Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι νέοι ανακαλύπτουν ξανά την παραδοσιακή μουσική (μαζί τους κι εγώ). Ποτέ όμως δεν περίμενα ότι αυτή η παράδοση θα είχε τη δύναμη να ταρακουνήσει ένα ολόκληρο νησί – αυτό δηλαδή που έκανε το φετινό Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών «Διαμαντής Παλαιολόγος»
Αν έχεις συνδέσει τη Σκόπελο με το “Mamma Mia” δεν σε αδικώ – είναι εξάλλου η απόλυτη, feel-good καλοκαιρινή ταινία, που ανέδειξε σε όλο τον κόσμο τις ομορφιές του νησιού. Οφείλω ωστόσο, να σε ενημερώσω ότι η Σκόπελος είναι πολλά παραπάνω από το “νησί του Mamma Mia”. Με ήπιο τουρισμό, πανέμορφες παραλίες, φιλόξενους ανθρώπους, πλούσια παράδοση, η Σκόπελος έχει πολλά προσφέρει σε κάθε επισκέπτη όποια εποχή και να βρεθεί εκεί.
Εγώ έχω επισκεφτεί την Σκόπελο τρεις φορές, ομολογώ όμως ότι μόλις το περασμένο τριήμερο ανακάλυψα την πραγματική ομορφιά αυτού του νησιού, κι αυτό γιατί είχα την ευκαιρία να βρεθώ στο 8ο Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών “Διαμαντής Παλαιολόγος”, που έλαβε χώρα 7-9 Ιουλίου.
Για τρεις ημέρες, λοιπόν, το νησί γέμισε από ομάδες παραδοσιακών χορών που είχαν ταξιδέψει από όλη την Ελλάδα για να μπορέσουν να συμμετάσχουν στο φεστιβάλ. Το αποτέλεσμα; Πόντιοι, Κρήτες, Θρακιώτες, Πελοποννήσιοι, Μικρασιάτες, χορευτές από όλη τη χώρα να γίνονται “ένα” με Σκοπελίτες και… τουρίστες (Έλληνες αλλά και ξένους) σε μία τριήμερη γιορτή αφιερωμένη στη χορευτική μας παράδοση.
Η Σκόπελος φημίζεται για την όμορφη Χώρα και το γραφικό λιμάνι της, φωτογραφία: Γιάννης Σκιαθίτης
Είτε αγαπάς τους παραδοσιακούς χορούς, είτε δεν είχες καμία επαφή μέχρι και το περασμένο τριήμερο (όπως συνέβη με τους περισσότερους ξένους τουρίστες), είχες την ευκαιρία να ανακαλύψεις παραδοσιακούς χορούς από κάθε άκρη της χώρας. Και αν κρίνω από την δική μου εμπειρία, είμαι σίγουρη ότι πολλοί ήταν εκείνοι που δεν περίμεναν ποτέ ένα φεστιβάλ παραδοσιακών χορών να είναι τόσο “σύγχρονο”.
Αν είχες επισκεφτεί την Σκόπελο πριν από την πανδημία, τότε μάλλον είχες ακούσει για το φεστιβάλ, αφού από τις πρώτες του διοργανώσεις είχε μία ισχυρή παρουσία στο νησί. Η αρχή έγινε το 2014, με στόχο να τιμηθεί η μνήμη του Διαμαντή Παλαιολόγου, ενός ανθρώπου που αγαπούσε πολύ την χορευτική παράδοση και έκανε ό,τι μπορούσε για να προάγει τον πολιτισμό του νησιού.
Ένα φεστιβάλ, που ξεκίνησε με 200-250 επισκέπτες την πρώτη του χρονιά, πλέον θεωρείται ένα από τα πολυαναμενόμενα γεγονότα του καλοκαιριού για το νησί και για τους απανταχού λάτρεις των παραδοσιακών χορών. Ενδεικτικά, φέτος, συμμετείχαν 550 χορευτές και συνοδοί, ενώ το φεστιβάλ προσέλκυε περίπου στους 6 χιλιάδες επισκέπτες συνολικά το τριήμερο, σύμφωνα με μερικές πρώτες εκτιμήσεις των διοργανωτών.
“Φέτος είχαμε απόλυτη πληρότητα όλες τις ημέρες” μάς είπε η Κωνσταντίνα Αγγελέτου, διευθύντρια παραγωγής του φεστιβάλ, που ανέλαβε να μας δώσει μία γεύση από το όραμα του φεστιβάλ.
“Από κάποιες σκοτεινές περιόδους της Ελλάδας, ο παραδοσιακός χορός έχει συνδυαστεί με σκοτεινές ιδεολογίες. Εμείς είμαστε πολύ ενάντια σε αυτό, γιατί η παραδοσιακή μουσική είναι ethnic, είναι κάτι που έχουμε μέσα μας και μπορούμε να είμαστε περήφανοι για αυτό, χωρίς αισθήματα εθνικισμού. Έχει περάσει και στις νεότερες γενιές αυτό. Βλέπεις νέο κόσμο να χορεύει μπαϊντούσκα και να ξεδίνει με παραδοσιακά σαν να χορεύει πανκ” είπε, μιλώντας για μερικά πολύ γνωστά και αγαπημένα συγκροτήματα, όπως οι Villagers of Ioannina City, οι ΘΡΑΞ ΠΑΝΚΣ, οι Βουκολική Διαταραχή, που εκπροσωπούν μία ολόκληρη τάση των νέων, που θέλουν να δουν την παραδοσιακή μουσική με μία σύγχρονη ματιά.
