Σάββατο, 14 Απριλίου 2012

ΠΩΣ ΕΣΩΣΕ ΕΝΑ ΞΥΛΙΝΟ ΚΑΪΚΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΙΞΕ ΠΑΛΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Ο... Λαρισαίος και το τρεχαντήρι!

* Κάνει περιβαλλοντικές κρουαζιέρες στον Αμβρακικό

Του Δημήτρη Βάλλα

Το όνομά του είναι ταυτισμένο με το Αιγαίο, τις ελληνικές θάλασσες και τα ίχνη του χάνονται στα βάθη των χρόνων...

Στους σύγχρονους καιρούς, μια που ακόμα και η Ε.Ε. επιδοτούσε την καταστροφή ξύλινων αλιευτικών σκαφών, πραγματικά στο όνομα του εκσυγχρονισμού σχεδόν αφανίστηκε, καθώς χιλιάδες τέτοια σκάφη διαλύθηκαν και εξαφανίστηκαν από τις θάλασσές μας.

Για το θρυλικό τρεχαντήρι ο λόγος, το παραδοσιακό ελληνικό καΐκι των ψαράδων και όχι μόνο που έγινε και η μεγάλη αγάπη για έναν 32χρονο Λαρισαίο ωκεανολόγο και επαγγελματία δύτη που για τη χάρη του εγκατέλειψε την πόλη και έκανε τη θάλασσα σπίτι του.

Πρόκειται για τον Λαρισαίο Βασίλη Λέκκα που ανακάλυψε ένα παλιό τρεχαντήρι (τον» Άγιο Σώστη») του 1946, και με προσωπική δουλειά και με τη βοήθεια φίλων ναυπηγών το ανακαίνισε και το ξανάριξε στη θάλασσα αλλάζοντας τον τρόπο ζωής του και κατοικώντας πλέον στην Πρέβεζα.

Από την Πρέβεζα, όλο τον χρόνο διοργανώνει περιβαλλοντικές κρουαζιέρες σε μια περιοχή που θεωρείται μοναδική για τον φυσικό της πλούτο, άγνωστη σε πολλούς και όπου εκεί βρίσκεται το Εθνικό Πάρκο του Αμβρακικού που θεωρείται σαν ένα από τα πλουσιότερα οικοσυστήματα της Μεσογείου.

Ένα καράβι αβύθιστο

Για την ιστορία του παλιού τρεχαντηριού ο Βασίλης θα μας δώσει όλα τα απαραίτητα στοιχεία και μαζί του θα ξεκινήσουμε ένα backup στον χρόνο:

Ξύλινο καΐκι, ταυτισμένο με τις ελληνικές θάλασσες, το τρεχαντήρι, ήταν o πρώτος τύπος καϊκιού που ναυπηγήθηκε από τους Έλληνες.

«Το τρεχαντήρι (γρήγορο σκάφος- «που τρέχει») είναι ιστιοφόρο σκάφος και αποτελεί το κατ' εξοχήν υδραίικο σκαρί. Σύμφωνα με τον Γ.Δ. Kριεζή το 1658 γύρισαν στην Yδρα, μετά από ένα διάστημα αιχμαλωσίας τους από τους πειρατές, οι Δέντες, Kριεζής, Γκίκας, Γκιώνης κ.α. Δύο από αυτούς που είχαν μάθει την τέχνη στην Kρήτη, κατασκεύασαν τότε τα πρώτα τρεχαντήρια που εμφανίστηκαν στην Ελλάδα.

Tο τρεχαντήρι, με το μεγάλο πλάτος σχετικά με το μήκος του (μήκος: πλάτος 3:1) το σχήμα της πλώρης και της πρύμνης του όπως και το σχήμα της γάστρας του, που διαμορφώνεται από τα στραβόξυλα, αποτελεί ένα από τα θαλασσινότερα ελληνικά σκαριά, δεν είχε ιστορικό ναυαγίου και έβγαινε με οποιαδήποτε θάλασσα.

Γι’ αυτό τον λόγο άλλωστε από το 17αι. μέχρι σήμερα δεν έχει υποστεί ουσιαστικές αλλαγές. H σημαντικότερη μεταβολή, που έχει υποστεί το τρεχαντήρι μεταγενέστερα, περίπου από το 1920, είναι η κατάργηση των πανιών σαν μέσο πρόωσης και η αντικατάστασή τους με εσωλέμβιες πετρελαιομηχανές.

Από το 1700 έως σήμερα, τα τρεχαντήρια ταξίδευαν στο Αιγαίο και σε όλη τη Μεσόγειο. Αρχικά για τη μεταφορά εμπορευμάτων όπου και γίνονταν συχνά στόχος πειρατών, το 1821 σαν ταχυδρομεία στον πολεμικό στόλο των Yδραίων και μετά το 1900 σαν σπογγαλιευτικά και για μεταφορά επιβατών. Σήμερα είναι κυρίως αλιευτικά ή σκάφη αναψυχής.

Τα τελευταία χρόνια η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδοτεί την καταστροφή των μικρών ξύλινων αλιευτικών σκαφών. Από το 1991 έως σήµερα περίπου 10.500 παραδοσιακά σκάφη, στην πλειονότητά τους τρεχαντήρια, έχουν καταστραφεί...

Έτσι σήμερα, το ελληνικό παραδοσιακό ξύλινο σκάφος, κινδυνεύει να εξαφανιστεί...

Ένα από τα λίγα εναπομείναντα ελληνικά παραδοσιακά σκάφη είναι και ο «Άγιος Σώστης», ένα ξύλινο τρεχαντήρι 14 μ.

Κατασκευασμένο στο Πέραμα το 1946, στα ναυπηγεία του Μ. Ψαρρού, έως το 1968 έπλεε στο Αιγαίο κατά πάσα πιθανότητα ως αλιευτικό ή εμπορικό (η αναζήτηση για στοιχεία εκείνης της εποχής ακόμη συνεχίζεται...). Το 1968 αγοράζεται από ένα ψαρά στην Καβάλα και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα αλιευτικά της εποχής, ως γρι γρι, στα πλούσια νερά του Θρακικού πελάγους. Το 1979 αλλάζει χέρια, παραμένει όμως αλιευτικό και μεταφορικό εμπορευμάτων στα νερά του Βορείου Αιγαίου. Το 1992, ο νέος ιδιοκτήτης του, λάτρης της θάλασσας και της ελληνικής ναυπηγικής τέχνης, αποφασίζει να μπει στην επίπονη και δαπανηρή διαδικασία γενικής ανακατασκευής του σκαριού αλλάζοντας την καμπίνα, το σπιράγιο και την κουβέρτα, οπότε ο «Άγιος Σώστης» ξεκινά την καριέρα του ως τουριστικό σκάφος στην περιοχή της Καβάλας και της Θάσου. Το 2001 αντικαθίσταται η μηχανή και ενισχύονται τα στραβόξυλα (έχει δικό της λεξικό αυτή η τέχνη...). Το 2009 ο Βασίλης Λέκκας και η Βενετία Γιγή αποφασίζουν να αγοράσουν αυτό το σκάφος και να ιδρύσουν την Eco-cruising. Ως τα μέσα του 2010 έγιναν εργασίες συντήρησης, στα Λιμενάρια της Θάσου, με οδηγό τον έμπειρο καραβομαραγκό Θόδωρο Χαριτόπουλο και ατέλειωτες ώρες εργασίας προσωπικής, τεχνιτών και καλών φίλων... Και έτσι στα μέσα Ιουλίου ο «Άγιος Σώστης» αποχαιρετώντας τα νερά του Αιγαίου έβαλε πλώρη για το Ιόνιο Πέλαγος... όπου απολαμβάνει ξένοιαστες ώρες πλεύσης σε καταγάλανα νερά και όμορφα τοπία...

Το ξύλο είναι ζωντανό και άμα το προσέχεις θα ζήσει μια ζωή... μας έλεγε ο μαστρο- Θόδωρος στο καρνάγιο στη Θάσο (...ένα από τα τελευταία 10 περίπου που απέμειναν στην Ελλάδα σήμερα να δουλεύουν με ξύλο...) Έτσι και μεις κάθε χειμώνα στις μαρίνες πλέον, και όχι στα καρνάγια... με πείσμα, αγάπη και μεράκι προσπαθούμε να κρατήσουμε ζωντανό ένα σημαντικό και αναπόσπαστο κομμάτι της ναυτικής παράδοσης της χώρας μας. Και κάθε καλοκαίρι, προσφέρουμε με χαρά στον επισκέπτη την εμπειρία ενός ταξιδιού με ανοιχτούς ορίζοντες...».

Ο συμπολίτης μας λοιπόν το τόλμησε και έκανε το μεγάλο βήμα, όσο για μας τους υπόλοιπους η πρόσκληση είναι ανοιχτή να τον παρακολουθήσουμε στο θαλάσσιο μονοπάτι του εκεί κάπου στα ανοιχτά της Πρέβεζας.

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΟΥΣ Πώς θα μοιραστούν οι 8 έδρες στο ν. Λάρισας

* Τα ποσοστά-κλειδιά, οι οριακές ανατροπές και το ενδεχόμενο θρίλερ

Του Γιώργου Μακρή

Πόσα και ποια κόμματα θα εκλέξουν βουλευτή στο Νομό Λάρισας την Κυριακή 6 Μαΐου;

Ενώ η προεκλογική περίοδος έχει ξεκινήσει και επίσημα, απάντηση με σχετικό βαθμό ασφάλειας στο ερώτημα δεν μπορεί να δοθεί.

Είναι χαρακτηριστική η εκτίμηση που διατύπωσε έμπειρο στέλεχος στην «Ε»: «Το μόνο βέβαιο είναι ο υψηλός βαθμός αβεβαιότητας».

Η κατανομή των εδρών στον Νομό Λάρισας, θέμα που ευλόγως απασχολεί όχι μόνο τα κομματικά επιτελεία και τους υποψήφιους βουλευτές αλλά και την κοινωνία του νομού, συναρτάται από τρεις κυρίως παράγοντες:

- Τον αριθμό των κομμάτων που θα μετέχουν στη νέα Βουλή,

- τη σειρά εκλογής κάθε κόμματος

- και το ποσοστό του στον νομό Λάρισας.

Οι «σίγουρες» έδρες, αυτές που εξασφαλίζουν ένα ήρεμο βράδυ για τους υποψηφίους που θα πρωτεύσουν στα ψηφοδέλτια του Ν. Λάρισας, είναι αυτές που «κλειδώνουν» από την α’ κατανομή. Για να γίνει αυτό, απαιτείται ποσοστό 12,5% για την πρώτη έδρα, 25% για τη δεύτερη και 37,5% για την τρίτη αν και τέτοιο ποσοστό δεν φαίνεται πιθανό με τα σημερινά δεδομένα.

Από εκεί και μετά τα πάντα μπορεί να συμβούν...

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ

Με βάση τις τελευταίες δημοσκοπήσεις και τις αναλύσεις των κομματικών επιτελείων, το πολιτικό τοπίο διαμορφώνεται σήμερα ως εξής αν και βεβαίως η ρευστότητα είναι τέτοια που μπορεί να έλθουν τα πάνω κάτω ως τις εκλογές:

- Η Νέα Δημοκρατία είναι πρώτο κόμμα με διαφορά ασφαλείας, ωστόσο είναι σε πτώση και μάλιστα σε αρκετές από τις τελευταίες έρευνες δεν υπερβαίνει το 25%.

- Το ΠΑΣΟΚ είναι δεύτερο κόμμα απέχοντας, όμως, αισθητά από το 25%.

- ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, Ανεξάρτητοι Έλληνες και Δημοκρατική Αριστερά εισέρχονται άνετα στη νέα Βουλή και πιθανότατα κάποιο ή κάποια εξ αυτών να υπερβούν (ίσως και με άνεση) το 10%.

- Χρυσή Αυγή, ΛΑΟΣ και Οικολόγοι βρίσκονται στα επίπεδα του 3% (άλλοτε πάνω, άλλοτε κάτω) ενώ η Δημοκρατική Συμμαχία κυμαίνεται μεταξύ 2-2,5% και η «Κοινωνική Συμφωνία» λίγο κάτω από 2%.

Εξυπακούεται ότι οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν τις τάσεις της στιγμής και δεν προεξοφλούν το αποτέλεσμα των εκλογών. Ούτως ή άλλως τα προαναφερθέντα ποσοστά αφορούν το σύνολο της χώρας κι όχι τον νομό Λάρισας, όπερ σημαίνει ότι κάποια κόμματα έχουν παραδοσιακά στο νομό ποσοστό μεγαλύτερο του πανελλαδικού ποσοστού τους ή φαίνεται ότι θα έχουν σ’ αυτές τις εκλογές μεγαλύτερο ποσοστό.

Σε κάθε περίπτωση και με τα σημερινά δεδομένα φαίνεται ότι η νέα Βουλή θα αποτελείται σίγουρα από έξι κόμματα, πιθανότατα από επτά ή οκτώ, ίσως και από εννέα, χωρίς να αποκλείεται ακόμη και το ενδεχόμενο εισόδου 10 κομμάτων (οι περισσότερες δημοσκοπήσεις προβλέπουν ότι η νέα Βουλή θα είναι από επτακομματική έως εννεακομματική).

Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Εφόσον οι δημοσκοπήσεις και οι εκτιμήσεις επιβεβαιωθούν και η Νέα Δημοκρατία είναι πρώτο κόμμα πανελλαδικά και στον νομό Λάρισας, τότε με 25% (ενν. στο νομό Λάρισας) «κλειδώνει» τη δεύτερη έδρα ανεξαρτήτως πόσα κόμματα θα εισέλθουν στη νέα Βουλή. Αυτό φαίνεται να είναι και το πιθανότερο ενδεχόμενο με τα ως τώρα ισχύοντα.

Υπάρχουν, όμως, άλλα δύο σενάρια, ίσως όχι τόσο πιθανά, αλλά πάντως υπαρκτά στο εξαιρετικά ρευστό πολιτικό περιβάλλον: η ΝΔ να έχει μία έδρα ή ακόμη και τρεις (πάντοτε υπό την προϋπόθεση ότι είναι πρώτο κόμμα).

Το πρώτο και αρνητικό για τη Νέα Δημοκρατία σενάριο – αδιανόητο για το πρώτο κόμμα στο Ν. Λάρισας όχι μόνο ως τις προηγούμενες εκλογές αλλά και μέχρι πρόσφατα– είναι το εξής: αν στη Βουλή είναι οκτώ ή περισσότερα κόμματα και η ΝΔ στη Λάρισα δεν έχει 25%, τότε μπορεί να πάρει μόνο μία έδρα στον νομό και να πάρει τρεις ή τέσσερις έδρες σ’ άλλους νομούς της Θεσσαλίας.

