Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

ΠΑΜΕ. Εργατική Πρωτομαγιά 2012 (video)

Έβριζαν Βενιζέλο & Παπανδρέου σε συγκέντρωση-φιάσκο (βίντεο)


Σε φιάσκο εξελίχθηκε η συγκέντρωση και η ομιλία του Ε.Βενιζέλου στο πάλαι ποτέ προπύργιο του ΠΑΣΟΚ στην Πάτρα. Μερικές εκατοντάδες οπαδοί σε μία συγκέντρωση που σε τίποτα δεν θύμιζε τους "σεισμούς" των προεκλογικών συγκεντρώσεων του ΠΑΣΟΚ σε παλαιότερες εκλογές.
Και μέσα σε αυτή την παρακμιακή ατμόσφαιρα κατά την έξοδο του Ευάγγελου Βενιζέλου απο το κλειστό γυμναστήριο που μίλησε αγανακτισμένος πολίτης τον προπηλάκισε και επιχείρησε να κινηθεί προς το μέρος του αλλά παρενέβη η αστυνομία και ο πολίτης απωθήθηκε.
Προπηλακισμούς όμως είχαμε και στην έξοδο από τους συγκεντρωμένους άνεργους στην οδό Φαβιέρου που παρέμεναν στην περιοχή και εξακολουθούσαν να φωνάζουν "κλέφτες" και συνθήματα όπως "Αλήτες, χήτες ταγματασφαλίτες" "ψωμί, παιδεία, ελευθερία η χούντα δεν τελείωσε το 73".

Ένας νεαρός φώναζε με οργή "Είμαι 30 χρόνων και είμαι άνεργος. Με κατάντησαν άχρηστο".

Νωρίτερα στις 21.05 ολοκληρώθηκε η ομιλία Βενιζέλου στην ΕΑΠ με το μήνυμα ότι η νίκη για το ΠΑΣΟΚ είναι εφικτή. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κάλεσε στο βάθρο όλους τους υποψηφίους βουλευτές, ενώ τελευταίος ανέβηκε ο Γιώργος Παπανδρέου. Άπαντες αποδοκιμάστηκαν!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ-ΠΑΜΕ ΟΡΓΙΟ ΝΟΘΕΙΑΣ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΠΟΕ ΟΤΑ


 Το όργιο νοθείας και παρανομίας συνεχίστηκε και στην εκλογική διαδικασία.
ü Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ επιβεβαιώθηκαν για την στάση τους και την απόφασή τους.

Το όργιο νοθείας και παρανομίας δεν έχει τέλος στο 41ο «Συνέδριο» της ΠΟΕ ΟΤΑ. Η νοθεία των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ δε σταμάτησε με τη διαγραφή των αντιπροσώπων και τον αποκλεισμό σωματείων. Συνεχίστηκε και στην εκλογική διαδικασία.
Λίγο πριν τη λήξη της, στέλεχος ΠΑΣΚΕ πιάστηκε να έχει σφραγισμένους και υπογεγραμμένους φακέλους. Είναι το σύστημα αλυσίδα με το οποίο ελέγχεται τι ψηφίζουν οι σύνεδροι.
Και αυτό το γεγονός επιβεβαιώνει τη θέση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ, ότι πρόκειται για συνέδριο νοθείας και παρανομίας και την απόφαση τους να το καταγγείλουν και να αποχωρήσουν από αυτό.
Παράλληλα τα γεγονότα αναδεικνύουν την επιζήμια για το κίνημα αντίληψη των ΑΣΚ (ΣΥΡΙΖΑ) και ΑΚΙΣ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) ότι με την παραμονή της θα εμπόδιζαν τάχα, τους σχεδιασμούς των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ. Αντιθέτως η παραμονή τους «νομιμοποίησε» τους σχεδιασμούς αυτούς.
Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ δηλώνουν: Καμιά αναμονή, καμιά αυταπάτη.
Το λόγο έχουν τα πρωτοβάθμια σωματεία.
Καλούνται μαζί με επιτροπές αγώνα και συνδικαλιστές να φτιάξουν το δικό τους εργαλείο οργάνωσης της πάλης, να συγκροτήσουν το Πανελλαδικό Συντονιστικό τους.
27-4-2012

Η Ζέττα Μακρή στην Σκόπελο μίλησε σε φίλους της στην παραλία στο ΚΑΦΕ ΚΟΡΑΛΙ

ΑΝΑΧΩΡΗΣΕ ΓΙΑ ΒΟΛΟ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΕΤΤΑ ΜΑΚΡΗ
Η Ζέττα Μακρή είναι κόρη της Δώρας και του Μιχάλη Μακρή, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής Γρεβενών της Νέας Δημοκρατίας.  Έχει δύο παιδιά, τον Μιχάλη και τον Κωνσταντίνο, φοιτητές του Πολυτεχνείου.

Τελείωσε το Ελληνογαλλικό Γυμνάσιο Βόλου και σπούδασε με υποτροφία στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από την οποία αποφοίτησε με άριστα. Μετά την αποφοίτησή της συνέχισε τις σπουδές στο ευρωπαϊκό και κοινοτικό δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Cambridge. Eίναι Δικηγόρος παρ΄  Αρείω Πάγω. Μιλάει αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά.

Στα φοιτητικά της χρόνια υπήρξε ενεργό μέλος της παράταξης ΔΑΠ - ΝΔΦΚ, που πρόσκειται στη Νέα Δημοκρατία. Το 1984 εξελέγη στο νέο, τότε,  θεσμό του Συνοικιακού Συμβουλίου Μεταμορφώσεως και διετέλεσε υπεύθυνη του επιστημονικού τομέα της Νομαρχιακής Επιτροπής της Ν.Δ. Από την αρχή της επαγγελματικής της σταδιοδρομίας ανέπτυξε έντονη συνδικαλιστική δράση και εκλεγόταν συνεχώς, και μάλιστα πρώτη σε ψήφους, σύμβουλος της Διοίκησης του Δικηγορικού Συλλόγου Βόλου. Διετέλεσε Γραμματέας του Δ.Σ.Β. κατά την  τριετία 1996 – 1999.  

Στις εθνικές εκλογές του 2000 και του 2004 εξελέγη Βουλευτής Μαγνησίας. Κατά τη διάρκεια της βουλευτικής της θητείας  διετέλεσε Πρόεδρος της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και  Δικαιοσύνης. Παράλληλα υπήρξε μέλος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης ΟΑΣΕ και  της Εξεταστικής Επιτροπής για Εξοπλιστικά Προγράμματα TORMI I.

Τον Δεκέμβριο του 2009 ορίστηκε από τον Πρόεδρο της Ν.Δ, κ. Αντώνη ΣαμαράΑναπληρώτρια  Γραμματέας Αγροτικού Τομέα της Ν.Δ. Aπό τον Ιανουάριο του 2011 είναι Αναπληρώτρια Γραμματέας  Πολιτικού Σχεδιασμού της Ν.Δ. Συμμετείχε,  στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2010  στο Δήμο Βόλου ως επικεφαλής του Συνδυασμού ΝΕΟΣ ΔΗΜΟΣ, ΝΕΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ και από 1η  Ιανουαρίου 2011 είναι επικεφαλής της μείζονος Μειοψηφίας στο Δήμο Βόλου.

Έχει αναπτύξει έντονη κοινωνική δράση. Είναι μέλος  μεταξύ των άλλων του Συμβουλίου «Προστασίας  Κακοποιημένων & Παραμελημένων Ατόμων», των «Φίλων της Αγάπης», των «Φίλων του Αχιλλοπούλειου Νοσοκομείου Βόλου», του «Σοροπτιμιστικού Ομίλου», του «Ομίλου ΖΟΝΤΑ» και του «Σκοπευτικού Συλλόγου». Στις 5/6/2008 ανακοίνωσε την ίδρυση της Περιβαλλοντικής Οργάνωσης «Η Σιωπή δεν είναι Οικολογική».

Με συνεντεύξεις και εμφανίσεις στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης  έχει στηρίξει τις πολιτικές και κοινωνικές της θέσεις και τις θέσεις του κόμματος της. Πολλά άρθρα της έχουν δημοσιευτεί στον Τύπο της χώρας μας.

Ανοιχτή επιστολή στον Υπουργό Υγείας



ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ
Με αφορμή την κατάργηση της δωρεάν εξέτασης του τεστ Παπανικολάου, που έρχεται σε συνέχεια της πολιτικής των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ για μετατροπή του κοινωνικού αγαθού της υγείας σε εμπόρευμα, η εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ έστειλε την παρακάτω υπογραφή στον Υπουργό Υγείας:
«Η κατρακύλα, η υποβάθμιση, η εμπορευματοποίηση της δημόσιας υγείας και πρόληψης δεν έχει τελειωμό. Καθημερινά διαπιστώνουμε την αφαίρεση εξετάσεων, φαρμάκων και παροχών στον τομέα της υγείας.
            Η πολιτική της κυβέρνησης και των κομμάτων ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ. που μετέτρεψαν την υγεία και άλλα αγαθά σε εμπόρευμα μας έφτασαν σε σημείο όχι απλά εξαθλίωσης αλλά και σημείο κρίσιμο για την επιβίωση μας.
            Το τεστ Παπανικολάου ήταν και είναι μια σωτήρια ανακάλυψη που έσωσε τη ζωή εκατομμυρίων γυναικών. Είναι από τις προληπτικές εξετάσεις που δικαιούται κάθε γυναίκα και πρέπει να γίνεται υποχρεωτικά και δωρεάν με ευθύνη του ίδιου του κράτους αν κάποια γυναίκα παραλείψει να το κάνει. Αντί γι’ αυτό η δολοφονική πολιτική σας, της αφαίρεσης δικαιωμάτων από το λαό και της συσσώρευσης κερδών στα μεγάλα ιατρικά κέντρα και στις πολυεθνικές φαρμάκου δίνουν ένα επιπλέον χτύπημα στις γυναίκες της τάξης μας. Μας στερούν το τεστ Παπανικολάου.
            Σήμερα είναι ο ΕΟΠΥΥ στο Παγκράτι που δεν κάνει το τεστ και αύριο ουσιαστικά θέλετε να καταργήσετε την εξέταση.
            Δεν θα περιμένουμε να μας πεθάνετε.
            Η λογική του να ψάχνουμε πότε και σε ποιο νοσοκομείο θα κλείσουμε ραντεβού, είναι η λογική που προσπαθούν οι καπιταλιστές να μας εμφυσήσουν, μιας και για αυτούς αποτελούμε αναλώσιμο φτηνό υλικό. Σκόπιμα τους οδηγείτε στα ιδιωτικά κέντρα υγείας για να μεγαλώνουν τα κέρδη τους.
            Απαιτούμε:
·        Να συνεχιστεί η εξέταση ΠΑΠ δωρεάν και να μην καταργηθεί.
·        Καμία συμμετοχή στην πληρωμή της εξέτασης από τους ασθενείς.

            Το ΠΑΜΕ καλεί τα συνδικάτα, τις εργαζόμενες γυναίκες, τις αυτοαπασχολούμενες να μην επιτρέψουν να περάσει η κατάργηση του τεστ ΠΑΠ. Τα συνδικάτα να προχωρήσουν σε ενημέρωση και να πάρουν πρωτοβουλίες.
Δικαιούμαστε να έχουμε υγεία, περίθαλψη, πρόληψη, δημόσια, δωρεάν και σύγχρονη.
Δεν κάνουμε καμιά υποχώρηση από τα δικαιώματά μας.
Οι γυναίκες της εργατικής τάξης, τα ταξικά συνδικάτα, οι εργαζόμενοι είμαστε αυτοί που θα συνεχίζουμε να υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στη ζωή τη δική μας και της εργατικής τάξης


ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Δήλωση για την απεργία πείνας από 6/4/2012 Γ. Τσάκαλου και Π. Αργυρού. από Λίλα Ραγκούση α. Δικηγόρος Αθηνών.

 Όποιος έχει σταθεί μπροστά από τα κάγκελα της φυλακής και δεν έχει ντραπεί για την κατάντια της ανθρώπινης ιστορίας είναι ή δεσμοφύλακας ή τυφλός. Μπροστά σ' αυτά τα κάγκελα στέκομαι κι εγώ τώρα και παρακολουθώ τον αγώνα αυτών των Ανθρώπων που ρίχνουν ίσως την πιο ηχηρή γροθιά στην έννομη πολιτεία μας. Η έννομη - καθεστηκυια τάξη που προωθεί τις σύγχρονες σωφρονιστικές μεθόδους με εκδικητικό, σκληρό και απάνθρωπο τρόπο απέναντι σε αυτούς που τόλμησαν, κόντρα στην εποχή μας, να έχουν άποψη, ιδεολογία, συνείδηση και κυρίως να παλέψουν γι'
αυτά.
  Ίσως κάποιοι να βιαστούν να μιλήσουν για «έσχατη λύση» αλλά έσχατοι είναι εκείνοι. Σε μια ταξική πάλη οι κοινωνικές συμβάσεις μας είναι φτωχές και σε λόγια και σε έλλογα μέσα να κατανοήσουν τις πράξεις αυτών που απλά αποκαλούμε «τρομοκράτες». Εγώ μιλώ για Αγωνιστές, μιλώ γι' αυτούς τους Ανθρώπους που μετά από αλλεπάλληλες προσπάθειες με όλα τα ένδικα μέσα που τους τάζουμε και που προσφέρει η «δημοκρατία» μας για να σταματήσουν οι αδικαιολόγητες και συνεχείς μεταγωγές τους και ο,τι συνεπάγεται αυτών σε κάθε νέο κολαστήριο, αποφάσισαν να μας διδάξουν ακόμα ένα μάθημα, αυτό της Αξιοπρέπειας. Μικροί εμείς μπροστά στο θάρρος και στο μεγαλείο της ψυχής και του σώματός τους, παρακολουθούμε και στηρίζουμε αυτούς τους Ανθρώπους που θέτουν ακόμα και την ίδια τους τη ζωή, το υπέρμετρο και κυρίαρχο αγαθό, σε μια συλλογική προσπάθεια, μια αλληλεγγύη που διατυπώνεται μέσα από τα λόγια του Χ. Τσάκαλου : « Όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον, τότε είμαστε ήδη νεκροί. Αρνούμαι λοιπόν να βάλω την ζωή σε παρένθεση. Εδώ μέσα στη φυλακή, στη χώρα των σκιών παραμένω στα μαχαίρια με το υπάρχον, τις στολές και τους υποτακτικούς του. Σ' αυτήν την μάχη αν δεν ρισκάρεις τη ζωή σου, τότε δεν είσαι ικανός να ζήσεις με πάθος.
Στη σημερινή μαζική κοινωνία του κράτους ούτε ρίσκο υπάρχει, ούτε πάθος. Υπάρχει μόνο φόβος και ρουτίνα. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι φοβισμένοι και μόνοι. Αλλά ζωντανοί ποτέ>».
  «Νεκροί» λοιπόν όλοι μας, «νεκρή» και η δικαιοσύνη που ως σύγχρονος Πόντιος Πιλάτος, εκμηδενίζει τις προσπάθειες αυτών που ζητούν τα θεμελιώδη δικαιώματά τους και μας αφήνει όλους μας κατηγορούμενους στον χειρότερο δικαστή, τη συνείδηση μας.
  Οι μέρες που διανύουμε σαν κοινωνία μας αναγκάζουν όλους να έρθουμε αντιμέτωπους με ίσως μια από τις μεγαλύτερες οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές αλλά και ηθικές κρίσεις. Οι Αγωνιστές αυτοί δηλώνουν πως « Βαδίζουμε σταθερά με βήμα και ρυθμό υπό τον ήχο των χτύπων της καρδιάς μας. Όλος ο σχηματισμός σαν ένα σώμα, μια ψυχή... Αυτή είναι για εμάς η Επανάσταση». Δεν θα μπορούσε και δεν θα έπρεπε να είναι αλλιώς. Η καθημερινότητα τους αποτελείται από μια συνεχή προσπάθεια των θεσμών και των Εξουσιών της «δημοκρατίας» μας να γονατίσουν και να φιμώσουν αυτές τις φωνές που ξεχωρίζουν και παλεύουν. Σύγχρονη δικτατορία η δημοκρατία μας με κυρίαρχο όπλο το φόβο αλλά και εδώ τους το χαλάμε :
 «Στον κόσμο των νεκρών αντικειμένων, των τηλεοπτικών οθονών, των διαφημιστικών μηνυμάτων, των γκλομπ των αστυνομικών, των φυλακών, αυτό προσπαθεί να χτυπήσει η εξουσία, την απόφαση κάποιων ανθρώπων να μην γονατίσουν στον ειδωλολατρικό της κόσμο» .
 
