Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012

Σκόπελος ποιος έχει Κωσταντινάτα!!


Ο Στουρνάρας πιέζει την ΔΕΗ για 50% έκπτωση στην οφειλή Μυτιληναίου!

Ενώ ο Στουρναρας διαλυει ολες τις δομες,αποφασιζει αυξηση τιμολογιων για πενταροδεκαρες,μετα την τακτοποιηση των ξενοδοχων,ξεκιναει την τακτοποιηση του χρεους μυτιληναιου στην δεη
Πολύ καιρό τώρα,διαβάζουμε σε οικονομικές εφημερίδες και ιστότοπους,για το χρέος του Ευάγγελου Μυτιληναίου προς την ΔΕΗ. Ο κος Μυτιληναίος είναι επικεφαλής ενός εξαιρετικά κερδοφόρου Ομίλου,ο οποίος ανακοίνωσε κερδοφορία 99,4 εκατομμύρια ευρώ το 9μηνο του 2011 και πολλές επιχειρήσεις του,συνεργάζονται με την ΔΕΗ.

Το χρέος του επιχειρηματία προς την Δημόσια επιχείρηση έχει ανέλθει στα 140 εκ.ευρώ και ανεβαίνει με ρυθμούς 15 εκ.τον μήνα.Η ΔΕΗ,ποιούσα την ανάγκη φιλοτιμία,απέστειλε τον λογαριασμό στην "Αλουμίνιο Ελλάδας",με την σημείωση οτι αν δεν πληρωθεί,μέχρι την Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου,θα σταματήσει η Επιχείρηση να παρέχει ρεύμα.

Και εδώ ξεκινάει το δράμα του κου Μυτιληναίου.Ο οποίος αντί να πάει στο ταμείο,όπως ίσως θα κάναμε εμείς,οι πληβείοι,είχε μια καλύτερη ιδέα.Πήγε,ως άριστος,στον κο Στουρνάρα.Σύμφωνα με δημοσιεύματα,υπήρξε συνάντηση Μυτιληναίου-Στουρνάρα για το θέμα και ο υπουργός.έσκυψε στο θέμα με κατανόηση.Με την κατανόηση που τον διακρίνει.

Έκτοτε ο υπουργός οικονομικών επικοινωνεί συνεχώς με τον πρόεδρο της ΔΕΗ κο Αρθούρο Ζερβό,απαιτώντας έκπτωση 50% στην οφειλή Μυτιληναίου! Δηλαδή,ένα δώρο 70 εκατομμυρίων ευρώ! Πρός τιμήν του,ο κος Ζερβός αρνείται να προχωρήσει σε κάτι τέτοιο,γεγονός που μπορεί να του στοιχίσει μέχρι και την θέση του προέδρου της ΔΕΗ...

Η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού έχει μαζέψει "φέσια" από ανεξόφλητους λογαριασμούς,ύψους 1.2 δις ευρω,με ενα ποσοστό μεγαλύτερο του 46% να είναι από εμπορικούς καταναλωτές(καταστήματα και επιχειρήσεις).Το θέμα έχει φτάσει μέχρι την Βουλή,με τα στοιχεία για τους ανεξόφλητους λογαριασμούς του πρώτου εξαμήνου του 2011.

Να μην ξεχάσουμε οτι αυτά τα στοιχεία επικαλείται και η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη όταν αποφασίζει αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ,ως την προφανή λύση στο έλλειμα της Επιχείρησης.

Ο κος Στουρνάρας πρέπει να δείξει την ίδια κατανόηση και για τα προβλήματα της ΔΕΗ.Μπορεί να μην είναι πολιτικός αλλά πλέον δεν ανήκει στον επιχειρηματικό κόσμο. Είναι Υπουργός Οικονομικών (όλων) των Ελλήνων και ας μην τον εξέλεξαν οι ίδιοι. Αλλα σίγουρα δεν μπορεί να είναι Υπουργός ΣΕΒ.

http://lefteria-news.blogspot.gr/2012/09/50.html

Περιοδεια ΤΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ σε_σχολεια.




Βόλος, 11 Σεπτέμβρη 2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Περιοδεία στα σχολεία από τους εκλεγμένους του ΚΚΕ στη Τοπική Διοίκηση
Κάλεσμα σε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς να βάλουν  φραγμό στην διάλυση του δημόσιου δωρεάν σχολείου και της ζωής τους