Το δεύτερο και θετικό για τη ΝΔ σενάριο είναι να πάρει τρίτη έδρα στον Ν. Λάρισας υπό τις εξής προϋποθέσεις: να είναι στη Βουλή μόνο έξι κόμματα και το ΠΑΣΟΚ στο νομό να είναι αρκετά χαμηλότερα του 25%.

ΤΟ ΠΑΣΟΚ

Εφόσον, όπως δείχνουν σήμερα όλες οι δημοσκοπήσεις, το ΠΑΣΟΚ είναι δεύτερο κόμμα πανελλαδικά και στο Ν. Λάρισας, τότε για να πάρει την δεύτερη έδρα στο Ν. Λάρισας θα πρέπει:

- είτε να λάβει 25% στον νομό οπότε την «κλειδώνει» από την πρώτη κατανομή ανεξαρτήτως πόσα κόμματα είναι στη νέα Βουλή,

- είτε (δηλ. χωρίς 25%) η νέα Βουλή να είναι εξακομματική αλλά (και) η ΝΔ να μην έχει τα ποσοστά εκείνα στο Ν. Λάρισας ώστε να μπορεί να διεκδικήσει τρίτη έδρα.

Με τα σημερινά δεδομένα και σε περίπτωση που η νέα Βουλή είναι από επτακομματική και πάνω, το πιθανότερο σενάριο για το ΠΑΣΟΚ – πάντοτε εφόσον δεν «πιάσει» το 25% -, είναι να εκλέξει έναν βουλευτή στο Ν. Λάρισας, κάτι που έχει γίνει μόνο μία φορά κατά τη μεταπολίτευση: στις εκλογές του 1974.

ΥΠΟΛΟΙΠΑ

ΚΟΜΜΑΤΑ

Όσον αφορά τα υπόλοιπα κόμματα, ισχύει ότι με 12,5% «κλειδώνουν» μία έδρα από την πρώτη κατανομή. Συνεπώς, όποιο από τα λεγόμενα «μικρά» (αυτό δεν φαίνεται να ισχύει πλέον – ο όρος χρησιμοποιείται κατ’ οικονομίαν) κόμματα, λάβει 12,5% στο νομό Λάρισας, παίρνει την έδρα από την πρώτη κατανομή χωρίς (αυτό) να εξαρτάται από τον αριθμό των κομμάτων που θα μετέχουν στη νέα Βουλή.

Πέρα απ’ αυτό, -αν η Βουλή είναι εξακομματική, τότε τα τέσσερα «μικρά» κόμματα θα έχουν μία έδρα στον Ν. Λάρισας.

ΒΟΥΛΗ ΕΠΤΑ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

Αν στη Βουλή εισέλθουν επτά κόμματα, και το δεύτερο κόμμα δεν έχει 25% στον Ν. Λάρισας, τότε το πρώτο κόμμα θα έχει δύο έδρες και όλα τα υπόλοιπα κόμματα από μία έδρα.

Σε επτακομματική Βουλή με τα δύο προπορευόμενα κόμματα να έχουν 25%, ένα από τα «μικρά» κόμματα δεν θα πάρει έδρα στο Ν. Λάρισας.

ΒΟΥΛΗ ΟΚΤΩ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

Η κατάσταση περιπλέκεται εφόσον στη νέα Βουλή εκλεγούν οκτώ ή και περισσότερα κόμματα.

Τα βασικά σενάρια σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι τα εξής:

- Αν στη Βουλή εισέλθουν οκτώ κόμματα και το πρώτο κόμμα δεν έχει 25%, τότε, όπως προαναφέρθηκε, όλα τα κόμματα στο Ν. Λάρισας πιθανόν να έχουν μία έδρα.

- Με Βουλή οκτώ κομμάτων αλλά το πρώτο κόμμα στο 25%, τότε αυτό παίρνει δύο έδρες και οι υπόλοιπες έξι θα κατανεμηθούν στα εναπομείναντα επτά κόμματα. Όσα εξ αυτών (θα) έχουν 12,5%, θα πάρουν σίγουρα έδρα στο Ν. Λάρισας, ενώ για το πώς θα κατανεμηθούν οι υπόλοιπες ουδείς μπορεί να το προεξοφλήσει.

Το βέβαιο είναι ότι με το πρώτο κόμμα άνω του 25% στο νομό, σε περίπτωση οκτακομματικής Βουλής, κάποιο από τα «μικρά» κόμματα δεν θα έχει έδρα στο Ν. Λάρισας. Αν έχει και το δεύτερο κόμμα 25%, τότε δύο από τα «μικρά» κόμματα θα μείνουν χωρίς έδρα.

ΒΟΥΛΗ ΕΝΝΕΑ

Ή ΔΕΚΑ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

Σε περίπτωση Βουλής εννέα ή δέκα κομμάτων, η κατάσταση είναι ανάλογη με την οκτακομματική:

- Αν το πρώτο κόμμα δεν έχει 25% στο νομό, τότε οκτώ κόμματα παίρνουν από μία έδρα στο Ν. Λάρισας και ένα ή δύο μένουν εκτός αλλά ουδείς μπορεί να προεξοφλήσει ποια θα είναι αυτά. Σίγουρη έδρα θα έχουν όσα λάβουν πάνω από 12,5%.

- Αν το πρώτο κόμμα έχει 25% στο Ν. Λάρισας, τότε από τα υπόλοιπα οκτώ ή εννέα κόμματα, μόνο τα έξι θα πάρουν έδρα (και σ’ αυτήν την περίπτωση ισχύει η «σίγουρη» έδρα του 12,5%).

Παρακαλούμε βοηθήστε…

Ένας συνάνθρωπός μας 24 ετών, χάθηκε σήμερα τα ξημερώματα στις 4 το πρωί στην περιοχή Γόννοι Λάρισας.
Παρακαλώ βοηθήστε...
ΟΝΟΜΑ : ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΤΣΙΟΥΡΒΑΣ , ΗΛΙΚΙΑ : 24 ΕΤΩΝ
ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ : ΡΙΤ3054 ΜΟΝΤΕΛΟ: PEUGEOT, ΧΡΩΜΑΤΟΣ :ΜΠΛΕ ΣΚΟΥΡΟ
ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΤΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ ΜΕΤΑ ΤΙΣ 4 ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΓΟΝΝΩΝ ΛΑΡΙΣΑΣ.
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2495031251

Το ευρώ ως γραμμή Μαζινό της ολιγαρχίας

«Η έξοδος από την ευρωζώνη (μαζί με τη στάση πληρωμών, την εθνικοποίηση των τραπεζών και την αναδιανομή του πλούτου) αποτελεί κόκκινη γραμμή για μια μαχόμενη αριστερή απάντηση στην κρίση όχι γιατί μας παρασύρουν ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και τα αστικά συγκροτήματα, αλλά γιατί μας επιβάλλεται από την ίδια την πραγματικότητα»

Oι κυρίαρχες δυνάμεις του δικομματισμού και οι τροϊκανοί επικυρίαρχοι σύρθηκαν σε εκλογές με το φόβο του τερματοφύλακα πριν από τα πέναλτι. Αντιλαμβάνονται ότι η προσωρινή άπνοια του λαϊκού κινήματος είναι μόνο η σιωπή πριν από την επόμενη θύελλα. Τα λαϊκά στρώματα υπολογίζουν, όχι αβάσιμα, ότι σ’ αυτές τις εκλογές η ψήφος μπορεί να γίνει φονική σαν σφαίρα, κάτι που συμβαίνει μια φορά στα πενήντα χρόνια σε συνθήκες κοινοβουλευτισμού.




του Πέτρου Παπακωνσταντίνου



Μια σιωπηλή εξέγερση της κάλπης, που θα οδηγήσει σε πολιτικό λιντσάρισμα του μνημονιακού πολιτικού κόσμου, δεν μπορεί βέβαια, σ’ αυτή τη φάση, να λύσει το θέμα της διακυβέρνησης προς όφελος του λαού. Μπορεί όμως να αποδιοργανώσει το αστικό πολιτικό σύστημα, να προκαλέσει παραλυτική όξυνση των αντιθέσεων στο εσωτερικό των ελληνικών και ευρωπαϊκών κέντρων, να ισχυροποιήσει σοβαρά τον λαϊκό παράγοντα και την Αριστερά. Μια τέτοια εξέλιξη θα ενισχύσει την πιθανότητα πραγματικών, και όχι κάλπικων, εξεγέρσεων από τον Ιούνιο και μετά, όταν αρχίσει ο καταιγιστικός βομβαρδισμός της Εφορίας και των νέων, βάρβαρων μέτρων που έχουν ήδη προαναγγελθεί.

Ωστόσο οι λογικές ως ένα βαθμό προσδοκίες δεν δικαιολογούν άγνοια κινδύνου- άλλωστε, τα θηρία γίνονται δέκα φορές πιο επικίνδυνα όταν τραυματίζονται και εγκλωβίζονται. Η τεχνητή δημιουργία κλίματος ανωμαλίας, χάους και ιδεολογικής τρομοκρατίας βρίσκεται πάντα στην ημερήσια διάταξη, έστω κι αν οι μηχανορράφοι κινδυνεύουν να καούν οι ίδιοι από την πυρκαγιά που ετοιμάζουν. Ίσως μάλιστα παρόμοια σενάρια να είχαν ήδη δρομολογηθεί αν η αυτοκτονία του Δημήτρη Χριστούλα και η παρ’ολίγον δολοφονία του Μάριου Λώλου δεν είχαν προκαλέσει τόση συγκίνηση, καταδικάζοντας σε αποτυχία και τις απόπειρες εκτροπής της λαϊκής οργής στους συνήθεις αποδιοπομπαίους τράγους, μετανάστες και απεργούς. Εν αναμονή καλύτερων ιδεών και ευκαιριών, οι κυρίαρχες δυνάμεις επιχειρούν να ανασυνταχθούν στη «γραμμή Μαζινό» του αστισμού, τον ευρωπαϊσμό, θέτοντας ως καθοριστικό διακύβευμα των εκλογών το δίλημμα: Ευρώ ή χάος.

Όπως είναι γνωστό, στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Γερμανοί κατάφεραν να τσακίσουν τους Γάλλους μέσα σε ενάμιση μήνα χωρίς να δώσουν καμία μάχη πάνω στη φοβερή και τρομερή γραμμή Μαζινό- την παρέκαμψαν μέσω Ολλανδίας, Βελγίου και δάσους των Αρδεννών. Σήμερα, η μαχόμενη Αριστερά δεν διαθέτει την πολυτέλεια της παράκαμψης γιατί το θέμα του ευρώ ορθώνεται αναγκαστικά μπροστά μας όχι από κάποια αντιιμπεριαλιστική ή εθνικιστική ιδεοληψία, αλλά από την ίδια την πραγματικότητα της κρίσης στην ευρωζώνη. Από την άλλη πλευρά, η ριζοσπαστική και κομμουνιστική Αριστερά δεν έχουν κανένα λόγο να συγκεντρώσουν όλη τη δύναμη πυρός πάνω στο πιο ευνοϊκό για τον αντίπαλο πεδίο. Οφείλουν να δώσουν τη μάχη του ευρώ με τον αστισμό στο πλαίσιο μιας συνολικής πρότασης για την αντιμετώπιση της κρίσης, την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη δημοκρατική αναγέννηση της Ελλάδας προς όφελος των εργαζομένων, στην προοπτική του σοσιαλισμού.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να τονισθεί είναι ότι ο «κίνδυνος» να φύγουμε από το ευρώ λόγω «εκλογικού ατυχήματος» αποτελεί εκφοβιστικό τρικ του δικομματισμού, αντάξιο πολιτικών παπατζήδων. Από τη μία πλευρά, οι δυνάμεις που τάσσονται υπέρ της εξόδου από την ευρωζώνη- ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής, Αριστερό Ρεύμα του Συνασπισμού, μικρότερες αριστερές οργανώσεις- απέχουν πολύ από το να διεκδικούν την κυβερνητική και πολύ περισσότερο την πραγματική εξουσία, έστω κι αν το ποσοστό του κόσμου που υποστηρίζει την απαλλαγή από τον ευρωζουρλομανδύα ξεπερνά κατά πολύ την εκλογική τους βάση. Από την άλλη, οι κυρίαρχες δυνάμεις της ΕΕ ουδεμία θεσμική δυνατότητα διαθέτουν να εξοστρακίσουν από την ευρωζώνη μια χώρα αν η ίδια δεν έχει αποφασίσει να αποχωρήσει. Μπορούν βεβαίως να αλλάξουν δικτατορικά το θεσμικό πλαίσιο, αλλά αυτό θα προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων, θα κλιμακώσει ανεξέλεγκτα τη σοβούσα κρίση του ευρώ και πιθανότατα θα προκαλέσει διάσπαση της ίδιας της Ένωσης. Η Ελλάδα θα φύγει από το ευρώ μόνο με δική της κυρίαρχη απόφαση, είτε όταν η ηγεμονική μερίδα του κεφαλαίου βρεθεί σε αδιέξοδο, είτε (όπως θα θέλαμε εμείς) όταν η λαϊκή πλειοψηφία πεισθεί από την ίδια της την πείρα για την αναγκαιότητα της ρήξης.

Μια επαναστατική Αριστερά, αντάξια των σκοπών και του μέλλοντός της δεν μπορεί να αισθάνεται ερωτευμένη ούτε με το ευρώ, ούτε με τη δραχμή. Ιστορικός της ορίζοντας είναι ένα σύστημα οργανωμένης κοινωνικής αυτοδιαχείρισης, που θα μειώνει το ρόλο των εμπορευματικών- χρηματικών σχέσεων μέχρι την πλήρη εξάλειψή τους. Φυσικά, πρόκειται για μακροπρόθεσμο στρατηγικό στόχο, που δεν βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη, αλλά αυτό δεν τον καθιστά θρησκευτικό «εικόνισμα». Αντίθετα, νοηματοδοτεί άμεσες, τακτικές επιδιώξεις που πρέπει να βρουν τη θέση τους σε ένα αριστερό, αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα αντιμετώπισης της κρίσης με πυρήνα την προστασία και διεύρυνση του δημόσιου αγαθού. Για παράδειγμα: Δωρεάν μετακίνηση με τα μέσα μαζικής μεταφοράς για τον εργατικό πληθυσμό, τους ανέργους και τους φοιτητές, δωρεάν, καθολική πρόσβαση στο Ίνερνετ, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία, εθνικοποίηση στον τομέα του φαρμάκου, διατίμηση και επιδότηση βασικών ειδών διατροφής κ.α.