  Το κατεστημένο έχει ανάγκη από εχθρούς και όταν δεν τους βρίσκει τους κατασκευάζει. Φόβος. Φόβος. Φόβος. Πώς θα αποδείξει η έννομη τάξη την αναγκαιότητα και την εξαιρετικά αποτελεσματική δουλειά της? Η ψυχική και σωματική εξαθλίωση μέσω της «ειδικής μεταχείρισης» αυτών των Αγωνιστών είναι το τρανταχτό παράδειγμα αυτής της πλάνης που λέγεται δικαιοσύνη. Από την πρώτη στιγμή της κράτησης τους, οι Αγωνιστές της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, χαίρουν των «προνομίων» των πειθαρχικών, των μεταγωγών, των αβάσιμων σωματικών ελέγχων, καταστρατηγώντας κάθε λογική και νόμο με μοναδικό σκοπό την «εξόντωσή» τους. Οι δηλώσεις των Αγωνιστών σε πείσμα τους: «Παραμένουμε ζωντανοί και ανυπότακτοι χωρίς να γονατίζουμε» και εκείνοι εξαντλώντας τα φασιστικά ιδεώδη τους νομίζουν πως φιμώνουν αυτές τις Φωνές. Αλλά οι Ιδέες, τα Ιδανικά, οι Ιδεολογίες είναι κάτι ανώτερα όλων μας και δεν φυλακίζονται.
  Το τέρας ψυχορραγεί και κάνει σπασμωδικές κινήσεις. δεν φιμώνονται έτσι Άνθρωποι που έχοντας ξεπεράσει και αποτινάξει από πάνω τους τα δεσμά και τα πρέπει των κοινωνικών συμβάσεων δηλώνουν ως «Ελεύθεροι
Φυλακισμένοι» τολμώντας έναν παραλληλισμό με τον μέγα Σολωμό και το
ποίημα του «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» : «Η Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς είναι μια πρόκληση να σκεφτούμε, να μιλήσουμε, να εκφράσουμε τις επιθυμίες μας, να υπάρξουμε ως ελεύθερα και αυτόνομα άτομα και όχι ως σκιές μιας θλιβερής απομίμησης του εαυτού μας, αιχμαλωτισμένη στις συμβάσεις και τους καταναγκασμούς της εξουσίας.»
  (πηγη: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1395247 )

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΑΠ.ΠΑΠΑΤΟΛΙΑ ΣΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ


Απόστολος Παπατόλιας
Συνταγματολόγος-Γενικός Γραμματέας Ένωσης Περιφερειών Ελλάδος (ΕΝ.Π.Ε.)

27/4/2012

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΑΠ.ΠΑΠΑΤΟΛΙΑ
ΣΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

«Στηρίζουμε ΠΑΣΟΚ. Δεν επιβραβεύουμε την πολιτική ανηθικότητα»

