επίθεσης του συστήματος, για να χτυπηθεί πολιτικά και κινηματικά ο εκφασισμός της κοινωνικής και πολιτικής ζωής που προωθείται από το σύστημα και τη φασιστική-ρατσιστική Χ.Α., για να πάρει ώθηση η υπόθεση της συγκρότησης των εργατών, του λαού και της νεολαίας σε δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και ανατροπής!

Η κυβέρνηση χωρίς όνομα...

Η Αξιοπρέπεια κατακτιέται μέσα από ακηδεμόνευτους, αυτοοργανωμένους και ταξικούς αγώνες.

Image scaled down


Όταν οι ναζί προκλητικά προωθούνται από τον ίδιο τον καπιταλισμό(κρατος-κεφάλαιο) ως το τελευταίο ανάχωμα απέναντι στην κοινωνική έκρηξη που μαίνεται τότε οι ελευθερίες όλων μας καταργούνται και η εξέγερση είναι πιο εφικτή όσο ποτέ άλλοτε.

«Την εποχή που οι δολοφονίες, οι ληστείες και οι βιασμοί γίνονται ρατσιστικά λάφυρα…» http://sinialo.espiv.net/?p=8217

Είναι επιτακτική η ανάγκη να τσακίσουμε τον καπιταλισμό και τα παράγωγά του, να γκρεμίσουμε κάθε εξουσιαστική συμπεριφορά ώστε να προστατέψουμε και να στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις τα κινηματικά μέσα αντιπληροφόρησης, τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα/στέκια/καταλήψεις και μέσα από τις συντροφικές μας σχέσεις η αντίσταση και η ανοικοδόμηση του κινήματος θα γκρεμίσει όχι μόνο την επέλαση του ναζισμού αλλά και οποιαδήποτε φιλελεύθερη πλέμπα θα προσπαθήσει να επιβληθεί.

Αλληλεγγύη στο Στέκι του Ρεθύμνου, στην κατάληψη Δράκα(Κέρκυρα), στην κατάληψη Apertus(Αγρίνιο), στη δημοτική Αγορά της Κυψέλης, στην κατάληψη Δέλτα(Θεσσαλονίκη), στα ταξικά αδέρφια μας τους μετανάστες και σε όσους οπλίζουν τις αρνήσεις τους απέναντι σε κράτος-αφεντικά-φασίστες.

Δεν ξεχνάμε τους συντρόφους μας που βρίσκονται αιχμάλωτοι στα κελιά και με υψωμένη γροθιά συνεχίζουν ακατάπαυστα τον αγώνα για την Αξιοπρέπεια και την Ελευθερία.

Η Αξιοπρέπεια κατακτιέται μέσα από ακηδεμόνευτους, αυτοοργανωμένους και ταξικούς αγώνες.

Εδώ και τώρα να τους τσακίσουμε.
«Το νέο έδαφος δεν είναι μια φανταστική ουτοπία, δεν είναι μια επίκληση ιδεολογικών αρχών, δεν είναι μια νέα γη της επαγγελίας. Είναι το έδαφος των σχέσεων αλληλεγγύης, είναι το έδαφος των δομών παραγωγής των δυνατοτήτων και των ικανοτήτων να υπάρξουμε ως κοινωνία, ως λαός ενάντια και πέρα από τον κυριαρχία του εμπορεύματος και την εκμετάλλευση της αφηρημένης εργασίας, είναι το έδαφος αναπροσδιορισμού των κοινωνικών αναγκών και επιθυμιών μας. Είναι το έδαφος να πολεμήσουμε το ζόφο και το έρεβος του φασισμού. Είναι ένας κόσμος να φτιάξουμε καθώς τον υπερασπιζόμαστε, είναι ένας κόσμος που τον υπερασπιζόμαστε καθώς τον φτιάχνουμε
Μόνο έτσι θα νικήσουμε!» http://dikaex.blogspot.gr/2012/06/blog-post_2929.html

Η οργή στους δρόμους και η σύγκρουση παντού…
Οργάνωση για την Κοινωνική Επανάσταση και την Αναρχία.

Τώρα και εδώ είναι ο τόπος για να μας βρουν απέναντί τους.
Μπορούμε.

(Ανακοίνωση – κάλεσμα: https://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=39382)

Σκόπελος για αυτήν την ανάρτηση της 16.09.2012 το ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΗΜΑΡΧΟΥ, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ και ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ πληρώνετε ?


http://www.skopelos.gov.gr/index.php?option=com_content&task=blogcategory&id=251&Itemid=802
Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε σε συνεργασία με τον τοπικό Σύλλογο με την επωνυμία “SCAN - Φροντίδα Ζώων και Φύσης" από την 14η έως την 18η Μαΐου 2012. Ο απολογισμός είναι ότι στειρώθηκαν 10 σκύλοι και 43 γάτες, ενώ συνολικά πραγματοποιήθηκαν περίπου 60 επεμβάσεις.
και που κολλάει αυτή η ανάρτηση ρε για πόσο μαλ.... έχετε τους Σκοπελίτες? έτσι για να δικαιολογήσουμε τα λεφτά?

"Οι μαλάκες", "Το Μπουρδέλο", οι "Κουραδομαγκιές"... και ο Αρχιμαλάκας δημοσιοκάφρος ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ!

Μανώλης ο αθυρόστομος -> Τα χυδαία «tweets» του Καψή
Ο @ManolisKapsis του Twitter (αυτό είναι το όνομά του στον λογαριασμό του) φαίνεται ότι λειτουργεί ως το τέλειο alter ego για τον Μανώλη Καψή του MEGA. Προφανώς καταπιεσμένος από τις απαγορεύσεις της τηλεόρασης, τις απειλές των προστίμων, αλλά και το πολιτικό προφίλ του καναλιού στο οποίο εργάζεται, ο Μανώλης Καψής μετέτρεψε το Twitter σε προσωπικό του καφενείο, στο οποίο πιστεύει ότι μπορεί να γράφει αυτά που ποτέ δεν θα μπορέσει να πει.
Οι τελευταίες επιθέσεις του εναντίον της Χαρούλας Αλεξίου και της Δήμητρας Γαλάνη, τις οποίες αποκάλεσε «τσόλια» και τις κατηγόρησε για... φοροδιαφυγή προκαλώντας τεράστιο κύμα αντιδράσεων εναντίον του (και μια αγωγή που του έστειλε η Δήμητρα Γαλάνη), δεν ήταν τα μόνα tweets που αποδεικνύουν ότι ο Μανώλης Καψής έχει περάσει πολλά βράδια παρακολουθώντας Στέφανο Χίο στο «Μακελειό». Ετσι, ανατρέχοντας στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter (στον οποίο δεν έχει βάλει τη φωτογραφία του κι έτσι αντί για το πρόσωπό του βλέπουμε το γνωστό αβγό) ανακαλύπτουμε τι θα ήθελε τόσο καιρό να πει στο δελτίο του MEGA και δεν τον αφήνουν.
Κατά τον @ΜanolisKapsis, λοιπόν, οι χειρισμοί Σαμαρά στο θέμα της μεταβατικής κυβέρνησης ήταν «κ⓪υρ@δ⓪μαγκιές» που θα έκαναν «τη Νέα Δημοκρατία άνω κάτω. Αν δεν διασπαστεί», ο Χάρης Καστανίδης είναι «γελοίος» και «βλαξ», οι τραγουδιστές που δεν στήριξαν τον Νταλάρα όταν κάποιος του πέταξε γιαούρτι σε μια συναυλία του πριν από τις εκλογές είναι «χ€στ€ς», ενώ το ΠΑΣΟΚ είναι «μπ⓪υρƍ€λ⓪». Το alter ego του Μανώλη Καψή στο Twitter αναρωτιέται «ποιοι θα ψηφίσουν αυτούς τους μ@λ@κ€ς» αναφερόμενος στους Ανεξάρτητους Ελληνες, ενώ «δημοσιογράφοι του κѠ...» είναι όσοι καλούσαν εκπροσώπους της Χρυσής Αυγής στις εκπομπές τους προεκλογικά. Μία ημέρα μετά τις εκλογές, στις 18 Ιουνίου, ο δημοσιογράφος του MEGA απεφάνθη ότι «από τους δημοσιογράφους που πολιτεύονται εκλέγονται οι πιο κοκορόμυαλοι» (πιθανόν να βγάζει μέλη της οικογένειάς του έξω από τη λίστα), ενώ στις 29 Ιουνίου αναρωτιέται «γιατί οι βουλευτές που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ είναι οι πιο μ@λ@κ€ς;». Πάντως ο αντισυριζαϊκός, αντιπασοκικός, αντιδημαρικός λόγος του είναι διάχυτος στα σχόλιά του.

Η παρουσία του Μανώλη Καψή στο Twitter είναι σχεδόν καθημερινή -πιθανόν έχει το κινητό μαζί του στο στούντιο των ειδήσεων και τουιτάρει την ώρα του δελτίου-, αλλά ποτέ δεν γράφει οτιδήποτε προσωπικό. Μάλιστα την περίοδο των διακοπών του από τις 10 έως τις 30 Ιουλίου το Τwitter του σιώπησε και στις 30 Ιουλίου περιορίστηκε σε ένα λακωνικό «Επιστροφή...». Αγαπημένη του έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνέχεια στα tweets του εκτός από το «μ@λ@κ€ς» ή «μ@λ...», είναι η παγκαλική «μαζί τα φάγαμε». Τη χρησιμοποιεί κάθε φορά που αποκαλύπτεται ένα σκάνδαλο ή μια απάτη που αποδεικνύει της φράσης το αληθές. Με αυτό το σκεπτικό άλλωστε εξανέστη και με το θέμα που προέκυψε με τις προσωπικές φορολογικές δηλώσεις των συγκεκριμένων τραγουδιστών που έχουν δηλώσει «αγανακτισμένοι» και «Συριζαίοι».