Μεσοπρόθεσμα, στην κλίμακα μιας μεταβατικής, εργατικής- λαϊκής εξουσίας, μια διεθνιστική Αριστερά δεν νομιμοποιείται να επενδύσει προνομιακά στο εθνικό νόμισμα υπό το πρίσμα της απόσυρσης από το διεθνή καταμερισμό εργασίας στο ιγκλού της “αυτοδύναμης ανάπτυξης” και του εμπορικού πολέμου με τις άλλες χώρες. Ειδικά για μια μικρή χώρα σαν την Ελλάδα, η προοπτική του σοσιαλισμού θα γινόταν αφάνταστα πιο εύκολη στο πλαίσιο μιας ισότιμης ένωσης εθνών, με μεταβιβάσεις πόρων προς τις φτωχότερες περιοχές, μεταφορά τεχνογνωσίας και εξειδίκευση στη βάση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων και της κοινωνικής αλληλεγγύης.

Το να περιμένει, όμως, κανείς να μεταβληθεί το σημερινό ευρωσφαγείο των μισθωτών σε παραδεισένια Ένωση ισότιμων εθνών χωρίς επαναστατικές ανατροπές είναι μεγαλύτερη αφέλεια από το να περιμένει τον Άγιο Βασίλη. Για να ενωθούμε, πρέπει πρώτα να χωρίσουμε γιατί αυτό επιβάλλει όχι η ιδεολογική καθαρότητα κάποιας σέχτας, αλλά η ανάγκη επιβίωσης του ελληνικού λαού. Εδώ η αντίφαση των αριστερών ευρωπαϊστών είναι αξεπέραστη: Λένε όχι στο Μνημόνιο, ναι στη στάση πληρωμών- αλλά επιμένουν ότι όλα αυτά μπορεί να γίνουν στο πλαίσιο του ευρώ και της ΕΕ. Πιστεύουν αλήθεια ότι η Μέρκελ, ο Σαρκοζί (ή ο Ολάντ) και ο Ντράγκι θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να τους φεσώσει χωρίς κυρώσεις- π.χ χωρίς να κόψουν τις αγροτικές επιδοτήσεις και τα προγράμματα στήριξης, χωρίς να δεσμεύσουν τα ελληνικά περιουσιακά στοιχεία στο εξωτερικό, χωρίς να διώξουν την Ελλάδα από όλα τα όργανα αποφάσεων της Ένωσης, χωρίς μ’ άλλα λόγια να πυροδοτήσουν μια συνολική ρήξη που αναγκαστικά θα οδηγήσει τη χώρα εκτός ευρωζώνης και εκτός ΕΕ; Αλλά κι αν υποθέσουμε ότι υπήρχε μία στο εκατομμύριο πιθανότητα να γίνει κάτι τέτοιο, η παραμονή στο ευρώ θα ακύρωνε με μεμιάς όλα σχεδόν τα πλεονεκτήματα της στάσης πληρωμών: Τη δυνατότητα να κόβουμε χρήμα στο Εθνικό Νομισματοκοπείο για να καλύψουμε, στη δύσκολη μεταβατική περίοδο, το πρωτογενές έλλειμμα και την υποτίμηση του εθνικού νομίσματος για την ανόρθωση της παραγωγικής βάσης, του τουρισμού και των κατασκευών.

Εν κατακλείδι: Η έξοδος από την ευρωζώνη (μαζί με τη στάση πληρωμών, την εθνικοποίηση των τραπεζών και την αναδιανομή του πλούτου) αποτελεί κόκκινη γραμμή για μια μαχόμενη αριστερή απάντηση στην κρίση όχι γιατί μας παρασύρουν ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και τα αστικά συγκροτήματα, αλλά γιατί μας επιβάλλεται από την ίδια την πραγματικότητα। Οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής και κομμουνιστικής Αριστεράς που συγκλίνουν, έστω και από διαφορετικές στρατηγικές αφετηρίες, σε ένα τέτοιο πρόγραμμα οφείλουν να συμπαραταχθούν σε ενιαίο μέτωπο, στις εκλογές και κυρίως μετά από αυτές, δίνοντας πολιτική προοπτική και αυτοπεποίθηση στα λαϊκά στρώματα που αγωνιούν και υποφέρουν. Ιδιαίτερα οι δυνάμεις που βρέθηκαν στα ίδια χαρακώματα από το Δεκέμβρη του 2008 και μετά (και υπέστησαν γι αυτό πολιτικό λιντσάρισμα από το κατεστημένο) δεν έχουν καμμία δικαιολογία να συνεχίσουν να βαδίζουν χωριστά. Η τρομερή συμπύκνωση του πολιτικού χρόνου σ’ αυτή την τόσο σκληρή εποχή δεν μας αφήνει την πολυτέλεια να επιλέγουμε τελικά το σωστό, μόνο αφού έχουμε εξαντλήσει όλη τη γκάμα των λανθασμένων επιλογών.
http://www.prin.gr/2012/04/euro.html#more

Οι εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας δίνουν μια σκληρή μάχη, έναν αγώνα που αφορά όλη την εργατική τάξη και τους συμμάχους της.


Tο ΠΑΜΕ καλεί όλα τα σωματεία, τα Εργατικά κέντρα, τις Ομοσπονδίες, τις επιτροπές αγώνα σε κάθε εργοστάσιο και τόπο δουλειάς, τις λαϊκές επιτροπές, να συνεχίσουν ακόμα πιο αποφασιστικά, την οικονομική εξόρμηση που έχει κηρύξει το Σωματείο των Χαλυβουργών για την ενίσχυση τους, που επί 6 μήνες συνεχίζουν την απεργία τους .
Οι εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας δίνουν μια σκληρή μάχη, έναν αγώνα που αφορά όλη την εργατική τάξη και τους συμμάχους της. Έσπασαν το φόβο και την τρομοκρατία, την απειλή της πείνας. Ακολουθούν το δρόμο που θα ήθελαν να έχουν ακολουθήσει πολλοί περισσότεροι.
Στην πύλη της Χαλυβουργίας συγκρούονται δύο κόσμοι: Από τη μια οι βιομήχανοι με τους ανθρώπους τους, την κυβέρνησή τους, που θέλουν να βάλουν τους εργάτες μέσα στα εργοστάσια με μισθούς πείνας, χωρίς δικαιώματα. Από την άλλη οι εργάτες που παλεύουν για τη ζωή και το ψωμί των παιδιών τους και στηρίζονται στον κάθε εργάτη, νέο, άνεργο.
Χρειάζεται ακατάπαυστα να δυναμώσει η αλληλεγγύη κυρίως με οικονομική στήριξη, διακινώντας πλατιά το κουπόνι του Σωματείου των Χαλυβουργών, στον εργατόκοσμο, σε κάθε χώρο δουλειάς, γειτονιά, σχολείο και πολυκατοικία. Είναι χρέος κάθε εργάτη, άνεργου, φτωχού μεροκαματιάρη, της νεολαίας και των γυναικών, των αυτοαπασχολούμενων και της φτωχής αγροτιάς. Είναι χρέος όλου του λαού απέναντι στα παιδιά του.
Δεν είναι μόνο οι χαλυβουργοί στο στόχο, είναι όλοι οι εργαζόμενοι.
Ενισχύστε οικονομικά τον αγώνα των απεργών χαλυβουργών! Να τους βοηθήσουμε να νικήσουν, γιατι η νίκη τους θα είναι νίκη όλων των εργατών.
Ο Αριθμός Λογαριασμού για την Οικονομική εξόρμηση είναι :
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
146/762521 – 91
ΠΑΤΟΥΛΙΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΜΠΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
Το Γραφείο Τύπου

ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟ KarlaNews



Αγαπητό και αδελφικό SkopelosNews, Αγαπητέ Ηλία,

Το Άγιο Φως της Ανάστασης
Ας φωτίσει τις σκέψεις μας
Και ας γεμίσει με Αγάπη κι Ελπίδα
τις καρδιές μας!!!

Οι Άγιες Ημέρες του Πάσχα
Ας φέρουν σε όλους μας
δύναμη και κουράγιο για τα
δύσκολα που έρχονται.
και λιγότερο άγχος για σένα και την οικογένειά σου.

Σου εύχομαι από καρδιάς να συνεχίσεις να προσφέρεις στον τόπο σου και
και μια μέρα να αξιωθείς και σύ να καμαρώσεις τον τόπο σου όπως πραγματικά του αξίζει !!!

Καλή Ανάσταση,Καλό Πάσχα και ο Αναστημένος Χριστός να σου χαρίσει ατομική και
οικογενειακή υγεία και ευτυχία.

Καλή Ανάσταση συνειδήσεων ...

ο διαχειριστής του KarlaNews
http://www.karlanews.com/

Και μια χριστιανική - χριστιανικότατη άποψη

Τρέχουν οι τηλεοπτικές κάμερες κάθε Μεγάλη Εβδομάδα σε χωριά όπου καίνε τον Ιούδα, σε πόλεις όπου σπάνε στους δρόμους κανάτια και στάμνες για να «προεορτάσουν« την Ανάσταση, σε γειτονιές όπου η περιφορά των επιταφίων εξελίσσεται σε προγραμματισμένη μάχη ανάμεσα σε ενορίες, με βαρελότα και κροτίδες. Κάθε χρόνο ανακαλύπτουν και καινούργιες φολκλορικές ιδιομορφίες θρησκευτικού πρωτογονισμού και κατακλύζεται η μικρή οθόνη με κάθε είδους εκτρωματικές βεβηλώσεις της πνευματικής παράδοσης των Ελλήνων.

Η θεαματικότητα νομιμοποιεί και κολακεύει τον πρωτογονισμό, ο πρωτογονισμός τρέφει τη θεαματικότητα. Στους περισσότερους ναούς στην Ελλάδα, τη νύχτα της Ανάστασης, ο πασχάλιος όρθρος και η λειτουργία (εκπληκτικά κορυφώματα τουλάχιστον ποίησης, μέλους, δραματουργίας) πνίγονται στον αποκρουστικό ορυμαγδό βαρελότων, κροτίδων, ρουκετών, πυροτεχνημάτων. Είναι πια αυτονόητο έθιμο, παγιωμένο φολκλόρ. Ο κρετινισμός των αυτουργών δεν αναχαιτίζεται με εκκλήσεις των κληρικών και αστυνομικές απαγορεύσεις, ούτε με τους αριθμούς των κάθε χρόνο θυμάτων. Το ελληνικό Πάσχα έχει ταυτιστεί με αυτή την έκρηξη των ενστίκτων άγριας ηδονής που χαρίζει στα πρωτόγονα στίφη ο κρότος και η λάμψη.
.........

Αλλά ο πρωτογονισμός των απαιτήσεων της ορμέμφυτης εγωτικής θρησκευτικότητας μοιάζει να έχει διαβρώσει τη νοοτροπία ακόμα και των εκκλησιαστικών ποιμένων. Πώς αλλιώς να ερμηνεύσει κανείς το γεγονός ότι ανέχονται σαν αυτονόητη πρακτική (αν δεν κολακεύονται κιόλας) να λιτανεύουν τον Επιτάφιο της Μεγάλης Παρασκευής πλαισιωμένοι από ένοπλα στρατιωτικά αγήματα και φιλαρμονικές που παιανίζουν πένθιμα κοσμικά εμβατήρια; Αν συγκρίνει κανείς τη βάναυση ευτέλεια αυτής της «θεαματικότητας» με το πρωταρχικό νόημα της περιφοράς (πένθιμη αλλά και θριαμβική δραματουργία τρυφερής ανταπόκρισης στον μανικό έρωτα για τους ανθρώπους του Νυμφίου της Εκκλησίας) καταλαβαίνει τον τραγικό εκβαρβαρισμό της ελληνικής παράδοσης.
.............

Τα τελευταία χρόνια στις επισημοποιημένες εκδηλώσεις θρησκευτικού πρωτογονισμού προστέθηκε και η μαγική παγανιστική τελετουργία της μεταφοράς του «αγίου φωτός»από τα Ιεροσόλυμα στην Αθήνα. Ειδικό κρατικό αεροσκάφος μεταφέρει τη φλόγα και στην άφιξή της αποδίδονται τιμές υποδοχής αρχηγού κράτους!

Δεν βρέθηκε ένας χριστιανός να θυμίσει στους θρησκεμπόρους του θεάματος τα στοιχειώδη της εκκλησιαστικής αλήθειας: Οτι κάθε τοπική ευχαριστιακή σύναξη είναι η «καθολική Εκκλησία», η πραγμάτωση και φανέρωση της «καθόλου» ευαγγελικής ελπίδας, ολόκληρου του τρόπου της υπάρξεως που συνιστά την Εκκλησία. Και όταν ο προεστός καλεί: «Δεύτε λάβωμεν φως», δεν μοιράζει κάποια μαγική φλόγα με επίσημες πατέντες θαυματουργού προέλευσης, αλλά προσκαλεί τους πιστούς να εικονίσουν αισθητά τον φωτισμό της ζωής και της ύπαρξής τους που τον αντλούν από την κοινή τράπεζα της εκκλησιαστικής τους κοινότητας.

Στην τοπική Εκκλησία των Ιεροσολύμων ο προεστός μεταδίδει στους πιστούς τη φλόγα από την κανδήλα που συντηρείται ακοίμητη μέσα στον Πανάγιο Τάφο. Αλλά το σημερινό Πατριαρχείο Ιεροσολύμων φαίνεται να εισηγείται μια καινούργια αιρετική διδασκαλία «μετουσίωσης» ( transubstantiatio ) αυτής και μόνο της δικής του φλόγας κατά παγκόσμια αποκλειστικότητα. Προσφέρει θαύμα που συντελείται τακτά κάθε χρόνο στον ίδιο τόπο και παράγει αισθητό είδωλο λατρείας για λαϊκή κατανάλωση. Ισως η σημερινή τραγική παρακμή αυτού του Πατριαρχείου, η εκκλησιαστική του ανυπαρξία και η μουσειακή του συντήρηση από τον ελλαδικό εθνικισμό σε βάρος του αυτόχθονου αραβικού εκκλησιαστικού πληρώματος, να επιβάλει ακόμα και τη διολίσθηση στην ειδωλολατρία, προκειμένου να κερδηθεί ο εντυπωσιασμός του θεάματος. Ισως να εξυπηρετούνται με τεχνικές μεθοδευμένης δημοσιότητας και ιδιοτελείς φιλοδοξίες υποψηφιοτήτων για τον εκεί πατριαρχικό θρόνο.

