Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

Τα μυστικά του τόπου μας (ΣΚΟΠΕΛΟΣ)

Πήγε να με πάρει μήνας μέχρι να γράψω εδώ...
Μεσολάβησε και το ταξίδι στη Σκόπελο για τις άγιες μέρες του Πάσχα...
Που να μείνει χρόνος για blog!  Ακολουθίες της Μεγάλης εβδομάδας, δουλειές στην εξοχή, και λίγη ξεκούραση απ τους τρελούς ρυθμούς της πόλης.
Αγαπητοί μου σας μιλάω ειλικρινά ότι είναι πλέον κατόρθωμα το ταξίδι 5μελούς οικογένειας για Σκόπελο! Οικονομικό κατόρθωμα πρωτίστως αλλά και πολύ κουραστική διαδρομή μέσω Βόλου.
Αναχώρηση από Αθήνα 4.00 τα ξημερώματα για Βόλο. 9.00 πρωί αναχώρηση από Βόλο για Σκόπελο.
Λεφτά να χεις να δίνεις για βενζίνη, διόδια, εισητήρια.
Στην ενορία που εκκλησιάστικα πρόσεξα ότι δεν είχαν έρθει άλλοι σκοπελίτες για Πάσχα.
Πόσο  μάλλον τουρίστες!
Βλέπω το νησί μας να απομονώνεται λόγω συγκοινωνίας και λυπάμαι.
Παλιά υπήρχε πλοίο από Άγιο Κωνσταντίνο 2 φορές την εβδομάδα. Τώρα φτώχυναν οι εφοπλιστές και έκοψαν τελείως τα δρομολόγια από Άγιο!
Να μιλήσουμε για τουριστική ανάπτυξη ?  νομίζω δε χρειάζεται. Είμαστε πλέον τουριστικός προορισμός για "τολμηρούς" ...
Όπως τολμηροί είναι κι οι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού μας!
Τολμηροί και τυχεροί θα λεγα. Μιας και έχουν την ευτυχία να κατοικούν σ ένα ευλογημένο μέρος!
Το έδαφος, ευλογημένο. Κάθε σκάψιμο που έκαναν οι παππούδες κι ένα καρποφόρο αμπέλι με γευστικό κρασί ξεφύτρωνε. Δαμασκηνιώνες ατελείωτοι, με νόστιμα ζουμερά και ιαματικά δαμάσκηνα. Ελαιώνες που γέμιζαν και ξεχείλιζαν τα πιθάρια των τσουκαλάδων από θεραπευτικό και θρεπτικό μυρωδάτο λάδι. Αμυγδαλιώνες αμέτρητοι στη Γλώσσα που εφοδίαζαν τα σπίτια με γλυκό αμύγδαλο, χαμαλιά για τις χαρές και ξηρούς καρπούς για τις βεγγέρες του χειμώνα. Σκιερές σκιές με μαύρα σύκα ή άσπρα που τα ξηραίνουν για να μασουλάνε τα παιδιά στα παιχνίδια τους στις αυλές.
Κερασιές θεόρατες με γλυκόπικρα κεράσια να τρελαίνεσαι... ή να τα βάζουν τα κορίτσια "σκουλαρίκια" πριν βάψουν τα χειλάκια τους κόκκινα...
Μη μου πείτε ότι όλο αυτό είναι ...τύχη...!  Ευλογία είναι αγαπητοί αναγνώστες, που έχει πέσει απλόχερα στον τόπο μας.
Κι αν θέλουν κάποιοι να μας απομωνώσουν κανένα πρόβλημα!  Εμείς έχουμε το θησαυρό μας!  Τη γη μας! Αυτή δε μπορούν να μας την πάρουν. Γιατί εμείς την αγαπάμε, τη φροντίζουμε, την ονειρευόμαστε!
Μέσα στην απομόνωση εμείς θα βρούμε τον καιρό να ξανα σκάψουμε κάθε σπιθαμή, να φυτέψουμε, να κορφολογήσουμε, να κλαδέψουμε, να τρυγήσουμε. Σίγουρα θα τα γεμίσουμε τα κελάρια μας!
Δόξα τω Θεώ βρίσκονται ακόμη στο νησάκι μας δάσκαλοι να μάθουν στους νεώτερους την τέχνη της γης!
Αυτή η τέχνη δεν έχει ανάγκη από γκαλλερί, από χειροκροτήματα, από λαμόγια!
Όσο ασχολείσαι μαζί της τόσο σου δίνει και χαρά και είδος!
Σας μιλάω από εμπειρία κι όχι από  μελέτη μόνο.... Μειώστε τον τηλεοπτικό χρόνο, το χρόνο της κουβέντας περί ανέμων, το χρόνο του ίντερνετ, και θυμηθείτε που έχετε μια μικρή γωνιά γης που σας περιμένει...
Γονείς.... τα παιδιά σας ίσως σας αναγνωρίσουν το μεγαλύτερο δώρο αν τα μυήσετε να εκτιμήσουν τον ευλογημένο τόπο τους και να βρουν σ αυτόν τα αγαθά που κρύβει.

Ο άγιος της Σκιάθου Ντοκιμαντέρ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΣΚΙΑΘΟ ΠΩΣ ΕΙΤΑΝ ΤΟ 1968

EOA Κωδικός Θέματος T14149: Ο άγιος της Σκιάθου

Περίληψη

Το ντοκιμαντέρ με τίτλο Ο Άγιος της Σκιάθου παρουσιάζει τους σημαντικότερους σταθμούς της ζωής του συγγραφέα Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, ξεκινώντας από τον τόπο, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, τη Σκιάθο, και συνεχίζοντας στο Άγιο Όρος και την Αθήνα, καταλήγοντας και πάλι στη Σκιάθο, όπου και πέθανε.

Περιγραφή

Το ντοκιμαντέρ με τίτλο Ο Άγιος της Σκιάθου ξεκινά με στιγμιότυπα από την καθημερινή ζωή των κατοίκων της Σκιάθου. Στη συνέχεια, επισκέπτεται το σπίτι του Παπαδιαμάντη στο νησί, ενώ ηλικιωμένος ψαράς που υποδύεται φίλο του συγγραφέα αφηγείται για τον πατέρα του Παπαδιαμάντη και τον ίδιο. Ακολούθως, αναπαράσταση της οικογένειας του Παπαδιαμάντη εν ώρα φαγητού στο σπίτι του, μεταφορά σε εκκλησία, όπου ήταν ιερέας ο πατέρας του, και στη λίμνη του νησιού που αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλά έργα του.

Στη συνέχεια, το ντοκιμαντέρ μας μεταφέρει στο Άγιο Όρος, όπου ο Παπαδιαμάντης πέρασε ένα χρονικό διάστημα και από εκεί, στην Αθήνα, τα Αναφιώτικα της Πλάκας, το κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών και το σπίτι του στην Αθήνα, ενώ ο αφηγητής εξιστορεί τις σπουδές του και το συγγραφικό του έργο.

Επιστρέφοντας εκ νέου στη Σκιάθο, ψαράδες απλώνουν τα δίχτυα τους και άντρες σε καφενείο του νησιού υποδύονται τους συγγενείς και φίλους του Παπαδιαμάντη. Στη συνέχεια, στιγμιότυπα από παραδοσιακό γάμο με παραδοσιακές ενδυμασίες και παραδοσιακούς χορούς, καθώς και μαυροντυμένη γυναίκα, η οποία αναπαριστά τη Φόνισσα, ηρωίδα του ομώνυμου λογοτεχνικού έργου του συγγραφέα. Το ντοκιμαντέρ ολοκληρώνεται με το θάνατο του Παπαδιαμάντη και πλάνα από το κοιμητήριο της Σκιάθου, όπου βρίσκεται ο τάφος του.

Πως ο Π. Καμμένος μας δουλεύει ότι ΘΑΑΑ …καταγγείλει το Μνημόνιο!


Ποιά είναι η βασική επιχειρηματολογία του κ. Καμμένου, επί της οποίας στήριξε την ίδρυση του Κινήματός του, και με την οποία προσπαθεί να προσελκύσει ψηφοφόρους;
Ό,τι  όταν …..αναλάβει την εξουσία θα καταγγείλει το Μνημόνιο.
Δείτε τώρα πώς θα γίνει η …καταγγελία του Μνημονίου και των Δανειακών Συμβάσεων που την ακολουθούν, σύμφωνα με το πρόγραμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων.

Λοιπόν, για να γίνει κατανοητό. Ο κ. Καμμένος θα καταγγείλει το Μνημόνιο και τις Δανειακές συμβάσεις μόνον αφού προηγηθούν τα εξής βήματα:
Πρώτον: περιέλθει στο Δημόσιο ο Έλεγχος της Τραπέζης της Ελλάδος.
Γνωρίζει ο κ. Καμμένος  ότι το Καταστατικό της ΤτΕ  μετά την τροποποίησή του  με τους ν.2609/11.5.1998 και 2832/13.6.2000,  είναι  σύμφωνο με τις διατάξεις της Συνθήκης για την Ε.Έ.  καθώς και του Καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών;
Γνωρίζει ότι το  Καταστατικό, κατοχυρώνει την ανεξαρτησία της και προσδιορίζει τις σχέσεις της με τη Βουλή και την Κυβέρνηση; Γνωρίζει,  ότι, από της εισόδου μας στο ευρώ, η ΤτΕ λειτουργεί ως αναπόσπαστο μέρος του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και ενεργεί  σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές και οδηγίες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας;
 Δεύτερον, τεθεί στα διεθνή φόρα το θέμα των Γερμανικών Αποζημιώσεων.
Πολύ ωραία, τίθεται το θέμα στα Διεθνή Φόρα. Γνωρίζει  ο κ. Καμμένος πόσος χρόνος θα απαιτηθεί για να εκδοθεί μια θετική απόφαση; Είναι, επίσης, βέβαιος ότι το ζήτημα θα αντιμετωπιστεί θετικά από τα διεθνή φόρα; Και στο μεσοδιάστημα τι θα γίνει; Θα ακολουθούμε το Μνημόνιο;
Τρίτον, αφού ανακηρυχθεί η ΑΟΖ.
Συμφωνώ απολύτως, με την ανακήρυξη της ΑΟΖ. Δεν μας λέει, όμως, τι κάνει εκεί που υπάρχουν διαφωνίες των γειτόνων; Θα προβεί σε μονομερή ανακήρυξη;
Τέταρτον, αφού εξασφαλιστεί ρευστότητα στις τράπεζες. Θεάρεστος στόχος. Μπορεί να μας απαντήσει ο κ. Καμμένος πόσα δις απαιτούνται για την ενίσχυση της ρευστότητας των τραπεζών και ποιος θα τα βάλλει αυτά τα δις; Μόλις χθές οι Τράπεζες ανακοίνωσαν ζημιές ρεκόρ, λόγω του PSI.
Πέμπτον, αφου εξασφαλιστούν εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης του ελληνικού δημοσίου.
Ποιές είναι αυτές οι εναλλακτικές πηγές και ποιό το ύψος της χρηματοδότησης;
Εκτον, αφού γίνει  λογιστικός έλεγχος του δημοσίου χρέους  και κηρυχθεί επαχθές μέρος του.
Ποιό μέρος θα κηρυχθεί  επαχθές; Και η κήρυξη αυτή θα γίνει μονομερώς ή κατόπιν διαπραγματεύσεων με τους ενδιαφερομένους;
Και αν οι …ενδιαφερόμενοι δεν αποδεχθούν την ανακήρυξη του χρέους μας ως επαχθούς, τότε τι θα κάνει;
Μετά από όλα αυτά δυο τινά συμβαίνουν: Ο κ. Καμμένος ή είναι άσχετος και επιπόλαιος, ή απλώς δουλεύει τον κόσμο. Ας αποφασίσει ο ίδιος τι από τα δυο ισχύει. Όμως, είτε το ένα συμβαίνει, είτε το άλλο, ο λαϊκισμός του είναι επικίνδυνος για τη χώρα.
Αδέξιος Δεξιός
ΥΓ. Δεν είμαι οπαδός του Μνημονίου, αλλά δεν ανέχομαι να με δουλεύουν.
http://www.antinews.gr/2012/04/22/157253/#more-157253