Πάντως, παρά τα επιθετικά σχόλιά του και την καθημερινή παρουσία του στην τηλεόραση, αυτοί που ακολουθούν ακόμα και σήμερα τον Μανώλη Καψή -μετά τον πρωτοφανή ντόρο που έκαναν τα τελευταία tweets του- είναι μόλις 3.112 άτομα, εκ των οποίων μια Τουρκάλα με την οποία ο δημοσιογράφος ανταλλάσσει μηνύματα σε άπταιστα τουρκικά. Να σημειωθεί ότι απ’ όλα τα προηγούμενα tweets του ο Μανώλης Καψής έσβησε από τον λογαριασμό αυτό που αναφερόταν στη Χαρούλα Αλεξίου και τη Δήμητρα Γαλάνη. Ετσι, μετά τον σάλο που προκλήθηκε, το σχόλιο του @ManolisKapsis που έλεγε «Γιατί φτάσαμε στο μνημόνιο; Γιατί κάτι τσόλια σαν την Αλεξίου και τη Γαλάνη δεν πλήρωσαν ποτέ φόρο και τώρα κάνουν αντίσταση» δεν υπάρχει πουθενά καταγεγραμμένο επίσημα.
Tων Νάνσυς Ζαμπετόγλου, Ηλιάνας Γαβαλά από το Πρώτο Θέμα, μέσω "Το Γρέκι"

Σκόπελος η πυροσβεστική επί το εργό στον Στάφυλο !







Σκόπελος ο χείμαρρος εξαφάνισε την πλαζ!






Σκόπελος Στάφυλος Λίμνη έγινε!



Τα οικονομικά των Περιφερειών σε συνεδρίαση στη Βουλή

Κώστας Αγοραστός: Ζητούμε καθαρές κουβέντες και ένα κράτος κοινής λογικής»


Σε κοινή συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων και της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης παρευρέθηκε ο αντιπρόεδρος της ΕΝ.ΠΕ. και περιφερειάρχης Θεσσαλίας κ. Κώστας Αγοραστός. Κατά τη συνεδρίαση, παρουσία και του Υπουργού Εσωτερικών κ. Στυλιανίδη και του Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών κ. Σταικούρα, παρουσιάστηκαν αναλυτικά στα μέλη των δύο Επιτροπών τα οικονομικά και θεσμικά προβλήματα που καθημερινά αντιμετωπίζει η Τοπική Αυτοδιοίκηση δευτέρου βαθμού.
Ο κ. Κ. Αγοραστός εξέθεσε την άποψη ότι οι συνεχείς περικοπές των θεσμοθετημένων πόρων των Περιφερειών αποτελούν τροχοπέδη στην εύρυθμη λειτουργία τους, θίγοντας πλέον και τις καθημερινές δραστηριότητές τους και θέτουν σε κίνδυνο την παροχή των απαραίτητων υπηρεσιών προς τους πολίτες. Οι μειώσεις στους ΚΑΠ των Περιφερειών που αγγίζουν το 90% στις επενδυτικές δαπάνες και το 60% στις λειτουργικές δαπάνες, τόνισε ότι, αποτελούν μια ζοφερή πραγματικότητα που θα πρέπει να μας προβληματίσει όλους.
Όπως εξήγησε ο κ. Κ. Αγοραστός: «Ζητούμε καθαρές κουβέντες και ένα κράτος κοινής λογικής. Δεν θα μπορεί κανείς να έλθει στην Περιφέρεια αν δεν δοθούν τα χρήματα που οφείλονται στην Αυτοδιοίκηση για να πραγματοποιήσει τις απαραίτητες ενέργειες που σχετίζονται με την ασφάλεια της καθημερινότητας των πολιτών» και συνέχισε:
«Στην Περιφέρεια Θεσσαλίας ήταν προγραμματισμένο να δοθούν πόροι ύψους 17 εκατ. ευρώ και μας έχει πιστωθεί μόνο 1 εκατ. ευρώ τον Ιανουάριο. Τα χρήματα αυτά είναι χρήματα που πηγαίνουν στην πραγματική οικονομία και ταυτόχρονα διασφαλίζουν την καθημερινή ασφάλεια των πολιτών καθώς από τους πόρους αυτούς πραγματοποιείται η συντήρηση, ο αποχιονισμός των οδικών αξόνων το χειμώνα και η αποκατάσταση τους από κατολισθήσεις. Εάν τα χρήματα αυτά δεν έλθουν στις αιρετές Περιφέρειες οι δρόμοι το χειμώνα κινδυνεύουν να παραμείνουν κλειστοί. Δεν είναι δυνατόν να περιέρχονται στον τομέα ευθύνης μας αρμοδιότητες και οδικοί άξονες, χωρίς να έρχονται ούτε καν οι θεσμοθετημένα μειωμένοι πόροι. Η Περιφέρεια Θεσσαλίας έχει ένα δύσκολο και μεγάλο οδικό δίκτυο 5000 χλμ και η συντήρησή του δεν θα είναι εφικτή αν δεν δρομολογηθούν άμεσα λύσεις».
Ο περιφερειάρχης τόνισε ότι ο κοινωνικός αυτοματισμός κινδυνεύει να γίνει κοινωνικός κανιβαλισμός. Η μη αντιμετώπιση του προβλήματος θέτει στο κάδρο των ευθυνών το ίδιο το κράτος. Οι αιρετές Περιφέρειες ούτε φόρους βάζουν ούτε διαθέτουν άλλους πόρους πέρα από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Μάλιστα προχώρησε και ένα βήμα παραπέρα δείχνοντας την λύση μέσω της έκδοσης εντόκων γραμματίων από την Τράπεζα της Ελλάδος. «Τα γραμμάτια αυτά μπορούν να χρηματοδοτήσουν τα έργα προτεραιότητας που υλοποιούμε από εθνικούς πόρους ώστε να υπάρχει απρόσκοπτη συνέχισή τους και να μην μείνουν έργα μετέωρα. Τα έργα αυτά δεν μπορεί να σταματήσουν γιατί στηρίζουν θέσεις εργασία και τονώνουν την πραγματική οικονομία, ενώ διασφαλίζουν την ασφαλή καθημερινότητα των πολιτών».
Ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ε. Στυλιανίδης εμφανίστηκε θετικός στο ενδεχόμενο αυτό και αναμένονται πρωτοβουλίες απ’ το αρμόδιο Υπουργείο στο ζήτημα αυτό.

Επιμελητήρια.Με 3 κινήσεις,πέφτει το χρέος 40%. Άμεση αντίδραση της Alpha Bank!

Η κυβερνηση αυτη εχει περασει πληρως στα χερια των τραπεζιτων. Τωρα εκτελουν και χρεη κυβερνητικου εκπροσωπου
  Όπως εκτιμά η Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδας,το ΔΝΤ, η Ε.Ε. και η ΕΚΤ οφείλουν να προχωρήσουν σε τρεις κινήσεις για να μειωθεί το χρέος της Ελλάδας κατά 40 μονάδες του ΑΕΠ:

* Πρώτον, η ΕΚΤ να πουλήσει τα ελληνικά ομόλογα στο EFSF στα 70 σεντ ανά ευρώ. Και στη συνέχεια το EFSF μπορεί να τα ανταλλάξει με νέο δάνειο μεγαλύτερης διάρκειας προς την Ελλάδα. Έτσι, το χρέος της Ελλάδας θα μειωθεί κατά 15 δισ. ευρώ ή 7,4% του ΑΕΠ δίνοντας μεγαλύτερα περιθώρια στην αποπληρωμή των δανείων της. * Δεύτερον η Ευρωζώνη θα μπορούσε να επιδοτήσει με δάνειο το EFSF για την αγορά ελληνικών ομολόγων 62 δισ. ευρώ που προέκυψαν από το PSI. Μια προσφορά 25 σεντ ανά ευρώ είναι πολύ ελκυστική σε σχέση με τις τρέχουσες, χαμηλότερες τιμές στην αγορά.( Η Αργεντινή είχε κάνει αντίστοιχη προσφορά με 30 σεντ ανά δολάριο). Με μια τέτοια προσφορά ένα ποσοστό ιδιωτών επενδυτών θα μπορούσε να ανταλλάξει, για παράδειγμα, ελληνικά ομόλογα 48 δισ. ευρώ με τίτλους 12,5 δισ. ευρώ από το EFSF, οδηγώντας στη μείωση του δημοσίου χρέους κατά 37,5 δισ. ευρώ ή 18,6% του ΑΕΠ.

* Τρίτον, η Ελλάδα δικαιούται ίση μεταχείριση με την Ισπανία και άλλους αποδέκτες πακέτων διάσωσης. Να μπορέσει δηλαδή και η Ελλάδα να μεταφέρει από το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στον ESM τα κεφάλαια που δανείστηκε για τη στήριξη των εγχωρίων τραπεζών, όταν ασφαλώς δημιουργηθεί ένα ενιαίο ρυθμιστικό πλαίσιο για τις τράπεζες της Ευρωζώνης.

Οι τέσσερις μεγαλύτερες τράπεζες έχουν λάβει ήδη 18,5 δισ. ευρώ από το EFSF και υπολογίζεται ότι θα χρειαστούν ακόμη 12 δισ. ευρώ. Έτσι, το ελληνικό χρέος θα μπορούσε να μειωθεί κατά 30,5 δισ. ευρώ ή 15,1% του ΑΕΠ.

Αν υιοθετηθούν τα παραπάνω τρία βήματα, η Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων εκτιμά ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας μπορεί να μειωθεί κατά 83 δισ. ευρώ ή 41,1% του ΑΕΠ.

Στο υπόμνημα της η ΚΕΠΕ επισημαίνει στην σελίδα 2, ΅Η αύξηση του δημοσίου χρέους παρά τις μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού είναι αναμενόμενο ότι προκαλεί μεγάλες ανησυχίες πρώτα στον ελληνικό λαό και στη συνέχεια στις αγορές και στους θεσμικούς πιστωτές . Όσες πρόσθετες θυσίες και να κληθεί να κάνει ο ελληνικός λαός είναι σαφές ότι το δημόσιο χρέος δεν είναι διαχειρίσιμο΅.

Για να μην τρέφουμε αυτάπάτες,δεν πρόκειται για ¨αριστερή στροφή¨ της αντιδραστικής ΚΕΠΕ,εξάλλου στην συνέχεια το υπόμνημα ξαναζεσταίνει την ίδια νεοφιλελεύθερη σούπα.

Προφανώς όμως,βλέπουν πια ότι δεν βγαίνει το πρόγραμμα με τίποτα και ψάχνουν σωτηρία. Το υπόμνημα αυτό,το απέστειλε η Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων,στις 5 Σεπτεμβρίου 2012, στον κο Σαμαρά και τους αρχηγούς των κομμάτων. Η απάντηση ήθε άμεση,οχι απο τον κο Στουρνάρα ή απο τον αποδέκτη του ύπομνήματος, Πρωθυπουργό κο Σαμαρά,αλλα...απο πολύ ψηλότερα!