Το σίγουρο είναι ότι ο θρησκευτικός πρωτογονισμός εκτοπίζει ραγδαία την αλήθεια και μαρτυρία της εκκλησιαστικής εμπειρίας.

Του Γιανναρά

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1392803

H ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ...ΑΓΡΙΟΥΣ ΠΕΡΙ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ ...ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΤΟΥ ΧΡΕΩΜΕΝΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΕ ΕΞΟΔΑ ΤΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΩΝ

Μια υποκρισία που δεν χωράει το μυαλό του πολιτισμένου ανθρώπου। Εκείνου που δεν ζει ακόμη στα σπήλαια και δεν είναι όμηρος ειδωλολατρικών τελετών। Μιλάμε για την πρωτοφανή χυδαιότητα του χρεοκοπημένου κρατικού μηχανισμού, σε συνεργασία με τον σκοταδισμό της εκκλησίας, να υποδέχεται κάθε χρόνο με τιμές αρχηγού κράτους το άγιο φως που ανάβουν οι παπάδες με Bic στα Ιεροσόλυμα। Ακόμη και οι παρουσιαστές –δημοσιογράφοι που περιγράφουν την υποδοχή-κομπίνα δίχως αιδώ έχουν την αίσθηση ότι απευθύνονται σε κάφρους। Αλλά αυτοί πουλάνε και τη μάνα τους, οπότε λίγη σημασία έχει αν ψεύδονται από τηλεοράσεως.Στο ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, εντοπίσαμε την ανάλυση που ακολουθεί και η οποία απευθύνεται σε φωτεινά μυαλά κι όχι σε παθητικούς ταλαίπωρους μάρτυρες του παρακρατικού σκοταδισμού.

Εδώ και μερικά χρόνια, κάθε Μέγα Σάββατο γίνεται στη χώρα μας μια πολυδάπανη θρησκευτική τελετή που τείνει να εξελιχθεί σε σύγχρονη παράδοση: πρόκειται για τη μεταφορά του Αγίου Φωτός από τα Ιεροσόλυμα στην Αθήνα, με κρατικό αεροσκάφος και με συνοδεία επισήμων, και στη συνέχεια τη μεταφορά του ίδιου αυτού φωτός, με άλλα αεροπλάνα, σε όλους τους ναούς της χώρας προκειμένου να ανάψουν οι πιστοί τις λαμπάδες τους το βράδυ με την Ανάσταση. Φέτος, παρόλο που η χώρα μας μαστίζεται από πρωτοφανή οικονομική κρίση, παρόλο που μισθοί και συντάξεις έχουν υποστεί γερό τσεκούρωμα, παρόλο που το ίδιο το κράτος έχει περικόψει αγρίως τις δαπάνες του, το Άγιο Φως κατά τα φαινόμενα θα το υποδεχτούμε όπως κάθε χρόνο με τιμές αρχηγού κράτους. Χρεοκοπημένου κράτους, βέβαια, αλλά εμείς οι Έλληνες είμαστε κιμπάρηδες, δεν λυπόμαστε έξοδα για τέτοια θέματα. Μπορεί τα σχολεία μας να μην έχουν θέρμανση, μπορεί τα περιπολικά της αστυνομίας να μην έχουν βενζίνη για να κινηθούν, μπορεί οι νέοι να ξενιτεύονται και οι γέροι να αυτοκτονούν, αλλά με τίποτα δεν θα δεχτούμε να μην έρθει με κρατικό αεροπλάνο το Άγιο Φως από τα Ιεροσόλυμα, και μάλιστα με τη συνοδεία τόσων και τόσων επισήμων, διότι φαίνεται πως δεν θα φωτιστούμε καλά αν δεν ταξιδέψουν βουλευτές και άλλοι επίσημοι στα Ιεροσόλυμα να συνοδέψουν το Φως, όπως πέρυσι ο Κώστας Μαρκόπουλος, ο Μιχάλης Παντούλας από το ΠΑΣΟΚ, η Ουρανία Παπανδρέου από το ΛΑΟΣ και ο ανεξάρτητος βουλευτής Βασίλης Οικονόμου (φέτος θα πάνε άλλοι· η αριστερά, προς τιμή της, δεν συμμετέχει).

Εδώ έχουμε δυο ζητήματα που πρέπει να τα ξεχωρίσουμε. Το ένα αφορά το Άγιο Φως καθαυτό, αν δηλαδή ανάβει με θαυματουργό τρόπο ή αν υπάρχει στη μέση κάποιο τέχνασμα· και το άλλο, αν είναι θεμιτό να έρχεται με δαπάνες του κράτους το Άγιο Φως (ανεξάρτητα αν ανάβει με θαύμα ή με τέχνασμα) στην Ελλάδα, ειδικά όταν η χώρα βρίσκεται χρεωμένη ως το λαιμό.

Για το πρώτο θέμα, δεν θέλω να πω πολλά, έχουν χυθεί τόνοι μελάνης, υπάρχει ένας συγγραφέας ονόματι Καλόπουλος που έχει ασχοληθεί με το θέμα (είναι εναντίον του θαύματος), υπάρχουν πολλοί που επιχειρηματολογούν υπέρ του θαύματος· όμως είναι θέμα πίστης και σε τέτοια πράγματα η λογική δεν χωράει. Να σημειώσω πάντως ότι τα θαύματα, αν υπάρχουν, γίνονται με μεγάλη φειδώ, όχι κάθε χρόνο λες και είναι εμποροπανήγυρη· ούτε εξηγείται πώς άρχισε το θαύμα τον ένατο αιώνα και όχι νωρίτερα. Αντίθετα, όπως λέει και ο Κοραής (βλ. παρακάτω), υπάρχουν πάμπολλες μαρτυρίες με παρόμοια μαγικά φώτα σε ειδωλολατρικούς ναούς. Και τέλος πάντων, είτε γίνεται το θαύμα είτε όχι, είναι θέμα που δεν μας αφορά και πολύ, κυρίως τους αγιοταφίτες αφορά και τους επισκέπτες του ναού, καθώς και όσους δραστηριοποιούνται στον τομέα του θρησκευτικού τουρισμού.

Πάντως, υπάρχουν πολλοί πιστοί Χριστιανοί που βλέπουν με κάποια αμηχανία ή και θυμηδία αυτό το νεοπαγές έθιμο της μεταφοράς του Άγιου Φωτός, ενώ κάποιοι διακρίνουν σ’ αυτό ειδωλολατρικές αποχρώσεις. Οφείλω πάντως να σημειώσω ότι το πατριαρχείο των Ιεροσολύμων, παρόλο που περιφρουρεί με ζήλο τα πρωτεία του Πατριάρχη (μέχρι και ξύλο παίζουν οι ελληνορθόδοξοι καλόγεροι με τους αρμενίους), αποφεύγει να μιλήσει για θαύμα.

Πάμε τώρα στο δεύτερο θέμα, εκεί που μας πέφτει λόγος σε όλους: είναι θεμιτό να έρχεται το Φως από τα Ιεροσόλυμα με τιμές αρχηγού κράτους και να το πληρώνουμε από τον κρατικό προϋπολογισμό;

Καταρχάς, όλους τους προηγούμενους αιώνες που οι αεροπορικές συγκοινωνίες ήταν άγνωστες, ανασταίναν οι Χριστιανοί μια χαρά χωρίς άγιο Φως -θα ήταν ύβρις να πούμε ότι ο δικός τους γιορτασμός ήταν λειψός και ο δικός μας ανώτερος επειδή το φως μας είναι αγιασμένο.

Έπειτα, ακόμα και μετά την εμφάνιση και την καθιέρωση συχνών αεροπορικών συγκοινωνιών, πέρασαν πολλά χρόνια ίσαμε να αρχίσει η αεροπορική μεταφορά του Φωτός από τα Ιεροσόλυμα στην Αθήνα. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, αλλά και με όσα θυμάμαι, το έθιμο ξεκίνησε το 1988, και αρχικώς ήταν προσφορά του κ. Ιάκωβου Οικονομίδη που είχε το ταξιδιωτικό γραφείο Z Tours, ο οποίος, είτε από αγνή πίστη είτε για διαφήμιση, κάλυπτε τα έξοδα της μεταφοράς του Φωτός από τα Ιεροσόλυμα. Αυτό συνεχίστηκε για κάμποσα χρόνια, αλλά από το 2002 (επί πρωθυπουργίας Σημίτη, που κάποιοι τον θεωρούσαν εχθρό της θρησκείας!) η ιδιωτική πρωτοβουλία έπαψε να ενδιαφέρεται και έσπευσε πρόθυμο το κράτος να καλύψει το κενό.

Αν όμως στα χρόνια της ολυμπιακής πασοκικής απλοχεριάς ήταν ίσως αναμενόμενο να πληρώνει ο φορολογούμενος το έθιμο του Φωτός, άλλωστε οι εργολάβοι και οι αεριτζήδες ενθυλάκωσαν εκατονταπλάσια ποσά και μόνο κάτι συριζαίοι διαφωνούσαν με το εθνικό όραμα, σήμερα το βρίσκω εξωφρενική σπατάλη, σε ένα κράτος που δεν ήθελε ή δεν μπορούσε να καλύψει τα έξοδα για να επαναπατριστούν οι σοροί των πακιστανών μεταναστών που θυσιάστηκαν στο Κρυονέρι. Στο κάτω κάτω, η Εκκλησία της Ελλάδος, που δεν έχει υποστεί ούτε έκτακτη φορολόγηση των περισσότερων ακινήτων της, ούτε καλλικρατικού τύπου συγχωνεύσεις των μητροπόλεών της, θα μπορούσε πιστεύω να καλύψει τα έξοδα ενός εθίμου που τις δικές της τελετές εξυπηρετεί και που είναι άδικο να τα επωμιστούν όχι μόνο οι εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι αλλά και όσοι χριστιανοί (και δεν αποκλείεται να είναι πλειοψηφία) που δεν θεωρούν ότι η τελετή αυτή προσθέτει κάτι στην κατάνυξη των ημερών και ότι θα μπορούσε να λείπει -άλλωστε, ο Παπαδιαμάντης, όπως και όλοι οι πιστοί χριστιανοί όλων των προηγούμενων αιώνων στην Ελλάδα, γιόρταζαν το Πάσχα χωρίς το Άγιο φως, πολύ πιο κοντά στο νόημα του χριστιανισμού απ’ ό,τι οι χρυσοκάνθαροι της πρώτης δεκαετίας του αιώνα μας.

Είπα πάρα πολλά και ώρα είναι να σταματήσω για να ακούσω και τις δικές σας απόψεις -αν και δεν θα μπορέσω να συμμετάσχω στη συζήτηση όσο θα ήθελα επειδή θα ταξιδεύω. Όμως, σαν μια προσφορά του ιστολογίου στον προβληματισμό, θα σας παρουσιάσω ένα απόσπασμα από μια μελέτη που έγραψε το 1826 ο Αδαμάντιος Κοραής για το θέμα αυτό· η μελέτη έχει τη μορφή διαλόγου ανάμεσα σε δύο πιστούς Χριστιανούς, τον Φώτιο, που πιστεύει στο θαυματουργικό Άγιο Φως, και στον Καλλίμαχο, που δεν πιστεύει και ο οποίος, με τα επιχειρήματά του, πείθει, όχι με μεγάλη δυσκολία, τον Φώτιο. Ο τίτλος είναι «Διάλογος περί του εν Ιεροσολύμοις Αγίου Φωτός» και βρίσκεται στον τρίτο τόμο των Ατάκτων του Κοραή. Μπορείτε να τον διαβάσετε ολόκληρον εδώ (με κάποια λαθάκια πάντως) ή, στο πρωτότυπο, στα google books· εγώ βάζω μόνο ένα μικρό απόσπασμα από την αρχή (είναι και πολύ εκτεταμένος)

Διάλογος περί του εν Ιεροσολύμοις Αγίου Φωτός

Τα πρόσωπα του διαλόγου

Φώτιος, Καλλίμαχος

Φ. Σ’ ερώτησα και άλλοτε, και δεν ηθέλησες ποτέ να μου φανερώσεις καθαρά την γνώμην σου.

Κ. Περί τίνος;

Φ. Περί του εις την Ιερουσαλήμ θαυματουργουμένου αγίου φωτός.

Κ. Άγιον φως άλλον δεν γνωρίζω παρά το «Φως εκ φωτός, θεόν αληθινόν εκ θεού αληθινού» ως το μαρτυρεί το Σύμβολον της πίστεως.

Φ. Ουδ’ εγώ αμφιβάλλω περί τούτου. Αλλ’ εις τούτου του Φωτός τον τάφον, αν πιστεύσομεν τους αγιοταφίτας, και τους επιστρέφοντας από την Ιερουσαλήμ προσκυνητάς, φαίνεται κατέτος άλλο φως υλικόν, εκ του οποίου ανάπτουν οι προσκυνηταί τας λαμπάδας των.

Κ. Τρόπους και μέσα να φωτίζωσι το σκότος ευρήκασιν οι άνθρωποι πολλά, και η πρόοδος της φυσικής επιστήμης τούς εδίδαξε πλειότερα. Εις τα φωτισμένα της Ευρώπης έθνη σήμερον, το πλέον ασθενές παιδάριον, η πλέον χυδαία γυνή, ανάπτουν φως, εις ροπήν οφθαλμού, με τα γνωστά φωσφορικά πυρεία (briquets phosphoriques).

Φ. Τα γνωρίζω.

Κ. Με κανένα τρόπον παρόμοιον πιθανόν ότι ανάπτει τις πρώτον επάνω του αγίου τάφου την λαμπάδα του, κι έπειτ’ απ’ αυτήν οι λοιποί τας ιδικάς των.

Φ. Όχι με τούτους τους γνωστούς τρόπους, αλλ’ εξ ουρανού, λέγουν, καταβαίνει το Φως.