Γεννήθηκα και μεγάλωσα σ’ αυτόν εδώ τον τόπο από γονείς βιοπαλαιστές που μου δίδαξαν ότι τίποτα δεν προσφέρεται έτοιμο, αλλά ότι πρέπει να αγωνίζεσαι διαρκώς για ένα καλύτερο αύριο. Ζυμώθηκα από νωρίς με τις ιδέες της Κεντροαριστεράς και του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Στην επιστημονική και πολιτική μου διαδρομή, πάσχισα να σταθώ πιστός στις αξίες της εντιμότητας, της αγωνιστικότητας και της διαφάνειας. Δεν διανοήθηκα ποτέ να πω ψέματα για την καταγωγή μου ή να πλαστογραφήσω τις ρίζες μου για να προωθήσω την πολιτική καριέρα μου. Δεν χρειάστηκε ποτέ να προσποιηθώ ότι είμαι κάποιος άλλος, εξαπατώντας τους πολίτες. Ήμουν απλά ο εαυτός μου.
Όταν το 2006 οι πολίτες της Μαγνησίας με εξέλεξαν ως τον πιο νέο Νομάρχη της χώρας, δούλεψα σκληρά για να μην διαψεύσω τις προσδοκίες τους. Εργάστηκα για μια Νομαρχία που αγωνίζεται, με συνεχείς πρωτοβουλίες και αναπτυξιακό όραμα για το μέλλον. Δεν συμβιβάστηκα ποτέ με τα κάθε λογής πολιτικά και οικονομικά κατεστημένα. Αυτή την πορεία της μαχητικής, ασυμβίβαστης και προγραμματικά ισχυρής Νομαρχίας, καταθέτω ως πολιτικό βιογραφικό μου.
Επί 4 χρόνια στη Νομαρχία έκανα πράξη την ανανέωση, δίνοντας σε νέους ανθρώπους την ευκαιρία να αποδείξουν τι αξίζουν στο «καμίνι» της διοίκησης.  Δεν σας κρύβω ότι είναι σήμερα μεγάλη η χαρά και η ικανοποίησή μου, όταν διαπιστώνω πως πολλά από τα στελέχη, χωρίς διοικητική πείρα τότε, με τα οποία δούλεψα στη Νομαρχία, είναι σήμερα πολιτικές προσωπικότητες, που αποτελούν μάλιστα τα «βαριά χαρτιά» των ψηφοδελτίων στις τοπικές και εθνικές εκλογές. Έτσι ασκείται στην πράξη ορθολογική και στοχευμένη στελεχική πολιτική για το μέλλον. Πολλές από τις πρωτοβουλίες της Νομαρχίας έχουν αφήσει τη σφραγίδα τους στην αναπτυξιακή πορεία του τόπου μας. Η θεαματική αναβάθμιση του Αεροδρομίου της Νέας Αγχιάλου, το νερό στην Κάρλα, τα περιβαλλοντικά φίλτρα στην ΑΓΕΤ, η μεγαλύτερη χρηματοδότηση στην ιστορία του νομού για αντιπλημμυρικά έργα, η μεγαλύτερη απορροφητικότητα σε επίπεδο Νομαρχιών στο ΠΕΠ Θεσσαλίας, το Γραφείο του Καταναλωτή, η δωρεάν νομική στήριξη στα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, η προώθηση των τοπικών προϊόντων, η Ευρυζωνικότητα και το ελεύθερο Internet, ανήκουν πλέον στην κληρονομιά του Νομού, πιστοποιώντας ότι η Νομαρχία στάθηκε έμπρακτα στο πλευρό των πολιτών, των παραγωγών και της νέας γενιάς, με πρωτοποριακές ιδέες και αγωνιστικό ήθος.
Μετά από την οριακή απώλεια των περιφερειακών εκλογών και επί δύο περίπου χρόνια, αγωνιζόμουν με όλες μου τις δυνάμεις για τη δημοκρατική παράταξη σε κάθε γωνιά της Μαγνησίας. Αγωνιζόμουν ακόμη και σε βάρος της οικογενειακής και επαγγελματικής μου ζωής και παρά τις λιγοστές οικονομικές δυνατότητες που, απ’ ό,τι όλοι γνωρίζετε, διαθέτω. Έδινα τη μάχη, έχοντας καθημερινή επαφή με τους πολίτες, με συνεχείς παρεμβάσεις για όλα τα αναπτυξιακά και κοινωνικά θέματα του τόπου και σειρά πολιτικών πρωτοβουλιών, που είχαν πάντοτε το πολιτικό στίγμα της Κεντροαριστεράς. Επιδίωξή μου και με δεκάδες εμφανίσεων στα ΜΜΕ της περιοχής ήταν να σπάσει ο φαύλος κύκλος της πολιτικής εσωστρέφειας και των φοβικών συνδρόμων στο ΠΑΣΟΚ και να διαχυθεί ξανά η ελπίδα ότι η κρίση μπορεί να ξεπεραστεί με όρους δικαιοσύνης και ανάπτυξης. Πάσχιζα να στείλω παντού το μήνυμα της γενναίας αυτοκριτικής για το παρελθόν, αλλά και της προγραμματικής επάρκειας για το μέλλον.
Δεν ένοιωσα ποτέ τον παραμικρό δισταγμό ή φόβο να δώσω το «παρών» ή να σταθώ δίπλα στους πολίτες, εκεί όπου εκφράζουν αυθεντικά την απόγνωση και την αγωνία τους: στους δρόμους, στις γειτονιές, στις παρέες, στους χώρους εργασίας τους. Όταν κάποιοι τρόμαζαν να τους κοιτάξουν κατάματα και αναζητούσαν καταφύγιο στα «πολιορκούμενα» πολιτικά γραφεία τους, ήμουν εκεί για να τους δείξω ότι η προοδευτική παράταξη δεν πρέπει να κρύβεται στις δυσκολίες, αλλά να συνομιλεί θαρραλέα με την κοινωνία.
Μέσα σε δύο περίπου χρόνια έκανα περίπου 70 συγκεντρώσεις με ομάδες απλών πολιτών σε κάθε γωνιά του Νομού για να κρατηθεί όρθια η παράταξη και να ανακτηθεί η πολιτική μας αυτοπεποίθηση. Αυτή είναι και η πολιτική μου παρακαταθήκη και συνεισφορά στον προοδευτικό χώρο για τις εκλογές της 6ης Μαΐου.
Ο αποκλεισμός μου από το ψηφοδέλτιο ήταν άδικος, μεθοδευμένος και πολιτικά ανήθικος. Όσοι έχουν βιώσει έστω και για μια φορά στη ζωή τους μια κραυγαλέα αδικία σε βάρος τους, μπορούν να με καταλάβουν. Οι απλοί πολίτες δεν ανέχονται τις βρώμικες μεθοδεύσεις, τα «χτυπήματα κάτω από τη μέση» και τις σκοτεινές ίντριγκες που έχουν σκοπό να βλάψουν όσους πορεύονται ανοιχτά, καθαρά και έντιμα. Εύχομαι και ελπίζω, αυτή την ανηθικότητα να μην την πληρώσει ακριβά η παράταξή μας στη Μαγνησία σ’ αυτή την εκλογική αναμέτρηση…
Ο αποκλεισμός μου από το ψηφοδέλτιο εξυπηρετούσε μία και μοναδική σκοπιμότητα: την εκλογική διάσωση του Κώστα Καρτάλη στη Μαγνησία. Η Επιτροπή προχώρησε σε έναν φωτογραφικό αποκλεισμό, επινοώντας ένα και μοναδικό «ασυμβίβαστο» σε ολόκληρη τη χώρα, υποκύπτοντας έτσι στους πολιτικούς εκβιασμούς, τις αφόρητες πιέσεις και τελικά το “veto” του κ. Καρτάλη, όπως επιβεβαιώνεται και από όλα τα ρεπορτάζ του ηλεκτρονικού και έντυπου αθηναϊκού Τύπου. Ο εν λόγω υποψήφιος, προκειμένου να σώσει τον εαυτό του, δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα. Δεν δίστασε να λειτουργήσει σε βάρος της προοδευτικής παράταξης, υποσκάπτοντας τη νικηφόρα προοπτική του ΠΑΣΟΚ στη Μαγνησία.