Η ευέλικτη λύση της τροχοβίλας για την Σκόπελο

alt
Αν έχετε ένα οικόπεδο αλλά δεν διαθέτετε σημαντικά κεφάλαια για τη δημιουργία μιας κατοικίας, τότε η λύση της τροχοβίλας είναι ιδανική.
Η τροχοβίλα, όπως μαρτυρεί και η ονομασία της, είναι ένα οίκημα πάνω σε τροχούς. Η κατασκευή που χρησιμοποιούν κάποιες εταιρείες είναι πάλι από ξύλινο σκελετό (όπως των προκάτ), ο οποίος στηρίζεται πάνω σε μεταλλική βάση.
Η έδραση της βάσης αυτής γίνεται πάνω σε τροχούς. Πολλές φορές οι ενδιαφερόμενοι συγ-χέουν τη τροχοβίλα με το τροχόσπιτο και όχι άδικα, αφού και τα δύο στέκονται πάνω σε τροχούς. Η πρώτη περίπτωση όμως αφορά κατοικία μόνιμου ή εξοχικού χαρακτήρα ενώ το τροχόσπιτο αφορά έναν τρόπο διαμονής περιστασιακού χαρακτήρα που ωφελεί κυρίως για ταξίδια και κάμπινγκ. Μια άλλη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στα δύο είναι ότι η τροχοβίλα από τη στιγμή που αφεθεί στο έδαφος δεν μετακινείται εύκολα παρά μόνο με τη βοήθεια γερανοφόρων οχημάτων, όπως και έρχεται στον χώρο του οικοπέδου. Η τροχοβίλα είναι ακόμη πιο ευέλικτη λύση από την προκατασκευασμένη κατοικία, καθώς δεν απαιτεί πολλά συνεργεία και μάστορες και φυσικά το κόστος είναι πιο μικρό. Πρόκειται για μια εναλλακτική και ακόμη πιο ευέλικτη και οικονομική λύση για προκατασκευασμένη κα-τοικία. Η τροχοβίλα είναι μια σταθερή αλλά ελαφριά κατασκευή που έχει χαμηλό κόστος ώστε να είναι προσιτή στον καθένα, ενώ διαθέτει όλα τα δωμάτια μιας συμβατικής κατοικίας, όπως καθιστικό, κουζίνα, υπνοδωμάτιο και τουαλέτα.
Οπως αναφέρουν άνθρωποι της αγοράς, οι σύγχρονες κατασκευές διαθέτουν πλήρη υδραυλική και ηλεκτρολογική εγκατάσταση, είναι κατασκευασμένες έτσι ώστε να αντιμετωπίζουν δύσκολες καιρικές συνθήκες και θερμοκρασίες και εξωτερικά καλύπτονται με φύλλα αλουμινίου βαμμένα ηλεκτροστατικά επιτυγχάνοντας πολύ μεγάλη διάρκεια ζωής σε συνδυασμό με ελάχιστη ως μηδενική συντήρηση. Σημειώνεται ότι η τροχοβίλα μπορεί να κατασκευασθεί σε όποια διάσταση και διαρρύθμιση επιλέξει ο πελάτης.
Οι τροχοβίλες και το ρεύμα σε οικόπεδα εκτός σχεδίου Αν θέλετε να τοποθετήσετε μια τρο-χοβίλα σε οικόπεδο εκτός σχεδίου, τότε όσον αφορά το ρεύμα η λύση είναι τα φωτοβολταϊκά σε συνδυασμό με τη γεννήτρια, της οποίας η χρήση θα είναι απαραίτητη μό-νο για δύο-τρεις μήνες τον χειμώνα όπου η ηλιοφάνεια είναι περιορισμένη. Κατά τον υπόλοιπο χρόνο όμως η απόδοση των φωτοβολταϊκών θα είναι αρκετή ώστε να καλύ-ψει τις ανάγκες σας.
Μπορείτε να βάλετε και μόνο μια μεγάλη γεννήτρια, αλλά η λύση των φωτοβολταϊκών θα σας γλιτώσει από συχνούς πονοκεφάλους. Πολλές εταιρείες που πωλούν τροχοβίλες συνεργάζονται με εταιρείες εγκατάστασης φωτοβολταϊκών και μπορούν να σας παραδώσουν την τροχοβίλα που επιθυμείτε μαζί με τα φωτοβολταϊκά.
Το ΒΗΜΑ

Εκλογές Βατερλό στη Γαλλία για τον «πρόεδρο των πλουσίων»

Ανοίγουν σήμερα οι κάλπες του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία, με όλες τις δημοσκοπήσεις να συγκλίνουν σε προβάδισμα του υποψηφίου του Σοσιαλσιτικού Κόμματος, Φρανσουά Ολάντ. Ο υποψήφιος των σοσιαλιστών κατάφερε να σταθεροποιήσει ένα μικρό δημοσκοπικό προβάδισμα στον πρώτο γύρο με 29% έναντι του 25% του Νικολά Σαρκοζί ενώ δείχνει ο αδιαφιλονίκητος νικητής του δεύτερου γύρου με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις να του δίνουν προβάδισμα μέχρι και 14 ποσοστιαίων μονάδων σε κάποιες περιπτώσεις. Μετά από μόνο μια θητεία του Νικολά Σαρκοζί, που πλέον έχει κερδίσει τον τίτλο του «προέδρου των πλουσίων», οι Γάλλοι πολίτες δείχνουν να θέλουν να επιστρέψουν σε αυτό που η εφημερίδα Λε Μοντ χαρακτηρίζει ως «κανονικός πρόεδρος», δηλαδή σε μια προεδρία χωρίς τα επικοινωνιακά τεχνάσματα εξουσίας του Σαρκοζί.


της Κατερίνας Σταυρούλα



Στον αντίποδα της «επιστροφής στην κανονικότητα της προεδρικής δημοκρατίας» βρέθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα και κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις κάνοντας λόγο για τη μετάβαση στην «6η δημοκρατία» ο υποψήφιος του Μετώπου της Αριστεράς, Ζαν Λικ Μελανσόν (και πρώην υπουργός του Μιτεράν). Σαν αυλαία στην προεκλογική του εκστρατεία ο Μελανσόν πραγματοποίησε μια μεγαλειώδη συγκέντρωση 60.000 υποστηρικτών του στο Παρίσι την Πέμπτη αλλά και μια επίσκεψη σε εργοστάσιο κατασκευής τζαμιών και παρμπρίζ αυτοκινήτων την Παρασκευή, θέλοντας όπως σημείωσε να κλείσει την προεκλογική του εκστρατεία ανάμεσα στους εργαζόμενους που θίγονται ώστε να «κάνει ορατούς τους αόρατους». Το «φαινόμενο Μελανσόν» κατάφερε μέσα στους μήνες της προεκλογικής εκστρατείας να σημειώσει απρόσμενη δημοσκοπική άνοδο από το 5% στο 15%, διεκδικώντας με αξιώσεις την τρίτη θέση στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών απέναντι στην ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν και δημιουργώντας ένα αντίπαλο δέος ικανό να παρασύρει την προεκλογική ατζέντα, ώστε να περιστραφεί γύρω από τα φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα της ισχυρής ευρωπαϊκής Γαλλίας όπου όμως ο κόσμος της εργασίας δοκιμάζεται από έναν καπιταλισμό σε βαθιά κρίση.
Όμως με το Μέτωπο της Αριστεράς να δηλώνει ότι στον δεύτερο γύρο θα στηρίξει «Αριστερά», κλείνοντας το μάτι στον σοσιαλιστή Ολάντ και την ιστορία κυβερνητικών συνεργασιών του Κομμουνιστικού Κόμματος Γαλλίας, της κύριας συνιστώσας του, ήταν μάλλον αναμενόμενη η στάση αυτόνομης εκλογικής καθόδου πολιτικών χώρων όπως το Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα και η Εργατική Πάλη.




Οι δημοσκοπήσεις δεν δίνουν στον Φιλίπ Πουτού, πάνω από 1,5%, όμως η πολιτική επιλογή του προσώπου είναι σημαντική για να γίνει εμφανής ο χαρακτήρας παρέμβασης του ΝΑΚ. Ο Πουτού, 44 ετών, συνδικαλιστής και ψυχή του μακροχρόνιου και νικηφόρου αγώνα ενάντια στο κλείσιμο του εργοστασίου όπου εργαζόταν, αναφέρει χωρίς δισταγμό στο βιογραφικό του ότι δεν απέκτησε ποτέ απολυτήριο λυκείου αλλά και ότι ήταν ιδρυτικό μέλος του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος. Μετατρέποντας τον αντικαπιταλισμό σε κεντρική λέξη της προεκλογικής του καμπάνιας και κάνοντας λόγο για ένα αντικαπιταλιστικό και ριζοσπαστικό πρόγραμμα τόσο στις κάλπες όσο και στους δρόμους, το ΝΑΚ, που είδε στελέχη του να αποχωρούν τους τελευταίους μήνες και να στηρίζουν την υποψηφιότητα Μελανσόν, κάλεσε τους Γάλλους ψηφοφόρους να το στηρίξουν ενάντια «στον πρόεδρο των πλουσίων» Σαρκοζί αλλά και ενάντια στην «λιτότητα της Αριστεράς» του Ολάντ.
Με ίδιο πρόσημο, αλλά ξεκαθαρίζοντας πως ο επαναστατικός κομμουνισμός είναι ζωντανός, η Ναταλί Αρτό, 44 χρονών και υποψήφια της Εργατικής Πάλης δεν κατάφερε επίσης να ξεπεράσει το 1,5% τις δημοσκοπήσεις. Χωρίς να διστάζει να εντάξει στην προεκλογική της καμπάνια φράσεις όπως «οι εκλογές δεν μπορούν να αλλάξουν τη ζωή. Ο συλλογικός αγώνας των εκμεταλλευόμενων μπορεί!», η Αρτό έχει ασκήσει δριμεία κριτική στον Μελανσόν, χαρακτηρίζοντάς τον ως «τελάλη» του Σοσιαλιστικού Κόμματος που εντάσσεται στη γραμμή μιας καλής «αριστερής κυβέρνησης», ακολουθώντας την παράδοση Μιτεράν.

36 κόμματα και συνδυασμοί κομμάτων κατέρχονται στις εκλογές


ImageΣυνολικά 36 κόμματα, συνδυασμοί κομμάτων και μεμονωμένοι θα συμμετέχουν στις εκλογές της 6ης Μαΐου. Στον Άρειο Πάγο έληξε η προθεσμία υποβολής δηλώσεων συμμετοχής κομμάτων και συνασπισμών κομμάτων
Το Α' Τμήμα του Αρείου Πάγου θα ελέγξει τη νομιμότητα των δηλώσεων τους και
θα προβεί στην ανακήρυξή τους. Τα 36 κόμματα και οι συνδυασμοί κομμάτων που
υπέβαλαν αιτήσεις συμμετοχής στις επερχόμενες εκλογές είναι:
1) Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑ.ΣΟ.Κ.) (Ε. Βενιζέλος),

2)  Νέα Δημοκρατία (Αντ. Σαμαράς),

3)  Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Α. Παπαρήγα),

4) ΣΥΡΙΖΑ  Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο (Α. Τσίπρας),

 5) Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός (ΛΑ.Ο.Σ.) (Γ. Καρατζαφέρης),

 6) Δημοκρατική Συμμαχία (Ντόρα Μπακογιάννη),

7) Κοινωνική Συμφωνία (Λουκά Κατσέλη),

8) Ανεξάρτητοι Έλληνες (Πάνος Καμμένος),

9)  Δημοκρατική Αριστερά ( Φωτ. Κουβέλης),

10)Δράση - Φιλελεύθερη Συμμαχία (συνασπισμός συνεργαζομένων κομμάτων) - (Σ. Μάνος και Γ. Βαλλιανάτος), 

11) Οικολόγοι Πράσινοι (6μελής εκτελεστική επιτροπή),

12) Ένωση Κεντρώων (Β. Λεβέντης),

13) Κόμμα Φιλελευθέρων ( Κ. Καλλιγιάννης),

14) Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή (Ν. Μιχαλολιάκος),

15) Δημοσθένης Βεργής - Έλληνες Οικολόγοι (Δ. Βεργής),

16) ΟΧΙ (συνασπισμός των συνεργαζόμενων κομμάτων Δημοκρατική Αναγέννηση και Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (Σ. Παπαθεμελής -  3μελής διοικούσα επιτροπή),

17) Κίνημα Δεν Πληρώνω (Βασ. Παπαδόπουλος),

18) Κ.Ε.Α.Ν.- Κίνημα Εθνικής Αντίστασης (Ιπποκράτης Σαββούρας),

19) Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (μαρξιστικό-λενινιστικό) - Μ.Λ. ΚΚΕ-  Εκλογική Συνεργασία (συνασπισμός συνεργαζόμενων κομμάτων) - (4μελής διευθύνουσα επιτροπή),

20) Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή  (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.) - Μέτωπο της Αντικαπιταλιστικής Επαναστατικής Κουμμουνιστικής Αριστερός και της Ριζοσπαστικής Οικολογίας 21μελής κεντρική συντονιστική επιτροπή), 21) Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδος- Ο.Κ.Δ.Ε. (3μελής διοικούσα επιτροπή),

22)  Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (ΕΕΚ Τροτσκιστές) (Σαμπετάι Μάτσας),

23) ΟΑΚΚΕ Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ (3μελής διοικούσα επιτροπή),

24) Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας (Ν. Αλικάκος),

25) Εθνική Ελπίδα (Γεώργ. Παπαδόπουλος - Γιαννιτσά),

26) Π.Α.Μ.Ε. στο Γ.Ε.Σ.Ε.ΕΠ. (Θεόδ. Κυρωγιάννης),

 27) Κοινωνία Πολιτική Παράταξη συνεχιστών Καποδίστρια (Μιχ. Ηλιάδης),

 28) Κόμμα Πειρατών Ελλάδας (Ι. Παναγόπουλος),

29) Φίλοι του Ανθρώπου (Κ. Σταμούλης),

 30) Δημιουργία Ξανά ( Γλαύκος Τζήμερος),

31) Παναθηναϊκό Κίνημα - ΠΑΝ.ΚΙ.- ( Γεώργ. Μπέτσικας),

32) Αξιοπρέπεια (συνδυασμός ανεξάρτητων υποψηφίων) - (Παν. Θεοδωρόπουλος),

 33) Ανεξάρτητη Ανανεωτική Αριστερά, Ανανεωτική Δεξιά, Ανανεωτικό ΠΑΣΟΚ, Ανανεωτική Νέα Δημοκρατία, Όχι στον Πόλεμο, Κόμμα Επιχείρηση Χαρίζω Οικόπεδα, Χαρίζω Χρέη, Σώζω Ζωές, Παναγροτικό Εργατικό Κίνημα Ελλάδος (ΠΑ.Ε.Κ.Ε.) (Μ.
Τζαλαζίδης).