“Καλή  σχολική χρονιά  με ψηλά το κεφάλι”, ευχήθηκαν σε  μαθητές, εκπαιδευτικούς και  γονείς, ο Περιφερειακός Σύμβουλος και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι του ΚΚΕ, στη περιοδεία τους  σε σχολεία του  Δήμου Βόλου.
Οι εκλεγμένοι του ΚΚΕ στη Τοπική Διοίκηση, Ν. Γκατζής, Απ. Νάνος,  Κ. Νίκου, Απ. Ριζόπουλος, τόνισαν ότι “στο  ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς όλα δείχνουν ότι τα πράγματα θα είναι πολύ χειρότερα από πέρυσι. Ένα χρόνο μετά την εφαρμογή του πολυδιαφημισμένου "νέου" σχολείου, λείπουν όλα όσα είναι απαραίτητα για να λειτουργήσει στοιχειωδώς ένα σχολείο: εκπαιδευτικοί, καθαρίστριες, αίθουσες και σχολεία, αναλώσιμα και θέρμανση”.  Όπως  υπενθύμισαν  τα στελέχη του ΚΚΕ αυτό το  "νέο σχολειό" που ήρθε μαζί με την κρίση, είναι γνήσιο τέκνο των πολιτικών που εφαρμόστηκαν - χρόνια τώρα - κατ' εντολή της ΕΕ.
Πρόσθεσαν επίσης ότι “ τόσο η  σημερινή κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, όπως και οι προηγούμενες, έχουν τη λογική της αυτοσυντήρησης (αυτο-αξιολόγηση) της σχολικής μονάδας, όπου αν ο δήμος ή ο γονιός δεν μπορεί να το συντηρήσει ή να προσελκύσει χορηγούς, θα κλείνει ή θα υποβαθμίζεται. Οι συγχωνεύσεις σχολείων ξεκίνησαν από πέρυσι και τα κατηγοριοποιημένα σχολεία είναι προ των πυλών. Ο εκπαιδευτικός θα καλείται να ζήσει με 600 ευρώ και θα γυρίζει από σχολείο σε σχολείο, για να συμπληρώσει ωράριο, χωρίς να μπορεί να θυμηθεί ούτε το όνομα των μαθητών του. Την ίδια στιγμή ένα τεράστιο χρέος που δεν είναι δικό μας, μεταφέρεται στις πλάτες μας, για να ξελασπώσει ένα σάπιο  σύστημα που θεωρεί πρόοδο  στον 21ο αιώνα, να εγκαταλείπουν τα παιδιά το σχολείο για να μπουν στην παραγωγή ή τη φτηνή κατάρτιση, να κλείνουν σχολεία και νοσοκομεία, να νομιμοποιείται η ναρκωκουλτούρα, να βγαίνουν 1,5 εκατ. άνθρωποι στη σκουριά της ανεργίας. Επέρριψαν δε, σοβαρές πολιτικές ευθύνες και στη Δημοτική Αρχή για την υποβάθμιση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης. Όπως είπαν: “Η Δημοτική Αρχή, παρά τους υποκριτικούς λεονταρισμούς της για την διεκδίκηση πόρων, στήριξε και στηρίζει την εμπορευματοποίηση - ιδιωτικοποίηση της παιδείας και την αποκεντρωμένη λειτουργία της, με βάση το «καλλικρατικό» όραμά της.”
Αναφερόμενοι  στην ξεκάθαρη θέση του ΚΚΕ, για αποκλειστικά ενιαία - δημόσια και δωρεάν αναβαθμισμένη εκπαίδευση για όλους τους μαθητές μέχρι τα 18 τους χρόνια που θα εξασφαλίζει σύγχρονη ολόπλευρη μόρφωση σε όλα τα παιδιά, κάλεσαν   μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς να βάλουν φραγμό στην διάλυση του δημόσιου δωρεάν σχολείου και της ζωής τους. Να οργανώσουν τον αγώνα τους με αλληλεγγύη παντού απαιτώντας  άμεσα μέτρα ανακούφισης  όπως: Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη γονιών και εκπαιδευτικών για τη λειτουργία των σχολείων. Δωρεάν βιβλία, εκδρομές για όλα τα παιδιά. Δωρεάν θέρμανση, πετρέλαιο, ρεύμα, νερό και τηλέφωνο στα σχολεία. Έκτακτη χρηματοδότηση στα σχολεία για να καλυφθούν ανάγκες μαθητών άνεργων οικογενειών. Να καλυφθούν όλα τα κενά με μαζικούς διορισμούς μόνιμων εκπαιδευτικών. Όχι παραπάνω από 20 μαθητές ανά τμήμα. Να μονιμοποιηθούν όλοι οι ελαστικά εργαζόμενοι εκπαιδευτικοί και το βοηθητικό προσωπικό των σχολείων.


Ν.Ε. Μαγνησίας του ΚΚΕ

Iδιώνυμο αδίκημα η συμμετοχή κουκουλοφόρων σε συγκεντρώσεις

Πρόταση στη Βουλή από τον αναπληρωτή υπουργό Εσωτερικών

Να τιμωρείται ως ιδιώνυμο αδίκημα η συμμετοχή κουκουλοφόρων σε συγκεντρώσεις, θα προτείνει στην κυβέρνηση ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών, Χαράλαμπος Αθανασίου, όπως δήλωσε ο ίδιος στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής.

Με αφορμή τη συζήτηση που έγινε κατά τη διάρκεια της κύρωσης πράξης νομοθετικού περιεχομένου για τη λήψη μέτρων προς άμεση αποκατάσταση ζημιών, που προκλήθηκαν από τα γεγονότα της 12ης Φεβρουαρίου στο κέντρο της Αθήνας, ο κ. Αθανασίου διαβεβαίωσε ότι σύντομα θα καταβληθούν όλες οι αποζημιώσεις σε όλους τους δικαιούχους επιχειρηματίες που είχαν υποστεί ζημιές.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία που κατέθεσε στην Επιτροπή ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών, 21 περίπτερα έχουν υποστεί ζημιές έως 1.000 ευρώ, 216 επιχειρήσεις έως 15.000 ευρώ, ενώ για 32 επιχειρήσεις οι ζημιές υπολογίζονται σε περισσότερα από 15.000.

Υπέρ του νομοσχεδίου τάχθηκαν όλα τα κόμματα πλην του ΚΚΕ που επιφυλάχθηκε να τοποθετηθεί στην ολομέλεια της Βουλής στην οποία και ο ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε ότι θα εκφράσει επιμέρους επιφυλάξεις.

Καρκίνο των όρχεων προκαλεί το κάπνισμα ινδικής κάνναβης

Κάθε επιλογή έχει και συνέπειες...

Tα ποσοστά καρκίνου των όρχεων αυξάνονται ανεξήγητα τα τελευταία χρόνια
Tα ποσοστά καρκίνου των όρχεων αυξάνονται ανεξήγητα τα τελευταία χρόνια   (Φωτογραφία:  EPA pictures )


Νέα Υόρκη
Οι νεαροί άνδρες που καπνίζουν ινδική κάνναβη έχουν διπλάσιες πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου των όρχεων συγκριτικά με εκείνους που δεν έχουν καπνίσει ποτέ είτε κάνναβη, είτε καπνό.

Όπως προκύπτει από μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Cancer, η ινδική κάνναβη σχετίζεται ειδικότερα με το μη σεμίνωμα, υπο-τύπο καρκίνου των όρχεων.

«Αυτή είναι η τρίτη μελέτη που εντοπίζει τουλάχιστον διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης αυτής της μορφής καρκίνου των όρχεων μεταξύ των νεαρών ανδρών που καπνίζουν ινδική κάνναβη», εξηγεί η Δρ Βικτώρια Κορτέση του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες, η οποία ηγήθηκε της μελέτης.

«Προσωπικά θεωρώ ότι πρέπει να το λάβουμε σοβαρά υπόψη μας τώρα», προσθέτει επισημαίνοντας ότι τα ποσοστά καρκίνου των όρχεων αυξάνονται ανεξήγητα τα τελευταία χρόνια.

Σύμφωνα με την Αμερικάνικη Αντικαρκινική Εταιρεία, ο κίνδυνος που διατρέχει κάποιος στη ζωή του να εμφανίσει καρκίνο των όρχεων είναι σχεδόν ένας στους 270 και δεδομένου ότι υπάρχει πλέον αποτελεσματική θεραπεία, ο κίνδυνος να πεθάνει κάποιος από την ασθένεια είναι μόλις ένας στους 5.000.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες σχετικά με το τί προκαλεί αυτή την μορφή καρκίνου. Σύμφωνα με τη Δρ Κορτέση, παράγοντας κινδύνου θεωρείται η κρυψορχία (δηλαδή η παθολογική κατάσταση κατά την οποία ο ένας ή και οι δύο όρχεις δεν έχουν κατεβεί στη φυσιολογική τους θέση, το όσχεο, από την κοιλιά του εμβρύου όπου βρίσκονται μέχρι τον 7ο μήνα της εγκυμοσύνης) μέχρι το πρώτο έτος ζωής. Επίσης, τα μικροβιοκτόνα και η χρήση ορμονικών σκευασμάτων συνδέονται με την εμφάνιση όγκων.