Όλα όσα αναφέρω, πιστοποιούνται και από τις προχθεσινές δηλώσεις του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Ο κ. Βενιζέλος δήλωσε ότι «δεν ασχολήθηκε προσωπικά με το θέμα» και μετέφερε πλήρως το βάρος της απόφασης του αποκλεισμού μου στην Επιτροπή. Αυτό και μόνο βεβαιώνει την πρόθεσή του να δώσει το μήνυμα ότι δεν είχε καμία προσωπική εμπλοκή στη μεθόδευση του φωτογραφικού «ασυμβιβάστου», ενός και μοναδικού σε ολόκληρη τη χώρα. Τον πιστεύω. Γιατί πιστεύω και στην ειλικρινή πολιτική του βούληση να απαλλάξει το ΠΑΣΟΚ από τις αρρωστημένες νοοτροπίες του παρελθόντος.
Από κει και πέρα, σε σχέση με τα μελλοντικά σχέδια του ΠΑΣΟΚ για το πρόσωπό μου, θέλω να εκφράσω μια αταλάντευτη θέση αρχής: στις σύγχρονες δημοκρατίες, κανείς δεν μπορεί να αποφασίζει για κανέναν, χωρίς αυτόν. Κανείς δεν μπορεί να αποφασίζει για λογαριασμό κάποιου εις βάρος του ή εν αγνοία του. Κανείς δεν μπορεί να υπαγορεύει στον άλλο τη βούλησή του, αγνοώντας την προσωπική του διαδρομή ή τσαλαπατώντας την αξιοπρέπειά του. Πρόκειται για ένα στοιχειώδη όρο της πολιτικής αυτονομίας και για μια συστατική συνθήκη της δημοκρατικής λειτουργίας των κομμάτων, ως φορέων έκφρασης της κοινωνίας και όχι ως κλειστών ολιγαρχικών «κλαμπ» διανομής αξιωμάτων και θέσεων.
Εκτός, όμως, από το μείζον ζήτημα της επαναθεμελίωσης της συλλογικής και δημοκρατικής λειτουργίας των κομμάτων, αξίζει όλοι να αναρωτηθούμε: άραγε είναι αυτοί οι οιωνοί που μας κάνουν βάσιμα να ελπίζουμε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι όντως έτοιμο να ανταποκριθεί στο πάνδημο κοινωνικό αίτημα για ριζική αλλαγή του πολιτικού συστήματος;
Σε μια περίοδο που η κοινωνία δοκιμάζεται σκληρά και το πολιτικό σύστημα καταρρέει, έχουμε ένα και μόνο χρέος. Να εμπνεύσουμε την ελπίδα και να πείσουμε τους πολίτες ότι θα υπερβούμε την εθνική μας κρίση, όχι με τους ασφυκτικούς και άδικους όρους των δανειστών μας, αλλά μέσα από ένα Προοδευτικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης, που θα κατανέμει δίκαια τα βάρη στην κοινωνία, θα αξιοποιεί τις τεράστιες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας, θα συμβάλλει στην εξυγίανση της δημόσιας ζωής και θα βάζει φρένο στα παρασιτικά μεγαλοσυμφέροντα που κηδεμονεύουν τον τόπο.
Στο πλαίσιο αυτών των αδιαπραγμάτευτων αρχών, καλώ όλους τους πολίτες της Μαγνησίας, όλους τους πολίτες της Θεσσαλίας, να στηρίξουν την προοπτική της Προοδευτικής Διακυβέρνησης της χώρας που εκφράζει σήμερα το ΠΑΣΟΚ. Τους καλώ να εμπιστευθούν στις εκλογές της 6ης Μαΐου το Βαγγέλη Βενιζέλο, με την ελπίδα ότι ο Πρόεδρος θα κάνει πράξη όσα επαγγέλλεται και ότι θα καταφέρει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες ενός ολόκληρου Έθνους.
Σε ό,τι με αφορά, παραμένω στρατευμένος στην υπόθεση της μεγάλης ενιαίας Κεντροαριστεράς, που θα λειτουργεί ως φορέας προοδευτικών μεταρρυθμίσεων και καινοτόμων λύσεων για την ανασύνταξη της πατρίδας. Μιας Κεντροαριστεράς που θα συνδυάζει το ρεαλισμό και την κυβερνητική προοπτική με την ενεργητική υπέρβαση των πιο βάρβαρων όρων του Μνημονίου. Που θα καθοδηγεί την κοινωνία, διατυπώνοντας μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και θα στηρίζεται σε ένα νέο πλειοψηφικό κοινωνικο-πολιτικό συνασπισμό δυνάμεων, διασφαλίζοντας την έξοδο από το τούνελ με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης και εθνικής αξιοπρέπειας. Που θα βασίζεται σε ένα νέο «κοινωνικό συμβόλαιο», το οποίο θα υπερβαίνει αυτό της Μεταπολίτευσης και θα ανατρέπει τις παλαιές ισορροπίες της αδράνειας και της αντι-μεταρρύθμισης. Η ανασύνθεση της όλης Κεντροαριστεράς δείχνει το μόνο δυνατό «οδικό χάρτη» για τη διαμόρφωση της νέας μεταπολιτευτικής μας ταυτότητας και την αντιμετώπιση της σημερινής πολλαπλής κρίσης διακυβέρνησης. Σ’ αυτό τον αγώνα στρατεύομαι με όλες τις δυνάμεις μου.
Επιτρέψτε μου να πω και δυο λόγια για το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ στο Νομό. Απαρτίζεται από νέους, άξιους και ικανούς ανθρώπους. Με όλους -  σχεδόν όλους -  μας συνδέουν σχέσεις προσωπικής φιλίας και εκτίμησης. Έχουμε συνεργαστεί στη Νομαρχία, στις περιφερειακές εκλογές, στα αγροτικά θέματα, στα ζητήματα της νησιωτικής ή της κοινωνικής πολιτικής. Ζητώ από τους πολίτες της Μαγνησίας να στηρίξουν αυτό το ψηφοδέλτιο. Παράλληλα, τους ζητώ να μην επιβραβεύσουν με την εκλογική τους στάση την πολιτική χυδαιότητα και ανηθικότητα. Τους καλώ να αναλογιστούν, πριν ψηφίσουν, πόσο κακό προκάλεσαν ορισμένοι στην παράταξη και τον τόπο, μόνο και μόνο για να διασώσουν τον εαυτό τους. Τους καλώ να πουν ένα μεγάλο ναι στην πολιτική εντιμότητα και ένα μεγάλο όχι στις κατευθυνόμενες πολιτικές καριέρες.
Τέλος, θέλω να πω δημόσια ένα μεγάλο «ευχαριστώ» σε όλους εκείνους τους πολίτες που στέκονται στο πλευρό μου όλα αυτά τα χρόνια, με τιμούν με την εμπιστοσύνη τους και έχουν εκφράσει τη συμπαράστασή τους σ’ αυτές τις δύσκολες προσωπικές στιγμές. Θέλω να τους διαβεβαιώσω ότι δεν πρόκειται να τους προδώσω ποτέ. Το ελάχιστο αίσθημα ευθύνης απέναντί τους μου δείχνει το δρόμο για το μέλλον. Παραμένω πιο ενεργός από ποτέ στην πολιτική. Δεν πρόκειται «να το βάλω κάτω». Δεν πρόκειται ούτε να «σκύψω το κεφάλι» ούτε να απογοητευθώ ούτε να κάνω το χατίρι των συμφερόντων και του κατεστημένου. Πειθαρχώ και λογοδοτώ μόνο στην κοινωνία και τους πολίτες της και πουθενά αλλού…