34) Δημοβούλιο Πολιτών - ('Αμεση) Δημοκρατία στην Πράξη (συνδυασμός ανεξάρτητων υποψηφίων) - ( Γ. Κόκκας),  

35)  Περιφερειακή Αστική Ανάπτυξη (Π.Α.Α.) - (Νικ. Κολίτσης, μεμονωμένος υποψήφιος) και 

36) Τυραννοκτόνοι - Αθαν. Δασκαλόπουλος (μεμονωμένος)
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΣΤΟ Συλλαλητήριο διαμαρτυρίας για τα σοβαρά προβλήματα των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών Η Λαϊκή Επιτροπή Αγώνα Σκοπέλου ΔΕΝ ΑΝΑΨΑΝ ΤΑ ΦΩΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟ!!!!








Μεγάλο πλήθος στην παραλία για να διαμαρτυρηθούν όλοι η Σκόπελος είναι εκεί !


ένα χαστούκι στα λαμόγια ένα χαστούκι σε αυτούς που κάνουν ότι όλα είναι καλά ένα χαστούκι στα παπαγαλάκια .....

ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ «Του χωριού το Κοινοβούλιο»


 Το θερμό χειροκρότημα των θεατών απέσπασε η θεατρική παράσταση «Του χωριού το Κοινοβούλιο», που παρουσιάστηκε στην αίθουσα του κινηματογράφου «Αχίλλειον», στον Βόλο από το Περιφερειακό Θέατρο της Καρδίτσας.
Η παράσταση είναι μία σατιρική κωμωδία του Δημήτρη Ρήτα, σε σκηνοθεσία του συγγραφέα και μουσική και τραγούδια του καταξιωμένου συνθέτη Χρήστου Νικολόπουλου.
Οι θεατρόφιλοι του Βόλου γέμισαν την αίθουσα του θεάτρου δίνοντας το πιο θερμό τους χειροκρότημα στους ηθοποιούς που εντυπωσίασαν με τις άψογες ερμηνείες τους.
Η κωμωδία άκρως επίκαιρη, με τα άφθονα στοιχεία πολιτικής σάτιρας και ηθογραφικά, σκόρπισε άφθονο γέλιο προκαλώντας τον θαυμασμό των θεατών για το έξυπνο θεατρικό της κείμενο, την εξαιρετική ερμηνεία των Καρδιτσιωτών ηθοποιών, τη θαυμάσια μουσική και τραγούδια του Χρήστου Νικολόπουλο, τα όμορφα και λιτά σκηνικά και κοστούμια, τον καλό φωτισμό και την καλή ηχητική.
Οι συντελεστές της παράστασης ήταν οι Σωτήρης Μπακαρός, Αυγή Παπαδημητρίου, Αποστόλης Χαλαβέτας, Βάιος Ρήτας, Δημήτρης Καραμαγκιόλας, Σουμέλα Αρβανίτη και Δημήτρης Ρήτας. Σκηνικά: Πιπίνα Ρήτα, κοστούμια Μαρία Ρήτα.
Την παράσταση διοργάνωσε η Λέσχη Καρδιτσιωτών ν. Μαγνησίας.

ΟΛΟΙ στις 8 μ.μ. στην πλατεία του Δημοτικού Καφενείου.

 Συλλαλητήριο διαμαρτυρίας για τα σοβαρά προβλήματα των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών

Η Λαϊκή Επιτροπή Αγώνα Σκοπέλου καλεί όλους τους κατοίκους του νησιού μας σε συγκέντρωση – συλλαλητήριο διαμαρτυρίας για τα σοβαρά προβλήματα των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών που, όπως διαφαίνεται μετά και τις τελευταίες εξελίξεις (απόπειρα περικοπής δρομολογίων), θα οξυνθούν δυσκολεύοντας ακόμα περισσότερο τη ζωή όλων μας.
Τα πανάκριβα εισιτήρια, τα ελλιπή δρομολόγια, η κατάργηση της γραμμής Αγ. Κων/νου συνθέτουν...
ένα σκηνικό που προδιαγράφει δυσμενέστερες συνθήκες για την κοινωνία και την οικονομία του νησιού μας όχι μόνο κατά την τουριστική περίοδο αλλά και πολύ περισσότερο κατά την χειμερινή.

ξύλο εχτές το βράδυ στην Σκόπελο!

και επειδή πιστεύω ότι πρέπει να μαθεύονται αυτά τα σκηνικά,πολύ ξύλο για τα μάτια μια γυναίκας στην παραλία τα ξημερώματα 
αναγνώστης  

Κυριακή του Θωμά


Ο Απόστολος Θωμάς απουσίαζε όταν ο Χριστός, μετά την Ανάστασή Του, επισκέφθηκε τους Μαθητές Του στο υπερώον όπου ήταν συνηγμένοι.
Όταν πληροφορήθηκε τα σχετικά με την επίσκεψη του Χριστού, ζήτησε να Τον δη και να ψηλαφίση τις πληγές του Σταυρού στα χέρια και την πλευρά Του. Ο Χριστός όταν επισκέφθηκε και πάλι τους Μαθητές Του μετά από οκτώ ημέρες, κάλεσε τον Απόστολο Θωμά να ψηλαφήση τα σημάδια των πληγών στο Σώμα Του. Τότε ο Απόστολος Θωμάς Τον ανεγνώρισε και Τον ομολόγησε Κύριο και Θεό του. Τον ανεγνώρισε από τις πληγές του Σταυρού, οι οποίες αποτελούν σημάδι της αγάπης Του, αλλά και της δυνάμεώς Του. Την ομολογία του Θωμά οι άγιοι Πατέρες την ονομάζουν σωτήριο. Και πραγματικά οδηγεί στην σωτηρία όλους εκείνους που την απευθύνουν στον Χριστό εκζητώντας ταπεινά το έλεός Του.

Το γεγονός ότι ο Απόστολος Θωμάς αρχικά απουσίαζε κατά την εμφάνιση του Χριστού στους Μαθητές Του... φαίνεται ότι ήταν οικονομία Θεού, για να γίνη πιστευτό το θαύμα της Αναστάσεως και να διαλυθή κάθε είδους αμφιβολία.

Ο Απόστολος Θωμάς, μετά την Πεντηκοστή, κήρυξε το Ευαγγέλιο στους Πάρθους, τους Πέρσες, τους Μήδους και τους Ινδούς και είχε μαρτυρικό τέλος.

Στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!

Απολυτίκιο:

Ἦχος βαρὺς.

Ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος ἡ ζωὴ ἐκ τάφου ἀνέτειλας Χριστὲ ὁ Θεός, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, τοῖς Μαθηταῖς ἐπέστης ἡ πάντων ἀνάστασις, πνεῦμα εὐθὲς δι' αὐτῶν ἐγκαινίζων ἡμῖν, κατὰ τὸ μέγα σου ἔλεος.

Το συναξάρι επιμελείται ο συνεργάτης του agioritikovima.gr Κυριάκος Διαμαντόπουλος.

Αποχή: H δική μου παράκαμψη.