ALPHA BANK
Εβδομαδιαίο Δελτίο Οικονομικών Εξελίξεων
Διεύθυνση Οικονομικών Μελετών Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου 2012 Ελληνική Οικονομία Οι σκληρές προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης των τελευταίων 2,5 ετών έχουν αρχίσει πλέον να αποδίδουν καρπούς. Η πολύ ικανοποιητική εκτέλεση του Προϋπολογισμού της Γενικής Κυβέρνησης (ΓΚ) στο 7μηνο Ιαν.-Ιούλ. 2012 είναι αψευδής μάρτυς ότι η δημοσιονομική προσαρμογή έχει πλέον αποκτήσει μία εξαιρετικά ευνοϊκή δυναμική, που θα επιταχυνθεί όταν αρχίσει και η ανάκαμψη της οικονομίας...

...Στο πλαίσιο αυτό , αναλύσεις όπως αυτές του ΚΕΠΕ με αρνητικές εκτιμήσεις για την ανάπτυξη της οικονομίας και την βιωσιμότητα του χρέους στην περίοδο μέχρι το 2020, αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη περί το δέον γενέσθαι και αντιστρατεύονται την προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής καθώς επιβεβαιώνουν την ματαιότητα των πρωτοβουλιών που αναπτύσσονται.

http://lefteria-news.blogspot.gr/2012/09/3-40-alpha-bank.html

Δελτία κοινωνικού τουρισμού για την τρίτη ηλικία

tourismosΑρχίζει σήμερα η διάθεση των δελτίων κοινωνικού τουρισμού του προγράμματος για την τρίτη ηλικία από τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών. Το σχετικό πρόγραμμα του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού και του υπουργείου Τουρισμού θα «τρέξει» από την 1η Οκτωβρίου και θα ολοκληρωθεί στις 31 Μαΐου 2013.
Δικαιούχοι του προγράμματος με τα προστατευόμενα μέλη τους είναι όλοι όσοι έχουν συμπληρώσει το 60ό έτος της ηλικίας τους και άνω, είναι δε συνταξιούχοι λόγω γήρατος ή λόγω αναπηρίας, ανεξαρτήτως εισοδήματος, υπό την προϋπόθεση ότι δεν είναι δικαιούχοι των προγραμμάτων της Εργατικής Εστίας ή της Αγροτικής Εστίας. Δεν δικαιούνται δελτία όσοι πήραν δελτία από τα προγράμματα εξαήμερων διακοπών ή τρίτης ηλικίας του ΕΟΤ από 14 Ιουλίου 2011 έως 31 Μαΐου 2012 ή συμμετείχαν στο πρόγραμμα εξαήμερων διακοπών του Οργανισμού του τρέχοντος έτους. Οι δικαιούχοι μπορούν να επιλέξουν το κατάλυμά τους από τον κατάλογο των 103 σελίδων με ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια και κάμπινγκ που συμμετέχουν στο πρόγραμμα. Τον κατάλογο μπορούν να δουν οι ενδιαφερόμενοι διαδικτυακά στη διεύθυνση του ΕΟΤ (www.gnto.gov.gr).
Όπως ανέφερε η προϊσταμένη του ΚΕΠ Βόλου, μιλώντας στην πρωινή εκπομπή της ΕΡΑ Βόλου κ. Κοτζαγιώτη, θα διανεμηθούν 5000 δελτία σε όλη την Ελλάδα και καλόν είναι οι δικαιούχοι να σπεύσουν το δυνατόν συντομότερα για να επωφεληθούν.

Παραλαβή ελαιών απο σήμερα από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Πηλίου - Β. Σποράδων

eliaΑρχίζει σήμερα από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Πηλίου - Β. Σποράδων η παραλαβή ελαιών φετινής σοδειάς. Σε σχετική ανακοίνωση αναφέρονται τα εξής:«Από σήμερα αρχίζει η παραλαβή Πράσινων Ελαιών Χαλκιδικής εσοδείας 2012/2013, αποκλειστικά και μόνο από μέλη του Συνεταιρισμού, στις εγκαταστάσεις του Συνεταιρισμού στα Άνω Λεχώνια, καθημερινά και ώρες από 07:30 έως 13:30.
Η παραλαβή των πράσινων στρόγγυλων Ελαιών εσοδείας 2012/2013 θα ξεκινήσει τη Δευτέρα 24/9/2012, στις εγκαταστάσεις του Συνεταιρισμού στα Άνω Λεχώνια, καθημερινά και ώρες από 07:30 έως 13:30. Εφόσον υπάρξει ενδιαφέρον από το Νότιο Πήλιο θα ξεκινήσει παραλαβή στην Αργαλαστή και πιθανόν και στο Προμύρι. Για να υπάρξει προγραμματισμός Παραλαβής Πράσινων Ελαιών, πρέπει τόσο οι παραγωγοί του Νοτίου Πηλίου, όσο και οι παραγωγοί των άλλων περιοχών (Διμήνι, Αλμυρός, Αγχίαλος κ.λπ.) να δηλώσουν την παραγωγή τους στα γραφεία του Συνεταιρισμού στα Άνω Λεχώνια ή στο Υποκατάστημα της Αργαλαστής.
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στα τηλ. 24280-93572 - 93963 και 24230 54267».

Νέα διαμαρτυρία αστυνομικών θα πραγματοποιήσουν από τις 11 το πρωί έως τη μία το μεσημέρι έξω από την Αστυνομική Διεύθυνση Μαγνησίας

astynoniaΕνστολη συγκέντρωση διαμαρτυρίας θα πραγματοποιήσουν από τις 11 το πρωί έως τη μία το μεσημέρι έξω από την Αστυνομική Διεύθυνση Μαγνησίας στο πλαίσιο του κύκλου κινητοποιήσεων που έχουν αρχίσει λόγω των νέων περικοπών. Θα διανείμουν έντυπο υλικό για την ενημέρωση πολιτών και όπως ανέφερε ο πρόεδρος των αστυνομικών της τοπικής Ενωσης κ. Κωνσταντάρας «αν και φτάσαμε στα όριά μας δεν λυγίζουμε στην οικονομική χρεοκοπία». Την Τετάρτη θα γίνει πανθεσσαλική συγκέντρωση διαμαρτυρίας των αστυνομικών της Θεσσαλίας στη Λάρισα, μπροστά από το κτίριο της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Μαγνησίας.

Σκιαθίτες ναυτικοί εκθέτουν



Η έκθεση θα φιλοξενηθεί στη μικρή αίθουσα τέχνης και πολιτισμού
Εκθεση με θέμα «Ποντοπόρεια, η πορεία της σκιαθίτικης ναυτιλίας στο χρόνο» λειτουργεί με επιτυχία στην Μικρή Αίθουσα Τέχνης και Πολιτισμού της Σκιάθου (Παπαδιαμάντη 13).
Η Ανεξάρτητη Κίνηση Πολιτών Σκιάθου φιλοξενεί από τις 2 Σεπτεμβρίου στην Μικρή Αίθουσα Τέχνης και Πολιτισμού την συγκεκριμένη έκθεση του Συλλόγου Συνταξιούχων Ναυτικών Σκιάθου, που περιλαμβάνει σημαντικά τεκμήρια, τα οποία σχετίζονται με την μακραίωνη ναυτική παράδοση του νησιού.

Ο Σύλλογος Συνταξιούχων Ναυτικών Σκιάθου έχει στην ιδιοκτησία του από δωρεές κυρίως των μελών του αλλά και φίλων του μεγάλο αριθμό εκθεμάτων.
Συγκεκριμένα, έχει στην συλλογή του σπάνια αντικείμενα που ποικίλουν από εργαλεία που χρησιμοποιούσαν στους παραδοσιακούς ονομαστούς ταρσανάδες της Σκιάθου μέχρι όργανα ναυσιπλοΐας (εξάντες, δρομόμετρα, μαγνητικές πυξίδες, βυθόμετρα, χειριστήρια ασυρμάτων Μορς κ.α.), χάρτες και στολές.

Ακόμα έχει από βιβλία, φωτογραφίες, ναυτικά έγγραφα του τέλους του 19ου αιώνα, αλλά και ομοιώματα παραδοσιακών σκαριών, καθώς και μεγάλων εμπορικών πλοίων.

Πραγματικά είναι μια σημαντική και πολύτιμη συλλογή, μέρος της οποίας θα παρουσιάζεται μέχρι και σήμερα Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου στην Μικρή Αίθουσα.

«Λόγω του μεγάλου ενδιαφέροντος των επισκεπτών, ελλήνων και αλλοδαπών, για τα ξύλινα σκαριά που κατασκευάζονταν στο νησί μας, ήδη σχεδιάζουμε για το επόμενο καλοκαίρι μία έκθεση αποκλειστικά για τους παραδοσιακούς ταρσανάδες της Σκιάθου και τις ονομαστές οικογένειες των καραβομαραγκών μας» υπογραμμίζει η Αναστασία Φιλαρέτου, επικεφαλής της Ανεξάρτητης Κίνησης Πολιτών Σκιάθου.
Ο Γιάννης Θ. Παρίσης, Συνταξιούχος Πλοίαρχος Ε.Ν. και πρόεδρος του Συλλόγου Συνταξιούχων Ναυτικών Σκιάθου σημειώνει από την πλευρά του, αναφερόμενος στην παραπάνω έκθεση: «Απ΄ την αρχαιότητα και μέχρι τους νεώτερους χρόνους οι Σκιαθίτες άρχισαν να ασχολούνται με τις θαλάσσιες μεταφορές, το εμπόριο και την Ναυτιλία.
Στις αρχές του 18ου αιώνα λειτουργούσε στο νησί ναυπηγείο σκαφών στον όρμο της Κεχριάς, στα τέλη του ίδιου αιώνα ο στόλος τους μεγάλωσε, ναυπήγησαν ή αγόρασαν μεγαλύτερα σκάφη και ταξίδευαν σε όλη τη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα. Προεπαναστατικά πρόσφυγες προερχόμενοι απ’ την Λίμνη Ευβοίας έδωσαν ακόμη μεγαλύτερη ώθηση στην ανάπτυξη της Ναυτιλίας.
Σήμερα, ελάχιστοι είναι πλέον οι Σκιαθίτες ναυτικοί εν ενεργεία, όμως εμείς οι απόμαχοι κρατάμε γερά στις επάλξεις, δίνουμε βέβαια μάχη οπισθοφυλάκων αλλά δεν πρόκειται να παραδώσουμε τα όπλα και απόδειξη του ότι υπάρχουμε είναι η έκθεση αυτή με τα ναυτικά όργανα, τις μινιατούρες καραβιών, ναυτικούς χάρτες και βιβλία και πάνω απ’ όλα φωτογραφίες Ναυτικών και καραβιών».

