(Ένα τραγούδι αφιερωμένο στη μνήμη και την ομορφιά της παιδικής μου πατρίδας)
Στης Καρυάς τα μονοπάτια, που ο ήλιος χρυσαφένιος,
το εξωκλήσι στέκει μόνο, φάρος αρχαίος κι αγνός.
Εκεί που ο Προφήτης μιλά, με του ανέμου τη φωνή,
και το νερό της Κρύας Βρύσης, δίνει ζωή στη σιγή.
Ω, Σκόπελε, γη των παιδικών ονείρων,
δαμάσκηνα στις χούφτες μου κρατώ.
Η Καρυά μου, άρωμα στον αέρα,
θυμάρι και μνήμες στον καιρό.
Στων δέντρων τις σκιές μεγάλωσα, με τα πουλιά,
το χώμα γνώριζε τα βήματά μου στη δροσιά.
Κι ο ήχος της βροχής χορός στα φύλλα τα πυκνά,
σαν να μιλούσε η φύση στη δική μου την καρδιά.
Ω, Σκόπελε, γη των παιδικών ονείρων,
δαμάσκηνα στις χούφτες μου κρατώ.
Η Καρυά μου, άρωμα στον αέρα,
θυμάρι και μνήμες στον καιρό.
Στην Καρυά στέκει ακόμα ο χρόνος,
με χρώματα και φως απ’ το παλιό.
Στα μάτια μου η θύμηση ζωντανεύει,
και η καρδιά μου βρίσκει το κρυφό.
Ω, Σκόπελε, πάντα θα σε γυρεύω,
στις ρίζες μου το βλέμμα μου κρατώ.
Η Καρυά μου, τόπος των θαυμάτων,
στον Προφήτη Ηλία προσευχές σκορπώ.
Η.Π
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα.Γράψτε την άποψη σας με κόσμιο τρόπο.Δυστυχώς κάποιοι σε ψηλά γραφεία ενοχλούνται ιδιαιτέρως που δίνουμε σε όλους την δυνατότητα σχολιασμού στα γεγονότα και τις εξελίξεις.
Τις αναρτήσεις και τα σχόλια τα διαβάζουν στα πολιτικά γραφεία.Για αυτό το λόγο χρησιμοποιήστε εύστοχα και έξυπνα,την ελευθερία λόγου που σας παρέχει το παρών μπλογκ,χωρίς ύβρεις και χωρίς χαρακτηρισμούς.
ΥΓ....Παρακαλώ μην γράφετε σχόλια με greeklish,είναι κουραστικό για όσους θέλουν να διαβάσουν το σχόλιο σας και για μένα,γιατί τα πιο πολλά πάνε αυτόματα στα ανεπιθύμητα και πρέπει να τα επαναφέρω.