Η μελέτη
Η Δρ Κορτέση και οι συνεργάτες της χρησιμοποίησαν στοιχεία που αφορούν 163 νεαρούς άνδρες οι οποίοι διαγνώστηκαν με καρκίνο των όρχεων και περίπου 300 ακόμη άνδρες χωρίς την ασθένεια.

Αμφότερες οι ομάδες κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις σχετικά με την υγεία τους και την χρήση φαρμάκων το διάστημα 1987-1994. Μεταξύ των καρκινοπαθών, το 81% είχαν κάνει χρήση ινδικής κάνναβης κάποια στιγμή, ενώ από την ομάδα των υγιών το αντίστοιχο ποσοστό ανήλθε σε 70%.

Αντίθετα, η χρήση κοκαΐνης συνδέθηκε με μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκινικών όγκων.

Δεν είναι απολύτως σαφές πώς η ινδική κάνναβη επηρεάζει τον κίνδυνο για καρκίνο σε έναν άνδρα.

Η νέα μελέτη είναι «ενδιαφέρουσα» αλλά περιορισμένης κλίμακας, σχολιάζει ο Δρ Καρλ βαν Ουόλρεϊβεν του Πανεπιστημίου της Οτάβα στον Καναδά, ο οποίος μελετά τον καρκίνο των όρχεων.

Για παράδειγμα, η μελέτη δεν εντόπισε αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο ανάμεσα στους άνδρες που έκαναν μεγαλύτερη χρήση ινδικής κάνναβης και επίσης πραγματοποιήθηκε σε μικρό δείγμα.
health.in.gr, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Με απόφαση του αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ Σε διαθεσιμότητα αστυνομικός της προσωπικής ασφάλειας του Μπαρμπαρούση

 
Σε διαθεσιμότητα τέθηκε ο αστυνομικός ο οποίος είχε διατεθεί για την προσωπική ασφάλεια του βουλευτή της Χρυσής Αυγής κ. Κωνσταντίνου Μπαρμπαρούση, γιατί συμμετείχε στα επεισόδια που προκάλεσαν μέλη της οργάνωσης το Σάββατο στη λαϊκή αγορά του Μεσολογγίου.

Από το αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ είχε δοθεί εντολή να διερευνηθεί σε βάθος αν αστυνομικοί που διατέθηκαν στη φρουρά βουλευτών της Χρυσής Αυγής είχαν οποιαδήποτε εμπλοκή στα πρόσφατα επεισόδια που προκάλεσαν μέλη της συγκεκριμένης οργάνωσης σε διάφορες πόλεις της Ελλάδος.

Όπως διαπιστώθηκε, μέχρι στιγμής και σύμφωνα πάντα με την επίσημη ενημέρωση της Αστυνομίας, ο συγκεκριμένος συνοδός φέρεται να είχε συμμετοχή και για το λόγο αυτό όχι μόνο τέθηκε σε διαθεσιμότητα αλλά διατάχθηκε σε βάρος του Ένορκη Διοικητική Εξέταση για αδικήματα που επισύρουν την ποινή της απόταξης από το Σώμα.

Αξίζει να τονισθεί ότι μετά τα επεισόδια που έγιναν σε Αθήνα και Μεσολόγγι με απόφαση του υπουργείου, όλοι οι αστυνομικοί που είχαν διατεθεί για τη φύλαξη των βουλευτών της Χρυσής Αυγής αποσύρονται ενώ αστυνομικοί θα διατεθούν μόνο για τη φύλαξη του αρχηγού του κόμματος κ. Νίκου Μιχαλολιάκου και τη φύλαξη των γραφείων της Χρυσής Αυγής. Υπενθυμίζεται ότι το πρωί της περασμένου Σαββάτου μέλη της Χρυσής Αυγής με επικεφαλής τον βουλευτή κ. Κωνσταντίνο Μπαρμπαρούση, επισκέφθηκαν τη λαϊκή αγορά του Μεσολογγίου προκαλώντας ζημιές σε πάγκους παράνομων αλλοδαπών μικροπωλητών.

To KKE για τη συνάντηση Σαμαρά-Ντράγκι


Η ανακοίνωση του ΚΚΕ

«Η συνάντηση Σαμαρά - Ντράγκι επιβεβαιώνει ότι η κυβέρνηση και η ΕΕ είναι αποφασισμένες να εντείνουν τον πόλεμο ενάντια στο λαό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμία αναμονή ούτε αυταπάτη. Μετά από το σημερινό τούνελ στο οποίο βρίσκονται οι εργαζόμενοι, θα ακολουθήσουν νέα τούνελ, με όποια κυβέρνηση, γιατί η κρίση στην ευρωζώνη θα βαθύνει και γιατί η κερδοφορία των μονοπωλίων που είναι μονόδρομος γι' αυτά προϋποθέτουν την επιστροφή της ζωής του λαού στη δεκαετία του 50 και ακόμα πιο πίσω. Άμεση απάντηση πρέπει να είναι η οργάνωση γενικής απεργίας με κλιμάκωση του αγώνα για την ανατροπή των αντιλαϊκών μέτρων της κυβέρνησης και της ΕΕ».