Περίπου 1.700 σπάνιους θησαυρούς περιλαμβάνει η συλλογή Monier - Δεληγιάννη που εκτίθεται στο Μπούρτζι της Σκιάθου

Περίπου 1.700 σπάνιους θησαυρούς περιλαμβάνει η συλλογή Monier - Δεληγιάννη που εκτίθεται στο Μπούρτζι της Σκιάθου

Εντύπωση προκαλούν στους δεκάδες επισκέπτες του Πολιτιστικού Κέντρου Μπούρτζι της Σκιάθου τα «Μουσικά Όργανα του Κόσμου» που εκτίθενται σε ειδικές προθήκες, οδηγώντας νοερά τον επισκέπτη σε γνωστές και άγνωστες γωνιές του πλανήτη.
Η εκπληκτική συλλογή Monier-Δεληγιάννη, που περιλαμβάνει 1.700 περίπου σπάνια μουσικά όργανα απ’ όλο τον κόσμο, αποτελεί αναμφίβολα μια μουσική κιβωτό, η οποία αποκαλύπτει σημαντικές πληροφορίες για τον πολιτισμό δεκάδων λαών, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης.
Μουσικά όργανα από 82 χώρες και των πέντε ηπείρων, συνθέτουν ένα ευρύ πεδίο γνώσης, που οδηγεί νοερά τον επισκέπτη από την Αφρική και της Αραβικές χώρες, έως την νότια Αμερική, την Ινδία, την Κίνα, την Ινδοκίνα, την Αυστραλία, την Ταϊλάνδη, την Μαδαγασκάρη, το Θιβέτ και αλλού.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Γλυκερία Υδραίου
Ο πλούτος των μουσικών οργάνων που απαρτίζουν την συγκεκριμένη συλλογή, είναι καρπός πολυάριθμων ταξιδιών ανά την υφήλιο, αλλά και γνωριμίας με δεκάδες πολιτισμούς.
«Τα μουσικά όργανα συγκεντρώθηκαν από ταξίδια που είχαμε την τύχη να πραγματοποιήσουμε λόγω του πεθερού μου, ο οποίος ήταν Ελβετός Διπλωμάτης» αναφέρει η κ. Άννα Δεληγιάννη, για να προσθέσει παράλληλα «ο πρώην σύζυγός μου, Κλωντ, ταξίδευε λόγω της δουλειάς του σε όλο τον κόσμο, άλλοτε στην Κίνα, άλλοτε στην Ιαπωνία, άλλοτε στην Αφρική και πολλές φορές τον ακολουθούσα».
Η συγκεκριμένη συλλογή, που εμπλουτίζεται διαρκώς από σπάνια μουσικά όργανα, είναι μοναδική και αποτυπώνει το μεράκι των δημιουργών της, αλλά και την αγάπη τους, για τους πολιτισμούς του κόσμου.
Η μεγάλη ιστορία που αφηγείται η συγκεκριμένη συλλογή ξεκινάει το 1972 στην Ελβετία, όταν ο Zack, ένας συμφοιτητής της Άννας Δεληγιάννη και του Claude Monnier, τους ζήτησε να βρουν για λογαριασμό του ένα σαντούρι.
Με αφορμή αυτήν την αναζήτηση, συνειδητοποίησαν πως τα λαϊκά μουσικά όργανα εξαλείφονται και αντικαθίστανται από τα κλασσικά. Καταλυτικό ρόλο έπαιξαν οι επαγγελματικές υποχρεώσεις της οικογενείας, που τους επέτρεψαν να ταξιδέψουν σε πολλές χώρες του κόσμου έχοντας σήμερα συγκεντρώσει περίπου 1.700 μουσικά όργανα από 82 χώρες και των πέντε ηπείρων.
Η συλλογή ήρθε στην Ελλάδα το 2005, καθώς, μέχρι τότε παρέμενε στην Ελβετία όπου ήταν η βάση της οικογένειας, ενώ για τρία χρόνια φιλοξενήθηκε στο Μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Σκιάθου. Σήμερα, η έκθεση φιλοξενείται στο Μπούρτζι της Σκιάθου και, όπως προαναφέρθηκε, προσελκύει το ενδιαφέρον του κοινού και κυρίως των επισκεπτών του νησιού.
Η πολυταξιδεμένη κ. Δεληγιάννη, κόρη του Δημήτρη (Τζιμ) Δεληγιάννη, είναι γόνος παλιάς, επίλεκτης οικογένειας της Σκιάθου, σπούδασε στην Ελβετία και διαμένει στην Σκιάθο, την πατρίδα της, συνεχίζοντας παράλληλα την συλλογή μουσικών οργάνων από όλο τον κόσμο.
Όπως ομολογεί μάλιστα η ίδια «ως οικογένεια έχουμε σχέση με την μουσική. Η μητέρα μου έπαιζε πιάνο, η αδελφή της βιολί, είχα έναν παππού που έπαιζε κλαρινέτο, έκανα μαθήματα μουσικής όταν φοιτούσα στο Ελληνογαλλικό, η πεθερά μου ήταν καλή πιανίστρια με μουσικές σπουδές, κι όπως αντιλαμβάνεστε είχα μουσικά ακούσματα από το άμεσο οικογενειακό μου περιβάλλον».
Την ίδια αγάπη μοιράζονται και οι κόρες της κ. Δεληγιάννη, Σελήνη και Μελανί, οι οποίες διαθέτουν αντίστοιχες πολιτιστικές ευαισθησίες.
Συναρπαστικές ιστορίες

Η μοναδική αυτή συλλογή μουσικών οργάνων απ’ όλο τον κόσμο, είναι μια κιβωτός που μαρτυρά τον πολιτισμό διαφόρων περιοχών του πλανήτη, με σημείο αναφοράς την μουσική ως ένα κοινό κι ενιαίο χαρακτηριστικό.
Κάθε μουσικό όργανο φέρει την δική του ιστορία και έχει ακολουθήσει την δική του διαδρομή στο χρόνο, όπως το μπαντζολίνο (μικρό μπάντζο), που προστέθηκε πρόσφατα στην συλλογή.
Το συγκεκριμένο μουσικό όργανο είναι συνδεδεμένο με την απόβαση της Νορμανδίας κι όπως εξηγεί η κ. Δεληγιάννη «ανήκε σε Αμερικανό στρατιώτη, ο οποίος συμμετείχε στην απόβαση και το χάρισε εν συνεχεία σε έναν Γάλλο ναύτη.
Η οικογένεια του Γάλλου ναύτη το κράτησε και θεώρησαν καλό να μας το χαρίσουν, για να προστεθεί στην συλλογή μας».
Πολλά σπάνια μουσικά όργανα κοσμούν την συγκεκριμένη συλλογή, όπως μια κουδούνα από ελέφαντα, που προέρχεται από τις Ινδίες, αλλά κι ένα Αρμαντίλιο από την Νότια Αμερική.
Πρόκειται δηλαδή, για μουσικό όργανο κατασκευασμένο από καβούκι μυρμηγκοφάγου, γεγονός που το καθιστά μοναδικό στο είδος του. Τα περισσότερα όργανα είναι κατασκευασμένα από ξύλο, νεροκολοκύθες, ορισμένα από δέρμα, από καβούκι χελώνας ή από κέρατο ζώων, από μπρούτζο, από σίδερο κλπ.
Εντυπωσιακά, είναι, εξάλλου, τα μουσικά όργανα που προέρχονται από τους Αβορίγινες, από την Αυστραλία, καθώς και δύο έγχορδα από την Μαγαδασκάρη.
Έκπληξη προκαλεί επίσης στους επισκέπτες της έκθεσης το μουσικό πριόνι. Είναι ένα Γαλλικό μουσικό όργανο, που έπαιζε μάλιστα η Μάρλεν Ντίτριχ και ο ιδιαίτερος ήχος του χρησιμοποιείται πάρα πολύ στην μουσική επένδυση κινηματογραφικών ταινιών, διότι προσδίδει μυστήριο στα μουσικά μοτίβα που επενδύει.

Ταχυδρόμος, Πανθεσσαλική Εφημερίδα

Το "Τσεσμέ" ξεκίνησε παράνομη έρευνα στον Άγιο Ευστράτιο (και κοντά στην Σκόπελο) - Διάβημα από ΥΠΕΞ


 Το τουρκικό ερευνητικό σκάφος "Τσεσμέ" βρίσκεται αυτή την στιγμή περί τα 16-18 μίλια νότια νοτιοανατολικά του Άγιου Ευστράτιου σε αποστολή αναζήτησης ενός θόλου ελικοπτέρου S-70 Sea Hawk, ο οποίο είχε αποκοπεί τον περασμένο Μάϊο κατά την διάρκεια ανθυποβρυχιακής άσκησης του τουρκικού Ναυτικού. Σε βοήθειά του σπεύδει και ένα ναρκαλιευτικό του τουκικού Στόλου.
Η Άγκυρα έχει εκδώσει σχετική NAVTEX, η οποία όμως έχει απορριφθεί από ελληνικής πλευράς, καθώς τέτοιες ενέργειες χρειάζονται την άδεια και την έγκριση των ελληνικών αρχών κάτι που φυσικά δεν ζητηθηκε. Ακολούθησε διάβημα του υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο χαρακτηρίζει παράνομη την δραστηριότητα.
Το τουρκικό ατύχημα δεν είναι ασυνήθιστο με την αποκοπή του ανθυποβρυχιακού θόλου δεν είναι σπάνιο, αλλά είναι ασυνήθστη η δραστηριότητα αυτή, ειδικά για τέτοια βάθη.
Ο συγκεκριμένος θόλος είναι ο βασικός αισθητήρας του σόναρ του συστήματος HELRAS, έχει αξία περί τα 2,5 εκατ. ευρώ αι παρόμοιο ατύχηα είχε συμβεί τον Μάρτιο του 2010 κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής άσκησης στον Κόλπο της Καρύστου. Ο αισθητήρας είχε χαθεί όταν αποκόπηκε το συρματόσχοινο του κατά την διάρκεια της εκπαιδευτικής άσκησης.

