Κυριακή, 24 Απριλίου 2016

ΣΚΟΠΕΛΟΣ αφιέρωμα από την εφημερίδα καθημερινή στην Ελένη Κοσμά

Η Ελένη Κοσμά γεννήθηκε το 1984 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Συγκριτική Λογοτεχνία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και εργάζεται ως επιμελήτρια εκδόσεων. Αρθρα, δοκίμια και μεταφράσεις της από τα ιταλικά και τα γαλλικά έχουν δημοσιευθεί στα περιοδικά «Αντί», «Εντευκτήριο», «Παλίμψηστον», «Πόρφυρας», «Ποιητική» και στις εφημερίδες «Αυγή» και «Εποχή». Εχει εκδώσει τις «Στάχτες του Γκράμσι» (Πιερ Πάολο Παζολίνι, «Οι στάχτες του Γκράμσι», μετάφραση - εισαγωγή: Ελένη Κοσμά, Οροπέδιο, 2016). Η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Φιλιά στη γη» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις (2016).

Ποια βιβλία έχετε αυτόν τον καιρό πλάι στο κρεβάτι σας;

Τη «Νέα ζωή» του Δάντη από μια χρηστική ιταλική έκδοση, το «Για να μη χάνεσαι στη γειτονιά» του Πατρίκ Μοντιανό από τις εκδόσεις Πόλις και το «Πολιτική και αλήθεια» του Ετιέν Μπαλιμπάρ των εκδόσεων Νήσος, που μου έκανε δώρο πρόσφατα ένας φίλος.
Ποιος ήρωας/ηρωίδα λογοτεχνίας θα θέλατε να είστε και γιατί;

Μία από τις τρεις γυναίκες του Χέρμαν Μπρόντερ στο «Εχθροί, μια ερωτική ιστορία» του Ισαάκ Μπάσεβις Σίνγκερ (Καστανιώτης, 2009), για το τέλος της ιστορίας.
Με ποιον συγγραφέα θα θέλατε να δειπνήσετε;

Με τον Δημήτρη Χατζή σε ένα καφενείο σαν εκείνο του Σπούργου από τον «Τάφο» ή με τον Κλαούντιο Μάγκρις κάπου στην Τεργέστη.
Ποιο ήταν το τελευταίο βιβλίο που σας έκανε να θυμώσετε;

Το «Εβραίοι, όλη η αλήθεια» του Κωνσταντίνου Πλεύρη.
Και το τελευταίο που σας συγκίνησε;

Ο «Αμλετ» σε μετάφραση Διονύση Καψάλη από τις εκδόσεις Gutenberg.
Ποιο κλασικό βιβλίο δεν έχετε διαβάσει και ντρέπεστε γι’ αυτό;
Δεν έχω διαβάσει αρκετά. Ας πούμε, δεν έχω διαβάσει τον «Οδυσσέα» του Τζόις, αλλά δεν ντρέπομαι (πολύ). Αισθάνομαι μόνον κάποια αμηχανία όταν πρέπει να κάνω ότι τα έχω διαβάσει. Για αυτές τις περιπτώσεις, όμως, υπάρχει το εξαιρετικά χρήσιμο βιβλίο του Πιερ Μπαγιάρ με τίτλο «Πώς να μιλάμε για βιβλία που δεν έχουμε διαβάσει» (Πατάκης).
Γιατί στέλνετε «Φιλιά στη γη»; 
Δεν τα στέλνω. Τα παρατηρώ να πέφτουν.
Διακρίνουμε μια κάποια επιρροή από ιαπωνική οικονομία στον στίχο σας; 
Οχι ιδιαίτερα, έως καθόλου. Στα χαϊκού έφτασα από τον Σεφέρη.
Η ποίηση σε χαλεπούς καιρούς μοιάζει όντως περιττή, άχρηστη;
Η ποίηση που είναι περιττή και άχρηστη παραμένει περιττή και άχρηστη και σε καιρούς χαλεπούς και σε καιρούς ευπρόσδεκτους.
Εχετε fb, twitter κ.λπ.; Εάν ναι, εμποδίζουν ή εμπλουτίζουν το γράψιμο και το διάβασμα;
Εχω facebook και νομίζω πως, ναι, με εμποδίζει λιγάκι, μου αποσπά ίσως την προσοχή. Αλλά, δεν θα έκλεινα τον λογαριασμό – όσο τουλάχιστον είμαι σε θέση να ελέγχω τον βαθμό και την ποιότητα της έκθεσης στο Διαδίκτυο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Συνολικές προβολές σελίδας

Αρχειοθήκη ιστολογίου

 
NewsAlloy button