Φασισμός

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος
 
Είναι
η υπονόμευση του συλλογικού και η θρησκεία του άφατου ατομισμού που στην οικονομία λατρεύει τον «ιδιώτη» και στην πολιτική διακηρύττει το θατσερικό δόγμα «η κοινωνία δεν είναι τίποτα, το άτομο είναι το παν».
*
Είναι
το εγκατεστημένο ανταγωνιστικό μοντέλο συμβίωσης που αναπαράγει το... πρότυπο «ο άνθρωπος λύκος για τον άνθρωπο» και σε συνθήκες κρίσης διαποτίζει τον κοινωνικό ιστό με το δηλητήριο «ο θάνατός σου η ζωή μου».
*
Είναι
η παραχάραξη της έννοιας «αλληλεγγύη» σε φαρισαϊκή «φιλανθρωπία», η προσπάθεια γελοιοποίησης ή και αντιποίησης του «ο ένας για όλους και όλοι για έναν», που στρώνει το έδαφος στη λογική «ο καθένας για την πάρτη του» και «ο σώζων εαυτόν σωθήτω».
*
Είναι
η κρατική επιχορήγηση του «κοινωνικού αυτοματισμού» που αναγορεύει το «φραγγέλιο» σε «λύση» και δημιουργεί το περιβάλλον που εισάγει το μικροαστισμό στο ιδεολογικό κατακάθι, που ανάγει το λιντσάρισμα σε απενοχοποιημένη «πολιτική δράση».
*
Είναι
η ελεεινολόγηση του «άλλου» και του «διαφορετικού» που εκείνοι που τον φέρανε εδώ, αυτοί που τον εκμεταλλευτήκανε, αυτοί που τον θέλουνε για δούλο τους, τώρα θα τον κλείσουνε με «φράκτες» και σε στρατόπεδα για να «επανακαταλάβουνε τις πόλεις μας».
*
Είναι
η στοχοποίηση του αδύναμου ως εύκολου στόχου και ως ιδανικού αποδιοπομπαίου αντιπάλου.
*
Είναι
η κοινωνική και πολιτική αγριότητα που γυρεύει εξαγνισμό και νομιμοποίηση υποκρινόμενη ότι ασκείται στο όνομα του «υπέρτερου συμφέροντος», του «λαού», της «κοινωνίας».
*
Είναι
ο κατακερματισμός και η προώθηση της αντιπαλότητας μεταξύ των θυμάτων της κοινωνίας, ο διαχωρισμός τους σε αντιτιθέμενες μερίδες «κανιβάλων» που διαποτίζονται από την αρχή «χάνεις - κερδίζω», «αφανίζεσαι - υπάρχω», «πεθαίνεις - ζω».
*
Είναι
η διαστρέβλωση, το ψέμα, η ιστορική αφασία και ο γκεμπελισμός ως μόνιμων μεθόδων άσκησης και επιβολής πολιτικής.
*
Είναι
η ενοχοποίηση του μαζικού κοινωνικού, ταξικού, πολιτικού αγώνα και η ιταμή διασύνδεσή του - με στόχο την άνωθεν υποκατάστασή του - με τα «τάγματα εφόδου» των λούμπεν της ακροδεξιάς τρομοκρατίας.
***
Με δυο λόγια:
Η φασιστική - νεοναζιστική συμμορία των τραμπούκων του υποκόσμου που υποδύεται το πολιτικό κόμμα,
είναι
το δημιούργημα της σαπίλας, είναι η σαρξ εκ της σαρκός, ενός πολιτικού και οικονομικού καθεστώτος που για την αυτοπροστασία των δομών του και για την αναπαραγωγή του, μετατρέπει την ίδια τη βρωμιά του σε κοπριά με την οποία καλλιεργεί στα κεφαλαιοκρατικά θερμοκήπια τους Φρανκενστάιν, τους εντεταλμένους να υπηρετούν τη σαπίλα που τους δημιούργησε.
Ριζοσπάστης

Η κομμούνα του Παρισιού

του John H. Edelmann
Έχουν περάσει 25 χρόνια, από τη μέρα που η Κομμούνα του Παρισιού ανακήρυξε την ανεξαρτησία της από τη Γαλλική-Εθνική Κυβέρνηση. Οι Παριζιάνοι είχαν υποστεί τα δεινά της Γερμανικής πολιορκίας, υπέστησαν πείνα και δίψα, τραυματισμούς και  θανάτους, αλλά οι πολλές κακοτυχίες τους έφεραν αποζημιώσεις. Μετά την πτώση της Αυτοκρατορίας (1) και κατά τη διάρκεια της πολιορκίας η νέα κυβέρνηση, της οποίας επικεφαλής ήταν ο μικρός Θιέρσος, δεν ήταν σε θέση να τους κυβερνήσει, τόσο σθεναρά,  όπως συνήθιζαν να κάνουν οι γαλλικές κυβερνήσεις, εν ολίγοις δεν ήταν σε θέση να μειώσει την αυτόματη κίνηση, τη δράση, τους διαλόγους, τη ζωή τους κατά τις επιταγές της διαχεόμενης (προηγούμενης αλλά και υπαρκτής) γραφειοκρατίας. Έγιναν ως ένα βαθμό άτομα, τα οποία συνήθισαν να σκέφτονται και να ενεργούν για τους εαυτούς τους. Είχαν συγκροτήσει ομάδες κοινής δράσης, είχαν όπλα στα χέρια τους και ελπίδες και προσδοκίες στις καρδιές τους. Το εμπορικό σύστημα ήταν σε αδράνεια, και το ευγενές πνεύμα της αδελφοσύνης αναβίωνε δειλά, αλλά σταθερά μεταξύ των ανθρώπων. Αλλά ο Θιέρσος που είχε προβεί στη σύναψη όρων με τον κατακτητή, ένιωσε πως ήταν η ώρα να αποκαταστήσει την «Τάξη», τη γραφειοκρατική τάξη στο εσωτερικό. Για τον Θιέρσο, κυβερνήτη της παλιάς σχολής, Γάλλοι με όπλα στα χέρια τους και ικανοί να σκέφτονται και να ενεργούν για τους ίδιους, ήταν ακόμα πιο τρομεροί από τους Πρώσσους. Αλλά ο αγαθός λαός του Παρισιού έχοντας δοκιμάσει μια φορά τη γλύκα της ελευθερίας, δεν ήταν έτοιμος να σκύψει πάλι το κεφάλι κάτω από τον παλιό ζυγό κι έτσι αντί να εγκαταλείψει τα όπλα και να αποδεχτεί τη νέα κυβέρνηση ως «επιχείρηση» και γραφειοκρατία που ήταν και η προηγούμενη, χρησιμοποίησε τα όπλα για να πάρει στην κατοχή του την πόλη του και να οδηγήσει την Εθνική Κυβέρνηση έξω από τα τείχη. Διακήρυξαν την Κομμούνα του Παρισιού και στη συνέχεια πρότειναν να απολαύσουν την ελευθερία χωρίς έξωθεν περιορισμούς. Ο Θιέρσος κήρυξε αμέσως πόλεμο εναντίον τους. Οι στρατιώτες που απέτυχαν να κρατήσουν μακριά τους Γερμανούς εισβολείς, αποδείχθηκαν ικανοί να καταστείλουν τους Γάλλους συνάδελφούς τους για να υποταχθούν. Η νέα Κομμούνα υπέστη όλους τους τρόμους μιας δεύτερης κατοχής και τελικά επανήλθε η «Τάξη». Έμοιαζε πολύ στην τάξη που επικρατούσε στη Βαρσοβία.