Μετά από μερικές ημέρες το Π.Ν. κατάφερε και εντόπισε τον αισθητήρα σε βάθος 140 μέτρων και σε δύο εβδομάδες κατάφερε να τον ανελκύσει Στην επιχείρηση ανέλκυσης του αισθητήρα χρησιμοποιήθηκε με επιτυχία  υποβρύχιο όχημα ROV.

Στην περίπτωση του τουρκικού ελικοπτέρου δύο είναι τα σενάρια που οδήγησαν στην απώλεια το αισθητήρα: Είτε κόπηκε το συρματόσχοινο που ρυμουλκεί το βάρους 152 κιλών θόλο, είτε ο θόλος μπλέχθηκε σε δίκτυα και κινδύνεψε άμεσα το ελικόπτερο οπότε αναγκάστηκε το πλήρωμα να απελευθερώσει τον θόλο του σόναρ για να μπορέσει το ελικόπτερο να απελευθερωθεί.

Το σύστημα σόναρ Helicopter Long Range Active Sonar (HELRAS) DS-100 κατασκευάζεται από την εταιρεία L-3 Ocean Systems και χρησιμοποιείται από τις ναυτικές δυνάμεις των ΗΠΑ, της Αυστραλίας, της Ιταλίας, της Νορβηγίας, της Ελλάδας, της Τουρκίας κλπ. Το σύστημα χρησιμοποιείται από ελικόπτερα ανθυποβρυχιακού αγώνα και αποτελείται από τον αισθητήρα βάρους 152 κιλών, τον μηχανισμό πόντισης βάρους 115 κιλών, τον επεξεργαστή βάρους 45 κιλών και της συσκευής ελέγχου βάρους 14 κιλών.

Ο αισθητήρας μπορεί να ποντιστεί σε βάθος 500 μέτρων, ενώ εκπέμπει στο φάσμα συχνοτήτων 1.31 - 1.45 kHz. Η εμβέλεια του κυμαίνεται στα 1, 1.5, 2.5, 4, 6, 10, 16, 25, 40, 60 ναυτικά μίλια. Το τμήμα του σόναρ που βυθίζεται αποτελείται από επτά στοιχεία εκπομπής και ένα δέκτη τα οποία εκτείνονται υδραυλικά μέσα στο νερό, και σε πλήρη έκταση διαγράφουν μια διάμετρο 2,6 μέτρων.

Το HELRAS έχει ειδική λειτουργία για τον εντοπισμό στόχων που κινούνται με μικρή έως μηδενική ταχύτητα. Πιο συγκεκριμένα υποβρύχια που κινούνται με σχετικά χαμηλές ταχύτητες ανιχνεύονται με τη χρήση της τεχνικής Doppler υψηλής ανάλυσης η οποία επιτυγχάνεται από μακρούς διαμορφόμενους παλμούς. Σε στόχους που μένουν σε σχετική ακινησία στο βυθό τότε το HELRAS χρησιμοποιεί παλμούς μέχρι και 5 δευτερόλεπτα ο καθένας.

Επιπλέον το σύστημα παρέχει και βλητικά δεδομένα για την άφεση όπλων (τορπίλες) εναντίον του στόχου. Το σύστημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο στην ανοικτή θάλασσα όσο και σε παράκτιες περιοχές.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Σκόπελος αρκετές κλήσις για βοήθεια στην πυροσβεστική για αντλήσει νερών


τα παιδιά της πυροσβεστικής τρέχουν παντού και πρέπει να τους πούμε ένα μεγάλο ευχάριστο για την βοήθεια που δίνουν αυτήν την δύσκολη στιγμή στους Σκοπελίτες

δείτε εικόνες από τον κατακλυσμό στην Σκόπελο







Σκόπελος Πνιγόμαστε !!!!



 
Ένα σφοδρότατα κύμα κακοκαιρίας χτυπά από τω ξημερώματα την Σκόπελο με άγνωστες μeχρη στιγμής συνέπειες είναι πρωτοφανές στην Σκόπελο αυτό το είδος της καταιγίδας έχουν πλημμυρίσει τα πάντα ακόμη και μπροστά στο λιμάνι δίπλα στην θάλασσα είναι Λίμνη .θα σας ενημερώνουμε συνεχώς.εαν θα μπορουμε.....

Για τη μάζωξη του μίσους στο Μελιγαλά

Επειδή η ιστορία δεν κόβεται και ράβεται στα μέτρα του κάθε νοσταλγού του τρίτου ράιχ, ας θυμηθούμε τι συνέβη στον Μελιγαλά. Εκεί όπου οι βρικόλακες συναθροίζονται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες για να ανανεώσουν τον γεμάτο μίσος όρκο τους για έναν νέο εμφύλιο.
Ο βόθρος άνοιξε για τα καλά. Από τα δυσώδη έγκατά του δεν ξεπήδησαν μόνο τα θρασύδειλα κρατικοδίαιτα «λεβεντόπαιδα» με τους σουγιάδες και τα στυλιάρια, αλλά και οι παππούδες τους, αυτά τα θλιβερά φαντάσματα του παρελθόντος που όλοι νόμιζαν ότι είχαν εξαφανιστεί.
 
 
Όλοι μαζί τώρα λυσσομανούν για μια καθολική «ρεβάνς», που θα τους επιτρέψει να επαναφέρουν την προ του 1974 κυριαρχία τους την οποία πριν τέσσερις περίπου δεκαετίες έχασαν μέσα από τα χέρια τους, όταν η ιστορία και η κοινωνία τους έθεσε στο περιθώριο.
 
Και ποιος είναι ο καλύτερος δρόμος για αυτή τη ρεβάνς, αν όχι ο βιασμός της ιστορίας; Καιρός λοιπόν να επανέλθει στα σχολικά βιβλία το ιδεολόγημα του «κόκκινου τρόμου» και η αποκατάσταση των γερμανοτσολιάδων ως «αντιστασιακών κατά του ερυθρού φασισμού». Ένα ιδεολόγημα που άλλωστε βρίσκει σύμφωνη την αστική τάξη της χώρας, η οποία, για χάρη της μακροημέρευσής της στην εξουσία, δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει τη φασιστική πανούκλα ως κυματοθραύστη των δυνάμεων της αντίστασης, με την ανιστόρητη θεωρία περί «άκρων».
 
Επειδή όμως η ιστορία δεν κόβεται και ράβεται στα μέτρα του κάθε νοσταλγού του τρίτου ράιχ, ας θυμηθούμε τι συνέβη στον Μελιγαλά. Εκεί όπου οι βρικόλακες συναθροίζονται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες για να ανανεώσουν τον γεμάτο μίσος όρκο τους για έναν νέο εμφύλιο.
 
Μια μέρα λοιπόν σαν τη σημερινή αναδημοσιεύουμε μέρος ενός παλιότερου αφιερώματος του «Ιού» για τη μάχη του Μελιγαλά. Ένα ιστορικό κείμενο που αποδομεί τα τερατώδη αναχρονιστικά μυθεύματα τόσο των «εκατοντάδων γυναικόπαιδων» που σφαγιάστηκαν με κονσερβοκούτια, όσο και των «αθώων Ελλήνων πατριωτών, των σφαγιασθέντων υπό των κομμουνιστοσυμμοριτών».
 
 
 
 
Ευχαριστήρια απάντηση των Χίτλερ και Χίμλερ προς τον συνταγματάρχη Παπαδόγκωνα.
Ο τελευταίος είχε στείλει στον Χίτλερ συγχαρητήρια επιστολή για τη διάσωσή του από την 
απόπειρα δολοφονίας εναντίον του στις 20 Ιουλίου 1944. Η επιστολή έγραφε μεταξύ άλλων:
«Από της ιεράς γης της αρχαίας Σπάρτης, εκ της οποίας προήλθεν η δραξ των ηρώων του Λεωνίδου,
η οποία έσωσε τον ευρωπαϊκόν πολιτισμόν, υψούται η προσευχή μας: ''Κύριε, διαφύλασσε τον Φύρερ!"».
(Καθημερινή 27.7.44)
 
 

Γερμανοί και ταγματασφαλίτες σε κοινές εξορμήσεις.
Πάνω: επιχείρηση των "ευζώνων" στον Κάλαμο Αττικής.
Κάτω: σκηνή σε "οπλισμένο" χωριό του ΕΕΣ στη Μακεδονία.
 
 
 
 
Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ ΣΤΟ ΜΕΛΙΓΑΛΑ
 
Η μαύρη εθνική Πηγάδα

 
Για δεκαετίες υπήρξε το σύμβολο του επίσημου αντικομμουνισμού και της διατεταγμένα επιλεκτικής μνήμης του «κράτους των εθνικοφρόνων». Τη δεκαετία του '80 λειτούργησε ως χώρος συσπείρωσης των νοσταλγών της παλιάς καλής εποχής. Ηρθαν κατόπιν οι καιροί της «εθνικής συμφιλίωσης», και η Πηγάδα του Μελιγαλά πέρασε στα αζήτητα. 

Μόνο περιθωριακές ακροδεξιές γκρούπες ταξιδεύουν πια κάθε Σεπτέμβρη, για να δώσουν τον τόνο σε μια επιμνημόσυνη τελετή χωρίς πολιτικό αντίκρισμα για τους διεκδικητές του «μεσαίου χώρου».


 
Ένας από τους τελευταίους εν ζωή πρωτεργάτες 
της "εθνοσωτηρίου" στον χώρο της πηγάδας. 
 

 

Το απωθημένο παρελθόν

Αυτό που κανείς -εκτός από τους ίδιους τους ναζί- δεν φαίνεται (ή δεν θέλει) να θυμάται, είναι ποιοι ακριβώς είναι θαμμένοι στην περίφημη Πηγάδα. Η επιλεκτική αυτή αμνησία δεν είναι καθόλου περίεργη.