“Εύχομαι λοιπόν ότι έχουμε περάσει σε ένα επόμενο στάδιο, που έχουμε απενοχοποιήσει την παραδοσιακή μουσική και μπορούμε να την χαρούμε χωρίς ενοχές” κατέληξε η Κ. Αγγελέτου, κάνοντας από την αρχή ξεκάθαρο ότι αυτό το φεστιβάλ ανήκει στο “σήμερα”.
Όσα ζήσαμε τις τρεις αυτές ημέρες στο 8ο Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών “Διαμαντής Παλαιολόγος”Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σημειώσω κάτι που μου έκανε τρομερά θετική εντύπωση. Πρώτον, το φεστιβάλ παρείχε ταυτόχρονη διερμηνεία στη νοηματική καθ’ όλη τη διάρκεια των παραστάσεων. Δεύτερον, ήταν απόλυτα plastic-free, με τα ποτήρια να είναι είτε χάρτινα είτε επαναχρησιμοποιούμενα.
Το Φεστιβάλ ξεκίνησε δυναμικά, με μία τεράστια παρέλαση που μετέτρεψε το λιμάνι της Χώρας σε ένα ατελείωτο γλέντι παραδοσιακών χορών, στο οποίο οι χορευτικές ομάδες από όλη την χώρα ουσιαστικά “συστήθηκαν”, μέσα από τους χορούς και τις εντυπωσιακές φορεσιές τους.
O σύλλογος Μανδριτσιωτών Θρακιωτών Θέρμης κατά τη διάρκεια της παρέλασης στο λιμάνι της Χώρας, φωτογραφία: Γιάννης Σκιαθίτης
Από το λιμάνι η γιορτή μεταφέρθηκε στο Δημοτικό Θέατρο της Χώρας, εκεί όπου θα λάμβαναν χώρα οι κεντρικές χορευτικές παραστάσεις όλου του τριημέρου. Την αρχή έκανε ο Πολιτιστικός Λαογραφικός Σύλλογος Σκοπέλου, που μας παρουσίασε χορούς από τις Σποράδες και το Αιγαίο, ενώ σειρά είχαν ο σύλλογος Μανδριτσιωτών Θρακιωτών Θέρμης, ο σύλλογος Μικρασιατών Καλαμάτας, το Λύκειο Ελληνίδων Καβάλας (που παρουσίασε ένα καταιγιστικό πρόγραμμα με χορούς από τη Μακεδονία) και η Χορευτική Ομάδα Ξένιοι Κρήτες, που ξεσήκωσαν το θέατρο, όπως εξάλλου συνηθίζουν οι κρητικοί χοροί.
Φωτογραφία: Γιάννης Σκιαθίτης
Η βραδιά έκλεισε με ένα welcome party στον Φάρο του λιμανιού – και από την πρώτη κιόλας ημέρα του φεστιβάλ, ένα πράγμα είχε γίνει ξεκάθαρο στο μυαλό μου: Αυτό δεν ήταν ένα απλό φεστιβάλ παραδοσιακών χορών, αλλά μία γιορτή, με στόχο να φέρει την παράδοση όσο πιο κοντά γίνεται στο σήμερα.
Το πρόγραμμα της δεύτερης ημέρας περιλάμβανε μία ξενάγηση στην πανέμορφη Χώρα του νησιού – και αν κρατώ κάτι από αυτή τη ξενάγηση είναι το εργαστήριο μικροναυπηγικής του κ. Μπουνταλά, μία οικογενειακή επιχείρηση που κρατά μία παράδοση αιώνων, η οποία μένει μέχρι σήμερα ζωντανή μέσα από τον κ. Γιάννη Μπουνταλά και την κόρη του, Ρηγίνα.
Ο Τριαντάφυλλος Μπουνταλάς έμαθε την τέχνη της μικροναυπηγικής στον γιο του Γιάννη και το αρμάτωμα στην κόρη του, Νίνα (φωτογραφία από τη δεκαετία του ’80).
Το πρόγραμμα για την ημέρα ήταν πλούσιο, ωστόσο εμείς επιλέξαμε να παρακολουθήσουμε ένα σεμινάριο κρητικών χορών στην παραλία Γλυστέρι. Έχετε δει ποτέ σε κρητικό γλέντι σε beach bar; Ούτε εγώ! Κι όμως, το σεμινάριο μετατράπηκε σε ένα σχεδόν τρίωρο κρητικό γλέντι – και δεν υπήρξε κάποιος που μπόρεσε να αντισταθεί στο να σηκωθεί να χορέψει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου