Παρασκευή, 21 Ιουνίου 2013

Σποράδες Σε απόγνωση οι αλιείς της Αλοννήσου


Σε απόγνωση οι αλιείς της Αλοννήσου Σε δεινή θέση έχουν περιέλθει οι αλιείς της Αλοννήσου βλέποντας τα εισοδήματά τους να μειώνονται δραματικά, τη στιγμή κατά την οποία αυξάνονται κατακόρυφα τα λειτουργικά έξοδα που απαιτούνται κάθε φορά, για την εξασφάλιση του μεροκάματου. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του Συλλόγου Αλιέων της Αλοννήσου, Θόδωρος Μαλαματένιας «με πολύ μεγάλη δυσκολία καλύπτουμε τα πάγια λειτουργικά μας έξοδα, αφενός διότι τα ψάρια πωλούνται σε χαμηλότερες τιμές λόγω της κρίσης και γενικά δεν υπάρχουν σταθερές τιμές και αφετέρου διότι ένα σκάφος έχει έξοδα της τάξης των 250 περίπου ευρώ, για διάστημα τριών ημερών, κάθε φορά που φεύγει για ψάρεμα. Τα πάγια έξοδά μας περιλαμβάνουν την προμήθεια πάγου, δολωμάτων, καυσίμων και φαγητού».
            Η δραματική μείωση των εισοδημάτων των καταναλωτών έχει άμεσο αντίκτυπο και στην πώληση των αλιευμάτων γενικότερα και των ψαριών ειδικότερα, με αποτέλεσμα να διατίθενται σε χαμηλότερες τιμές σε σχέση με το παρελθόν. Όπως επισημαίνει μάλιστα ο κ. Μαλαματένιας: «ο κόσμος δεν αγοράζει ψάρια, όταν υπάρχει φουρτούνα είναι αδύνατο να εξασφαλίσεις το μεροκάματο και η δουλειά ενάμιση μήνα, όσο διαρκεί περίπου η σεζόν, δεν μπορεί να καλύψει το πρόβλημα που υπάρχει τον υπόλοιπο χρόνο».

            Ο Αλιευτικός Σύλλογος της Αλοννήσου μετράει πενήντα συνολικά μέλη, τα οποία μοιράζονται κοινά προβλήματα και ανησυχίες στο σύνολό τους. «Το πρόβλημά μας είναι ότι δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε το μεροκάματο», υπογραμμίζει ο πρόεδρος του παραπάνω Συλλόγου, σκιαγραφώντας με αδρές πινελιές την καθημερινή πραγματικότητα που βιώνουν τα μέλη του κλάδου.
            Στο μεταξύ, παραμένει το αίτημα των αποζημιώσεων, το οποίο διατυπώνεται σε όλους τους τόνους επί σειρά ετών, χωρίς να έχει δοθεί ακόμη λύση. Σε απόγνωση βρίσκονται οι αλιείς της Αλοννήσου, λόγω των ζημιών που υφίστανται τα αλιευτικά τους εργαλεία από τις φώκιες που ζουν στο θαλάσσιο πάρκο, με αποτέλεσμα να προτάσσουν μετ’ επιτάσεως την ανάγκη ενεργοποίησης του νόμου περί αποζημιώσεων. Οι πενήντα περίπου ψαράδες του νησιού, οι οποίοι έχουν κατ’ επανάληψη θέσει σχετικά υπομνήματα υπόψη των αρμόδιων Υπουργών στην διάρκεια των δέκα και πλέον χρόνων που υποβάλλουν το αίτημα των αποζημιώσεων, υπογραμμίζουν ότι βρίσκονται πλέον σε αδιέξοδο.
            Οι αλιείς έχουν κατ’ επανάληψη θέσει το αίτημά τους υπόψη των εκάστοτε Υπουργών και «ενώ είναι όλοι θετικοί και αναγνωρίζουν το δίκαιο του αιτήματός μας, εντούτοις δεν έχει δοθεί ακόμη λύση στο πρόβλημά μας», τονίζει ο πρόεδρος του Συλλόγου. Συγκεκριμένα, το ζητούμενο είναι «να ενεργοποιηθεί το άρθρο 22 παρ. 3 του Νόμου 1650, όπου προβλέπονται αποζημιώσεις στους αλιείς λόγω καταστροφών που προκαλούνται στα αλιευτικά εργαλεία από σπάνια ή απειλούμενα είδη της άγριας πανίδας (φώκιες)» καθώς «ο παραπάνω νόμος ενεργοποιείται μόνο για την επιβολή προστίμων λόγω αλιευτικών παραβάσεων, όχι όμως για τις αποζημιώσεις που δικαιούμαστε νόμιμα», σύμφωνα με την επισήμανση του προέδρου των αλιέων της Αλοννήσου.
ΓΛΥΚΕΡΙΑ ΥΔΡΑΙΟΥ



Ταχυδρόμος, Πανθεσσαλική Εφημερίδα

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Το ίδιο πρόβλημα υπάρχει και στη Σκόπελο και σε μεγαλύτερη ένταση σε σχέση με την Αλόννησο.Δεν υπάρχει σημείο της Σκοπέλου που να μην υπάρχει και μία φώκια.Ας ενωθούμε και οι δύο Σύλλογοι μαζί και να αναλαβουμε κοινή δράση για εφαρμογή και άμεση εκτέλεση του νόμου περί αποζημειώσεων.Αναγκαζόμαστε να βάζουμε τέσσερις πόστες για να γλυτώσουμε την μία και να πάρουμε το μεροκάματο.

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Συνολικές προβολές σελίδας

Αρχειοθήκη ιστολογίου

 
NewsAlloy button