Η διακριτική αποσιώπηση της ταυτότητας των νεκρών αποτελεί συστατικό στοιχείο των «μνημοσύνων» του Μελιγαλά ήδη από τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια και συνδέεται με τη γενικότερη στρατηγική βάσει της οποίας επιχειρήθηκε στη χώρα μας η «δικαίωση» του ένοπλου δωσιλογισμού.

Με δυο λόγια: αυτό που συνήθως αποκρύπτει η φιλολογία περί «αθώων θυμάτων» είναι (α) το ιστορικό γεγονός ότι ο Μελιγαλάς υπήρξε βάση και ορμητήριο των ένοπλων συνεργατών της Βέρμαχτ που το 1943-44 έπνιξαν στο αίμα τη Μεσσηνία και τους γύρω νομούς και (β) ότι το μακελειό του 1944 ήταν το αποτέλεσμα μιας από τις σκληρότερες μάχες που έδωσε ο ΕΛΑΣ, με εξουσιοδότηση του συμμαχικού στρατηγείου και της κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Ας δούμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

*Κωμόπολη 2.482 κατοίκων το 1940, ο Μελιγαλάς χρησιμοποιήθηκε το 1941-43 ως βάση ιταλών καραμπινιέρων (1941-43) και μιας διλοχίας γερμανικού στρατού (1943-44).

*Οταν την άνοιξη του 1944 οι Γερμανοί συγκρότησαν τα Τάγματα Ασφαλείας, ένοπλους δωσιλογικούς σχηματισμούς με αποστολή την «αξιοποίηση της αντικομμουνιστικής μερίδας του ελληνικού λαού» για τη μετατροπή της αντιφασιστικής Αντίστασης σε εμφύλιο πόλεμο και την «εξοικονόμηση γερμανικού αίματος», εγκαταστάθηκε εκεί το 3ο Τάγμα Ασφαλείας Καλαμών-Μελιγαλά. Την υποστήριξή του ανέλαβε μια «πολιτική επιτροπή», με πρόεδρο τον πολιτευτή Περικλή Μπούτο και μέλη τον κοινοτάρχη, δυο δικηγόρους κι ένα γιατρό (Θεοδωρόπουλος 2001, σ. 133-4).

Ο τρόπος με τον οποίο «αξιοποιήθηκε» από τους ναζί αυτή η δωσίλογη «μερίδα του ελληνικού λαού» ήταν αναμενόμενος: Δεν πρόλαβε να εγκατασταθεί το Τάγμα στο Μελιγαλά, και τα γερμανικά αρχεία καταγράφουν τη συμμετοχή του σε «εκκαθαριστικές επιχειρήσεις» των κατοχικών στρατευμάτων. Στηριγμένοι στη Βέρμαχτ, οι ταγματασφαλίτες αναλαμβάνουν να κονιορτοποιήσουν τη μαζική βάση του ΕΑΜ με μαζικές συλλήψεις, βασανιστήρια, εκτελέσεις και κάψιμο σπιτιών, εγκαινιάζοντας ένα φαύλο κύκλο βίας και αντεκδικήσεων, που θα οδηγήσει στις εκτελέσεις των ημερών της Απελευθέρωσης.




 
Ιλίσσια 5.4.1944. Ταγματασφαλίτης ποζάρει χαμογελαστός
στο φακό, μπροστά σε έναν από τους πέντε απαγχονισμένους
επονίτες της ημέρας. 
 
 
 
 
Για τον φόνο του στρατηγού Κρεντς από τον ΕΛΑΣ, τα Τάγματα "εφόνευσαν αυτοβούλως" 
100 άτομα περισσότερα απ' όσα είχαν διατάξει οι Γερμανοί...
 
 
 
Η μάχη και η σφαγή

Η συμβολή τους στην πολεμική προσπάθεια του Αξονα υπήρξε ουσιαστική. Δεν είναι μόνο ο προϊστάμενός τους, αντιστράτηγος των SS Βάλτερ Σιμάνα που, στην τελική έκθεσή του προς τον Χίμλερ (2.11.44), διαπιστώνει ότι τα Τάγματα Ασφαλείας «ήταν πολύτιμες βοηθητικές μονάδες στην ενεργό καταπολέμηση των συμμοριών». Βρετανική έκθεση του 1944 τονίζει πως «η τοπική γνώση των προσώπων και του χώρου από τα Τάγματα Ασφαλείας, τους προσδίδει μοναδική αξία για τους Γερμανούς, που μπορούν έτσι να κρατήσουν την Ελλάδα με έναν ελάχιστο αριθμό δυνάμεων», (ΔΙΣ 1998, σ. 43). Αποκαλυπτική είναι τέλος η πρακτική της Βέρμαχτ να περιλαμβάνει τους νεκρούς, τραυματίες ή αγνοούμενους ταγματασφαλίτες στους πίνακες των δικών της απωλειών.

*Για τη στάση του πληθυσμού, αρκετά εύγλωττες είναι οι μεταπολεμικές αναμνήσεις του υποδιοικητή του Τάγματος Μελιγαλά, ταγματάρχη Καζάκου, για τις εκκαθαριστικές του καλοκαιριού του 1944 στον Ταΰγετο: «Η επιχείρησις αύτη απέβη άκαρπος», σημειώνει, «καθ' όσον ο ΕΛΑΣ είχεν οργανώσει σχεδόν ολόκληρον την ύπαιθρον (Μεσσηνίας και Λακωνίας) από του εργάτου μέχρι του ανωτάτου τιτλούχου, ώστε επληροφορήθη εγκαίρως φαίνεται την όλην προπαρασκευήν» των Γερμανών και των συνεργατών τους.

Αντισυνταγματάρχης πλέον του ελληνικού στρατού, ο συντάκτης των παραπάνω γραμμών φροντίζει πάντως να διευκρινίσει, εν έτει 1955, ότι «η στάσις των Αρχών κατοχής υπήρξε ειλικρινής και φιλική» απέναντι στη μονάδα του (ΔΙΣ 1998, σ. 193). Αναφερόμενος πάλι στην αποχώρηση της Βέρμαχτ, δεν διστάζει να καταγγείλει τους Γερμανούς για «προδοτικήν στάσιν» (σ. 197).

*Οι Γερμανοί εγκατέλειψαν το Μελιγαλά στις 4.9.1944 και την Καλαμάτα την επομένη. Ο ΕΛΑΣ μπήκε στην μεσσηνιακή πρωτεύουσα στις 9 Σεπτεμβρίου, μετά ολοήμερη μάχη με τον εκεί «λόχο ασφαλείας» και τη χωροφυλακή. Στις 13 Σεπτεμβρίου ήρθε η σειρά του Μελιγαλά, όπου είχαν οχυρωθεί οι εναπομείναντες ταγματασφαλίτες. Οταν η ηγεσία τους απέρριψε το κάλεσμα του ΕΑΜ να καταθέσουν τα όπλα και να τεθούν στη διάθεση της κυβέρνησης εθνικής ενότητας, το λόγο είχαν τα όπλα. Οι αντίπαλες δυνάμεις ήταν ισοδύναμες αριθμητικά (1.000-1.200 ένοπλοι εκατέρωθεν), ενώ οι αντάρτες διέθεταν την υποστήριξη χιλιάδων χωρικών του εφεδρικού ΕΛΑΣ, που συνέρρεαν από τα πέριξ με αυτοσχέδιο οπλισμό.

Η μάχη κράτησε τρεις ολόκληρες μέρες (13-15.9.44). Το τελικό ανακοινωθέν του ΕΛΑΣ αναφέρει ότι σκοτώθηκαν 60 αντάρτες και 800 «ράλληδες». Ο δεύτερος αριθμός περιλαμβάνει προφανώς χοντρικά και τους εκτελεσμένους των επόμενων ημερών.

*Παρά τις αντιφάσεις, τις υπερβολές και τις αποσιωπήσεις τους, οι διαθέσιμες αφηγήσεις δίνουν μια γενική ιδέα όσων συνέβησαν μετά τη μάχη: Αρχικά σημειώθηκαν σποραδικοί φόνοι και καταστροφές περιουσιών. Ακολούθησε το ξεκαθάρισμα των συλληφθέντων με συνοπτικές διαδικασίες, από μια επιτροπή με επικεφαλής τους δικηγόρους Βασίλη Μπράβο και Γιάννη Καραμούζη. Από σημειώματα που δημοσιεύθηκαν αργότερα στον τοπικό εθνικόφρονα τύπο προκύπτει ότι αποφασιστικό ρόλο σ' αυτή τη διαδικασία έπαιξαν οι τοπικές οργανώσεις της Εθνικής Πολιτοφυλακής, στις οποίες είχε ανατεθεί η συγκέντρωση στοιχείων για την προηγούμενη δράση κάθε αιχμαλώτου. Οσοι καταδικάζονταν οδηγούνταν σε ένα εγκαταλειμμένο ξεροπήγαδο έξω απ' την κωμόπολη (την «Πηγάδα») κι εκτελούνταν.

*Πόσοι ήταν; Το 1945, το ιατροδικαστικό συνεργείο του Καψάσκη ανακοίνωσε ότι ξέθαψε 708 πτώματα. Στο μνημείο είναι γραμμένα 787 ονόματα από 61 πόλεις και χωριά. Η εθνικόφρων φιλολογία προβάλλει φυσικά πολύ μεγαλύτερα νούμερα: «περί τους 1.500 εις την Πηγάδα» μετρά ο Κώστας Καραλής (1958), «περί τα 1.800 άτομα πάσης ηλικίας και φύλου» βρίσκουν το Αρχηγείο Χωροφυλακής (1962) και ο καθηγητής Απόστολος Δασκαλάκης (1973), 1.900 τους θέλει ο Κων/νος Αντωνίου (1965), «άνω των 3.500 κατά τους μετριωτάτους υπολογισμούς» τους προτιμά η χουντική ιστορία του ΓΕΣ (1973). Ο Κοσμάς Αντωνόπουλος, πάλι, αναφέρει 2.100 «δολοφονηθέντες», παραθέτει όμως τα στοιχεία μόλις 699. Το βιβλίο που διανέμει ο «Σύλλογος Θυμάτων» περιέχει 1.144 ονόματα, ο συγγραφέας του όμως δείχνει μάλλον αναποφάσιστος: αλλού μιλάει για 1.500 νεκρούς (σ. 118), αλλού για «1.500 και πλέον» (σ. 115), αλλού για πάνω από 2.000 (σ. 26 & 166) κι αλλού για «5.000 εκατέρωθεν» (σ. 23). Σε κάθε περίπτωση, οι αριθμοί περιλαμβάνουν όχι μόνο τους «σφαγιασθέντες» αλλά και τους νεκρούς της τριήμερης μάχης.