Μια ανάσα ανακούφισης διαπέρασε τον πολιτισμένο κόσμο, οι κομμουνάροι αναθεματίστηκαν ως φίλοι με ανθρώπινη μορφή. Ο ίδιος ο πολιτισμός ένιωθε πως βρίσκεται σε κίνδυνο από την «πετρέλευση» της δάδας του Ιχέ και του νομοταγούς λαϊκού Χριστιανισμού, εγκρίνοντας και προτρέποντας, παντού, την τρομερή εκδίκηση των θυμάτων.
Και τώρα εμείς γιορτάζουμε κάθε επαναλαμβανόμενη επέτειο του ασθενούς αυτού αστεριού της Κομμούνας ως μια μνημειώδη υπαρκτή εκδήλωση που άφησε Εποχή στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Έχω αποτίσει συχνά φόρο τιμής, θαυμάζοντας την αξία αυτών των ανδρών και γυναικών της Κομμούνας,  που τόσο ελεύθερα έδωσαν το αίμα της καρδιάς τους για την υπόθεση της ανθρώπινης Χειραφέτησης. Θα προσπαθήσω εδώ να σκιαγραφήσω ορισμένα πρακτικά συμπεράσματα από αυτή την εμπειρία, για να πλησιάσουμε πάλι προς μια κρίση, αφού οι αλυσίδες της σκλαβιάς μας πρέπει να φαίνονται τόσο τραγικές για να έχουν γεννηθεί από την ειρηνική υποταγή.
Ας σχεδιάσουμε, αν μπορούμε, ένα μάθημα για το μέλλον από την εμπειρία του παρελθόντος.
Τι ήθελαν αυτοί οι Κομμουνάροι; Και γιατί απέτυχαν να το κατακτήσουν;
Ας υπενθύμισουμε σε πρώτο πλάνο πως οι Κομμουνάροι δεν ήταν Κομμουνιστές. Η μεγάλη πλειοψηφία των Αμερικανών φαντάζεται ως σήμερα πως αυτό το ξέσπασμα ήταν απλά μια οργανωμένη απόπειρα των φτωχών, οδηγούμενων από μερικούς τυχοδιώκτες και φανατικούς, για να στερήσει από τους πλούσιους τις ιδιοκτησίες τους. Αλίμονο! δεν ήταν καθόλου τέτοιου είδους! Οι φτωχοί συνέχισαν να δίνουν τα συνηθισμένα τέλη, δεν προχώρησαν σε καταλήψεις ακόμα και των άδειων διαμερισμάτων των πλουσίων. Όχι, χειρότερα! Συνέχισαν να πληρώνουν ενοίκιο, ακόμα και στο έσχατο σημείο του πολέμου, τον οποίο η Εθνική Κυβέρνηση έστρεψε εναντίον τους, όταν το εμπόριο και η βιομηχανία είχαν νεκρώσει εντελώς, η κυβέρνηση του Παρισιού εισήγαγε την καταβολή δύο μηνών ενοικίου, και διέταξε αυταρχικά την καταβολή όλων των υπολοίπων.
Είπα την «Κυβέρνηση του Παρισιού» γιατί το πρώτο πράγμα που έκαναν οι Παριζιάνοι/ες μετά την εκδίωξη της κυβέρνησης του Θιέρσου ήταν να στήσουν μια άλλη. Αυτή η νέα κυβέρνηση ήταν ένα περίεργο συνονθύλευμα από αντικρουόμενες θεωρίες, συμφέροντα, φιλοδοξίες και προγράμματα, μια απλή φιλολογία που δεν βοηθά την κοινωνία και είναι ανίκανη για αποτελεσματική δράση. Οι έξυπνοι άνδρες αυτής (της κυβέρνησης) χρησίμευαν μόνο για να εξουδετερώνουν ο ένας τον άλλο κι  όποτε συμφωνούσαν ήταν πολύ αργά. Εξέδωσαν πομπώδεις διακηρύξεις και διατάγματα και ήταν τόσο συγκεχυμένα σε συνάρτηση με το ζήλο τους. (2)
Ότι έγινε για να υπερασπιστεί και να εγκαθιδρύσει την Κομμούνα, έγινε από άτομα ή από τη λαϊκή πρωτοβουλία, σε αντίθεση με την κυβέρνηση.