Κ. Εξ ουρανού ψευδοκαταίβατα φώτα, μας εφύλαξεν η ιστορία πολλά. Ενθυμάσαι βέβαια, τι λέγει ο Παυσανίας περί των ναών της Λυδίας, όπου οι ιερείς άναπταν τα ξύλα διά τας θυσίας με πυρ αόρατον.[1] Τοιούτον τι εγίνετο εις την Εγνατίαν, πόλιν ιταλικήν[2]. Τοιούτον εις την Μακεδονίαν εις το ιερόν του Διονύσου[3]. Τοιούτον ακόμη εις την νήσον Τήνον[4] και εις όχι ολίγας άλλας πόλεις της Ασίας και της Ευρώπης. Ταύτα ήσαν τα προ Χριστού. Αν θέλεις νεότερα, ανάγνωσε τον Ζώσιμον, συγγραφέα της πέμπτης μετά Χριστόν εκατονταετηρίδος.

Φ. Τον ανέγνωσα· αλλά δεν ενθυμούμαι τι λέγει.

Κ. Ιστορεί με μεγάλην ευλάβειαν (ως εθνικός) το φαινόμενον κατά την εορτήν της Αφροδίτης εις τον αέρα φως, ποτέ μεν σφαιροειδές, ποτέ δε εις σχήμα λαμπάδος, και τον άπειρον χρυσόν και άργυρον, όσον εθησαύριζαν οι Ιερείς δι’ αυτό[5].

Φ. Πού και πότε;

Κ. Σε είπα, κατά την πέμπτην εκατονταετηρίδα. Ο δε τόπος ήτον εις την Συρίαν, εις αυτό της Αφροδίτης το ιερόν, πλησίον της Ηλιουπόλεως[6]. Εις την εορτήν ταύτης της θεάς εθαυματουργείτο το θαύμα.

Φ. Αλλ’ εκείνα ήσαν μηχανουργήματα λαοπλάνων ιερέων εθνικών. Εγώ λαλώ περί χριστιανών.

Κ. Με λέγεις λοιπόν θαύμα εθνικόν ενεργούμενον από χριστιανούς, ήγουν πράγμα αδύνατον.

Φ. Δεν πιστεύεις λοιπόν τα θαύματα!

Κ. Δεν ηπίστησα ποτέ εις τα αληθινά θαύματα· αλλά βλέπεις ότι έγιναν πολλάκις, και ενδεχόμενον να γίνονται ακόμη, από μη Χριστιανούς, και ψευδοθαύματα. Τι παράδοξον, αν ευρέθησαν και μεταξύ Χριστιανών τοιούτοι θαυματουργοί.

Φ. Με βάλλεις εις δεινήν απορίαν.

(…)

Φ. Να μη πιστεύσω λοιπόν όσα λέγουν περί του αγίου φωτός;

Κ. Όχι, επειδή ουδ’ ο Χρυσόστομος το επίστευεν, ή μάλλον ουδέ το εγνώριζε· διότι, αν εις τον καιρόν του εθαυματουργείτο το άγιον φως, πώς ήτο δυνατόν να λέγει ότι δεν εγίνοντο πλέον θαύματα;

Φ. Λέγεις λοιπόν λαοπλάνους τους αγιοταφίτας.

Κ. Άπαγε! φίλε· ουδ’ εσέ συμβουλεύω να δώσεις εις αυτούς τόσον αισχρόν επίθετον. (…)

Φ. Διατί λοιπόν το υποφέρουν; διατί δεν καταλύουν τοιούτον θαυματούργημα;

Κ. Επιθυμούν, μην αμφιβάλλεις, την κατάλυσίν του, αλλ’ είναι τάχα εις την εξουσίαν των;

Φ. Δεν είναι εις την εξουσίαν των! Από τίνος λοιπόν εξουσίαν κρέμεται;

Κ. Του καιρού, της εξαπλώσεως των φώτων εις τον κοινόν λαόν. Δεν έπλασαν αυτοί το θαύμα· το ευρήκασι απ’ άλλους προ πολλού πλασμένον, και δεν τολμούν να το σαλεύσωσι.

Φ. Τίνα φοβούνται;

Κ. Αυτούς τους Άραβας ληστάς, οι οποίοι συμμερίζονται με τους αγιοταφίτας τα κέρδη του θαύματος· αυτούς (το πλέον αξιοθρήνητον) τους κατέτος τρέχοντας μωρούς προσκυνητάς του θαύματος. Ή νομίζεις εύκολον μετά μακράν και πολυχρόνιον πλάνην, να φανερώσεις εις τους πλανημένους, ότι εθαυματούργεις διά να τους πλανάς;

Η συνέχεια επί του πεντεφίου.

Επαναλαμβάνω όμως, ότι το βασικό δεν είναι αν το φως ανάβει με θαύμα ή με τον τρόπο που χρησιμοποίησε ο Βάρναλης ένα Πάσχα που ήταν σχολάρχης στην Αργαλαστή και το βάλανε στον φάκελό του (δηλ. με αναπτήρα). Το βασικό είναι να σταματήσουμε να το φέρνουμε με τιμές αρχηγού κράτους και με πολυέξοδες τελετές. Ή, επιτέλους, να καλύψει τα έξοδα η ελληνική εκκλησία -αν και κάποιοι αυτό θα το έβρισκαν ακόμα μεγαλύτερο θαύμα από την αφή του φωτός!

——————————————————————————–

[1] Παυσαν. V, 27

[2] Plin.II, 107. Horat. Satyr. I, 5, &99.

[3] Αριστοτέλ. Περί θαυμαστ. ακουσμ. κεφ. 133.

[4] Αυτόθι, κεφ. 193.

[5] Ο Ζώσιμος (Ιστορ. Ι, 58) λέγει ότι το θαύμα εγένετο έως εις τον καιρόν του· «Μέχρι των καθ’ ημάς χρόνων». Το Ιερόν της Αφροδίτης ταύτης, επονομαζομένης Αφακίτιδος, κατεσκάφη από τον Μέγαν Κωνσταντίνον, κατά την τετάρτην εκατονταετηρίδα.

[6] Η Ηλιούπολις είναι η σήμερον ονομαζομένη Βαλβέκα (Balbek).

Θαυματουργή η δράση της ρίγανης και εάν είναι από την περιοχή καλόγηρος Σκοπέλου είναι η καλύτερή στον κόσμο !!!

Αναφορές από την Αρχαία Ελλάδα το καθιστούν σύμβολο χαράς και ευτυχίας καθώς συνήθιζαν το στεφάνι στους γάμους να περιέχει και κλαδιά ρίγανης. Η ρίγανη περιέχει πλήθος αιθέριων ελαίων προεξαρχόντων των thymol και carvacrol, που έχει βρεθεί ότι εμποδίζουν τη δράση διαφόρων μικροοργανισμών προφυλάσσοντας τον οργανισμό από διάφορες ασθένειες. Παράλληλα η ρίγανη εμφανίζει και ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Συγκεκριμένα δύο συστατικά της, τα thymol και carvacrol, εμποδίζουν τη δράση των ελευθέρων ριζών και μάλιστα πειραματικά δεδομένα δείχνουν...
εντονότερη αντιοξειδωτική ικανότητα ακόμα και από δύο συνθετικά παρασκευασμένα αντιοξειδωτικά (BHT και BHA) που χρησιμοποιούνται ευρέως σήμερα στα συσκευασμένα κρέατα. Μπορεί η γιαγιά μας να μη γνώριζε ότι το κρέας που έτρωγε περιείχε νιτρικά που συνδυαζόμενα με τις αμίνες του στομάχου δημιουργούσαν νιτροζαμίνες που είναι εν δυνάμει καρκινογόνες ουσίες, ενώ παράλληλα βάζοντας ρίγανη στο κρέας της, προστάτευε τον οργανισμό της από την παραπάνω συμπαιγνία. Ριγανίζοντας λοιπόν το κρέας όχι μόνο του δίνουμε γεύση, αλλά τονώνουμε και τη θρεπτική του αξία. Μάλιστα, έχει βρεθεί ότι η ρίγανη έχει 12 φορές ισχυρότερη αντιοξειδωτική δράση από το πορτοκάλι, 30 από την πατάτα και 42 από το μήλο. Παράλληλα, η ρίγανη αποτελεί πολύ καλή πηγή φυτικών ινών, σιδήρου και β-καροτίνης. Οι φυτικές ίνες μειώνουν τα επίπεδα χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων στο αίμα καθιστώντας ακόμα αρμονικότερη έως και ιδανική τη σχέση ρίγανης-κρέατος. Η ποσότητα φυτικών ινών που παίρνουμε βάζοντας ρίγανη στη μερίδα της μπριζόλας που τρώμε είναι περίπου 1 γρ, ποσότητα σχετικά μεγάλη αν αναλογιστούμε ότι ο μέσος άνθρωπος δύσκολα ξεπερνά τα 8-12 γρ/μέρα όταν η συνιστώμενη πρόσληψη φτάνει τα 30 γρ
Σύνδεσμοςhttp://ksipnistere.blogspot.com/2012/04/blog-post_9273.html

Η δράση του ΚΚΕ περικλείει τεράστια δυναμική που πρέπει να εμφανιστεί στις κάλπες - Συνέντευξη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στο «Ράδιο 9»


Στο «ράδιο 9» και τον δημοσιογράφο Μπ. Παπαπαναγιώτου παραχώρησε συνέντευξη την περασμένη Τετάρτη η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, την οποία αναδημοσιεύει παρακάτω ο «Ριζοσπάστης».
***
-- Πώς σχολιάζετε τη σύλληψη του Α. Τσοχατζόπουλου;
-- Καμία έκπληξη. Είχε προετοιμαστεί το έδαφος. Σε ανύποπτο χρόνο είχαμε πει ότι το σύστημα δε θα διστάσει να στείλει και στη φυλακή κάποια στελέχη, τα οποία έχουν περάσει στην ιστορία. Δεν ξεπλένει σε τίποτα και τη διαφανή πολιτική του συστήματος και την αδιαφάνεια που υπάρχει από κάτω.
-- Πιστεύετε ότι ήταν μεθοδευμένο να συμβεί με την έναρξη της προεκλογικής περιόδου;

-- Εχω το δικαίωμα να το σκεφτώ έτσι. Το τελευταίο διάστημα, κάθε μέρα βγαίνει και ένα σκάνδαλο. Και παλιά που έχουν δημοσιευτεί, ξαναβγαίνουν. Και λέει κανείς, «μα καλά τώρα βγήκαν στην επιφάνεια». Πότε με το ΙΚΑ Καλλιθέας, ξαναβγήκε η ΓΕΝΟΠ. Πιστεύω ότι είναι μέσα στο προεκλογικό κλίμα για να αλλάξει και η ατζέντα συζήτησης και να εμπεδωθεί στο λαό ότι όλη η ιστορία έλλειμμα, χρέος, κρίση, έχει να κάνει με τη λαμογιά. Οχι ότι δεν υπάρχει λαμογιά και λαμόγια, αλίμονο.
Πάνε να κρύψουν τη βασική αιτία που ξέσπασε η κρίση, η οποία ξέσπασε πριν το μνημόνιο. Δεν ξέσπασε μετά το μνημόνιο, αλλά απ' το 2008 και όχι μόνο στην Ελλάδα, σε μια σειρά χώρες. Οι ίδιες αιτίες που οδήγησαν σε κρίση τις άλλες χώρες, οδήγησαν και την Ελλάδα. Υπάρχουν ελληνικές ιδιομορφίες; Βεβαίως. Δεν γέννησαν αυτές την κρίση. Ακούω τις τελευταίες μέρες "ανάθεμα στον Παπανδρέου, στον Καραμανλή". Δεν τους υπερασπίζομαι σε καμία περίπτωση. Διά της αλλαγής ενός αρχηγού, διά της αλλαγής της σύνθεσης μιας κοινοβουλευτικής ομάδας και της λίστας των υποψηφίων, πάει να ξεχαστεί ο ρόλος και των δύο κομμάτων στην επιδείνωση της θέσης του λαού.


-- Θεωρείτε ότι παίζει ρόλο η προσωπική στάση του καθενός;
-- Βεβαίως. Ακόμα και στο δικό μας κόμμα που είναι αποδεδειγμένα κόμμα συλλογικό, υπάρχει θέμα για τον καθένα μας και ανάλογα και με τη θέση που έχει στο Κόμμα, προσωπικής ευθύνης. Η προσωπική ευθύνη μπορεί να απονεμηθεί μέσα στο ίδιο το Κόμμα και έχει τα όριά της. Το ΚΚΕ έχει μία στρατηγική. Το ΠΑΣΟΚ έχει μία στρατηγική. Οι ευθύνες κρίνονται στα πλαίσια της στρατηγικής. Εμείς ως κόμμα, κρίνουμε το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ στρατηγικά και όχι να τα φορτώνουμε κάθε φορά στον ηγέτη με το επιχείρημα «τώρα άλλαξε ηγέτης, αλλάζει και πολιτική».
Στο βαθμό που δεν αλλάζει η πολιτική, αλλά αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης, δεν μπορώ να φορτώσω μία πολιτική αποκλειστικά σε έναν ηγέτη. Τώρα αν ήταν ικανός ή ανίκανος, αυτό είναι θέμα να το κρίνουν. Η ιστορία θα κρίνει το ΠΑΣΟΚ και τον πρωθυπουργό Παπανδρέου και τον Καραμανλή. Δεν πρέπει οι προσωπικές ευθύνες να υποκαθιστούν τα χαρακτηριστικά ενός κόμματος. Τώρα που είναι πρόεδρος στο ΠΑΣΟΚ ο κ. Βενιζέλος, έχουμε να κάνουμε με «νέο ΠΑΣΟΚ», με «νέο ξεκίνημα»; 'Η με τον κ. Σαμαρά, «νέο ξεκίνημα»;
-- Θα λέγατε εσείς τι Παπανδρέου, τι Βενιζέλος;
-- Εγώ θεωρώ ότι το ΠΑΣΟΚ σταδιακά απ' το 1974 μέχρι σήμερα και ιδιαίτερα από την περίοδο 1982, '83, '84 άρχισε να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο όσον αφορά τα λαϊκά συμφέροντα.