*Την αντίθετη τάση επιδεικνύουν οι συγγραφείς της εαμικής πλευράς. Η αναλυτικότερη σχετική πηγή υπολογίζει 120 σκοτωμένους στη μάχη και 280-350 εκτελεσμένους στην Πηγάδα (Ξιάρχος 1982, σ. 38), ενώ δεν λείπουν αναφορές μέχρι και σε 1.200 νεκρούς.

*Πιο ενδιαφέρουσα απ' αυτή την... κολοκυθιά αποδεικνύεται η εξέταση του καταλόγου της έκδοσης του «Συλλόγου Θυμάτων». Σε σύνολο 1.144 ονομάτων (οι 108 κάτοικοι Μελιγαλά) υπάρχουν μόνο 18 γυναίκες, 18 ηλικιωμένοι, ένας έφηβος και κανένα παιδί. Ολοι οι υπόλοιποι, το 96,8% του συνόλου, είναι άντρες λίγο πολύ μάχιμης ηλικίας. Κάθε άλλο παρά σφαγή «γυναικόπαιδων», δηλαδή...


 
 
Μέρες απελευθέρωσης. 
Πάνω: προκηρύξεις της συμμαχικής αεροπορίας
καταγγέλλουν τα Τάγματα Ασφαλείας.
Κάτω: Πολίτες καλωσορίζουν τους Βρετανούς 
ζητώντας κάθαρση του ένοπλου δωσιλογισμού.
 
 




Μνημόσυνο ακατονόμαστων

Ευθύς εξαρχής, οι εκδηλώσεις στη μνήμη των «σφαγιασθέντων» πήραν ρεβανσιστικό χαρακτήρα.

*Το πρώτο μνημόσυνο (24.6.45) καταλήγει σε απόπειρα λιντσαρίσματος των αντιστασιακών που κρατούνταν στη φυλακή της κωμόπολης (Β. Κλεφτόγιαννης, «Οπως τα 'ζησα», σ. 143-4).

*Από το Σεπτέμβριο του 1945 η τελετή τυποποιείται, με φαινομενικό οργανωτή την κοινότητα και ουσιαστικό τη νομαρχία. Συμμετέχουν οι πολιτικές, εκκλησιαστικές, αστυνομικές και στρατιωτικές αρχές, τοπικοί πολιτικοί, τα σχολεία. Επί χούντας θα καθιερωθεί και αθλητικό τουρνουά ποδοσφαίρου και ανώμαλου δρόμου, με κύπελλα που αθλοθέτησαν τοπικοί παράγοντες και οι κυλινδρόμυλοι «Ευαγγελίστρια» («Θάρρος» 17.9.67).

*Παράλληλα, «διευθετείται» ο χώρος των εκδηλώσεων. Βασιλικό διάταγμα του 1953 συστήνει ερανική επιτροπή με πρόεδρο το μητροπολίτη και μέλη το νομάρχη, το διοικητή Χωροφυλακής κ.ά. Από τον δημοσιευμένο απολογισμό του εράνου, πληροφορούμαστε ότι τη μερίδα του λέοντος «συνεισέφεραν» τα σχολεία και οι φαντάροι: 244.413 και 65.529 δρχ. αντίστοιχα, σε σύνολο 332.614 («Σημαία» 19.9.54). Μ' αυτά τα λεφτά χτίζεται παρεκκλήσι, «καλλωπίζεται» η Πηγάδα και υψώνεται ένας τεράστιος σταυρός.

Η τελική διαμόρφωση (μάντρες, πάρκινγκ κ.λπ.) θα γίνει επί χούντας, με πιστώσεις και επίβλεψη Ασλανίδη.

*Η χουντική επταετία γνωρίζει άλλωστε το απόγειο του ιδιότυπου αυτού γιορτασμού. Το 1967 το μνημόσυνο τιμά με την παρουσία του ο Παττακός, εξηγώντας ότι «η 21η Απριλίου απέτρεψε νέον Μελιγαλάν» και ανακοινώνοντας την αναβάθμιση της κοινότητας των 1.800 κατοίκων σε «ιστορικό» δήμο («Εθνος» 18.9.67).

*Το 1968 παρευρίσκεται πρώτη φορά ο «ανώτατος άρχων» της χώρας, στο πρόσωπο του αντιβασιλιά Ζωιτάκη («Θάρρος» 24.9.68). Το 1969, η επιμνημόσυνη λειτουργία μεταφέρεται από την κεντρική εκκλησία της κωμόπολης στο χώρο της Πηγάδας και η τροχαία εκδίδει προληπτικές οδηγίες για την κυκλοφορία («Θάρρος» 21.9.69).

*Το 1973, ενόψει φιλελευθεροποίησης, οι αρχές δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους για το μνημόσυνο. Ειδικά δρομολόγια λεωφορείων και τρένων μεταφέρουν «προσκυνητάς» απ' τους γύρω νομούς («Θάρρος» 14-16.9.73).

Αποκαλυπτικότερη είναι η «φρονηματιστική» λειτουργία της Πηγάδας τον υπόλοιπο χρόνο. Από τις τακτικές καταχωρίσεις του δελτίου πληροφοριών της νομαρχίας, πληροφορούμαστε ότι μεταφέρονται ομαδικά εκεί για «προσκύνημα» φαντάροι, ευέλπιδες, σπουδαστές επαγγελματικών σχολών, «κλιμάκια φοιτητών», δημόσιοι υπάλληλοι, φιλοξενούμενοι της «Εθνικής Εστίας», ταξιδιώτες των προγραμμάτων του «Εθνικού ιδρύματος» και -φυσικά- ολόκληρα σχολεία.

*Μετά τη Μεταπολίτευση ο επίσημος γιορτασμός συνεχίζεται, χωρίς ιδιαίτερους ενθουσιασμούς. Τον τόνο δίνουν τώρα οι δυναμικές εμφανίσεις της ακροδεξιάς: βασιλόφρονες που διαβεβαιώνουν ότι «σύντομα θα επιστρέψει ο Κωνσταντίνος», χουντικοί που προπηλακίζουν τον κοινοτάρχη «διότι ανεφέρθη στην αποκατάσταση του κοινοβουλευτισμού» (1976) και γιουχάρουν το νομάρχη (1977), χιτλερικοί που ψαρεύουν στα θολά νερά μιας εθνικοφροσύνης σοκαρισμένης απ' την περιθωριοποίησή της... Ο τοπικός τύπος καταγράφει τα συνθήματα: «Τη λύση θα δώσει ο στρατός», «Ο Φλωράκης στο Γουδί», «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους».

*Ο κύκλος κλείνει το 1982, όταν το υπ. Εσωτερικών γνωστοποιεί στο δήμο τον τερματισμό της συμμετοχής των επίσημων κρατικών αρχών, «επειδή οι εκδηλώσεις αυτές αποτελούσαν κηρύγματα μισαλλοδοξίας και τροφοδοτούσαν επί 40 χρόνια το διχασμό». Τη σκυτάλη στην οργάνωση του μνημοσύνου παίρνει πια ο «Σύλλογος Θυμάτων Πηγάδας», που ιδρύθηκε το 1980.

*Από κοντά και η Ν.Δ., που βλέπει το μνημόσυνο του 1982 ως τη δέουσα απάντηση στην επίσημη αναγνώριση της εαμικής Αντίστασης. Ο νεαρός βουλευτής Αντώνης Σαμαράς ανακοινώνει π.χ. με ειδικό δελτίο τύπου την έλευσή του «για να παραστεί στο Μνημόσυνο των σφαγιασθέντων από τους εαμοκομμουνιστές» («Ελευθερία» 18.9.82). Σταδιακά, ωστόσο, η λογική του «μεσαίου χώρου» επικρατεί και τα φερέλπιδα στελέχη αποφεύγουν πια να δίνουν το παρών.

Η σταδιακή αυτή περιθωριοποίηση έχει, ωστόσο, ένα απροσδόκητο αποτέλεσμα: πρώτη φορά τα πράγματα λέγονται με το όνομά τους και οι πεσόντες ταγματασφαλίτες «τιμώνται» ως τέτοιοι. Ενα χαρακτηριστικό των επίσημων γιορτασμών ήταν η διακριτική αποφυγή κάθε αναφοράς στα δωσίλογα Τάγματα Ασφαλείας, με την προσφυγή σε εξωραϊστικά σχήματα λόγου: «αγρίως σφαγιασθέντες υπό αναρχικών στοιχείων», «μαρτυρικώς σφαγιασθέντες εθνικόφρονες πατριώτες», «θυσιασθέντες διά το μεγαλείον και την ελευθερίαν της Πατρίδος», «Ηρωες και Μάρτυρες οίτινες προσεφέρθησαν ολοκαύτωμα εις τον βωμόν της υπερτάτης θυσίας», ακόμη και «αδίκως σφαγιασθέντες διά την ελευθερίαν και τα ανθρώπινα δικαιώματα»!

*Μετά το 1982, αντίθετα, οι ομιλητές του «απολίτικου», «οικογενειακού» μνημοσύνου δεν αισθάνονται τέτοιου είδους αναστολές: «Το ΚΚΕ, το ΕΑΜ και το ΕΛΑΣ υπήρξε χειρότερος κατακτητής από τους Γερμανούς και τους Ιταλούς» διαβάζουμε π.χ. στον πανηγυρικό που εκφώνησε το 1999 η Ειρήνη Δορκοφίκη, διαβεβαιώνοντας τους συγκεντρωμένους ότι ο χαρακτηρισμός των ταγματασφαλιτών ως «προδοτών» και «συνεργατών των κατακτητών» δεν είναι παρά «αισχρή συκοφαντία» των κομμουνιστών και λοιπών «ευρωλιγούρηδων».

Στην ομιλία πάλι του 1997, ο δικηγόρος Βασίλειος Δημαρέσης ξεκαθαρίζει: «Οι ηρωικοί νεκροί μας δεν πολέμησαν με Ελληνες, διότι οι Κομμουνιστές έπαυσαν να είναι Ελληνες, τα εγκλήματά τους είναι εγκλήματα ξένων, εγκλήματα γενοκτονίας»!