Σίγουρα υπήρχαν Σοσιαλιστές ανάμεσα στους Παριζιάνους/ες εκείνων των ημερών, αυτό μπορούμε να το πούμε με σιγουριά καθώς είχε υπάρξει προπαγάνδα μεγάλης διάρκειας πιο πριν. Ο Ελιζέ Ρεκλύ ήταν εκεί και μπορούμε να είμαστε σίγουροι πως προσπάθησε να εμφυσήσει κάποια συναισθήματα στα μυαλά των συντρόφων του. Οι ακόλουθοι του Προυντόν εκπροσωπήθηκαν, και στην ουσία κάθε σχολή και κάθε θεωρία κοινωνικής αλλαγής του παρόντος είχε τους υπέρμαχούς της.
Αλλά δυστυχώς που το λέμε, η μεγάλη πλειοψηφία των ριζοσπαστών δεν είχε καμιά ιδέα γι’ αυτό που αποκαλείται αυτο-κυβέρνηση, την απλή πολιτική ελευθερία, και αυτό ήταν που πρόσφεραν στο λαό. Μεγαλόστομες κουβέντες, πομπώδεις φράσεις, τίποτα το ουσιαστικό. Οι θησαυροί στην Τράπεζα της Γαλλίας δεν κατασχέθηκαν, τα θησαυροφυλάκια των Ροθτσάιλντ δεν κατεδαφίστηκαν, τα παλάτια και τα πάρκα των πλουσίων, οι αξιοπρεπείς κατοικίες δεν πάρθηκαν από το λαό, όχι, ακόμα και οι στάβλοι των δέκα πλουσιότερων, οι οποίοι θα ήταν παλάτια για τους απόβλητους των παραγκουπόλεων, έτυχαν «σεβασμού». Το μοναδικό απτό και σαφές πράγμα που προσφέρθηκε στη μεγάλη μάζα, ήταν ένα όνομα  και το φερόμενο ως προνόμιο της ψηφοφορίας. Κι όμως, όσο περίεργο κι αν φαίνεται στους «Επιστημονικούς» υλιστές που αποδεικνύουν την ικανοποίησή τους από το γεγονός ότι το κοινωνικό ζήτημα είναι απλώς το ζήτημα του στομαχιού, υπήρχαν αρκετοί ιδεαλιστές στο Παρίσι για να ξεκινήσουν έναν πιο πικρό και απελπισμένο αμυντικό πόλεμο κατά των εθνικών στρατευμάτων. Υπήρχαν πια χιλιάδες, που την τελευταία ώρα της ήττας πήγαν υπερήφανα προς το θάνατο, διακηρύσσοντας μέχρι τέλους την αφοσίωσή τους στη Κομμούνα.
Ας τιμήσουμε τις μνήμες τους, ας μιμηθούμε τον ζήλο τους και ας προσπαθήσουμε ειλικρινά να είμαστε άξιοι να τους/τις αποκαλέσουμε συντρόφους/ισσες μας. Ας προσπαθήσουμε ακόμα να κερδίσουμε από τα λάθη και τις αδυναμίες τους. Η μεγάλη μάζα του Παρισινού προλεταριάτου δεν συσπειρώθηκε προς υπεράσπιση της Κομμούνας,  δεν αφυπνίστηκαν προς μια νέα ζωή, μια ζωή αγαλλίασης και ενθουσιασμού, που θα τους μεταμόρφωνε σε ήρωες και ηρωίδες. Η μεγάλη μάζα δεν προτίμησε τον θάνατο από την υποταγή, και πρέπει να ομολογηθεί πως η Κομμούνα δεν έκανε μια αρκετά ισχυρή έκκληση για την αφυπνίσει προς μια τέτοια ζωή. Οι Κομμουνάροι απέτυχαν, όχι επειδή ήταν αρκετά ριζοσπαστικοί, αλλά επειδή δεν ήταν αρκετά ριζοσπαστικοί.
Δεν είμαι ένας απλός επιστημονικός υλιστής ή τίποτα τέτοιο, αλλά αυτό που πιστεύω είναι πως η μεγάλη μάζα έχει ξεγελαστεί από λέξεις και φράσεις για τόσο καιρό, τόσο πολύ καιρό, που μόνο μια μικρή μειοψηφία θα πέθαινε για κάτι αφηρημένο. Δεν είναι απλώς ότι η άδεια κοιλιά πρέπει να γεμίσει πριν το μυαλό συλλάβει τα μεγάλα ιδανικά, ή η καρδιά να λάμψει με πλούσιο ενθουσιασμό, (παρότι ακόμα κι αυτό είναι περισσότερο από μισή αλήθεια) αλλά το ότι, πριν η μάζα των ανθρώπων να πιστέψει πραγματικά στην ελευθερία, την ισότητα και την αδελφοσύνη, αυτές οι μεγάλες και ευγενείς λέξεις πρέπει να γίνουν μεγάλες και ευγενείς πραγματικότητες.
Αν η Κομμούνα είχε διακηρύξει την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας, αν ο Κομμουνισμός είχε ανακηρυχθεί επισήμως, αν η μεγάλη μάζα των σκλάβων του μόχθου είχε πάρει μια γεύση της αληθινής ελευθερίας, της νέας κοινωνικής ζωής, τη ζωή όλων για τον ένα και του ενός για όλους, να είστε σίγουροι/ες, πως το Παρίσι θα ήταν ένας σωρός από τέφρα, ένας ισχυρός τάφος για τους κατοίκους του πριν είτε ο Θιέρσος είτε ο Βίσμαρκ προχωρήσουν για την κατάκτησή του.

25 χρόνια δεν αποτελούν παρά μια μέρα στην ιστορία ενός λαού. Η κοινωνική επανάσταση, προσπαθούμε συνεχώς να λέμε, είναι μια πολύ αργή εξέλιξη. Αλλά το τελευταίο τέταρτο του αιώνα λειτούργησε για μια ισχυρή μετατροπή του λαού της Γαλλίας˙ οι ριζοσπάστες εκείνων των ημερών μπορεί να είναι συντηρητικοί τώρα. Οι Σοσιαλιστές του τότε ήταν απλά μια χούφτα θεωρητικών, που δεν έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση στις μεγάλες μάζες. Ο Αναρχικός Κομμουνισμός ήταν άγνωστος. Η Πολιτική ελευθερία, η Δημοκρατικότητα, η Τοπική Αυτο-κυβέρνηση ήταν τα ύψιστα ιδανικά των προχωρημένων ριζοσπαστών. Ο πατριωτισμός του παλιού στενού και εχθρικού είδους ήταν η υψηλότερη κοινωνική αρετή. Η κυβέρνηση ήταν σεβαστή. Μόλις τότε νοήθηκε το συνδικάτο ως κοινωνικός παράγοντας.
Αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι μια νέα Γαλλία. Οι πολιτικοί σοσιαλιστές έχουν ισχυρή θέση, που είναι ένας παράγοντας που λαμβάνεται υπόψιν από την κυβέρνηση. Ο ρεπουμπλικανισμός δοκιμάστηκε και βρέθηκε λειψός, η ίδια η κυβέρνηση δέχτηκε ένα θανάσιμο πλήγμα όταν το σκάνδαλο του Παναμά αποκάλυψε την πραγματική ουσία του σε όλο τον κόσμο, οι πιο ένθερμοι μπουρζουάδες δεν θα κάνουν τίποτα περισσότερο σήμερα από το να το υπερασπιστούν ως ένα αναγκαίο κακό, ένας φόρος τιμής στην ουσιώδη προστυχιά τ’ ανθρώπου. Ο πολιτικός Σοσιαλισμός όχι μόνο έγινε μια ισχυρή δύναμη, αλλά έχει παύσει να αποτελεί την έκφραση της πιο προωθημένης κοινωνικής μορφής της Γαλλίας, και αυτό αν και οι Γάλλοι κοινοβουλευτικοί Σοσιαλιστές είναι πολύ περισσότερο επαναστατικοί από τους Γερμανούς αδερφούς τους.
Το πρόσφατο επεισόδιο του Καρμώ (Carmaux) (3) το αποδεικνύει αναμφισβήτητα. Οι Γάλλοι συνδικαλιστές έχουν γίνει μια σημαντική δύναμη, δεν κάθονται πλέον να λιμοκτονούν μέσα από μια υποταγή στους νόμους, και δεν μπορούν να παραπλανηθούν από τα μεγάλα λόγια των ξύπνιων ηγετών. Άρχισαν να απαιτούν το πραγματικό ψωμί και την πραγματική ελευθερία.
Μια νέα πνευματική ζωή έχει εγκατασταθεί στη Γαλλία. Ο παλιός κόσμος πεθαίνει, ο νέος κόσμος ανατέλλει αργά προς τη ζωή.