-- Δεν εξυπηρέτησε δηλαδή κανένα λαϊκό στρώμα;
-- Αν θεωρούμε εξυπηρέτηση συμφερόντων ότι έδωσε ονομαστικές αυξήσεις το 1981, το '82, το '83, το '84 ή ότι αναγνώρισε την Εθνική Αντίσταση. Εδώ κρίνεται συνολικά αυτό που λέμε ανάπτυξη, σταθερή βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του λαού, αυτά ήταν όλα προσωρινά. Από τις αρχές της δεκαετίας του '90, έτσι για να βάλω αυτό το ορόσημο και πιο πριν, από το 1986 και μετά, άρχισε το πισωγύρισμα. Καταρχήν ό,τι είχε στο πρόγραμμά του δεν το τήρησε. Τα ίδια ισχύουν και για τη ΝΔ. Επομένως, τα κόμματα κρίνονται στρατηγικά.
-- Δηλαδή, εσείς λέτε ότι το ΠΑΣΟΚ του '82, '83, '84, η ΝΔ του '85, του '90 είναι ίδια πράγματα, απλώς παραλλάσσονται λέτε.
-- Κοιτάξτε, είναι ίδια. Οι παραλλαγές αφορούν και την περίοδο. Αλλο προ κρίσης, άλλο στη διάρκεια κρίσης. Οι επιλογές τους υπέρ της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, υπέρ της πολιτικής της ΕΕ και σε βάρος του λαού αυτή η πολιτική είναι αρνητική, ταξικά άδικη και την πολεμάμε. Τώρα σε κάθε φάση εξαρτάται και από τη φάση που βρίσκεται το ίδιο το σύστημα το καπιταλιστικό. Αλλες παροχές μπορούσε να κάνει τη δεκαετία του '70 ή του '80.
Η εξέλιξή του επί το αντιλαϊκότερον είναι αντικειμενική και τα κόμματα βεβαίως υπηρετούν αυτήν την αντικειμενική πορεία με τις αποφάσεις τους. Πάντως, το κυριότερο είναι να κρίνουμε τα πράγματα συνολικά. Αλλά θα έλεγα, τα τελευταία είκοσι χρόνια είναι πολύ χαρακτηριστικά για να μην πάμε τώρα και κάνουμε αναλύσεις βαθύτερες.
Το πραγματικό δίλημμα των εκλογών
-- Επειδή ο καθένας διατυπώνει κατά τη γνώμη του το δίλημμα αυτών των εκλογών. Το κεντρικό δίλημμα για αρκετούς είναι «ευρώ ή δραχμή», «μέσα ή έξω απ' το ευρώ». Το δικό σας δίλημμα ποιο είναι;
-- Πλαστό. Κοιτάξτε να δείτε απ' τη δικιά τους την πλευρά δεν είναι πλαστό. Για το λαό είναι πλαστό. Το δίλημμα για μας είναι ποιος δρόμος ανάπτυξης θα εξασφαλίσει την κοινωνική λαϊκή ευημερία. Ποια πολιτική επιλογή θα οδηγήσει στην απόκρουση της νέας επίθεσης που ετοιμάζεται και προκύπτει απ' τη δανειακή συνθήκη και δεν αμφισβητείτε, καθημερινά το λένε όλα τα δελτία ειδήσεων ανεξαρτήτως αφετηρίας ή τελικής κατάληξης. Αυτό είναι το δίλημμα. Πώς ο λαός στις 7 του Μάη θα βρεθεί σε καλύτερη θέση. Εμείς λέμε καθαρά ο λαός πρέπει την άλλη μέρα των εκλογών να είναι τόσο δυνατός που να παρεμποδίσει τα χειρότερα μέτρα, πρέπει όμως να έχει και προοπτική.
-- Αυτό που λέτε θα αποτυπωθεί στο ποσοστό που θα πάρει το κόμμα σας ή κι απ' την ενίσχυση άλλων κομμάτων;
-- Θα αποτυπωθεί στο πόσες ψήφους θα χάσουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ από εργάτες, υπαλλήλους, φτωχά λαϊκά στρώματα, φτωχούς επιχειρηματίες και φτωχή αγροτιά. Τι θα γίνει με την ψήφο στις εργατογειτονιές και φτωχές γειτονιές. Πρέπει να πατώσουν - να το πω - αν είναι δυνατόν και βεβαίως ο συνδυασμός είναι όπως του χρηματοκιβωτίου, ο συνδυασμός είναι πόσο ψηλά θα είναι το ΚΚΕ.
Είναι εύλογο, χάνοντας αυτά τα δύο κόμματα, θα υπάρχει και μία διασπορά ψήφων, δεν έχουμε τις αυταπάτες ότι θα τις πάρουμε όλες εμείς. Αλλά ο συνδυασμός είναι αυτός. Και το στηρίζουμε όχι μόνο στην προσφορά του ΚΚΕ στο κίνημα τα τελευταία 20 χρόνια, για να μην πω όλη την ιστορία, αλλά και στην πολιτική πρόταση εξουσίας του ΚΚΕ.
-- Σας έχω ακούσει να λέτε όταν σας ρωτούν και τι κυβέρνηση θα γίνει, λέτε θα τα βρουν αυτοί μεταξύ τους. Εάν έχουν αποδυναμωθεί, όπως λέτε, όχι κυβέρνηση, ούτε περίπτερο δεν θα μπορούν να ανοίξουν. Και δεύτερον, η ενίσχυση του ΚΚΕ μέσα σ' αυτές τις αντικειμενικά ευνοϊκές συνθήκες, είναι αυτή που θα σας έκανε να είστε ικανοποιημένη; Και τι σημαίνει αυτό;
-- Θα ξεκαθαρίσω το εξής πράγμα, γιατί εμείς ούτε από μικρομεγαλισμό πάσχουμε, ούτε πετάμε στα σύννεφα. Είμαστε αισιόδοξοι, θα πάμε πολύ καλά, η δράση του ΚΚΕ περικλείει τεράστια δυναμική που πρέπει να εμφανιστεί στις κάλπες. Γιατί μέχρι τώρα, είναι μεγαλύτερη η δυναμική του στην κοινωνία απ' ό,τι φαίνεται στις κάλπες και αυτή η ψαλίδα πρέπει να κλείσει. Να ξεκαθαρίσω όμως το εξής ζήτημα: Οι εκλογές με τα δεδομένα που υπάρχουν ακόμα και με τη θετική δυναμική που υπάρχει, δεν μπορούν να λύσουν 100% τα προβλήματα του λαού την άλλη μέρα. Η δυναμική θα απελευθερωθεί αμέσως μετά και θα εξαρτηθεί η δυναμική που θα απελευθερωθεί μέσα στο λαό, όχι η δυναμική των διεργασιών από τα πάνω.
Επομένως, θα εξαρτηθεί απ' τη δυναμική των εξελίξεων και θα παίξει ρόλο βεβαίως η κάλπη. Γιατί αυτοί οι οποίοι θα αναδιπλωθούν στο όνομα, στο δίλημμα «ευρώ ή δραχμή», «σταθερή κυβέρνηση ή χάος», αυτοί που θα αναδιπλωθούν, ενώ θα ενωθούν κάτω απ' το δίλημμα, θα δημιουργήσουν δυσκολία στην άμεση δυναμική των εξελίξεων. Οι εξελίξεις έτσι κι αλλιώς θα είναι θετικές μπροστά, αλλά η δυναμική θα εξαρτηθεί. Η εκλογική μάχη δεν είναι "η λύση" αλλά περικλείει δυναμική και δεν πρέπει να χαθεί.
-- Μέχρι να διαμορφωθεί αυτή η δυναμική και να αποτυπωθεί και σε μια πρόταση διακυβέρνησης και εξουσίας, υπάρχει ένας χρόνος που δεν περισσεύει. Η βασικότερη κριτική που σας ασκούν είναι ότι δεν έχετε πρόταση άμεση για τη διακυβέρνηση της χώρας.
-- Τι εμποδίζει το λαό να διεκδικήσει την εργατική λαϊκή εξουσία;
-- Να μιλάμε ρεαλιστικά όμως, σας προκύπτει από πουθενά ότι μπορείτε στις 7 Μάη να έχετε αυτοδύναμη κυβέρνηση;
-- Να σας πω κάτι; Και αυτοδύναμη κυβέρνηση να είχαμε, η εξουσία το βράδυ δεν θα ήταν στο λαό, θα ήταν ακόμα στους επιχειρηματικούς ομίλους και στους μηχανισμούς της ΕΕ.
-- Θα είχατε όμως τη δυνατότητα να κάνετε κάποια πράγματα.
-- Εμείς δεν κοροϊδεύουμε το λαό, λέμε να πάρει όλη την εξουσία. Αν θα γίνει αυτό, έτσι ή αλλιώς, με ποια μορφή, αυτό είναι ζήτημα που δεν μπορεί κανείς να το προβλέψει. Ακυβέρνητη πολιτεία δεν θα μείνει.
-- Γιατί αυτό το πρόβλημα να το λύσουν κάποιοι άλλοι;
-- Αυτό το πρόβλημα δεν είναι δικό μας. Οταν μέχρι τώρα ο λαός ή ένα μεγάλο μέρος του λαού δε δημιούργησε προϋποθέσεις για μία πλήρη λύση, το 2012, αυτό δεν μπορεί να του το δώσει κανείς άλλος. Εμείς μπορούμε να του δώσουμε άμεση λύση ενδυνάμωσης για να έχει και την πραγματική λύση. Θα του δώσει λύση κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ, θα του δώσει μια κυβέρνηση των λεγόμενων «αντιμνημονιακών» δυνάμεων; Που τάχα θα χτυπήσουν το χέρι στη Μέρκελ και τους άλλους;
Να τρομοκρατήσει ο λαός τους από πάνω
-- Ναι, αλλά έτσι τελικά δεν δίνει λύση κανείς, διαπιστώνουμε το αδιέξοδο.
-- Η πολιτική δεν είναι διαγωνισμός «σταρ Ελλάς», δεν είναι χειρουργική επέμβαση που αν ο άλλος έχει χαλασμένο νεφρό, του το αφαιρείς. Η λύση που κρατάει σήμερα ο λαός στα χέρια του είναι απ' την εκλογική μάχη να αδυνατίσουν οι αντίπαλες δυνάμεις και να ενισχυθεί το ΚΚΕ. Τώρα, τι μορφή θα πάρει αυτό, θα εξαρτηθεί, δεν μπορώ να προβλέψω, είναι λύση για το λαό ρεαλιστική. Γιατί ανοίγει ο δρόμος μαζί με άλλες προϋποθέσεις, ο λαός να μη χάσει άλλο, να παρεμποδίσει, να διεκδικήσει μέτρα ανακούφισης.
Πρέπει ο λαός να τρομοκρατήσει τους επάνω στην Αθήνα και στις Βρυξέλλες. Πρέπει να τρομοκρατήσει την καπιταλιστική εργοδοσία. Αυτό είναι λύση. Ο,τι του λένε τα άλλα κόμματα είναι χειροτέρευση της κατάστασης και αυταπάτη ότι μπορεί μια αντιμνημονιακή κυβέρνηση να του λύσει προβλήματα. Και ξέρετε ότι η αυταπάτη δεν είναι λύση, αυτό που νομίζω λύση δε σημαίνει ότι είναι λύση. Εμείς θα θέλαμε να υπήρχε μια εργατική λαϊκή εξουσία πρόπερσι.
Αλλά η πρόταση του ΚΚΕ είναι λύση. Ενα μέρος του λαού πέφτει έξω αν πιστέψει ότι αν σχηματιστεί μια κυβέρνηση αντιμνημονιακή, κεντροαριστερή θα του λύσει τα προβλήματα. Θα δημιουργήσει κλίμα αισιοδοξίας το πολύ μέχρι το τέλος του Μάη.
-- Γιατί η αριστερά δεν καταλήγει με τις διαφορές της σε μια κοινή πρόταση για να παίξετε έναν πιο αποφασιστικό ρόλο;
-- Σε ανύποπτο χρόνο, είπαμε σε συνθήκες κρίσης ή ο λαός θα κάνει άλμα μπροστά ή θα ηττηθεί. Δεν έχει κριθεί αυτή η πορεία. Γι' αυτό εμείς λέμε στο λαό πώς μπορεί να γίνει το άλμα μπροστά. Και το ευνοϊκές συνθήκες είναι σχετικό. Η εξαθλίωση φέρνει και την υποταγή και το συμβιβασμό. Αν δεν αποφασίσεις να κάνεις το άλμα μπροστά - όπως στην κατοχή, ή πολεμάς τις δυνάμεις κατοχής ή συμβιβάζεσαι -, δεν υπάρχει μέση λύση.
Οι διαφορές με τις άλλες δυνάμεις της αριστεράς είναι κρίσιμες για το αύριο, για τις 7 Μάη, όχι για το απώτερο μέλλον. Επομένως, ο λαός δεν πρέπει να θέλει μια κυβέρνηση όπου άλλα λέει η ΔΗΜΑΡ, άλλα ο ΣΥΡΙΖΑ, άλλα ο Καμμένος, άλλα το ΚΚΕ. Αυτή η κυβέρνηση, εμείς διαφωνούμε για το τι πρέπει να γίνει στις 7 του Μάη. Επομένως, ο λαός δε θα θέλει μια κυβέρνηση που εμείς θα σηκωθούμε και θα φύγουμε. Δεν θα θέλει να είμαστε κυβέρνηση και αντιπολίτευση μαζί.
-- Θέμα πτώχευσης για τη χώρα υπάρχει; Εννοώ τυπικής;
-- Αναρχης πτώχευσης, φαίνεται ότι υπάρχει. Αυτό δεν το λέμε εμείς. Ακούμε αυτές τις προβλέψεις, παρακολουθούμε τις οικονομικές εξελίξεις και γράφουν οι εφημερίδες ότι πιθανόν να μπει στο μνημόνιο η Ισπανία. Αν ακολουθήσει η Πορτογαλία και η Ιταλία, δεν το ξέρω. Αρχίζει η ανακοπή της ανάπτυξης στην Ολλανδία, που είναι σκληρός πυρήνας μαζί με τη Γερμανία. Εφόσον η κρίση βαθαίνει, θα οξυνθεί η κατάσταση και στην Ελλάδα και τα δήθεν «πακέτα σωτηρίας» θα γίνουν πακέτα άναρχης πτώχευσης.
Γι' αυτό σας λέω, αυτά που ακούω, «αντιμνημονιακές δυνάμεις» και σού πα - μου πες και «τεχνοκρατικές κυβερνήσεις», είναι απάτη για το λαό. Ολοι εμφανίζονται ότι έχουν λύσεις στις 7 του Μάη. Εμείς του λέμε ότι λύση είναι η ενίσχυση του ΚΚΕ και να αναλάβει ο λαός την πρωτοβουλία των κινήσεων. Αυτή είναι η λύση. Μακάρι να μπορούσαμε να του προσφέρουμε στις 7 του Μάη να μην υπάρχει κρίση. Ε, δεν γίνεται.
-- Πολλοί αναρωτιούνται γιατί στραφήκατε εναντίον άλλων εργαζομένων με την υποστήριξη στην απεργία των ναυτικών.
-- Αυτό το επιχείρημα είναι 57 χρόνων, ότι όταν απεργεί ένας κλάδος εμποδίζονται όλοι οι άλλοι. Το θυμάμαι απ' τα δέκα μου χρόνια. Δεν υπάρχει ποτέ στην ιστορία της Ελλάδας και του καπιταλισμού απεργία που κάνει ένας κλάδος και δεν λένε ότι στρέφεται εναντίον των άλλων. Ολοι για έναν και ένας για όλους είναι η θέση μας, ενιαία επίθεση δέχεται ο λαός, ενιαία απάντηση πρέπει να δώσει.