Είναι κάποιες στιγμές που έχω την αίσθηση ότι τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει. Ένας λαός που ξεχνά τόσο γρήγορα , όσο γρήγορα θυμάται όταν τον συμφέρει. Βλέπω στην TV όλους αυτούς που πηγαίνουν και χειροκροτούν τους «βιαστές» τους. Βλέπω ακόμα να υπάρχουν μέσω των ΜΜΕ κάτι τύποι σαν τον Σαμαρά ή τον Βενιζέλο. Βλέπω ένα «λαό» να ασχολείται ακόμα με το «τί» θα ψηφίσει. Έναν «λαό» που μυαλό δεν βάζει. Έναν «λαό» που αφού δεν μπορεί να βρει μία καινούργια ιδέα, ένα καινούργιο πρόταγμα, μοιάζει να επιστρέφει ψυχαναγκαστικά στις βεβαιότητες που τον καταδίκασαν στη στέρηση των όποιων δικαιωμάτων είχε. Ένας «λαός» που επειδή αδυνατεί να γεννήσει μία καινούργια ιστορία, επαναφέρει μέσα από το μπαούλο του την ίδια, παλιότερη ιστορία, προκειμένου να επιβεβαιώσει  την ύπαρξή του.
Μία κοινωνία που οι εξουσιαστές, τους οποίους η ίδια επέλεξε μέσα από ένα σύστημα που δεν της επιτρέπει κάτι άλλο, την εξαφάνισαν πολιτικά. Τώρα προσπαθεί μέσω του ίδιου συστήματος, των εκλογών, να αποδείξει στον εαυτό της, ότι μπορεί ακόμα να σκέφτεται προκειμένου να φτιάξει μία νέα πραγματικότητα. Όλη της η πραγματικότητα όμως περνά μέσα από τα φίλτρα των ΜΜΕ, συμπεριλαμβανομένων και των συμβάντων των τελευταίων τριών ετών που της έκαναν το καλό να ξυπνήσει πολιτικά για λίγο και να… αλλάξει πλευρό. Κάτι είναι και αυτό. Αδυνατεί να κατανοήσει όσα έχουν συμβεί, ίσως ζαλισμένη από τα απανωτά «σοκ», αν δεχθούμε τη σωστή κατά την γνώμη μου θεωρία της Ναόμι Κλέϊν, ίσως όμως και εξαιτίας της ανυπαρξίας των απαιτούμενων νοητικών εργαλείων για μια τέτοιου είδους κατανόηση. Την ίδια στιγμή δεν μπορεί να κοιτάξει μπροστά, τί θα κάνουν αυτοί που πρόκειται να εκλέξει; Γιατί θα τους εκλέξει. Αυτό είναι το σίγουρο.
Τι ακριβώς συμβαίνει; Μήπως βιώνουμε μία κατάσταση διαρκούς επανάληψης; Είμαστε υποχρεωμένοι να παίξουμε ξανά το ίδιο έργο, αφού όποιο σενάριο και να σκεφτούμε έχει ήδη υλοποιηθεί. Αυτή την περίοδο βιώνουμε μία απροσδιόριστη αναπαραγωγή ιδανικών, ονείρων ή ιδεολογιών που υπήρχαν πάντοτε πίσω μας αλλά πρέπει εμείς  να τα αναπαράγουμε τώρα. Και αυτό κάνουμε. Μόνο που τώρα δεν τολμάμε να το κάνουμε παντελώς αδιάφορα, όπως στο παρελθόν. Αυτό που ζητάμε είναι πάλι… η απελευθέρωση μέσω της ιδέας των εκλογών. Μία απελευθέρωση όμως που είναι σίγουρο ότι θα χαθεί αμέσως μόλις κλείσουν οι κάλπες, όπως ακριβώς έχει γίνει όλες τις προηγούμενες φορές.
Πολύ  συχνά, όταν η ιδέα χάνει την πραγματική της έννοια, την αξία της, την ουσία της ή τον σκοπό της, εισέρχεται σε μία φάση επ’ άπειρον αυτοαναπαραγωγής. Τα πράγματα εξακολουθούν να λειτουργούν παρόλο που η ιδέα τους έχει εκλείψει. Εξακολουθούν να λειτουργούν μέσα σε μία πλήρη αδιαφορία για το ίδιο τους το περιεχόμενο. Έτσι, ενώ η ιδέα του «πολιτικού» έχει εκλείψει εδώ και χρόνια με πλήρη ευθύνη των πολιτικών και των συνενόχων τους ΜΜΕ, η πολιτική συνεχίζεται κομίζοντας μία πλήρη αδιαφορία όχι μόνο για το ίδιο της το διακύβευμα , αλλά για το αν η ίδια έχει κάποιο διακύβευμα. Όταν το κάθε τι είναι πολιτικό , τίποτε δεν είναι πολιτικό, η ίδια η λέξη δεν έχει πια νόημα. Η ιδέα των εκλογών έχει μεγάλη σημασία όταν αυτές γίνονται σε ένα δημοκρατικό καθεστώς. Αντίθετα, σε ένα ολιγαρχικό καθεστώς όπως αυτό που υπάρχει σήμερα, οι εκλογές χάνουν το νόημά τους. Χρησιμοποιούνται ως μία διαδικασία κατευνασμού της οργής των ανθρώπων και συγκάλυψης της ευθύνης όλων. Πολιτικών και «πολιτών».
Τίποτε ουσιαστικό δεν γίνεται κατανοητό, επειδή σημαντικότατες έννοιες όπως της ευθύνης ή της αντικειμενικής αιτίας , έχουν εντελώς εξαφανιστεί. Τα ΜΜΕ φρόντισαν και γι’ αυτό. Αντιστρέφουν εντέχνως τις θέσεις του θύματος και του δήμιου. Οι εκλογές θα τοποθετήσουν το λαό στη θέση του δήμιου των πολιτικών, αλλά… εικονικά. Αυτό ακριβώς κάνουν τώρα. Προσπαθούν να πείσουν ότι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στην επιλογή αφού υπάρχουν «πολλές» επιλογές. Είναι όμως οι δικές τους προκατασκευασμένες επιλογές, γεννημένες από τα σπλάχνα του ίδιου συστήματος. Προσπαθούν να αλλάξουν την εικόνα των πολιτικών για να απομακρύνουν την πραγματικότητα των αποτελεσμάτων της πολιτικής τους. Ο «λαός» θα γίνει δήμιος του εαυτού του, μέσω της «συλλογικής ευθύνης». Μετά, ποιος θα δώσει αμνηστεία σε ποιον και ποιος θα καταδικάσει ποιον , όταν όλος ο «λαός» είναι ένοχος; Η ευθύνη θα φύγει από τους πραγματικά υπεύθυνους και θα έλθει στα κεφάλια των ανθρώπων που ψήφησαν. Εδώ υπάρχει ένα μικρό κόλπο που θέλουν να κάνουν μέσω των εκλογών: όσο περισσότερο παύει να υπάρχει η ευθύνη, τόσο περισσότερο τείνει στο να μην υπήρξε ποτέ!!! Όσο περισσότερο τους επιτρέπουμε να λένε ότι έπραξαν το καθήκον τους, τόσο περισσότερο κινδυνεύουμε μετά από δέκα χρόνια να βρεθούμε ως «λαός» υπόλογοι όχι μόνο στους ίδιους μας τους εαυτούς, αλλά στα ίδια τα παιδιά μας , αφού εμείς θα έχουμε επικροτήσει αυτά που έγιναν αλλά και αυτά που θα γίνουν . Αδιαφορώντας για τη μνήμη, αδιαφορούμε και για την ιστορία, ξεχνώντας ότι ιστορία δεν είναι μόνο το παρελθόν αλλά και το μέλλον.
Ίσως έλθει μία μέρα που θα αναρωτηθούμε αν όντως είχε ευθύνη ο Παπανδρέου ή ο Παπακωνσταντίνου. Δεν θα μπορούμε να εντοπίσουμε τον υπεύθυνο γιατί δεν υπάρχει υπεύθυνος. Υπεύθυνο είναι το «σύστημα» που γεννά τέτοιους ανθρώπους. Είναι άχρηστο να καταδικάσεις έναν δύο ή δέκα από αυτούς, τη στιγμή που με την ψήφο σου αναπαράγεις το σύστημα που τους εξέθρεψε. Μην ξεχνάμε ότι πριν από τριάντα χρόνια περίπου καταδικάσαμε τους υπεύθυνους της χούντας και σήμερα ζούμε μία χούντα ξανά.Το έγκλημα που έκαναν πέρασε στο επίπεδο του μύθου γιατί εντέχνως δόθηκε  τέλος στην ιστορική του πραγματικότητα. Σήμερα υπάρχουν  άνθρωποι που πιστεύουν ότι τίποτε δεν έγινε στο Πολυτεχνείο και ότι όλα αυτά είναι δημιουργήματα της φαντασίας της αριστεράς. Το πραγματικό νόημα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου χάθηκε μέσα στον λαβύρινθο των αποτυχιών της γενιάς του, σε όλα τα επίπεδα.
Ο νεοφιλελευθερισμός είναι επικίνδυνος από μόνος του. Περισσότερο επικίνδυνη όμως είναι η παθολογική αναπαραγωγή ενός καταστροφικού παρελθόντος. Η συμμετοχή σε αυτή τη διαδικασία μέσω της ψήφου , σε καθιστά ενεργό συντελεστή και οιονεί συνένοχο. Από την άλλη πλευρά, η άρνηση είναι το εύκολο. Αυτός είναι και ο λόγος που τόσοι πολλοί στέκονται απέναντι από την κυβέρνηση και το μνημόνιο. Η άρνηση από μόνη της μπορεί να ενώσει, και ενώνει μέσω της «αρνητικής ψήφου». Μπορείς σήμερα να συναντήσεις στα ίδια κόμματα από αριστερούς πατριδοκάπηλους μέχρι ακροδεξιούς αντικομουνιστές. Όλους αυτούς τους ενώνει μία αδιαφοροποίητη δύναμη της άρνησης. Μπορούν να αρνηθούν τα πάντα. Κυρίως όμως μπορούν να απορρίψουν οποιοδήποτε πρόταγμα τους ξεπερνά. Αυτός είναι και ο λόγος που απορρίπτουν την αποχή. Συνειδητή αποχή από τις εκλογές δεν σημαίνει αποχή από την πολιτική αλλά ούτε και αδιαφορία για ό,τι συμβαίνει. Το αντίθετο. Σήμερα, η άρνηση είναι καθορισμένη, το πρόταγμα όχι. Η συνειδητή αποχή αποτελεί κομμάτι της «βιοπολιτικής» αποχής. Η «βιοπολιτική» αποχή ή «κοινωνική» αποχή, είναι ένα είδος διαμαρτυρίας κατά τη διάρκεια του οποίου οι συμμετέχοντες απέχουν από όλες αυτές τις πρακτικές που δίνουν ζωή σε αυτό το είδος κοινωνίας. Δεν είναι όμως αυτό το θέμα μας τώρα.
Δεν είναι λύση το να δώσει κάποιος την ψήφο του στην αριστερά ή σε κάποιο μικρό κόμμα προκειμένου να μην πάρουν αυτοδυναμία τα δύο αστικά «μικρομέγαλα» πλέον κόμματα. Η αριστερά με τα κόμματά της , στήριξε το μνημόνιο. Μιλώ βέβαια για τις ηγεσίες των κομμάτων της αριστεράς και όχι για τους οπαδούς τους . Το έκανε έμμεσα , από τη στιγμή που στο πρώτο κιόλας μνημόνιο δεν αποχώρησε από τη βουλή καταγγέλλοντας τήν τότε διαδικασία και την κατάλυση του Συντάγματος. Κανένα αριστερό κόμμα δεν κινήθηκε εναντίον του υπάρχοντος διαδικαστικού επί της ουσίας . Είναι άλλο πράγμα το «καταγγέλλω» και άλλο πράγμα το «στηρίζω την καταγγελία μου με πράξεις». Μπορεί ο Τσίπρας να αποκαλούσε τον Βενιζέλο «Συνταγματάρχη», αλλά όχι μόνο δεν έφυγε ποτέ από τη βουλή αλλά πήγε να συγχαρεί και τον Παππαδήμο όταν ανέλαβε την πρωθυπουργία αναγνωρίζοντας μία διορισμένη κυβέρνηση. Γιατί δεν αποχώρησαν ποτέ από την βουλή τα κόμματα της αριστεράς , αφού η κυβέρνηση λειτουργούσε ως «χούντα», όπως έλεγαν και οι ίδιοι; Επειδή τα σημερινά αριστερά κόμματα, ζουν και τρέφονται από τον νεοφιλελευθερισμό!!! Χωρίς αυτόν δεν θα υπήρχαν. Και δεν θα υπήρχαν επειδή αδυνατούν να συλλάβουν και να παρουσιάσουν στους ανθρώπους μία «άλλη» κοινωνία. Οι μισή αριστερά είναι προσκολλημένη σε ένα αποτυχημένο μοντέλο και η άλλη μισή παλεύει για έναν «ανθρώπινο καπιταλισμό». («Ανθρώπινος καπιταλισμός»: Εδώ μπορείς να γελάσεις)
Η βασική ικανότητα του νέου Έλληνα είναι η μεταβίβαση ευθηνών δικαιολογώντας πάντοτε πρωτίστως τον εαυτό του. Αυτό που χρειάζεται από εδώ και μπρος είναι ο «εσωτερικός διάλογος». Ένας διάλογος που πρέπει καθένας από εμάς να κάνει με τον εαυτό του. Είναι αναγκαίο να πάψουν οι πρόχειρες και βολικές απαντήσεις . Τη θέση τους πρέπει να πάρουν οι δύσκολες και άβολες ερωτήσεις. Τί δημοκρατία θέλουμε ; Τη δημοκρατία του πεζοδρομίου, όπου το δίκιο της συντεχνίας είναι δίκιο του κράτους και επιβάλλεται διά των κομμάτων; Θέλουμε η ελευθερία να μας παρέχεται ως κοινωνικό αγαθό ή πρέπει να κερδίζεται μέσα από την ατέρμονη προσπάθεια για αυτονομία; Θέλουμε μία πολιτική της παροχής ασφάλειας και του «εύ ζήν» ή το δικαίωμα στη συμμετοχή για τη δημιουργία ή την ακύρωση των θεσμών;
Αυτά είναι κάποια από τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν ταυτόχρονα από «πολίτες» και πολιτικούς. Δεν είναι καινούργια. Το γνωρίζω καλά αυτό , όπως το γνωρίζουμε όλοι μας. Γιατί όμως δεν τα έχουμε απαντήσει εδώ και τόσα χρόνια; Επειδή μπροστά από τις απαντήσεις ορθώνεται το τείχος του συμφέροντος. Οι πολιτικοί και οι κατασκευασμένοι «πολίτες» τους , ενώνονται με την πιο δυνατή κόλλα που εντέχνως ονομάζεται σχέση… πελατειακή. Στην πραγματική δημοκρατία δεν υπάρχει κανενός είδους σχέση μεταξύ πολιτικού και πολίτη. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν υπάρχει «πολιτικός», υπάρχει μόνο Πολίτης. Ο διαχωρισμός αυτός είναι εφεύρημα των σύγχρονων κοινωνιών, προκειμένου να μπορεί η εξουσία εντέχνως να αποκλείει από όλες τις σημαντικές αποφάσεις το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Έτσι , προκειμένου να αποφύγει τις συγκρούσεις , έδωσε την ονομασία «πολίτης» σε όλους αυτούς που άφησε έξω από τις «δημοκρατικές διαδικασίες». «Πολίτη» ονομάζουν τον βιομήχανο που στηρίζει και στηρίζεται από τα κόμματα, αλλά «Πολίτης» ονομάζεται και ο άστεγος που ζει και κοιμάται κάτω από γέφυρες. Και οι δύο έχουν τα ίδια «δημοκρατικά δικαιώματα». Ο βιομήχανος αν θέλει μπορεί να κοιμηθεί κάτω από τη γέφυρα. Είναι «δημοκρατικό δικαίωμα». Μία αξιακά κατεστραμμένη κοινωνία θα στηρίξει ένα αξιακά κατεστραμμένο πολιτικό σύστημα και αντίστροφα.
Επίλογος.
Γεννήθηκα, μεγάλωσα και συνεχίζω να ζω σε μία κοινωνία που η εξουσία της, με παρέκαμπτε πάντοτε όταν επρόκειτο να πάρει μία απόφαση για τη ζωή, τη δική μου. Το μοναδικό δικαίωμα που μου παρέχει είναι το να αποφασίσω ποιος θέλω να με κυβερνήσει. Έ, λοιπόν, αποφάσισα ότι δεν θέλω να με κυβερνά κανείς. Για άλλη μία φορά θα παρακάμψω εγώ το σύστημα. Πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν μόνοι τους να αυτοκυβερνηθούν και να λύσουν τα προβλήματα μέσω της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης. Αυτό ίσως είναι ένα όνειρο για κάποιους, μια ουτοπία. Ακόμα όμως και όταν δεν μπορείς να πραγματοποιήσεις ένα όνειρο δεν σημαίνει ότι πρέπει να το παρατήσεις. Αισθάνομαι ότι έχω υποχρέωση να παρακάμψω αυτό το καραγκιοζιλίκι που ονομάζεται «εκλογές». Κάποτε το έκανα γιατί ήμουν ηλίθιος και πίστευα ότι το να ασχολείσαι με την πολιτική ήταν χάσιμο χρόνου. Αυτό με είχαν μάθει. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια το κάνω επειδή έμαθα την άμεση δημοκρατία και έκτοτε πιστεύω σε αυτή . Θεωρώ ότι πριν από οποιεσδήποτε εκλογές προέχει το να ζητήσουμε να αλλάξει το Σύνταγμα. Αν η μεγάλη πλειονότητα των ψηφοφόρων αυτής εδώ της χώρας δεν πάει να ψηφήσει , ζητώντας ταυτόχρονα αλλαγή του Συντάγματος, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να σταθεί οποιαδήποτε κυβέρνηση έχοντας ως νομιμοποίηση τις ψήφους των λίγων κομματόσκυλων.
Γνωρίζω ότι η άποψή μου δεν έχει καμία βαρύτητα και ότι αυτό το κείμενο θα περάσει απαρατήρητο όπως και τόσα άλλα. Δεν ονομάζομαι Μάϊκλ Άλμπερτ, ούτε Νόαμ Τσόμσκι, ούτε Ζίγκμουντ Μπάουμαν, ούτε τίποτε από αυτά. Αν είχα κάποιο από αυτά τα ονόματα, οι απόψεις μου θα εκλαμβάνονταν διαφορετικά.  Όμως δεν γράφω το κείμενο για να πείσω και άλλους να μην πάνε να ψηφήσουν. Το γράφω για να έχω μία απόδειξη απέναντι στο παιδί μου πρώτα, στον  εαυτό μου έπειτα αλλά και απέναντι σε όλους , ότι ακόμα και σε μία δύσκολη περίοδο για την κοινωνία και τους ανθρώπους της, αποφάσισα να παραμείνω πιστός στις αρχές και τα ιδεώδη της άμεσης δημοκρατίας, της μοναδικής δημοκρατίας. Δεν μπορώ να στηρίξω ένα σύστημα που ζει από τη φτώχεια, την ανισότητα και τον κοινωνικό αποκλεισμό των ανθρώπων που υποτίθεται ότι προστατεύει. Δεν μπορώ να στηρίξω ένα κοινωνικοπολιτικό σύστημα που έχει τον πόλεμο, την πείνα και τις δολοφονίες αθώων ανθρώπων ως βασικό μέσο ανάπτυξης και πλουτισμού μερικών προνομιούχων. Δεν μπορώ να στηρίξω ένα σύστημα που επιτρέπει σε μερικές οικογένειες να εξουσιάζουν έναν ολόκληρο πληθυσμό. Δεν μπορώ να στηρίξω ένα σύστημα που το μόνο που μου επιτρέπει είναι το να αποφασίζω ποιος θα αποφασίζει για μένα. Ένα σύστημα που με κοροϊδεύει, λέγοντάς μου ότι ενώ δεν καταλαβαίνω από πολιτική, μπορώ να καταλάβω ποιος καταλαβαίνει και… να τον ψηφήσω.
Όσο και αν φανεί παράξενο, μέσα μου εύχομαι να κάνω λάθος. Εύχομαι να κάνουν λάθος όλοι όσοι συνειδητά δεν θα πάνε να ψηφήσουν. Αυτό που επιζητώ, είναι η δημιουργία μιας αυτόνομης κοινωνίας. Αν κάτι τέτοιο μπορεί να έρθει μέσα από εκλογές, καλώς να ορίσει και θα το στηρίξω με όλες μου τις δυνάμεις. Ποτέ μου δεν διεκδίκησα το «αλάθητο» και ούτε έχω σκοπό να το κάνω. Ως τότε όμως, θα πορεύομαι έχοντας ως οδηγώ μου τη φράση του Κορνήλιου Καστοριάδη : «Ο άνθρωπος είναι υπεύθυνος για την ιστορία του»