Απ’ τη μία μεριά έχουμε την τέχνη της παρακμής, την ψυχρή απεικόνιση των πραγμάτων ως έχουν, σε μια κοινωνία χωρίς κάποιο κοινωνικό ιδεώδες, της οποίας ο Ζολά (Emil Zola) είναι ο μεγάλος εκφραστής. Απ’ την άλλη, έχουμε μια νέα κοινωνική ζωή με ένα ζωντανό και με πνοή ιδεώδες, που εκφράζεται από τον Μπακούνιν, τον Κροπότκιν, τον Ρεκλύ, τον Χαμόν, τον Γκραβέ (4) κι ένα πλήθος νεαρότερων επιστημόνων, συγγραφέων, καλλιτεχνών, δημοσιογράφων και ομιλητών της Γαλλίας.
Απλά φανταστείτε, αν μπορείτε, τι σημαίνει οι αναρχικοί της Γαλλίας να έχουν 5 εβδομαδιαίες εφημερίδες με κυκλοφορίες άνω των 10.000 φύλλων και δεν ξέρω κι εγώ πόσες άλλες με μικρότερη κυκλοφορία. Η «Les Temps Nouveaux» (Νέες Εποχές) έχει 20.000 αναγνώστες. Η «La Sociale» (Το Κοινωνικό) έχει 50.000 και η «Le Libertaire» (Η Ελευθεριακή), που σύντομα θα γίνει καθημερινή, 100.000. Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει πως ο Αναρχικός Κομμουνισμός έχει ένα έρεισμα στη Γαλλία σήμερα, παράλληλα με την ανάπτυξη μια γενιάς καλλιτεχνών, συγγραφέων και επαγγελματιών γενικά, που αρκεί να πούμε πως στηρίζουν τέσσερις μηνιαίες εκδόσεις ανώτερης ποιότητας λογοτεχνικής τελειότητας, και σύντομα θα ξεκινήσουν την έκδοση μιας καθημερινής εφημερίδας, της «La Renaissance» (Η Αναγέννηση).
Ας γίνει σύντομα το όνομα προφητικό: Η Αναγέννηση
_____________________________________________________________________
Πηγή: The Rebel (Ο Επαναστάτης), Μάρτιος – Απρίλιος 1896. Στο σύνδεσμο θα βρείτε και το pdf του περιοδικού.
_____________________________________________________________________
Σημειώσεις της μετάφρασης:

1) Η πτώση της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας (υπό τον πρίγκιπα Λουδοβίκο Ναπολέοντα, ανιψιό του Ναπολέων Βοναπάρτη) ήταν αποτέλεσμα της ήττας στον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο. Ο πόλεμος αυτός είχε διάρκεια ενός, σχεδόν, χρόνου (Ιούλης 1870 έως Μάη 1871) και τελείωσε με τη μάχη του Μετς (Metz) και τη συνθηκολόγηση που υπεγράφη μεταξύ των δύο πλευρών. Μετά τη Μάχη του Σεντάν (ξεκίνησε την 1η Σεπτέμβρη 1870) και την ήττα της Γαλλίας εκεί, συνελήφθη ο Ναπολέων Γ’ κι έτσι έπεσε η Αυτοκρατορία.
2) Το νέο δημοτικό συμβούλιο ή αλλιώς η νέα «Κυβέρνηση του Παρισιού» εκλέχθηκε στις 26 Μάρτη. Πρόεδρός του ήταν ο Λουί Ωγκύστ (Αύγουστος) Μπλανκί.
3) Αυτό που αναφέρεται εδώ ως «επεισόδιο του Καρμώ» ήταν μια απεργία των ανθρακωρύχων της περιοχής. Ξεκίνησε μετά την απόλυση του ηγέτη των εργατών, Ζαν Μπαπτίστ Γκαλβινιάκ (Jean Baptiste Calvignac ). Αυτή η απεργία έγινε το 1892 και ήταν ξεκάθαρα πολιτική. Ήταν πολιτική γιατί δύο από τα αιτήματα ήταν: καθολικό δικαίωμα ψήφου και δίκαιη (από τους εργαζόμενους και την κοινωνία γενικά) κοινωνική οργάνωση. Ήταν μια απεργία η οποία θεώρησαν πως πήγε την κοινωνική επανάσταση 20 χρόνια μπροστά. Οι σοσιαλιστές, με την ηγετική φυσιογνωμία του Ζαν Ζορές (Jean Jaurès), είχαν πρωταγωνιστήσει σ’ αυτή την απεργία, υποκινώντας την αλλά και στηρίζοντάς την ανεπιφύλακτα. Οι καπιταλιστές της εποχής τρόμαξαν με αυτή την απεργία καθώς η απεργία είχε ως στόχο τον μετασχηματισμό της παραγωγής. Οι εργάτες είχαν το αίτημα να γίνουν όλοι διευθυντές. Είναι σαφής η επιρροή της Κομμούνας σ’ αυτή την απεργία, αφού οι διακηρύξεις των εργατών (και των οικογενειών τους) ήταν στο ίδιο πνεύμα με της Κομμούνας.
4) Τα ονόματα των δύο τελευταίων είναι: Hamon και Grave. Εμείς δυστυχώς δεν μπορούμε να καταλάβουμε ποιοι είναι οι προαναφερόμενοι.