Σας ευχαριστώ.

Στοιχεία σοκ για την ελαστική εργασία στην Ελλάδα

http://news247.gr/eidiseis/oikonomia/ergasia/article1360820.ece/BINARY/w460/ergasia.jpgΟι μισές από τις νέες προσλήψεις, σύμφωνα με τα στοιχεία τριμήνου του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας, γίνονται πλέον με ελαστικές μορφές εργασίας.
Το ποσοστό των συμβάσεων μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης στις νέες προσλήψεις, αντιστοιχεί πια στο 50,1% του συνόλου των συμβάσεων.
Για να καταλάβουμε τη διαφορά, ενώ το 2009 οι συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης αντιπροσώπευαν το 79% των νέων συμβάσεων, το 2011 αντιπροσώπευαν το 58,92% και το α’ τρίμηνο του έτους 2012 το 49,9%.
Παράλληλα, η αναλογία των συμβάσεων μερικής απασχόλησης στο σύνολο των νέων συμβάσεων αυξήθηκε από 16,7% το 2009 σε 30,65% για το έτος 2011 και σε 38,1% για το α’ τρίμηνο του 2012.
Οι συμβάσεις εκ περιτροπής εργασίας αντιπροσώπευαν το 4,3% του συνόλου των νέων συμβάσεων το 2009, το 8,95% των νέων συμβάσεων εργασίας κατά το έτος 2011 και το 12% για το α’ τρίμηνο του 2012.
Επίσης, οι συμβάσεις πλήρους απασχόλησης που μετατράπηκαν σε εκ περιτροπής, με μονομερή απόφαση του εργοδότη ήταν αυξημένες κατά 156,62% σε σχέση με τις αντίστοιχες του 2011.
Ακόμη, το α’ τρίμηνο του 2012 προχώρησαν στη σύναψη νέων συμβάσεων οποιασδήποτε μορφής 11,04% λιγότερες επιχειρήσεις σε σχέση με το 2011.
Σύμφωνα με τον Ειδικό Γραμματέα του ΣΕΠΕ, Μιχάλη Χάλαρη, το γεγονός ότι οι ελαστικές μορφές εργασίας διαδραματίζουν πλέον πρωταγωνιστικό ρόλο στις συμβάσεις εργασίας “αντικατοπτρίζει την αστάθεια της αγοράς και την έως τώρα αδυναμία της να φιλτράρει τις δυνατότητες και να κάνει χρήση αυτών με βάση τις πραγματικές ανάγκες και όχι το εφήμερο κέρδος”.
Εμφανής είναι και η αύξηση κατά την ίδια χρονική περίοδο των ατομικών συμβάσεων εργασίας με μειώσεις έως και κατά 22%, κατά μέσο όρο, σε σχέση με την κλαδική σύμβαση, καθώς και η σύναψη επιχειρησιακών με ανάλογες μειώσεις.
Από την 1η Ιανουαρίου έως τις 31 Μαρτίου, 171 επιχειρήσεις που απασχολούν 4.533 εργαζομένους, προχώρησαν στη σύναψη επιχειρησιακών συμβάσεων με μειώσεις από 13,3% έως 31,36%.
Οι μεγαλύτερες μειώσεις εμφανίζονται στις περιοχές του Βορείου Αιγαίου, 35%, της Ηπείρου, 31,36%, της Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας, 22% και 26,36%, αντίστοιχα.
Ο νόμος που έλυσε τα χέρια στους εργοδότες
Οι επιχειρησιακές συμβάσεις υπερδιπλασιάστηκαν μετά τη ψήφιση του νέου νόμου τον περασμένο Φεβρουάριο και είναι χαρακτηριστικό ότι τον Ιανουάριο είχαν συναφθεί 52 επιχειρησιακές συμβάσεις οι 8 με επιχειρησιακό σωματείο και οι 44 με ενώσεις προσώπων, ενώ υπήρξε και μία διαιτητική απόφαση.
Στη σύναψη ατομικών συμβάσεων προχώρησαν την ίδια χρονική περίοδο 7.825 επιχειρήσεις που απασχολούν 33.133 εργαζόμενους με μειώσεις από 17,50% έως 26,65%. Οι μεγαλύτερες μειώσεις εμφανίζονται στη Δυτική Ελλάδα, 30%, στη Θεσσαλία, 27,62%, και στη Δυτική Μακεδονία, 25,65%.
Σε σταθερά υψηλά επίπεδα, παραμένουν και τα ποσοστά ανασφάλιστης εργασίας, σύμφωνα με τα αποτελέσματα των κοινών ελέγχων του ΣΕΠΕ και της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων του ΙΚΑ (ΕΥΠΕΑ).
Ελέγχθηκαν συνολικά 17.583 επιχειρήσεις και εντοπίσθηκαν 6.166 ανασφάλιστοι εργαζόμενοι.
Παράλληλα επιβλήθηκαν πρόστιμα της τάξης των 3.289.500 ευρώ, στα οποία δεν περιλαμβάνονται πρόστιμα για άλλες παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας.
Τα περισσότερα κρούσματα ανασφάλιστης εργασίας εντοπίζονται στον κατασκευαστικό κλάδο και στον επισιτισμό, στα βιοτεχνικά πάρκα και τις βιομηχανικές ζώνες, στα κομμωτήρια, στα πρατήρια βενζίνης, στα συνεργεία αυτοκινήτων, στις μεταφορικές επιχειρήσεις, στο λιανικό εμπόριο, στην καθαριότητα, στον τουρισμό, στις εταιρείες security και στις επιχειρήσεις φασόν.
Τα ποσοστά “μαύρης εργασίας” είναι υψηλότερα στους αλλοδαπούς.
Ανασφάλιστοι είναι το 45,9% των αλλοδαπών και το 30,8% των Ελλήνων.
Στα θέματα υγείας και ασφάλειας, κατά το α’ τρίμηνο του 2012 οι περιφερειακές Υπηρεσίες Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία σ’ όλη τη χώρα πραγματοποίησαν 6.498 ελέγχους και επέβαλαν 594 κυρώσεις, οι οποίες χωρίζονται σε 185 μηνύσεις, 239 πρόστιμα συνολικού ύψους 904.674 ευρώ και 170 διακοπές εργασιών.
Στην ίδια περίοδο, διερευνήθηκαν οι αιτίες 1.097 εργατικών ατυχημάτων τα οποία αναγγέλθηκαν στο ΣΕΠΕ, εκ των οποίων τα 13 ήταν θανατηφόρα.
Συγκριτικά, για το 2012, σε σχέση με την ίδια χρονική περίοδο του 2011 προκύπτει μείωση 10% των εργατικών ατυχημάτων και 23,50% των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων.

Όλοι την Κυριακή η Γλωσσώτες συμπατριώτες μας στις 10:30 π.μ. στην κεντρική πλατεία Γλώσσας (Κοίμησης της Θεοτόκου) με ομιλητή τον υποψήφιο βουλευτή του Κ.Κ.Ε. νομού Μαγνησίας Γιώργο Αναγνώστου