Συνελήφθη από την Οικονομική Αστυνομία 53χρονη μικροβιολόγος που επιχείρησε να αποφύγει φορολογικό έλεγχο στο ιατρείο της.

Κατά τον έλεγχο που πραγματοποιήθηκε βρέθηκαν παραποιημένα στοιχεία στο βιβλίο επίσκεψης ασθενών.

Συνελήφθη χθες (21-4-2012) το απόγευμα στον Άγιο Δημήτριο Αττικής, από αστυνομικούς της Υπηρεσίας Οικονομικής Αστυνομίας και Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, 53χρονη μικροβιολόγος, η οποία επιχείρησε να αποφύγει φορολογικό έλεγχο.

Η μικροβιολόγος συνελήφθη στα όρια του αυτοφώρου για το αδίκημα της απείθειας και από τον φορολογικό έλεγχο που πραγματοποιήθηκε βρέθηκαν παραποιημένα στοιχεία στο βιβλίο επίσκεψης ασθενών, ενώ διαπιστώθηκαν και άλλες φορολογικές παραβάσεις.

Ειδικότερα, στο πλαίσιο διερεύνησης ανώνυμης καταγγελίας, κλιμάκιο αστυνομικών του Τμήματος Κοινωνικής και Ασφαλιστικής Προστασίας της Οικονομικής Αστυνομίας, μετέβη προχθές (20-4-2012) στο ιατρείο της 53χρονης στον Άγιο Δημήτριο Αττικής, προκειμένου να πραγματοποιήσει φορολογικό έλεγχο. Ωστόσο η 53χρονη μικροβιολόγος, για να αποφύγει τον έλεγχο, δεν επέτρεψε την είσοδο των αστυνομικών, παρά τις συνεχείς νόμιμες προσκλήσεις των αστυνομικών, με αποτέλεσμα να μην πραγματοποιηθεί ο έλεγχος.

Μετά από έρευνα των αστυνομικών, εντοπίστηκε η 53χρονη χθες (21-4-2012) το απόγευμα στον Άγιο Δημήτριο Αττικής και συνελήφθη στα όρια του αυτοφώρου, για το αδίκημα της απείθειας. Επιπλέον από τον φορολογικό έλεγχο που πραγματοποιήθηκε στο ιατρείο της, βρέθηκαν παραποιημένα στοιχεία στο βιβλίο επίσκεψης ασθενών, ενώ διαπιστώθηκε η μη συμπλήρωση των απαραίτητων στοιχείων στο βιβλίο επίσκεψης ασθενών και στο μπλοκ αθεώρητων αποδείξεων παροχής υπηρεσιών (Α.Π.Υ.).


Η 53χρονη μικροβιολόγος, με τη δικογραφία που σχηματίσθηκε σε βάρος της, οδηγήθηκε σήμερα το πρωί στον κ. Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, ενώ παράλληλα θα ενημερωθεί και η αρμόδια Δ.Ο.Υ., ως προς την κίνηση της διοικητικής διαδικασίας και την επιβολή των προβλεπόμενων διοικητικών προστίμων.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΛΕΚΑΣ ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΕΒΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ


«Πώς θα μπει το Κόμμα σε μια κυβέρνηση η οποία όχι απλώς δεν μπορεί να λύσει, αλλά θα επιδεινώσει τη θέση του λαού και το κυριότερο, θα σπείρει τέτοια απογοήτευση που ο λαός θα αντιδραστικοποιηθεί. Εμείς ένα πράγμα βλέπουμε. Δεν έχει κριθεί αν το κίνημα θα κάνει ένα γενναίο και οριστικό βήμα προς τα μπρος ή θα κάνει δυο βήματα πίσω και θα ηττηθεί. Δεν έχει κριθεί ακόμα. Το κίνημα είναι ανερχόμενο αυτά τα χρόνια. Αλλά δεν έχει γείρει η πλάστιγγα υπέρ του κινήματος. Όποια κυβέρνηση και να έχουμε θα είναι μειοψηφική στο λαό. Γιατί ο λαός θα ζητάει μέτρα υπέρ του. Και εμείς θα είμαστε με την πλειοψηφία, με το λαό. Και αν το ΚΚΕ αναδιπλωθεί στις θέσεις του σήμερα θα λογοδοτήσουμε στους κομμουνιστές, θα μας πάρουν με τις πέτρες, θα περάσουμε στην ιστορία σαν προδοτικό κόμμα και όχι σαν κόμμα που έκανε λάθη. Αλλά, εν πάση περιπτώσει, αυτό τους μη κομμουνιστές μπορεί να μην τους αφορά, να μην τους νοιάζει, αλλά το κίνημα θα υποστεί μια γενναία ήττα. Και να το ξεκαθαρίσουμε: Το ’90 – ’92 το Κόμμα παραλίγο να μην υπάρχει. Χάσαμε τις μισές μας δυνάμεις, βρεθήκαμε στη χειρότερη φάση της ιστορίας μας, χειρότερη και από την ήττα του ΔΣΕ, γιατί εκείνη την περίοδο ο σοσιαλισμός δυνάμωνε, ανέβαινε, κέρδιζε. Το εργατικό κίνημα ήταν ισχυρό. Βρεθήκαμε στη χειρότερη φάση γιατί παγκόσμια το εργατικό κίνημα δέχονταν ήττα, τα ΚΚ διαλύονταν και αυτοδιαλύονταν και εμείς βρεθήκαμε σε ένα ζοφερό τοπίο παγκόσμια και στην Ελλάδα. Ενώ το ’49 ήταν διαφορετικό, ζοφερό στην Ελλάδα, ελπιδοφόρο διεθνώς. Κρατηθήκαμε και όχι απλώς κρατηθήκαμε, αλλά σηματοδοτήσαμε και την ανάκαμψη του κινήματος.
Σήμερα δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να κάνουμε πίσω. Θα είμαστε για σκότωμα, κυριολεκτικά. Και ο λαός αύριο θα μας πει «καλά εμείς σας λέγαμε, αλλά εσείς οφείλατε να μη μας ακούσετε». Γιατί τα λέμε αυτά; Γιατί υπάρχει ένα τμήμα εργατικών λαϊκών στρωμάτων, ριζοσπαστικοποιημένων, που σέβεται και αγαπάει το Κόμμα και που ακριβώς επειδή σέβεται και αγαπάει το Κόμμα σου λέει «μήπως με τις αντιμνημονιακές δυνάμεις κάνουμε μια κυβέρνηση». Γιατί μπορεί να αρχίσουν οι εντολές μετά τις εκλογές. Εμείς το ξεκαθαρίζουμε: Αυτό που μπορεί να δημιουργήσει εμπιστοσύνη απέναντι στο Κόμμα είναι ακριβώς ότι το Κόμμα θα είναι μέσα στο λαό. Δε θα αφοπλίσουμε το κίνημα, δε θα χάσει το κίνημα το στήριγμά του. Γιατί το ΚΚΕ δεν είναι απλώς ένα πρωτοπόρο Κόμμα. Είναι ένα κόμμα που είναι αποφασισμένο και έτσι πρέπει να είμαστε οι κομμουνιστές: Πρώτοι στις θυσίες, πρώτοι στην ανιδιοτέλεια, πρώτοι στην αυτοθυσία. Γιατί δε χρειάζεται να έχεις μόνο σωστές θέσεις, πρέπει να έχεις και αυτοθυσία γι’ αυτές τις θέσεις. Ούτε πρέπει να έχεις μόνο αυτοθυσία, γιατί μπορεί να έχεις αυτοθυσία με λάθος θέσεις, χωρίς να το καταλαβαίνεις. Εμείς αυτή τη στιγμή καταφέραμε μέσα από μια βασανιστική πορεία και με τη στήριξη του λαού, όχι με ηγετικές αποφάσεις καθοδηγητικές, αλλά όλου του Κόμματος, των φίλων και των οπαδών, καταφέραμε να αναδειχθούμε σε μια δύναμη πρωτοπόρα, ριζοσπαστική στις θέσεις και στη διάθεση για αυτοθυσία. Κι αν εμείς εμπλακούμε στη διαχείριση του συστήματος θα αδυνατίσει η ικανότητά μας μέσα στο λαϊκό κίνημα, δεν μπορεί να είσαι σε μια κυβέρνηση η οποία είναι το πολιτικό προσωπικό του συστήματος και να είσαι ταυτόχρονα και αντιπολίτευση της κυβέρνησης. Δεν μπορεί να είσαι σε μια κυβέρνηση και να κάνεις κινητοποιήσεις και απεργίες. Δεν μπορεί να είσαι σε μια κυβέρνηση και να καταψηφίζεις αυτά που κάνει η κυβέρνηση. Αυτά τα κάνουν οι οπορτουνιστές, αν μπεις στην κυβέρνηση και ένα και δυο χρόνια τραβάς και όταν θα έρθει η ώρα να φύγεις θα σου φορτώσουν και την ευθύνη ότι έπεσε η κυβέρνηση.
Εμείς καλούμε το λαό, αυτόν που δεν έχει πειστεί, από προκαταλήψεις, γιατί έτσι τον έχουν μάθει να σκέφτεται, να μελετήσει τη δική μας πρόταση εξουσίας. Για εμάς ο λαός θα είναι στην εξουσία, όχι το ΚΚΕ. Ο λαός θα έρθει στην εξουσία και το ΚΚΕ θα είναι η καθοδηγητική δύναμη αυτής της εξουσίας».