http://rabidproletarians.espivblogs.net/archives/196

Ερώτηση Μεϊκόπουλου για το Κέντρο Υγείας Ζαγοράς



 Προς τον κ.
Υπουργό Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης



Θέμα: Προβλήματα του Κέντρου Υγείας Ζαγοράς

Το Κέντρο Υγείας Ζαγοράς είναι ένας θεσμός πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης που βρίσκεται σε μια υψομετρική περιοχή του Πηλίου, απομακρυσμένη από τον Βόλο και το Νοσοκομείο του, περίπου 47 χλμ, με μια δύσκολη διαδρομή.
Προσφέρει καθημερινά τις πολύτιμες υπηρεσίες του για τις ανάγκες περίθαλψης των κατοίκων της περιοχής, αλλά και των επισκεπτών της, σε όλη τη διάρκεια του χρόνου, λόγω της αναπτυγμένης τουριστικής κίνησης, καθώς εξυπηρετεί τα πολύ γνωστά και φημισμένα τουριστικά θέρετρα όπως: Αη Γιάννης Πηλίου, Παπά Νερό, Μηλοπόταμος, Τσαγκαράδα, Μούρεσι κλπ.
Το κέντρο Υγείας Ζαγοράς έχει στην ευθύνη του δύο (2) περιφερειακά ιατρεία, αυτό του Κισσού (17 χλμ απόσταση) και εκείνο της Τσαγκαράδας (27 χλμ περίπου απόσταση).
Η Τσαγκαράδα είναι ένα χωριό με πολλούς κατοίκους τόσο το καλοκαίρι όσο και τον χειμώνα, με τεράστια τουριστική κίνηση όλο τον χρόνο.
Εδώ και ένα μήνα, από τα τέλη Ιούλη, το περιφερειακό ιατρείο Τσαγκαράδας δεν έχει γιατρό όπως διέθετε, καθώς αυτός τελείωσε τη θητεία του και θα ξεκινήσει ειδικότητα.
Έτσι μέσα στην καρδιά της τουριστικής περιόδου, αυτός ο όμορφος και σημαντικός τουριστικός προορισμός μένει χωρίς ιατρική κάλυψη.
Για την μερική λύση του προβλήματος επισκέπτεται την Τσαγκαράδα δύο (2) φορές την εβδομάδα, γιατρός από το περιφερειακό ιατρείο του Κισσού, γεγονός που δεν λύνει οριστικά το πρόβλημα , αλλά και δημιουργεί νέα στο χωριό του Κισσού.
Ένα άλλο πρόβλημα του Κέντρου Υγείας Ζαγοράς, σύμφωνα με τον διευθυντή του κ. Αργύρη Ακρίβο είναι η στελέχωσή του με δύο (2) μόνο γιατρούς, ειδικότητας γενικής ιατρικής, ενώ αυξάνεται η κίνησή του καθημερινά, γίνεται βραχεία νοσηλεία και αντιμετωπίζονται περιστατικά που μπορούν μείνουν εκεί, ενώ άλλα διακομίζονται ανάλογα με την σοβαρότητά τους στο Νοσοκομείο του Βόλου.
Για το θέμα της έλλειψης γιατρών του κέντρου Υγείας έχει αποστείλει επιστολές στους αρμόδιους φορείς και ο δήμος Ζαγοράς Μουρεσίου.
Για την εύρυθμη λειτουργία του Κέντρου Υγείας Ζαγοράς χρειάζονται τουλάχιστον άλλοι 2 γιατροί μόνιμοι, ειδικότητας γενικής ιατρικής ή παθολογίας.
Ένα άλλο ζήτημα που αντιμετωπίζει το Κέντρο Υγείας σχετίζεται με τους υπάρχοντες οδηγούς ασθενοφόρων, οι οποίοι προσεχώς θα μειωθούν από 5 σε 3, λόγω συνταξιοδότησης, γεγονός που θα δημιουργήσει πρόβλημα στην εικοσιτετράωρη κάλυψη των διακομιδών των ασθενών.
Σημειώνουμε ότι το ΕΚΑΒ Μαγνησίας δεν μπορεί να συνδράμει, γιατί η απόσταση Βόλου-Ζαγοράς είναι μεγάλη.


Ερωτάται ο Υπουργός

  1. Ποιες ενέργειες θα γίνουν για τη γρήγορη κάλυψη με αγροτικό γιατρό του Περιφερειακού Ιατρείου Τσαγκαράδας;
  2. Πότε θα καλυφθεί η στελέχωση του Κέντρου Υγείας Ζαγοράς με μόνιμο ιατρικό προσωπικό;
  3. Πότε θα καλυφθούν οι θέσεις οδηγών ασθενοφόρου, ώστε να συνεχιστεί χωρίς προβλήματα η μεταφορά των ασθενών στο Βόλο και να μην δημιουργηθούν αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων;



Ο ερωτών Βουλευτής




Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΒΟΥΛΗΣ ΘΑΝΑΣΗ ΝΑΚΟΥ



 Ο Αντιπρόεδρος της Βουλής, βουλευτής Μαγνησίας Θανάσης Νάκος, κατέθεσε Αναφορά προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης κ. Ιωάννη Βρούτση, με αφορμή τις καταγγελίες της διοίκησης του Ορφανοτροφείου Βόλου για σοβαρά λειτουργικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το Ίδρυμα.
Ο κ. Νάκος επισημαίνει προς τον αρμόδιο Υπουργό ότι οι σχετικές καταγγελίες αφορούν «τόσο ζητήματα νομικού πλαισίου και οργανωτικής δομής του Ιδρύματος όσο και ζητήματα φιλοξενούμενων παιδιών, κυρίως δε τα τεράστια οικονομικά ζητήματα που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τη βιωσιμότητα του Ορφανοτροφείου». Ο Αντιπρόεδρος της Βουλής ζητά από τον Υπουργό να εξετάσει τα συγκεκριμένα αιτήματα που διατυπώνει η διοίκηση του Ιδρύματος –κυρίως τα αιτήματα για έκτακτη οικονομική επιχορήγηση και για χορήγηση επιδόματος από την Πρόνοια για τα παιδιά που εισάγονται στο Ορφανοτροφείο, καθώς και για φορολογικές ελαφρύνσεις– και να αναλάβει μέριμνα «προκειμένου να διασφαλιστεί η συνέχιση του σημαντικού κοινωνικού έργου που προσφέρει το Ορφανοτροφείο Βόλου».
Ο κ. Νάκος δήλωσε σχετικά: «Ειδικά στην παρούσα συγκυρία που βιώνει η κοινωνία μας, η εύρυθμη λειτουργία προνοιακών δομών που παρέχουν περίθαλψη και ανατροφή σε παιδιά αποκτά πρόσθετη, μεγάλη σημασία. Το Ορφανοτροφείο Βόλου είναι ένα ιστορικό ίδρυμα, που για περισσότερα από 100 χρόνια προσφέρει πολύτιμο έργο στην κοινωνία του Βόλου. Σε αυτή την περίοδο, που η κοινωνία μας δοκιμάζεται και πάλι, η παρουσία και η λειτουργία του Ορφανοτροφείου είναι απαραίτητη. Όπως απαραίτητο είναι η αρμόδια πολιτεία να λάβει κάθε αναγκαία μέριμνα ώστε το σημαντικό έργο του ιδρύματος να συνεχιστεί απρόσκοπτα, προς όφελος όλων όσων έχουν πραγματική ανάγκη».

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Συνολικές προβολές σελίδας

Αρχειοθήκη ιστολογίου