ΕΕ κλυδωνίζεται στη δίνη της κρίσης, ο καπιταλιστικός κόσμος γενικότερα αγκομαχάει να ξεφύγει από τη μέγκενη της κρίσης και τις αντιφάσεις του και μπροστά στο φάσμα μιας νέας κρίσης γίνεται όλο και πιο επιθετικός, όλο και πιο αντιδραστικός και ταυτόχρονα πιο ανήσυχα τα επιτελεία του για το ενδεχόμενο λαϊκών εξεγέρσεων. Αυτό το συμπέρασμα αναδείχνεται ακόμα και από τις αναλύσεις σοβαρών αστών ερευνητών και αναλυτών.
Η εναλλακτική λύση, ο άλλος δρόμος ανάπτυξης, η σοσιαλιστική προοπτική είναι όσο ποτέ άλλοτε αναγκαία και αντικειμενικά ώριμη. Ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης δεν μπορεί να δώσει τίποτα πια το θετικό για τους λαούς, παρά μόνο πείνα, ανεργία, φτώχεια, δυστυχία, μπόλικη καταστολή και πολέμους.
Είναι λογικό μέσα σε αυτές τις συνθήκες και με δεδομένο το σημερινό συσχετισμό δύναμης και την ιδεολογική κυριαρχία της αστικής τάξης να μην είναι άμεσα ορατή αυτή η προοπτική σε πλατιές εργατικές και λαϊκές μάζες. Ταυτόχρονα, είναι μεγάλη η πίεση για αλλαγές, καθώς μεγαλώνει η ανασφάλειά τους για το μέλλον και δεν μπορούν να ζήσουν όπως πριν.
Στις συνθήκες της Ελλάδας η κατάσταση στη συγκεκριμένη συγκυρία γίνεται ακόμα πιο σύνθετη γιατί το κλασικό δικομματικό σύστημα της άρχουσας τάξης βρίσκεται σε αποδιοργάνωση, πράγμα που απελευθερώνει μεγάλο τμήμα του λαού που ήταν στην επιρροή του.
Κατά βάση αυτές οι λαϊκές δυνάμεις έχουν διαπαιδαγωγηθεί με τη λογική του μονόδρομου της ΕΕ και της απόρριψης άλλης εναλλακτικής λύσης ή στην καλύτερη περίπτωση της αποδοχής της ως μιας μακρινής προοπτικής. Εχουν επίσης διαπαιδαγωγηθεί με τη λογική του μικρότερου κάθε φορά κακού.
Αυτές οι απόψεις είναι σήμερα ένα σοβαρότατο εμπόδιο στη φάση αυτή να δουν, να συνειδητοποιήσουν και να αποδεχθούν ότι δεν μπορούν πλέον να ελπίζουν στη βελτίωση της ζωής τους στις συνθήκες του καπιταλισμού και της ΕΕ. Ενα τμήμα που διαθέτει ορισμένη πείρα ταξικών αγώνων κάνει πιο εύκολα το βήμα του απεγκλωβισμού από όλο αυτό το πλέγμα των δεσμεύσεων.
Γενικά το μεγαλύτερο βρίσκεται σε φάση αναζήτησης. Πρόκειται καταρχήν για θετική εξέλιξη.
Είναι ταυτόχρονα ευάλωτο στη λογική που έχει ιδεολογικά διαμορφωθεί, του μονόδρομου, του μικρότερου κακού, της αναζήτησης λύσεων μέσα στα όρια αυτά, στα όρια του συστήματος.
Είναι ακριβώς εκείνο το τμήμα με το οποίο παίζουν οι λεγόμενες αντιμνημονιακές δυνάμεις με ηγεμονική δύναμη το ΣΥΡΙΖΑ.
Το σύστημα, η άρχουσα τάξη, η ΕΕ, έχει κάθε λόγο να εγκλωβίσει αυτά τα τμήματα σε σχήματα λίγο - πολύ προσωρινά ή ελεγχόμενα, φτάνει να μην περάσουν απέναντι, στο ΚΚΕ, σε γραμμή ταξικής πάλης, έως ότου αναδιοργανώσει τον πολιτικό της μηχανισμό στο βαθμό και όταν μπορέσει. Δε διστάζει να ενισχυθούν ακόμα και δυνάμεις σαν τη «Χρυσή Αυγή».
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες η άρχουσα τάξη είναι φυσικό να συγκεντρώνει τα κύρια πυρά της ακόμα πιο συντονισμένα και πιο επιθετικά στο ΚΚΕ και στην πολιτική του. Ζούμε πολύ καθαρά αυτή την περίοδο την πιο συντονισμένη και οργανωμένη επίθεση των τελευταίων χρόνων μετά την κρίση '90 - '91.
Η κατηγορηματική άρνηση του Κόμματος να συμπλεύσει σε ενιαίο συνασπισμό με τις αντιμνημονιακές δυνάμεις συγκεντρώνει την κύρια προσοχή και αποτελεί αιχμή της επίθεσης.
Σε αυτή την επίθεση οικοδομεί ταυτόχρονα και δεσμούς συμμαχίας με τις λεγόμενες αντιμνημονιακές δυνάμεις.
Από τη μια μεριά τα επιτελεία της αστικής τάξης παρουσιάζουν το ΚΚΕ και την πολιτική του ως επικίνδυνη, ανεφάρμοστη, καταστροφική (κλείνει επιχειρήσεις, κ.λπ.) και από την άλλη μεριά ως ένα Κόμμα απομονωμένο που αρνείται τις συμμαχίες.
Σε αυτή την κατεύθυνση της επίθεσης υπάρχει κοινό συμφέρον.
Αυτή τη συγκυρία αξιοποιεί ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ για να ικανοποιήσει μια από τις κρυφές του επιθυμίες. Να πάρει τη ρεβάνς του 1968 και να ξεπεράσει το κόμπλεξ των αλλεπάλληλων ηττών και απογοητεύσεων. Πιστεύει ότι με αυτό τον τρόπο θα γίνει πιο αξιόπιστος συνομιλητής της σοσιαλδημοκρατίας ή του παράγοντα αναγέννησής της.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες μερικοί καλοπροαίρετοι άνθρωποι που εκτιμούν το Κόμμα, άλλοι που προσεγγίζουν το Κόμμα, δεν μπορούν να δουν σε βάθος τις εξελίξεις και δυσκολεύονται να δουν την ουσία της πολιτικής και τις θέσεις του Κόμματος.
Θα προτιμούσαν, για να είμαστε ακριβείς, να έμπαινε το Κόμμα σε αυτή τη συζήτηση με τις αντιμνημονιακές και τις λεγόμενες αριστερές δυνάμεις με το επιχείρημα ότι θα δημιουργούνταν κλίμα αισιοδοξίας, ανάτασης και δυνατότητα να αποσπάσουν μια πλειοψηφία που θα μπορούσε αυτή να πάρει ορισμένα μέτρα ανακούφισης του λαού.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη πλάνη από μια τέτοια άποψη και στάση.
Ας δεχθούμε καταρχήν ως ορθή την άποψη αυτή. Από πού προκύπτει ότι θα είχαμε ενθουσιασμό και ανάταση; Το αντίθετο ακριβώς θα συνέβαινε. Το πιο πρωτοπόρο και μαχητικό τμήμα του Κόμματος και του εργατικού κινήματος με καμιά είδους πειθαρχία δε θα δεχόταν μια τέτοια στάση. Θα θεωρούσε αυτή την επιλογή προδοσία και με το δίκιο του. Θα ήταν πράξη αυτοκτονίας για το Κόμμα και δώρο ανέλπιστο για τον αντίπαλο.
Θα ήταν πράξη προδοσίας γιατί θα αποκηρύχναμε στην ουσία ό,τι μέχρι τώρα κάναμε. Θα ήταν προσχώρηση και δικαίωση χρεοκοπημένων θέσεων και πρακτικών.
Γιατί αυτό θα σήμαινε συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ. Αναγνώριση των θέσεών του για την ΕΕ, για την κρίση, για το σχέδιο Ανάν, για τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, για το σοσιαλισμό και τόσα άλλα ως σωστές και τις επιλογές του ΚΚΕ λαθεμένες ή προβληματικές. Θα σήμαινε άφεση αμαρτιών, δικαίωση της πρακτικής του να συνεργάζεται με το ΠΑΣΟΚ στο μαζικό κίνημα και να καταγγέλλει το ΠΑΜΕ σαν διασπαστή του συνδικαλιστικού κινήματος, τους κουκουλοφόρους μέρος του κινήματος και πολλές άλλες αμαρτίες.