ΑΘΗΝΑ 22/4/2012 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Για τον σύντροφο δάσκαλο Σάββα Μετοικίδη, που κηδεύεται σήμερα

 Έφυγε χθες από κοντά μας ο Σάββας Μετοικίδης, ο υπέροχος δάσκαλος, ο ακούραστος αγωνιστής, η φιγούρα που βρισκόταν πάντα μπροστά στις μάχες για ένα άλλο δημόσιο σχολείο, για την υπεράσπιση της εκπαίδευσης όλων των παιδιών από τα Πομακοχώρια ως την Αθήνα, στους αγώνες υπέρ των μεταναστών, των άνεργων, των εργαζόμενων, του πολιτισμού.

Επέλεξε να δώσει τέρμα στη ζωή του. Μας άφησε φτωχότερους, χωρίς την ευαισθησία, την ανησυχία, την ακούραστη μαχητικότητά του, το γέλιο του.

Σάββα, καλό σου ταξίδι και υποσχόμαστε ότι θα ακούσουμε αυτά που θέλεις να μας πεις, θα βαδίσουμε στους ίδιους δρόμους όπου βρεθήκαμε, πιο αποφασιστικά αυτή τη φορά, για να ανοίξουμε νέα μονοπάτια για το σχολείο, για την κοινωνία, για την αριστερά που ονειρεύτηκες.

ΓΛΥΦΕ ΡΕ ΟΥ, ΡΕ ΜΑΪΜΟΥΔΕΣ ΠΟΥ ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ.....


Ελάτε ρε παιδιά να οργανωθούμε, να κάνουμε μια ληστεία της προκοπής! Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το Ζάππειο ΙΙΙ


Η παρουσίαση του προγράμματος της ΝΔ σήμερα δεν έκρυβε καμιά έκπληξη: κινήθηκε στο ίδιο ακριβώς μοτίβο της πολιτικής των Μνημονίων και της συγκυβέρνησης, με ακόμη περισσότερες νεοφιλελεύθερες πινελιές! «Όταν λέμε θα τα αλλάξουμε όλα, εννοούμε όλα!» είπε ο κος Σαμαράς, παρουσιάζοντας τους πολλαπλούς τρόπους με τους οποίους θα ήθελε να συνεχίσει τη ληστεία εις βάρος του εργαζόμενου λαού.
Βασικά στοιχεία το λιγότερο δημόσιο, η άμεση ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών του δημοσίου και των ΔΕΚΟ, οι συγχωνεύσεις υπηρεσιών για να υπάρξει πλεονάζον προσωπικό (και να γίνουν άμεσα οι απολύσεις), η φαστ-τρακ προώθηση των συμφερόντων του κεφαλαίου, η έμφαση σε όλα όσα χρειάζονται οι επιχειρηματίες, η διάλυση κάθε κοινωνικής προστασίας και το ξεπούλημα κάθε δημόσιου αγαθού. Όπως δήλωσε, άλλωστε, η γραφειοκρατία θα παρακαμφθεί «από τα πλάγια» και όποιος δημόσιος υπάλληλος φέρνει προσκόμματα (στην ασυδοσία του κεφαλαίου) θα απομακρύνεται! Απαραίτητο συμπλήρωμα, βέβαια, η τρομοκρατία περί «χρεοκοπίας» σε περίπτωση που βαδίσουμε έξω από το ευρώ, την ΕΕ και τα Μνημόνια, αλλά και η έντονη επίθεση στην Αριστερά.
Αυτή τη φορά ο κ. Σαμαράς επέλεξε τα «εθνικά ισοδύναμα» ως αντίδοτο στις άγριες περικοπές εισοδημάτων, χωρίς να τολμήσει να πει ούτε μια κουβέντα για τις τράπεζες που κοινωνικοποιούν τις ζημιές και στα κέρδη ιδιωτεύουν, ούτε μια λέξη για αυξήσεις στους μισθούς κ.ο.κ. Αντίθετα, βρήκε πολλές κουβέντες για ακόμα μεγαλύτερη μείωση της φορολόγησης στους πλούσιους ως «αντίδοτο» το οποίο όμως το σκέφτηκε και το ΔΝΤ και το εφαρμόζει ήδη στη χώρα. Το «Μνημόνιο ΙΙ», πρόδρομος του Ζαππείου ΙΙΙ, αποφάσισε μαζί με την εξόντωση των εργαζόμενων και τη μείωση της φορολογίας στις Τράπεζες. Και το ψήφισε ο κ. Σαμαράς, το κόμμα του, μαζί με το ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου και όλους τους «πρόθυμους». Πραγματικά απορούμε με ποιο τρόπο δικαιολογεί τη… χωριστή κάθοδο της ΝΔ από το ΠΑΣΟΚ, αφού το πρόγραμμα της συγκυβέρνησης του Μαύρου Μετώπου αποτελεί το προεκλογικό πρόγραμμα και των δύο!
Ήδη, η «περικοπή δαπανών» και η «εκλογίκευση» είναι υπαρκτή στην ελληνική κοινωνία: oι ασφαλισμένοι πληρώνουν από την τσέπη τους τα φάρμακα και τη νοσηλεία τους, η σχολική χρονιά τελειώνει χωρίς σχολικά βιβλία, τα πανεπιστήμια κινδυνεύουν να αναστείλουν τη λειτουργία τους, οι δημόσιοι υπάλληλοι αμείβονται μέχρι και με τα αστρονομικά ποσά των… 14 ευρώ κατά περίπτωση (λόγω των αναδρομικών περικοπών και δόσεων δανείων), το 1,5 εκ. ανέργων κάνει ουρές για οκτώ μήνες δουλειάς αντί 500 ευρώ.
Αυτή όμως η επιχειρηματολογία των δήθεν «ισοδυνάμων» χρησιμοποιούν ευρέως και κομμάτια του υποτίθεται «αντιμνημονιακού χώρου» όπως η ΔΗΜΑΡ και η Κοινωνική Συμμαχία. Όσο όμως κανείς δεν λέει τα πράγματα με το όνομά τους, δηλαδή την καθολική διαγραφή του χρέους και  εθνικοποίηση των τραπεζών, ανάμεσα στα υπόλοιπα, τότε οι προτάσεις τέτοιου είδους είναι για προεκλογική κατανάλωση.
Απέναντι στο δικό τους «Μαύρο Μέτωπο», υπάρχει άλλος δρόμος. Με Μέτωπο Ρήξης και ανατροπής, με διαγραφή του χρέους, έξοδο από το ευρώ, αποδέσμευση από την ΕΕ, με έναν άλλο τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας, με τις εργατικές ανάγκες στο προσκήνιο. Αυτόν τον δρόμο πρέπει να ακολουθήσει ο λαός, με κόκκινη ψήφο στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με ένταση των αγώνων για να ανατραπούν τα μνημόνια και οι πολιτικές τους.
Πράγματι, κε Σαμαρά, ο λαός θα τα αλλάξει όλα: ξεκινώντας από σας και το χρεοκοπημένο σας σύστημα!

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου KKE για την ομιλία του Αντ. Σαμαρά στο Ζάππειο


Ο Αντ. Σαμαράς επιχείρησε να εμφανίσει ως «νέο μοντέλο» την επιτάχυνση στον γνώριμο καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, που οδήγησε ήδη σε τροχιά χρεοκοπίας τη λαϊκή οικογένεια και στη βαθιά οικονομική κρίση, ενώ επιφυλάσσει ακόμα μεγαλύτερα βάσανα χωρίς τέλος για το λαό, στο βωμό της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Με την ομιλία του εμφανίστηκε να «ξέχασε» το νέο τσάκισμα της λαϊκής οικογένειας με τη Δανειακή Σύμβαση, που η ΝΔ συνυπέγραψε στην κυβέρνηση Παπαδήμου μαζί με το ΠΑΣΟΚ.
Η ομιλία του Αντ. Σαμαρά στο Ζάππειο επιβεβαιώνει άλλη μια φορά ότι η εργατική τάξη σε συμμαχία με τα φτωχά λαϊκά στρώματα πρέπει να προετοιμάσουν την αντεπίθεση τους για ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, με αποδέσμευση απ’ την ΕΕ και μονομερή διαγραφή του χρέους, με λαϊκή εξουσία, που θα κοινωνικοποιήσει τα μονοπώλια και θα θέσει τον παραγόμενο πλούτο στην ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.
Το συγκεκριμένο σχέδιο αλλαγών που προτείνει αποτελεί κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της ΕΕ, με τις οποίες συμφωνούν το ΠΑΣΟΚ και άλλα κόμματα: προσωρινή απασχόληση με μισθούς πείνας, νέες φοροελαφρύνσεις των μονοπωλιακών ομίλων και των μεγαλοϊδιοκτητών ακινήτων, επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων και της εκποίησης δημόσιου πλούτου στο μεγάλο κεφάλαιο.
Με τη διακήρυξη για καταπολέμηση της κρατικής σπατάλης ο Αντ. Σαμαράς επιχείρησε να συσκοτίσει αυτή την αντιλαϊκή κατεύθυνση που οδήγησε ήδη στην υπερχρέωση του κράτους μέσα απ’ τα κρατικά πακέτα και τις φοροελαφρύνσεις στους μονοπωλιακούς ομίλους απ’ όλες τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, καθώς και απ’ τις δαπάνες για σχέδια του ΝΑΤΟ, αλλά και για την εξαγορά και την ομηρία εργαζομένων στον δημόσιο τομέα. Τα ψίχουλα εμπαιγμός σε κοινωνικές ομάδες που οι κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ οδήγησαν στην ακραία φτώχεια δεν μπορούν πλέον να εξαπατήσουν κανέναν.
Η Ελλάδα είναι πράγματι μια πλούσια χώρα σε ορυκτό πλούτο, ενεργειακές πηγές, παραγωγικές δυνατότητες στη βιομηχανία και στον αγροτικό τομέα, με εξειδικευμένους εργαζόμενους. Όμως αυτές οι δυνατότητες δεν πρόκειται να αξιοποιηθούν προς όφελος του λαού όσο κριτήριο της ανάπτυξης παραμένει η καπιταλιστική κερδοφορία, όσο βαδίζουμε στη ζούγκλα του ανταγωνισμού, την άναρχη και ανισόμετρη καπιταλιστική ανάπτυξη. Οι παραγωγικές δυνατότητες της Ελλάδας μπορούν να αξιοποιηθούν μόνο με την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.
Όλη η προηγούμενη περίοδος αποδεικνύει ότι η περιβόητη προσέλκυση καπιταλιστικών επενδύσεων με γνώμονα το κέρδος στο πλαίσιο του «ευρωμονόδρομου» δεν οδηγεί στη λαϊκή ευημερία αλλά στην απαίτηση για φθηνότερη εργατική δύναμη, στις εκπτώσεις στην προστασία του περιβάλλοντος, της δημόσιας υγείας, στα θεαματικά κέρδη και τελικά στην κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου. Πίσω απ’ την καθήλωση της παραγωγής γάλακτος και κρέατος βρίσκονται ευρωενωσιακές ποσοστώσεις. Πίσω απ’ τη συρρίκνωση της ναυπηγικής βιομηχανίας βρίσκονται κοινοτικές δεσμεύσεις και επιλογές του εφοπλιστικού κεφαλαίου με κριτήριο το ποσοστό κέρδους του.
Στις εκλογές της 6ης Μαΐου η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα πρέπει να καταβαραθρώσουν τη ΝΔ μαζί με το ΠΑΣΟΚ, δίχως να σκορπίσουν την ψήφο τους «δεξιά» και «αριστερά». Η ισχυροποίηση του ΚΚΕ είναι η μοναδική ελπίδα απέναντι στη νέα θύελλα που έρχεται, για να ανοίξει ο μόνος ελπιδοφόρος δρόμος για τη λαϊκή ευημερία.