Αραγε, τι απ' όλα αυτά θα μπορούσαν να «αμαυρώσουν» οι επίσημοι νοσταλγοί του Χίτλερ;


 
 
Ποιος άλλος θα μπορούσε να τιμήσει καλύτερα 
τους νεκρούς του Μελιγαλά, αν όχι οι ατόφιοι ναζιστές;

Τα ξεχασμένα θύματα

Μια ελάχιστα γνωστή πτυχή της τραγωδίας του Μελιγαλά αφορά τα θύματα των «αγρίως σφαγιασθέντων» ταγματασφαλιτών της Πηγάδας. Εδρα ιταλών καραμπινιέρων, γερμανικής διλοχίας και του Τάγματος Ασφαλείας, η κωμόπολη χρησιμοποιήθηκε σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής ως στρατόπεδο συγκέντρωσης, χώρος βασανιστηρίων και τόπος εκτελέσεων αντιστασιακών και ομήρων. Η απουσία μιας ολοκληρωμένης καταγραφής όσων σκοτώθηκαν απ' τους ταγματασφαλίτες είναι αποκαλυπτική για το κλίμα που επικράτησε στην περιοχή, τόσο κατά τα μετεμφυλιακά χρόνια όσο και αργότερα. Καταφανώς ελλιπή, τα διαθέσιμα στοιχεία είναι ωστόσο διαφωτιστικά.

Ο απολογητής των ταγματασφαλιτών Κοσμάς Αντωνόπουλος παραθέτει τα ονόματα 27 ατόμων που εκτελέστηκαν στο Μελιγαλά από τις κατοχικές δυνάμεις. Οι 6 είναι κάτοικοι της κωμόπολης. Από τον πίνακα απουσιάζουν ωστόσο τα περισσότερα ονόματα που γνωρίζουμε από άλλες πηγές («Η Ελληνική Αντίστασις 1941-1945», Αθήναι 1964).

Στο «Μεσσηνιακό βιογραφικό λεξικό» του Νίκου Καράμπελα (1962) αναφέρονται τα ονόματα 16 εκτελεσμένων στο Μελιγαλά το 1943-44. Στο δικό του βιβλίο ο Σπύρος Ξιάρχος καταγράφει τρεις ομαδικές εκτελέσεις 22 ατόμων κι άλλους 23 μεμονωμένους φόνους («Η αλήθεια για το Μελιγαλά», Καλαμάτα 1982, σ. 46-47). Απροσδιόριστο παραμένει, τέλος, πόσοι απ' τους 924 εκτελεσμένους Μεσσήνιους που μνημονεύονται σε πρόσφατη έκδοση, θανατώθηκαν στην έδρα του Τάγματος (Τάσος Αποστολόπουλος, «Μεσσηνιακή εκατόμβη 1940-1944», Καλαμάτα 2000).

Αποκαλυπτικότερες είναι κάποιες επιμέρους λεπτομέρειες: Στις 27.4.44 ο ΕΛΑΣ Λακωνίας σκότωσε σε ενέδρα τον γερμανό στρατηγό Κρεντς και 3 συνοδούς του. Ο «Στρατιωτικός Διοικητής Ελλάδος» διέταξε σε αντίποινα τον τουφεκισμό 200 «κομμουνιστών» στο σκοπευτήριο της Καισαριανής κι όσων χωρικών θα συναντούσαν τα στρατεύματά του στην ύπαιθρο μεταξύ Μολάων και Σπάρτης. Οπως διαβάζουμε στη σχετική ανακοίνωση, οι ταγματασφαλίτες του Παπαδόγκωνα έσπευσαν να τιμήσουν με τον τρόπο τους τη μνήμη του γερμανού στρατηγού: «Υπό την εντύπωσιν του κακουργήματος τούτου, Ελληνες εθελονταί εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστάς» («Καθημερινή» 30.4.44). Σαράντα απ' αυτές τις «αυτόβουλες» εκτελέσεις έγιναν από το Τάγμα Ασφαλείας Καλαμών-Μελιγαλά την Πρωτομαγιά του 1944 - τριάντα στην Καλαμάτα και δέκα στο νεκροταφείο του Μελιγαλά. Μεταξύ των τελευταίων ήταν και μια 18χρονη επονίτισσα, η Ασπασία Ξιάρχου, από τη γειτονική Ανθούσα. Είχε πιαστεί (και βασανιστεί) από τους ταγματασφαλίτες ενώ επέστρεφε από την Καλαμάτα για το μνημόσυνο της μάνας της. Ενας κρατούμενος διέφυγε και, την επομένη, εκτελέστηκαν στη θέση του άλλοι δύο (Γιάννης Σχινάς, «Η εθνική Αντίσταση στη Μεσσηνία», Αθήνα 1984, σ. 98-99).

Ακολούθησε στις 15.6.44 ο τουφεκισμός 10 κρατουμένων στο Μελιγαλά (ανάμεσά τους 2 γυναίκες κι ένας ηλικιωμένος ανάπηρος) -σε αντίποινα, προφανώς, για το θανάσιμο τραυματισμό του ταγματασφαλίτη ταγματάρχη Γεωργανά στην Καλαμάτα. Την επομένη, 27 κρατούμενοι, 22 άντρες και 5 γυναίκες, τουφεκίστηκαν από το λόχο Καλαμάτας στις όχθες του Νέδοντα.

Δυόμισι δεκαετίες μετά την επίσημη αναγνώριση της ΕΑΜικής Αντίστασης, μάταια θ' αναζητήσει κανείς στο Μελιγαλά ή τα περίχωρά του κάποιο μνημείο γι' αυτούς τους πεσόντες. «Δεν έχω ακούσει ποτέ κάτι τέτοιο», ήταν η απάντηση του προέδρου του «Συλλόγου Θυμάτων Πηγάδας» κ. Μανιάτη, όταν τον ρωτήσαμε για τους εκτελεσμένους από το Τάγμα Ασφαλείας. Στην Καλαμάτα, μια λιτή στήλη (χωρίς ονόματα ή αριθμούς) στήθηκε από το Δήμο στο χώρο των εκτελέσεων, μακριά από τα μάτια του κοινού, μόλις το 2002. Η επιγραφή κάνει λόγο για «εκτελεσθέντες πατριώτες από τους Γερμανούς και τους συνεργάτες τους», αποφεύγει όμως να αναφέρει την ακριβή ταυτότητα των εκτελεστών.

Επιστρέφοντας στην Αθήνα, σταματήσαμε στο επιβλητικό μνημείο για τους 204 εκτελεσμένους της Παλιόχουνης, λίγο πριν από τη Μεγαλόπολη. Απ' αυτούς, οι 154 είχαν συλληφθεί από ταγματασφαλίτες στην Καλαμάτα και τουφεκίστηκαν απ' τη Βέρμαχτ σε αντίποινα για την καταστροφή γερμανικής φάλαγγας απ' τον ΕΛΑΣ. Το τμήμα της επιγραφής που πληροφορεί ότι σκοτώθηκαν «από τους Γερμανούς» έχει σβηστεί με φαιοπράσινη μπογιά.




ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Τάσος Κωστόπουλος
«Η αυτολογοκριμένη μνήμη. Τα Τάγματα Ασφαλείας και η μεταπολεμική εθνικοφροσύνη»
 (Αθήνα 2005, εκδ. «Φιλίστωρ»).
Η κατοχική δράση των ταγματασφαλιτών, οι διασυνδέσεις και η αντιμετώπισή τους από το μεταπολεμικό «κράτος των εθνικοφρόνων». Εμφαση στην επιχειρηματολογία και τα ιδεολογήματα με τα οποία επιχειρήθηκε (και επιχειρείται ξανά στις μέρες μας) η «δικαίωση» του ένοπλου δωσιλογισμού.

Ηλίας Θεοδωρόπουλος
«Η πηγάδα του Μελιγαλά»
 (2α έκδοσις, Αθήνα 2001).
Προπαγανδιστική έκδοση που διανέμεται από το «Σύλλογο Θυμάτων Πηγάδας Μελιγαλά». Ενδιαφέρον παρουσιάζουν ο αναλυτικός πίνακας με τα στοιχεία των σκοτωμένων και οι φιλοχουντικές κορόνες του συγγραφέα.

Σπύρος Ξιάρχος
«Η αλήθεια για το Μελιγαλά»
 (Καλαμάτα, Μάιος 1982).
Περιγραφή της μάχης του Μελιγαλά από ένα τοπικό εαμικό στέλεχος. Χρήσιμη, κυρίως γιατί διασώζει πολλές κρίσιμες «λεπτομέρειες» που η κυρίαρχη αφήγηση κατά κανόνα αποσιωπά.

Διονύσιος Παπαδόπουλος
«Η ιστορία των Ταγμάτων Ασφαλείας»
 (εφημ. «Μεσσηνία» 19.5-8.9.1952).
Η εκδοχή του (επιζήσαντος) διοικητή των ταγματασφαλιτών του Μελιγαλά, δημοσιευμένη λίγο μετά την αποστρατεία και απαλλαγή του για το αποτυχημένο πραξικόπημα του ΙΔΕΑ. Ακολούθησε η περιγραφή της αιχμαλωσίας και της διάσωσής του, την οποία ο ίδιος αποδίδει στις σχέσεις του με την Ιντέλιτζενς Σέρβις («Μεσσηνία» 15.9-17.11.1952).

Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού, «Αρχεία Εθνικής Αντίστασης» (Αθήνα 1998, 8 τόμοι).
Στον 8ο τόμο περιλαμβάνεται η μεταπολεμική (1955) εξιστόρηση της δράσης του Τάγματος Ασφαλείας Καλαμών-Μελιγαλά από τον (επιζήσαντα) υποδιοικητή του, Παναγιώτη Καζάκο.

Βασίλης Κλεφτόγιαννης
«Οπως τα 'ζησα. Μαρτυρία μιας βασανιστικής πορείας» 
(Αθήνα 1994).
Αυτοβιογραφία ενός ελασίτη από το Μελιγαλά που πήρε μέρος στις μάχες με τους ταγματασφαλίτες της κωμόπολης.
http://jungle-report.blogspot.gr/2012/09/blog-post_16.html

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Συνολικές προβολές σελίδας

Αρχειοθήκη ιστολογίου