ΠΗΓΗ-ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Απίστευτη ανθρωπιστική προσφορά ... 50 μερίδες ψητά δωρεάν σε ανεργους από την ταβέρνα Hλίας στην Σκόπελο !!!


Το εστιατόρια ψησταριά του Ηλία κάνει προσφορά σε άνεργους συνταξιούχους απόρους γεύμα που θα είναι πλήρες  το οποίο "περιλαλαμβανι"  κοκορέτσι κοντοσούβλι και μετά αρνάκι σαλάτα μαρουλάκη τζατζίκι  και κρασί για 50 άτομα
Στόχος μας είναι η προσφορά σε όσους συνανθρώπους μας έχουν ανάγκη.μας δήλωσε ο υπευθύνως του καταστήματος Ηλίας Προβιάς
εμείς από το skopelos news  ευχόμαστε το παράδειγμα να το ακολουθήσουν και άλλη επαγγελματίες

ΑΥΡΙΟ ΣΤΟΥ ΗΛΙΑ ΤΗΝ ΤΑΒΕΡΝΑ


ΚΟΚΟΡΕΤΣΙ
ΚΟΝΤΟΣΟΥΒΛΙ
ΑΡΝΑΚΙ 
ΚΑΤΣΙΚΑΚΙ 
ΟΛΑ ΣΤΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑ 
ΔΩΣΤΕ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΣΑΣ ΣΤΟ 2424023434

ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΟΠΕΛΟ


ΑΝΤΕ ΟΥΣΤ ΔΡΟΜΟ ΛΑΜΟΓΙΑ ΑΡΚΕΤΑ ΝΤΕΡΛΙΚΟΣΑΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΟΠΕΛΟ

Αλλάξτε επαγγέλματα στην Σκόπελο τέρμα ο τουρισμός !


τα πράγματα είναι πολύ ποιο χειρότερα τελικά από ότι λέγαμε 100% κάτω το Πάσχα στην Σκόπελο μόνο ένα ξενοδοχείο ανοιχτό λάβετε τα μέτρα σας όλοι "Μην περιμενετε κανεναν στη ζωη σας οσοι θελησουν θα σας προλαβουν"

ΤΟ SKOPELOS NEWS ΕΥΧΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ! Μην χτυπάτε και σπάζεται αυγά σπάσετε στα κεφάλια τους

Καλή Επ-Ανάσταση!

ΤΟ SKOPELOS NEWS ΣΑΣ ΛΕΕΙ

Μην χτυπάτε και σπάζεται αυγά σπάσετε στα κεφάλια τους

 

Λύση υπάρχει και είναι στο χέρι του λαού να γίνει πραγματικότητα. Με ισχυρό ΚΚΕ και συμπόρευση μαζί του στην κατεύθυνση του άλλου δρόμου ανάπτυξης.

Λύση υπάρχει



Σε λιγότερο από ένα μήνα, οι κάλπες ανοίγουν και πρέπει να «υποδεχτούν» την απόφαση του λαού να επιχειρήσει ένα άλμα προς τα μπρος, «φυγής» απ' την αφόρητη πραγματικότητα προς τη μοναδική φιλολαϊκή διέξοδο. Η μαζική υπερψήφιση των ψηφοδελτίων του ΚΚΕ μπορεί να σηματοδοτήσει το καινούργιο, είναι προϋπόθεση για να συναντηθεί το δίκιο του λαού και η αγανάκτησή του με την αισιοδοξία και τη μαχητικότητα, την ανάδειξη της λαϊκής πρωτοβουλίας.
Η επόμενη μέρα των εκλογών μπορεί να είναι μια καλύτερη μέρα αν την ώρα της κάλπης οι εργάτες, οι αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι, νέοι και γυναίκες, κάνουν τη σωστή επιλογή. Την επιλογή που στις 7 του Μάη θα πολλαπλασιάσει τη δύναμη και τη δυναμική της λαϊκής συμμαχίας, της μόνης ικανής να καταφέρει να αποκρούσει τα νέα βάρβαρα μέτρα που έρχονται, ακόμα χειρότερα από αυτά που γνώρισε ο λαός με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, με συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και ως ένα σημείο και ΛΑ.Ο.Σ. Επιλογή υπερψήφισης του ΚΚΕ. Του Κόμματος που έχει λύση για το λαό, έχει πρόταση διακυβέρνησης και εξουσίας. Και έχει αποδείξει ότι ξέρει να μάχεται, ξέρει να αγωνίζεται, ξέρει να εμπνέει αισιοδοξία και δύναμη στο λαό, ξέρει να παλεύει σε όλες τις συνθήκες, ανηφόρες, κατηφόρες, στις στροφές, μένει σταθερό στο πλευρό του λαού.
Δεν μπορούν να πουν το ίδιο οι άλλες δυνάμεις. Κανένα «βόλι», κανενός ανθρώπου του μόχθου, δεν πρέπει να «σκοντάψει» στις παραπλανητικές και ψευδεπίγραφες προτάσεις των λεγόμενων «αντιμνημονιακών». Οι ελπίδες που θα «κατατεθούν» σ' αυτές γρήγορα θα εξανεμιστούν, δίνοντας τη θέση τους στην απογοήτευση που είναι εχθρός των αγώνων και της αποτελεσματικότητάς τους. Καμία απ' αυτές δεν ομολογεί στο λαό ότι η κρίση στην ΕΕ θα βαθύνει. Πιο βαθιά η κρίση, μεγαλύτερη ακόμα η επίθεση στους λαούς και τα δικαιώματά τους. Επιτακτικά αναγκαία η επιλογή της χειραφέτησής τους από τους μονοδρόμους της ΕΕ, από τους μονοδρόμους της ανάπτυξης με μπροστάρηδες τους ιδιοκτήτες του κεφαλαίου, τα μονοπώλια σε βάρος του λαού. Τους μονοδρόμους που εν χορώ όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις καλούν το λαό να βαδίσει, γνωρίζοντας ότι είναι πορεία προς τον γκρεμό για τα συμφέροντά του, την ίδια την ύπαρξή του.
Στις μέρες που απομένουν ως την κάλπη τα μέλη, οι φίλοι του ΚΚΕ και της ΚΝΕ θα βρεθούν όπως πάντα, με μεγαλύτερη επιμονή, μέσα στο λαό, συζητώντας μαζί του, θέτοντας στην κρίση του την εναλλακτική πρόταση διεξόδου από την κρίση, υπέρ του λαού, του ΚΚΕ. Θα απλώσουμε το χέρι σε κάθε άνθρωπο του μόχθου, να βαδίσουμε μαζί κόντρα σε εκβιασμούς, κινδυνολογία, κίβδηλα διλήμματα, παραπλανητικές προτάσεις και αυταπάτες. Να κάνουμε μαζί το άλμα προς τα εμπρός. Μπορούμε να τρομοκρατήσουμε όσους τρομοκρατούν γιατί θέλουν το λαό ηττημένο. Μπορούμε να απομονώσουμε όσους τάζουν «λαγούς με πετραχήλια» μέχρι να βάλουν στο χέρι τη λαϊκή ψήφο. Λύση υπάρχει και είναι στο χέρι του λαού να γίνει πραγματικότητα. Με ισχυρό ΚΚΕ και συμπόρευση μαζί του στην κατεύθυνση του άλλου δρόμου ανάπτυξης.


Πηγή:www.rizospastis.gr

Καλήμερα από την Σκόπελο και έχουμε ερώτησης για εχθές το βράδυ .Τι έγινε στον επιτάφιο ?

από αναγνώστη λάβαμε αυτό μαζί με ευχές ?
χρονια πολλα καλη ανασταση σε ολλο τον κοσμο ο θεος να δωσει φωτιση και να μετριαση της κακιες που εχουμε ο ενας για τον αλλον να δειξουμε ανοτεροτιτα ακομα και για τους αρχοντες [και τουσ κλυρικους]που μας βγαζουν εξω απο τα ρουχα μας με την συμπεριφορα τους [απαραδεκτη χθες στον επιταφειο].χρονια πολλα ......

ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΓΙΑ ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ ΟΠΛΩΝ Ασύλληπτα ποσά για την υπηρέτηση των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών

Η Ελλάδα την περίοδο 1974 - 2011 σταθερά ανάμεσα στους 10 μεγαλύτερους εισαγωγείς όπλων
Οι πανάκριβοι αντιαεροπορικοί αντιβαλιστικοί πύραυλοι «Πάτριοτ», έχουν ενταχθεί στο σχεδιασμό του συστήματος «αντιπυραυλικής προστασίας» των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ
Το μέγεθος της εμπλοκής της Ελλάδας στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και τις οδυνηρές συνέπειες, που έχει για το λαό, αποκαλύπτουν τα στοιχεία σχετικά με τις δαπάνες των κυβερνήσεων για εισαγωγές όπλων και οπλικών συστημάτων, την περίοδο 1974 - 2011. Πρόκειται, κατά κανόνα, για πολεμικό υλικό που δεν υπηρετεί τις αμυντικές ανάγκες της χώρας, αλλά υπαγορεύεται από τους επιθετικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ. Εκτός όλων των άλλων, οι υπέρογκες εξοπλιστικές δαπάνες συνέβαλαν και στη διαμόρφωση του κρατικού χρέους, το οποίο, σε συνθήκες βαθιάς καπιταλιστική κρίσης, χρησιμοποιείται σαν όχημα για την επιβολή βάρβαρων περικοπών και μέτρων σε βάρος του λαού.
****
Για αγορές όπλων μετά το 1974, οι κυβερνήσεις του δικομματισμού έχουν σωρευτικά διαθέσει ποσά που ισοδυναμούν με 1/2 του μέσου ετήσιου ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν) των χρόνων αυτών, χωρίς τους τόκους! Η Ελλάδα παραμένει σταθερά στην πρώτη τριάδα ανάμεσα στις χώρες - μέλη του ΝΑΤΟ, στις στρατιωτικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ, ακόμα και με ποσοστό κάτω του 3%, όπως παρουσιάζεται στους τελευταίους προϋπολογισμούς. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, η Ελλάδα κατέχει σταθερά μία από τις πέντε πρώτες θέσεις ανάμεσα σε όλες τις χώρες του κόσμου, όσον αφορά στην προμήθεια οπλικών συστημάτων από τις ΗΠΑ.
Τα 4 αερόστρωμνα (χόβερκραφτ) τύπου «Zubr» από Ρωσία και Ουκρανία, που ποτέ στην ουσία δεν εντάχθηκαν επιχειρησιακά στο Πολεμικό Ναυτικό
Η Ελλάδα, σταθερά τις προηγούμενες δεκαετίες, περιλαμβανόταν στους μεγαλύτερους εισαγωγείς όπλων στον κόσμο, καταλαμβάνοντας θέσεις στην πρώτη δεκάδα της παγκόσμιας κατάταξης. Ειδικά μετά το 1974 διέθεσε, κυρίως σε ΗΠΑ, Γερμανία και Γαλλία, ποσά που μαζί με τους τόκους, σύμφωνα με μετριοπαθείς υπολογισμούς, ξεπερνούν το 50% του δημόσιου χρέους!Ειδικότερα, με βάση τα στοιχεία που προέρχονται από την ετήσια έκθεση του Διεθνούς Ινστιτούτου Στοκχόλμης για την Ειρήνη και τον Αφοπλισμό (SIPRI), η Ελλάδα σταθερά μετά το 1974:
  • Εισάγει κατά μέσο όρο και σε ετήσια βάση το 3,74% των όπλων που εξάγουν παγκοσμίως οι ΗΠΑ. Δηλαδή, την ίδια περίοδο (1974 - 2010), η Ελλάδα αγόρασε από τις ΗΠΑ όπλα που αντιστοιχούν στο σύνολο της παραγωγής άνω των 16 μηνών.
  • Αντίστοιχα, από τη Γερμανία, εισάγει το 9,64% των παγκόσμιων εξαγωγών όπλων αυτής της χώρας, δηλαδή κάθε δέκα χρόνια, αγοράζει το σύνολο της ετήσιας παραγωγής της γερμανικής πολεμικής βιομηχανίας που προορίζεται για εξαγωγές.
  • Από τη Γαλλία, κάθε χρόνο κατά μέσο όρο αγοράζει το 5,51% των παγκόσμιων εξαγωγών της. Δηλαδή, η Ελλάδα αγόρασε, μέσα στην περίοδο αυτή, το σύνολο της παραγωγής περίπου δύο ετών της γαλλικής πολεμικής βιομηχανίας, που προορίζεται για εξαγωγές.
Με βάση τα στοιχεία του SIPRI, η Ελλάδα για την πενταετία 2001 - 2005 ήταν πρώτη στην παγκόσμια κατάταξη στις εισαγωγές όπλων από τις ΗΠΑ και δέκατη στις εισαγωγές όπλων μεταξύ όλων των χωρών του κόσμου, αγοράζοντας το 4% της παγκόσμιας «πίτας» των εξαγωγών όπλων που γίνονται από όλες τις χώρες.
Ενδεικτικά, αναφέρουμε ότι στη λίστα των παγκόσμιων «πρωταθλητών» στις εισαγωγές όπλων για το διάστημα 2007 - 2010, την 1η θέση κατέχει η Ινδία (9,85 δισ. δολ.), τη 2η η Ν. Κορέα (5,65 δισ. δολ.), την 3η το Πακιστάν (5,36 δισ. δολ.), την 4η η Κίνα (4,864 εκατ. δολ.) και την 5η θέση κατέχει η Ελλάδα (4.336). Ακολουθούν κατά σειρά οι χώρες Σιγκαπούρη, Αλγερία, ΗΠΑ, Αυστραλία, Μαλαισία, Αραβικά Εμιράτα, Τουρκία, Βενεζουέλα κ.λπ. Δεν πρέπει να ξενίζει το γεγονός ότι η Ελλάδα προηγείται χωρών όπως οι ΗΠΑ και η Τουρκία, γιατί πρόκειται για εισαγωγές όπλων και οι χώρες αυτές αγοράζουν από την εγχώρια πολεμική βιομηχανία.
Σύμφωνα με τη νεότερη έκθεση του SIPRI, την πενταετία 2007 - 2011 η Ελλάδα βρισκόταν στη 10η θέση στην παγκόσμια κατάταξη χωρών που εισάγουν όπλα και ταυτόχρονα είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας όπλων στην περιοχή.
Ενδιαφέρον έχει η διαχρονική εξέλιξη της δαπάνης της Ελλάδας για εισαγωγές όπλων. Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία του SIPRI, η Ελλάδα την περίοδο:
  • 1960-2010 δαπάνησε 36.895 εκατ. δολάρια (13η θέση παγκόσμια).
  • 1974-2010 δαπάνησε 32.080 εκατ. δολάρια (10η θέση παγκόσμια).
  • 1980-2010 δαπάνησε 26.257 εκατ. δολάρια (10η θέση παγκόσμια).
  • 1990-2010 δαπάνησε 21.394 εκατ. δολάρια (7η θέση παγκόσμια).
  • 2000-2010 δαπάνησε 11.092 εκατ. δολάρια (4η θέση παγκόσμια).
Για τις ανάγκες πολυεθνικών και ΝΑΤΟ
Πρέπει να επισημανθεί ότι οι δαπάνες για τις οποίες γίνεται λόγος εδώ, δεν είναι γενικά οι αμυντικές δαπάνες της χώρας (μισθοδοσία προσωπικού Ενόπλων Δυνάμεων, λειτουργικές δαπάνες κ.λπ.), που ενδεχομένως κατά ένα μέρος τους είναι αναγκαίες και αναπόφευκτες αλλά πρόκειται αποκλειστικά για εξοπλιστικές δαπάνες και ειδικότερα για τις εισαγωγές όπλων και οπλικών συστημάτων, που υπηρετούν τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και μάλιστα σε βάρος μάλιστα και της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας.
Ενδεικτικά ν' αναφέρουμε ορισμένες χαρακτηριστικές περιπτώσεις οπλικών συστημάτων μεγάλης αξίας:
-- Οι αντιαεροπορικοί αντιβαλιστικοί πύραυλοι «Πάτριοτ» έχουν ενταχθεί στο σχεδιασμό του συστήματος «αντιπυραυλικής προστασίας» των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ.
-- Οι πιο σύγχρονες φρεγάτες του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού έχουν διατεθεί στις ΝΑΤΟικές επιχειρήσεις στη Λιβύη, στη Σομαλία (αντιμετώπιση πειρατείας), την Αν. Μεσόγειο (πόλεμος κατά της «τρομοκρατίας»).
-- Τα ελληνικά ιπτάμενα ραντάρ συμμετείχαν στις πολεμικές επιχειρήσεις στη Λιβύη (Αερομεταφερόμενο Σύστημα Εγκαιρης Προειδοποίησης και Ελέγχου).
-- Ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη F-16 έχουν πιστοποιηθεί από το ΝΑΤΟ για τη μεταφορά και ρίψη ατομικών βομβών και έχουν ενταχθεί στον πυρηνικό σχεδιασμό του ΝΑΤΟ.
Σε πολλές περιπτώσεις, πρόκειται για οπλικά συστήματα που παραμένουν ανενεργά, καθώς βρίσκεται σε εκκρεμότητα η ολοκλήρωσή τους, ενώ υπάρχει πρόβλημα και στην ποιότητα και τη χρησιμότητα αυτών των εξοπλισμών. Τα παρακάτω παραδείγματα είναι αποκαλυπτικά:
-- Η αγορά των υποβρυχίων Τ-214, που δώδεκα χρόνια μετά την ...εσπευσμένη παραγγελία τους και αφού έχουν διατεθεί 2,3 δισ. ευρώ, το Πολεμικό Ναυτικό έχει παραλάβει μόνο ένα σκάφος το «πειραματικό» το «Παπανικολής». Επίσης, η σύμβαση του 2002 για ανακατασκευή των τριών παλαιών υποβρυχίων Τ-209, το κόστος της οποίας έφθασε το ποσό που θα κόστιζε η εξαρχής κατασκευή τους.
-- Η αγορά 170 γερμανικών αρμάτων μάχης τύπου «Leopard 2 HEL», αξίας 1,7 δισ. ευρώ, τα οποία πέντε χρόνια, μετά την παραλαβή τους (2006), έμειναν χωρίς πυρομαχικά και ήταν μόνο για ...παρελάσεις.
-- Η παρτίδα 50 μαχητικών «F-16» που παραγγέλθηκαν εσπευσμένα... το έτος 2000, λίγο πριν από τις εκλογές, χωρίς στην αρχική παραγγελία να περιλαμβάνεται ο κινητήρας και το σύστημα αυτοπροστασίας, για τα οποία χρειάστηκε να γίνει νέα συμπληρωματική σύμβαση με τους όρους των Αμερικανών πωλητών.
-- Τα 5 αντιτορπιλικά τύπου «Adams» που ναυπηγήθηκαν στις ΗΠΑ, το διάστημα 1960-1964, ήρθαν στην Ελλάδα μετά το 1991 σε ηλικία 30 ετών για να αποσυρθούν μετά από 10 χρόνια, αφού προηγουμένως «εκσυγχρονίστηκαν» με υψηλό κόστος, χωρίς ποτέ να προσφέρουν πραγματική υπηρεσία στην αμυντική θωράκιση της χώρας.
-- Τα συστήματα «Πάτριοτ», για τα οποία οι Αμερικάνοι επιχείρησαν να παραδώσουν με υποβαθμισμένο το λογισμικό τους.
-- Τα 4 αερόστρωμνα (χόβερκραφτ) τύπου «Zubr» από Ρωσία και Ουκρανία, που ποτέ στην ουσία δεν εντάχθηκαν επιχειρησιακά στο Πολεμικό Ναυτικό.
Η αμερικανική «βοήθεια» και τα FMF
Ειδικό κεφάλαιο αποτελεί το χρέος που προέρχεται από τα προγράμματα FMF (αμερικανική στρατιωτική βοήθεια). Πρόκειται για πρόγραμμα υψηλότοκων δανείων προς την Ελλάδα από τράπεζες των ΗΠΑ, τα οποία η Ελλάδα συμφώνησε να κατευθύνει εξολοκλήρου για την αγορά εξοπλιστικού υλικού από την Αμερική! Το έτος 2000, το συσσωρευμένο χρέος προς τράπεζες των ΗΠΑ, εξαιτίας αυτού του λόγου, ξεπερνούσε τα 6,3 δισ. δολάρια (δάνεια και τόκοι). Τα προγράμματα αυτά ήταν σε εφαρμογή του Δόγματος Τρούμαν και αποτελούσαν την άλλη όψη του Σχεδίου Μάρσαλ. Αυτό για όσους μιλάνε για την ανάγκη ενός «νέου Σχεδίου Μάρσαλ», τη στιγμή που ακόμα, 60 χρόνια μετά, πληρώνουμε το παλιό.
Το 2002, ο τότε υπουργός Εθνικής Αμυνας είχε δηλώσει στη Βουλή απαντώντας σε Ερώτηση βουλευτών του ΚΚΕ, ότι η κυβέρνηση δεν διαθέτει στοιχεία, πέρα από αυτό που έχουν οι ΗΠΑ και πιο συγκεκριμένα ότι: «Τα στοιχεία του χρέους από το έτος 1994 και μετά τηρούνται από το υπουργείο Οικονομικών. Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία που μας έχουν κοινοποιηθεί από τις ΗΠΑ, τα οφειλόμενα τοκοχρεολύσια για δάνεια FMF (για το έτος 2001) ανέρχονται σε 523,25 εκατομμύρια δολάρια. Διευκρινίζεται ότι οι παρατηρούμενες αυξήσεις, σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό, οφείλονται στη μεγάλη διαφοροποίηση της ισοτιμίας του δολαρίου με τη δραχμή»!
Αποκαλυπτικός για το ίδιο θέμα ήταν ο πρώην αρχηγός και ΓΕΣ στρατηγός Κ. Παναγιωτάκης, ο οποίος καταθέτοντας στις 17/11/2008, ως μάρτυρας σε Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, που διερευνούσε τις προμήθειες εξοπλιστικών προγραμμάτων, που έγιναν επί υπουργίας των Α. Τσοχατζόπουλου και Γ. Παπαντωνίου, είχε πει ότι η Ελλάδα επί πολλά χρόνια δεχόταν από τις ΗΠΑ ό,τι περίσσευε, αφού «παίρναμε οπλικά συστήματα τα οποία ήταν σάπια, με τις λεγόμενες βοήθειες και τα προγράμματα FMF. Ο,τι περίσσευε μας δίνανε».
Η μονόπλευρη, συνέχισε ο ίδιος, οδός προμήθειας ορισμένων οπλικών συστημάτων κυρίως από τους Αμερικανούς «μας δημιούργησε προβλήματα στις σχέσεις μας και στις επιχειρήσεις μας, αν κάναμε, με τους Τούρκους». «Το ΝΑΤΟ μπορεί να μας κάνει παρεμβολές όποτε θέλει», συνέχισε ο στρατηγός Κ. Παναγιωτάκης και είπε ότι η Ελλάδα διαθέτει ήδη αρκετά όπλα για το ΝΑΤΟ. «Πρέπει κάποτε να κρατάμε και κάποια οπλικά συστήματα για τη δική μας την άμυνα, γιατί το ΝΑΤΟ, όταν κάνουμε πόλεμο με την Τουρκία δε θα μας βοηθήσει, όπως ξέρετε», είπε.
Η τροφοδότηση του χρέους
Οι αναγωγές στις εξοπλιστικές δαπάνες γίνονται με σταθερές τιμές του 1990. Για να υπάρχει, όμως, ένα μέτρο σύγκρισης με τις σημερινές τιμές και για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της συμμετοχής των δαπανών για εισαγωγές όπλων στη συσσώρευση του δημόσιου χρέους, θα πρέπει οι παραπάνω τιμές (δολάρια) τουλάχιστον να τριπλασιαστούν (πληθωρισμός, συναλλαγματικές ισοτιμίες), ώστε να είναι συγκρίσιμες με τις τιμές του δημόσιου χρέους, το οποίο, στο τέλος του 2010 (προ PSI), έκλεισε στα 328,5 δισ. ευρώ.
Ετσι, αν λάβουμε υπόψιν,
  • Πρώτον, ότι η δαπάνη για εισαγωγές όπλων στην Ελλάδα το διάστημα 1974 - 2010, ήταν 32 δισ. δολ. σε σταθερές τιμές του 1990, έτος κατά το οποίο το ελληνικό ΑΕΠ ήταν 66,7 δισ. δολ., δηλαδή σχεδόν μισό ΑΕΠ του έτους εκείνου.
  • Δεύτερον, ότι στο τέλος του 2010 το δημόσιο χρέος των 328,5 δισ. ευρώ (επί 1,3 - 1,4 περίπου η μετατροπή του σε δολάρια) αντιστοιχεί στο 142,76 % του ΑΕΠ του 2010, που ήταν 230,1 δισ. ευρώ.
  • Τρίτον, τις ετήσιες δαπάνες για εξοπλισμούς (κυρίως εισαγωγές) ως ποσοστό του ΑΕΠ, που αποτελούν διαχρονικά το 30% - 55% (μέσος όρος άνω του 40%) του συνόλου του αμυντικών δαπανών της χώρας, οι οποίες (αμυντικές δαπάνες) κυμαίνονται κατ' έτος από 5% έως 2,8% του ΑΕΠ, δηλαδή οι ετήσιες δαπάνες για εξοπλισμούς (σχεδόν μόνο εισαγωγές) είναι σταθερά ως μέσος όρος κοντά στο 2% του ΑΕΠ.
  • Τέταρτον, τις ετήσιες αμυντικές δαπάνες σε τρέχουσες τιμές, ενδεικτικά το 1990 ήταν 1,8 δισ. ευρώ, ενώ το 2006 5,3 δισ. ευρώ το 2009 ήταν 6,6 δισ. ευρώ έτος, κατά το οποίο δαπανήθηκαν για εξοπλισμούς 3,1 δισ. ευρώ.
Προκύπτει το συμπέρασμα, με βάση τους πιο μετριοπαθείς υπολογισμούς, λαμβάνοντας υπόψιν τον πληθωρισμό, τις αλλαγές στις συναλλαγματικές ισοτιμίες και την αύξηση του ΑΕΠ στη διάρκεια της τελευταίας 20ετίας, ότι για αγορές όπλων (εισαγωγές) μετά το 1974, έχει διατεθεί τουλάχιστον το ένα τρίτο ενός (ετήσιου) σημερινού ελληνικού ΑΕΠ (χωρίς τους τόκους)!
Αν σε αυτό το αρχικό κεφάλαιο υπολογιστούν και οι τόκοι, τότε δεν είναι υπερβολή ότι πολύ πάνω από το μισό χρέος οφείλεται στις εισαγωγές όπλων, δηλαδή στις «συμβατικές υποχρεώσεις» που απορρέουν από τη συμμετοχή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, όπως διακηρύττουν οι κυβερνήσεις του δικομματισμού.
Προς ενίσχυση αυτής της εκτίμησης, να υπενθυμίσουμε ότι κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού του 2004, ο τότε υπουργός Οικονομίας Ν. Χριστοδουλάκης, μιλώντας στο τέλος του 2003 στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, παραδέχθηκε ότι «τουλάχιστον 25 μονάδες του δημόσιου χρέους (σ.σ. δηλαδή το 1/4 του χρέους), οφείλονται στις δικαιολογημένες μεν, αλλά ιδιαιτέρως αυξημένες αμυντικές δαπάνες της χώρας μας», θέλοντας με αυτό τον τρόπο να υποστηρίξει την άποψη ότι η Ελλάδα, αν αφαιρεθεί η ιδιαιτερότητα των αυξημένων δαπανών για εξοπλισμούς και δεν υπολογιστεί το χρέος των Ενόπλων Δυνάμεων, τότε εκπληρώνει τους δείκτες της ΟΝΕ για τα δημοσιονομικά μεγέθη και κυρίως αυτόν του δημόσιου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Κυριάκος ΖΗΛΑΚΟΣ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Συνολικές προβολές σελίδας

Αρχειοθήκη ιστολογίου