ΑΘΗΝΑ 22/4/2012 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΣΠΟΤ ΚΚΕ(μ-λ) & Μ-Λ ΚΚΕ

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ Να μη χαντακωθεί ο λαός, είτε με πισωγύρισμα, είτε με αυταπάτες

Αποσπάσματα από την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ την περασμένη Πέμπτη στη Νίκαια
Σε μαζική συγκέντρωση στην πλατεία Κουμπάκη στη Νίκαια μίλησε την περασμένη Πέμπτη η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα. Μεταξύ άλλων, σημείωσε:
«
Απευθυνόμαστε στα εργατικά, στα φτωχά λαϊκά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου. Σε αυτούς που για πολλά χρόνια ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, ή εναλλάξ έφευγαν από τη ΝΔ και πήγαιναν στο ΠΑΣΟΚ και ανάποδα. Τους ζητάμε να θυμηθούν τι τους λέγαμε, όχι μόνο τα τελευταία χρόνια, αλλά την τελευταία 20ετία. Ιδιαίτερα μετά το 1990, μετά το 1992, μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και την απόφαση για βαθύτερη ενσωμάτωση της Ελλάδας στην ΕΕ.
Να θυμηθούν τι τους λέγαμε για το τέλειωμα κυριολεκτικά του ΠΑΣΟΚ, όταν λέγαμε ότι το ΠΑΣΟΚ έκανε πλήρη συντηρητική στροφή και τώρα δεν έχει καμία ουσιαστική διαφορά με τη ΝΔ. Απλώς έμειναν κάποια συνθήματα, κάποιοι ιδεολογικοί όροι που βεβαίως έμειναν συνθήματα και δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα.
Να θυμηθούν τι τους λέγαμε, όταν ακριβώς ανατράπηκε το σοσιαλιστικό σύστημα. Και τότε τους είπαμε ότι δεν ισχύει αυτό που τους έλεγαν όλα τα κόμματα από τη ΝΔ μέχρι τον ΣΥΝ, ότι τώρα τάχα μπαίνουμε στη λεωφόρο της ειρήνης και της δημοκρατίας, και της ευημερίας, γιατί σταμάτησε ο ψυχρός πόλεμος, δεν υπάρχει λόγος να ξαναγίνει πόλεμος, γιατί τώρα πια, ό,τι διαφορές υπάρχουν, μπορεί να λυθούν με ειρηνικά πολιτικά μέσα. Τότε προειδοποιήσαμε για την έναρξη ενός νέου γύρου τοπικών πολέμων καταρχήν, τους μιλήσαμε για τον πόλεμο στα Βαλκάνια.
Να θυμηθούν τι τους λέγαμε τότε και σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του '90. Οτι από το '92 και μετά εγκαινιάστηκε μια συστηματική προσπάθεια που αρχικά εμφανίστηκε με ήπιο τρόπο, με τη λογική του "σιγά - σιγά" και τώρα με την κρίση παίρνει τη μορφή της καταιγίδας. Οταν τους λέγαμε ότι θα πάρουν πίσω τις κατακτήσεις που είχαν αποσπάσει οι λαοί στην Ευρώπη και ο ελληνικός λαός στην Ελλάδα μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά το '74.
Από τη συγκέντρωση στη Νίκαια
Οταν τους λέγαμε ότι, αυτό που έλεγαν, πως θα δοθούν το 5%, το 10% του πακέτου των μετοχών των κρατικών επιχειρήσεων στους ιδιώτες, ότι οδηγούμαστε σε πλήρη ιδιωτικοποίηση και σε επικράτηση των μονοπωλίων παντού. Δε θα υπάρχει τομέας της οικονομίας, της κοινωνικής ζωής, του πολιτισμού, του αθλητισμού όπου δε θα κυριαρχούν τα μονοπώλια.Οχι γιατί βεβαίως εμείς υπερασπιζόμαστε τις κρατικές επιχειρήσεις, όπως τις κατάντησαν η λεγόμενη "εθνικοποίηση" της ΝΔ και "κοινωνικοποίηση" του ΠΑΣΟΚ στη δεκαετία του '80. Αλλά γιατί ξέραμε ότι με τις πρώτες μετοχές που θα πούλαγαν θα έπαιρνε αμπάριζα βουνά, θάλασσες, λιμάνια, αεροδρόμια, τα πάντα. Και ότι οι ιδιωτικοποιήσεις θα οδηγούσαν στην αύξηση του προβλήματος της ανεργίας, τη μείωση των πραγματικών μισθών, που βεβαίως έγιναν και στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.
Τους λέγαμε ότι από τότε σκάει μύτη η ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, η επέκταση της μερικής απασχόλησης και των ευέλικτων μορφών. Οταν τους λέγαμε ότι όσο πιο βαθιά γίνει η ενσωμάτωση της Ελλάδας στην ΕΕ, τόσο πιο μεγάλα εμπόδια θα έμπαιναν στην προσπάθεια του λαού για κοινωνική λαϊκή ευημερία.
Να θυμηθούν όταν τους λέγαμε ότι η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ δε σημαίνει ό,τι ήξεραν ως τότε - και που τότε βεβαίως ήταν αρνητικά -, αλλά πολλά περισσότερα. Οτι από τότε που καταργήθηκαν οι χάρτες που έκρυβαν τα εθνικά σύνορα στο Αιγαίο, δεν θα μπορούσε κανείς να μένει ήσυχος για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, για τα σύνορα. Και βεβαίως, δε θα μπορούσε κανείς να αναθέσει τη φύλαξη των συνόρων ούτε στην αστική τάξη της χώρας, ούτε βεβαίως στο ΝΑΤΟ και στους συμμάχους τους.
Να θυμίσουμε ότι προβλέψαμε την οικονομική καπιταλιστική κρίση. Βεβαίως δεν ήταν δυνατόν να προσδιορίσεις τη χρονιά που θα ξέσπαγε, αλλά είμαστε απολύτως βέβαιοι και το διατυπώσαμε ότι στη δεκαετία του '90 η κρίση θα χτύπαγε την πόρτα της Ελλάδας. Και θα ήταν αποτέλεσμα της ταχύρρυθμης καπιταλιστικής ανάπτυξης, της μεγάλης κερδοφορίας και μεγάλης και αχαλίνωτης - και δεν θα μπορεί να είναι αλλιώς - συσσώρευσης των κεφαλαίων.
Είναι γεγονός ότι τα λέγαμε. Αλλά τελικά τους τούμπαραν οι υποσχέσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, οι αυταπάτες, η λογική του μικρότερου κακού. Αλλά και η αντικομμουνιστική εκστρατεία ότι το ΚΚΕ είναι ένα κόμμα που δεν παρακολουθεί τις εξελίξεις, δε βλέπει πού πηγαίνουν τα πράγματα, δε θέλει να δει τις εξελίξεις του σήμερα, ότι τάχα κοιτάζει αποκλειστικά στο παρελθόν, δεν παίρνει χαμπάρι και ότι φανατίζει το λαό ή θέλει να κερδίσει ψήφους μιλώντας για συμφορές που έρχονται.
Θυμίζουμε τι είπε το ΚΚΕ στην πρώτη μετεκλογική συνέντευξη του 2009, όταν ένα μέρος του λαού αισθάνθηκε ανακούφιση, γιατί στη θέση της ΝΔ βγήκε το ΠΑΣΟΚ. Τότε είπαμε ότι ο λαός πρέπει να εξαπολύσει πόλεμο στον πόλεμο που θα δεχτεί. Και τότε υπήρχαν ακόμα και φίλοι του Κόμματος, καλοπροαίρετοι βεβαίως, που μας είπαν, μα τι νόημα έχει να καλούμε το λαό σε πόλεμο πριν ακόμα δοκιμαστεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και αποκτήσει ο λαός μία εμπειρία. Οταν όλα τα άλλα κόμματα, από τη ΝΔ μέχρι τον Καρατζαφέρη και τον ΣΥΝ, έλεγαν "εμείς θα κάνουμε αντιπολίτευση στην κυβέρνηση κρίνοντας αν εφαρμόζει το πρόγραμμά της".
Μα είναι δυνατόν να είναι θετικό κριτήριο της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ το πρόγραμμά του; Στο πρόγραμμά του έλεγε τα πάντα. Εχουν δίκιο, είχαν δίκιο οι ηγέτες του ΠΑΣΟΚ όταν μετεκλογικά έλεγαν "μα αυτά τα λέγαμε στο πρόγραμμα". Οπως είχε δίκιο παλιότερα και η ΝΔ, όταν έλεγε "μα αυτά τα λέγαμε στο πρόγραμμα". Πέρα από ορισμένες επιφανειακές και άνευ ουσίας υποσχέσεις - οι συνηθισμένες προεκλογικές -, τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ, στο πρόγραμμά τους τα έλεγαν. Ναι, εντάξει, με έναν συμβολικό τρόπο. Αλλά και αν δεν μπορούσε κάποιος να διαβάσει το πρόγραμμα και να καταλάβει πίσω από τους ουδέτερους ΕΟΚικούς όρους τι σημαίνει το ένα και τι το άλλο, όμως υπήρχε η πράξη τους.
Μεγάλη η ευθύνη του καθενός
Γιατί τα λέμε αυτά τώρα; Γιατί το βράδυ των εκλογών θα μετρηθεί εάν το εργατικό, το λαϊκό κίνημα θα έχει ανοιχτά τα μάτια και τα αυτιά και θα είναι ετοιμοπόλεμο να αντιδράσει από τις 7 και τις 8 Μάη. Οποια κυβέρνηση και αν προκύψει, δεν πρόκειται να αλλάξει τη ζωή του λαού, ούτε 1% προς το καλύτερο. Η πορεία θα είναι χειρότερη. Σ' αυτό επιμένουμε.
Και αν θέλετε, ανεβαίνει η ευθύνη του καθενός και της καθεμιάς να τοποθετηθεί, να σκεφθεί πάρα πολύ σοβαρά την ψήφο. Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι για εμάς η κινητήρια δύναμη των εξελίξεων είναι η ταξική πάλη, είναι το εργατικό κίνημα, είναι η συμμαχία της εργατικής τάξης με τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης και της υπαίθρου. Είναι η ορμητική είσοδος σε αυτή την κοινωνική, λαϊκή συμμαχία, νέων ηλικιών και γυναικών. Αυτό δε σημαίνει ότι υποτιμάμε τη συγκεκριμένη πολιτική μάχη της 6ης Μάη. Είναι και αυτή μία μορφή πάλης.
Και αυτή η μορφή πάλης πρέπει να αξιοποιηθεί αποκλειστικά και μόνο για να μπορέσει ο λαός να ανακτήσει δύναμη, που δεν την εκμεταλλεύτηκε στο προηγούμενο διάστημα. Να αποκτήσει εμπιστοσύνη, κουράγιο στη δυνατότητά του να επιβάλλει θετικές εξελίξεις. Και οπωσδήποτε θα βαρύνει, θα παίξει ρόλο, τα επόμενα χρόνια και το εκλογικό αποτέλεσμα.
Βεβαίως, αυτή η εκλογική μάχη περικλείει θετική δυναμική. Και η θετική δυναμική βρίσκεται στο γεγονός ότι εργατικά λαϊκά στρώματα έχουν αποφασίσει να γυρίσουν την πλάτη σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Και αυτό το γύρισμα της πλάτης πρέπει να γίνει οριστικό, να μην πισωγυρίσουν καθόλου, να μην ταλαντευθούν μπροστά στη μεγάλη κινδυνολογία και δεν ξέρουμε και τι άλλο θα χρησιμοποιήσουν μέχρι να ανοίξουν οι κάλπες.
Αυτό είναι το θετικό στοιχείο, η θετική δυναμική της εκλογικής μάχης, στην οποία δυναμική εμείς έχουμε συμβάλει όχι μόνο με πολιτικές αποκαλύψεις, αλλά με χειροπιαστές λαϊκές - εργατικές κινητοποιήσεις. Με αυτή την βασανιστική, επίμονη και αναντικατάστατη δουλειά, να οργανωθούν οι εργάτες και οι υπάλληλοι, όλοι στους τόπους δουλειάς και στις γειτονιές. Εχουμε συμβάλει με τα πολιτικά μας συνθήματα κατά της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και κατά της εξουσίας των μονοπωλίων. Δώσαμε κουράγιο στο λαό με τα συνθήματα της απειθαρχίας και της ανυπακοής, όταν όλοι οι άλλοι τα φοβόντουσαν και δίσταζαν.