Ποιος τίμιος αγωνιστής του ΚΚΕ θα μπορούσε να στρατευτεί με αυτή την τυχοδιωκτική τακτική με όφελος μερικές χιλιάδες ψήφων;
Με το δίκιο τους θα περνούσαν από «έκτακτο στρατοδικείο» μια τέτοια ηγεσία.
Δεν είναι μόνο η σύγχυση και διάλυση που θα προκαλούνταν από ένα λάθος ασυγχώρητο.
Θα ήταν προδοσία της πάλης για το σοσιαλισμό. Θα ήταν εγκατάλειψη της πάλης για άλλη εναλλακτική λύση σε μια περίοδο που το θέμα έχει τεθεί επί τάπητος ως η μοναδική προοπτική.
Το επιχείρημα ότι ο καθένας θα κρατάει τις θέσεις του και τη στρατηγική του είναι αστείο. Οπως επίσης είναι αστείο το επιχείρημα ότι θα επιδράσουμε με τις δικές μας θέσεις.
Εχουμε πικρή πείρα από το 1989, όπου χρειάστηκε σκληρός αγώνας για να μη διαλυθούμε στον ενιαίο τότε ΣΥΝ. Εχουμε την πείρα των κεντροαριστερών κυβερνήσεων σε Γαλλία, Ιταλία και χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Θα ήταν εγκατάλειψη του αγώνα σε μια κρίσιμη πολιτική περίοδο, όπου μεγάλες μάζες αναζητούν εναλλακτική προοπτική, όπου γίνονται διεργασίες και απαιτείται υπομονετική δουλειά για να απεγκλωβιστούν από τις αντιλήψεις του μονόδρομου και του μικρότερου κακού.
Θα προκαλούσαμε τεράστια ζημιά στο επαναστατικό κίνημα και την προοπτική του.
Είναι ευτύχημα που το κίνημα στην Ελλάδα έχει για οδηγό και καθοδηγητή του ένα τέτοιο Κόμμα σαν το ΚΚΕ. Ενα Κόμμα διδαγμένο από την ιστορία του, έμπειρο και γερά εξοπλισμένο με την επιστήμη και την τέχνη της ταξικής πάλης.
Τα μέλη του Κόμματος, οι οπαδοί του, οι φίλοι του πρέπει να είναι περήφανοι. Περήφανοι για το Κόμμα τους, την Κεντρική του Επιτροπή, την ηγεσία του.
Το ποτάμι δε γυρίζει πίσω ό,τι και να γίνει. Το δρόμο τον χαράξαμε με πολύ κόπο και συλλογικά και δεν πρόκειται ποτέ να εγκαταλείψουμε με όποιο τίμημα.
Ας εξετάσουμε όμως και ένα δεύτερο ζήτημα. Τι θα συνέβαινε αν ανοίγαμε την πόρτα στη συζήτηση με τον ΣΥΡΙΖΑ και τις αντιμνημονιακές δυνάμεις για μια εκλογική συνεργασία.
Ποιος αμφιβάλλει ότι θα είχαμε ως συνομιλητές τον Καμμένο, τον Κοτσακά και άλλα πρωτοπαλίκαρα του Τσοχατζόπουλου, τον Δημαρά και πολλούς ακόμα προστάτες του λαού χάριν του μνημονίου; Ολη η «πλατεία» Συντάγματος στο προσκήνιο.
Με όλους αυτούς και πολλούς άλλους ακόμα ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ανοίξει συζήτηση. Δεν τα βρήκαν στη μοιρασιά.
Ο κατήφορος αν γίνει το πρώτο βήμα δεν έχει σταματημό. Ρεζίλι των σκυλιών.
Ας προχωρήσουμε ακόμα παραπέρα. Τι θα γινόταν αν ένας τέτοιος συνασπισμός αποσπούσε μια πλειοψηφία, πράγμα απίθανο, αλλά ας το δεχθούμε χάριν της συζήτησης.
Την άλλη μέρα έπρεπε να αντιμετωπίσει όχι πέντε - δέκα προβλήματα αλλά το σύνολο των προβλημάτων μιας χώρας σε βαθιά κρίση, μέλους της ΕΕ.
Την άλλη μέρα των εκλογών στην Ελλάδα θα είναι η τρόικα και θα απαιτήσει την τήρηση των συμφωνιών. Ο ΣΥΡΙΖΑ απαντάει ότι θα ζητήσουμε άλλους, πιο ανώτερους διαπραγματευτές.
Εμείς τι θα λέγαμε;
Οι τράπεζες πρέπει να εξασφαλίσουν τη συνέχεια της λειτουργίας τους και επανακεφαλαιοποίησή τους.
Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει να τις κρατικοποιήσουμε, αλλά αυτό όμως προϋποθέτει έγκριση της ΕΕ.
Εμείς τι θα κάναμε, θα τρέχουμε με τον Τσίπρα στις Βρυξέλλες να πάρουμε άδεια;
Την άλλη μέρα οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι, οι μεγαλοξενοδόχοι, οι μεγαλοκατασκευαστές θα απαιτούν επιταχύνσεις των μέτρων για την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων και πολλά άλλα.
Τι θα κάνουμε; Θα συζητάμε μαζί τους όπως κάνει ο Βασιλόπουλος του ΣΥΝ προεκλογικά πόσα θα χάσουν οι εργαζόμενοι;
Θα προσπαθούμε να πείσουμε τους καπιταλιστές να σκεφθούν τους άνεργους και να κάνουν επενδύσεις, να γίνουν φιλεργατικοί;
Οι εφοπλιστές δε θα δρομολογήσουν τα πλοία τους για τα νησιά αν δεν έχουν στήριξη και προνόμια. Τι θα κάνουμε;
Τι θα γίνει με τα νοσοκομεία που δεν μπορούν να λειτουργήσουν;
Είναι μακρύς ο κατάλογος των προβλημάτων. Δεν είναι ούτε πέντε ούτε δέκα. Είναι η ζωή και το μέλλον του λαού.
Δεν υπάρχουν λύσεις προς όφελος του λαού αν δεν ανοίξει πόλεμος με τους καπιταλιστές και την ΕΕ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι άλλες αντιμνημονιακές δυνάμεις δεν έχουν τέτοιο προσανατολισμό, πολιτική θέληση και πρόγραμμα.
Απλώς ψαρεύουν στα θολά νερά και διεκδικούν μια καλύτερη θέση στο μελλοντικό σύστημα διακυβέρνησης.
Τίποτα παραπάνω. Εξαπατούν συνειδητά το λαό.
Ε! θα ήταν ντροπή και εσχάτη προδοσία για το ΚΚΕ να συμπορευτεί με όλες αυτές τις δυνάμεις.
Μπορεί, όμως, στη φάση αυτή αρκετοί τίμιοι άνθρωποι να μη μας καταλάβουν. Θα μας καταλάβουν αύριο. Οπως μας καταλαβαίνουν σήμερα για τη θέση μας απέναντι στην ΕΕ.
Μπορεί να μην είναι σήμερα ορατή η προοπτική του άλλου δρόμου, της εργατικής - λαϊκής εξουσίας. Θα γίνει αύριο. Μπορεί στις εκλογές να μην ψηφίσουν όλοι όσοι θα μπορούσαν. Ακόμα μπορεί και ορισμένοι να παρασυρθούν και να μην ξαναψηφίσουν. Θα τους βρούμε αύριο εκεί που θα τρώει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι, στα εργοστάσια, στις επιχειρήσεις, στις ουρές των ανέργων. Θα τους χάσουμε όμως οριστικά αν το ΚΚΕ γίνει το ίδιο σαν τα άλλα κόμματα.
Αλλά είπαμε, έχουν γνώση οι φύλακες.
Το ποτάμι δε γυρίζει πίσω. Το ΚΚΕ έχει εμπιστοσύνη στα μέλη του, στον κόσμο του, στην εργατική τάξη.
Θα το υπερασπίσουν με κάθε τρόπο, με όλες τους τις δυνάμεις.

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Συνολικές προβολές σελίδας

Αρχειοθήκη ιστολογίου