Αυτή όμως η μεγάλη δυναμική που περικλείει η εκλογική μάχη, αυτό το κλίμα το θετικό που υπάρχει, μπορεί - αν δεν αποβάλλει μέσα του και ιδιαίτερα αν δεν αποβάλλουν τα εργατικά, τα φτωχά λαϊκά στρώματα κάθε ίχνος αυταπάτης - μπορεί ακριβώς να οδηγήσει το λαό και σε ένα νέο χαντάκωμα. Και είμαστε υποχρεωμένοι να το θέσουμε, γιατί εμείς δεν θέλουμε να περιγράφουμε τα γεγονότα μετά, αλλά συνεχίζουμε αυτό που κάνουμε και το κάνουμε 94 χρόνια τώρα και αυτό που μπορεί να θυμηθεί κάποιος τα τελευταία 20 χρόνια. Υπενθυμίζουμε, ότι αυτή η δυναμική μπορεί να μετριαστεί, να αδυνατίσει μέχρι και να ακυρωθεί, αν κάποιοι την τελευταία στιγμή κάτω από εκβιαστικά διλήμματα πισωγυρίσουν. Αλλά και θα χαντακωθεί κυριολεκτικά ο λαός αν παρασυρθεί από τις αυταπάτες των λεγόμενων "αντιμνημονιακών" δυνάμεων.
Τα "αντιμνημονιακά" κόμματα ως ποσότητα, με βάση αυτά που λένε και όχι με βάση αυτά που πραγματικά είναι, αυτό που προσλαμβάνει σήμερα ο λαός, είναι ότι είναι αρκετά, τέσσερα-πέντε. Αυτά τα κόμματα όπως κι αν λέγονται και μάλιστα αυτά τα κόμματα που είτε διαμορφώθηκαν, είτε ενισχύθηκαν με μεταγραφές βουλευτών από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, αυτά τα κόμματα είναι μέσα εντελώς στην υπηρέτηση του συστήματος. Ακόμα και όταν εγκαλούν το σύστημα και του κάνουν κάποια κριτική - και κυρίως δεν κάνουν κριτική στο σύστημα αλλά στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και όχι συνολικά σε αυτό το σάπιο πολιτικό σύστημα, το πολιτικό σύστημα του κεφαλαίου και των μονοπωλίων. Δεν περπατά υπέρ του λαού η κριτική, μόνο υπέρ στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.
Γιατί όπως έχουμε πει πολλές φορές, δεν είναι τίποτα άλλο από κυβερνητικό όργανο των μονοπωλίων, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, των δυνάμεων του κεφαλαίου. Δεν κατεβαίνουν, δεν ζητούν την ψήφο του λαού οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι μεγαλέμποροι και οι εξαγωγείς κεφαλαίων και εμπορευμάτων. Αυτοί δεν κατεβαίνουν στο ψηφοδέλτιο.
Μπορεί βεβαίως να έχουν κάποια στελέχη τους μέσα στα ψηφοδέλτια, κάποιους υποψήφιους βεβαίως που έχουν βαρύ πακέτο μετοχών σε μία σειρά επιχειρήσεις. Αλλά η ίδια η αστική τάξη της χώρας μας, τα ίδια τα μονοπώλια, δεν φτιάχνουν δικά τους ψηφοδέλτια. Κατεβαίνουν μέσω της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Επομένως, όποιος καταγγέλλει μόνο τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ - και αυτό κάνουν οι "αντιμνημονιακές" δυνάμεις - στην πραγματικότητα αφήνουν στο απυρόβλητο το ίδιο το σύστημα και την ίδια την ΕΕ.
Καμία εμπιστοσύνη στους «αντιμνημονιακούς»
Οι λεγόμενες "αντιμνημονιακές" δυνάμεις, από τον Καμμένο μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ λένε το εξής πράγμα: "Τελείωσε αν εμείς ισχυροποιηθούμε". Και μάλιστα, αν προκύψει μία κυβέρνηση των "αντιμνημονιακών" δυνάμεων ή των "αριστερών αντιμνημονιακών" δυνάμεων, τότε θα πάμε και θα χτυπήσουμε την μπουνιά στο τραπέζι απέναντι στην Μέρκελ και όλους τους άλλους στην ΕΕ. Θα πάμε εκεί και θα κάνουμε αυτό που δεν έκαναν ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, που δε διαπραγματεύθηκαν. Θα πάμε με δυνατή φωνή και θα διαπραγματευθούμε.
Και μόνο που λένε αυτό, ο λαός πρέπει να κουμπώνεται, να έχει ανοιχτά τα μάτια. Γιατί σήμερα δε συγχωρούνται νέες αυταπάτες. Την ίδια ώρα μάς λένε το εξής: Δεν αμφισβητούν τη συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ. Οχι. Ισα ίσα λένε ότι η Ελλάδα πρέπει να μείνει μέσα στην ΕΕ.
Και ρωτάμε, τον εργάτη, το φτωχό άνθρωπο: Τι είδους διαπραγμάτευση είναι αυτή, όταν οι λεγόμενοι "σύμμαχοι" θα ξέρουν ότι αυτοί που διαπραγματεύονται δεν αμφισβητούν τη συμμετοχή και την ενσωμάτωση της Ελλάδας στην ΕΕ, όταν δηλώνουν ότι εμείς θα μείνουμε μέσα στην ΕΕ; Ο,τι άλλο και αν ζητήσουν δεν έχει καμία σημασία. Τους φοβερίζουν; Αντίθετα, τους καθησυχάζουν.
Εχετε ακούσει ότι μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διαπραγμάτευση. Οταν λες από πριν ότι εγώ δεν πρόκειται να αμφισβητήσω τη συμμετοχή μου σε αυτή τη στρούγκα; Διαπραγμάτευση μπορεί να γίνει και αναδιαπραγμάτευση στα πλαίσια της ΕΕ για το κεφάλαιο, τμήματα του κεφαλαίου, υπέρ των εφοπλιστών, υπέρ των βιομηχάνων, υπέρ της ελληνικής αστικής τάξης. Διαπραγμάτευση υπέρ του λαού, των λαών της Ευρώπης δεν υπάρχει. Πολύ περισσότερο, δεν μπορεί να έχει νόημα και αποτέλεσμα η διαπραγμάτευση, όταν δηλώνεις ότι εγώ θα παραμείνω στην ΕΕ.
Το ΚΚΕ έχει καθαρά χαρτιά. Τι λέμε; Η δύναμη του λαού. Ο λαός μπορεί να αποσπάσει κατακτήσεις, υψώνοντας σημαία το στόχο της αποδέσμευσης. Βεβαίως, για το ΚΚΕ, νίκη σε επίπεδο διακυβέρνησης, σε επίπεδο εξουσίας, εκείνη τη στιγμή ταυτίζεται και με την αποδέσμευση. Ενα κίνημα βροντερό και δυνατό αν υπήρχε και την προηγούμενη δεκαετία, υπέρ της αποδέσμευσης της Ελλάδας από την ΕΕ και της μονομερούς διαγραφής του χρέους, αυτό το κίνημα θα μπορούσε τα προηγούμενα χρόνια κάτι να έχει ματαιώσει. Θα μπορούσε να τρομοκρατήσει, γιατί αυτό θα πει συσχετισμός δύναμης. Κι όταν ο λαός φοβάται τη σύγκρουση με την ΕΕ και τη σύγκρουση με τα μονοπώλια μέσα στην Ελλάδα, από χέρι, ακόμα και αν δεν έχει έρθει η τελική ώρα της σύγκρουσης, από χέρι, θα τρομοκρατηθεί και θα υποχωρήσει με την τρομοκρατία των άλλων.
Αλλά ας θυμηθούμε και κάτι άλλο. Υπήρχαν φάσεις σήμερα στην ανάπτυξη του κινήματος, που κλάδοι, όχι όλοι, κάποιοι κλάδοι είτε επηρεάστηκαν, είτε άμεσα είτε έμμεσα από τις θέσεις και τα συνθήματα του ΚΚΕ που έλεγε: Απειθαρχία και ανυπακοή. Εμείς ένα νόμο σεβόμαστε. Το δίκιο του εργάτη. Οτι δεν πρέπει να σέβεσαι και να υποτάσσεσαι στους αντεργατικούς - αντιλαϊκούς νόμους. Είναι τυχαίο ότι ο κλάδος των ναυτεργατών, επιστρατευμένος τόσα χρόνια και όμως πραγματοποιεί απεργία με τέτοια ποσοστά, με τέτοια επιτυχία και όταν κοινοποιούν τα δελτία της επιστράτευσης και όταν η κυβέρνηση προεκλογικά φοβάται να τα κοινοποιήσει; Και άλλοι κλάδοι αψήφησαν απαγορεύσεις. Οχι όλοι, αλλά κάποιοι.
Τι λένε, λοιπόν, αυτές οι αντιμνημονιακές δυνάμεις; "Θα διαπραγματευθούμε μέσα στην ΕΕ". Ποιος πιστεύει ότι η ΕΕ μπορεί να αλλάξει; Να σας πω ένα παράδειγμα. Γιατί λένε μερικοί ότι όταν, ας πούμε, στη Γαλλία κερδίσει ο σοσιαλιστής Ολάν, τότε θα αλλάξει το κλίμα. Ναι θα αλλάξει το κλίμα, από ποια πλευρά; Η γαλλική αστική τάξη αν π.χ. είχε ένα δεσμό πολιτική συγγένειας με τη γερμανική αστική τάξη, αυτός ο δεσμός θα σπάσει. Και λοιπόν; Δεν έχει καμία σχέση η αναμέτρηση ανάμεσα σε δύο αστικές τάξεις. Δε γίνεται υπέρ των λαών.
Αρα ας δούμε κάτι πιο ουσιαστικό. Το 2009 έγιναν Ευρωεκλογές και υπήρξε μία καινούρια Κομισιόν, ένα καινούριο Ευρωκοινοβούλιο. Το 97% των αποφάσεων που έχουν παρθεί έχουν παρθεί με ομοφωνία σοσιαλδημοκρατών και φιλελεύθερων κομμάτων, συντηρητικών κομμάτων κλπ. Το 97%. Τι θα αλλάξει τώρα; Επειδή, δηλαδή, στη θέση του Σαρκοζί μπορεί να μπει Ολάν; Και προσέξτε, θα μπει ο Ολάν με τον όρο ότι θα τον ψηφίσουν, κομμουνιστές, αριστεροί και ο Σιράκ, Λεπέν.
Τι δείχνουν όλα αυτά τα πράγματα; Οτι ο λαός δεν πρέπει να παρασυρθεί από τις λεγόμενες "αντιμνημονιακές" δυνάμεις. Βάζουμε, αν θέλετε, και ένα δεύτερο ερώτημα: Λένε ότι "εμείς θα επαναφέρουμε συντάξεις, θα κάνουμε εκείνο, το άλλο, θα φορολογήσουμε τους επιχειρηματικούς ομίλους". Καταρχήν, αυτό το απαγορεύει η ΕΕ, που σημαίνει ότι πρέπει να συγκρουστείς. Αλλά αφήστε την ΕΕ προς στιγμή.
Με ποια μέσα θα επιβάλλουν; Θα αναγκάσουν τους επιχειρηματικούς ομίλους, τους καπιταλιστές να δώσουν αυξήσεις, να υπογράψουν ΣΣΕ με ανθρώπινους μισθούς; Με ποια μέσα θα επιβάλουν να δώσουν στα ασφαλιστικά ταμεία αυξημένες εισφορές οι καπιταλιστές; Γιατί χωρίς αυξημένες εργοδοτικές εισφορές τα ασφαλιστικά ταμεία είναι χρεοκοπημένα.
Με ποιο τρόπο θα επιβάλουν αυτά τα μέτρα και μερικά άλλα που υπόσχονται κάτω από γενικούς τίτλους; Με ποιο τρόπο; Την άλλη μέρα από τις εκλογές, οι καπιταλιστές θα είναι καπιταλιστές και οι εργάτες θα είναι εργάτες. Τα μικρομάγαζα θα είναι μικρομάγαζα. Με ποιο τρόπο θα επιβάλουν τα πολυκαταστήματα να μη συγκεντρώνουν τη μερίδα του λέοντος και από αυτούς που έχουν και από τη φτωχολογιά, στην κατανάλωση; Πώς θα αποτρέψουν το σκληρό ανταγωνισμό ανάμεσα στα μεγάλα πολυκαταστήματα και στα μικρομάγαζα της γειτονιάς;
Με ποιο τρόπο θα ανακόψουν το ρόλο των τραπεζών, με ποια μέσα; Με πολιτικές αποφάσεις; Οι πολιτικές αποφάσεις ξέρετε πολύ καλά ότι δεν αρκούν. Θα τους αφήσουν την ιδιοκτησία, θα τους αφήσουν την εξουσία και τι θα κάνουν; Θα τους παρακαλούν. Θα υποχωρήσουν. Θα κάνουν πίσω. Αυτό είναι σίγουρο 100%. Και όχι μόνο θα κάνουν πίσω, το κυριότερο είναι αυτό: Η απογοήτευση της όποιας ελπίδας έχει σήμερα ο λαός. Θα μετατραπεί σε μία φοβερή απογοήτευση. Και η απογοήτευση οδηγεί σε αυτό που μέχρι σήμερα δεν έχουμε φτάσει, στην ήττα του κινήματος.
Εξουσία σημαίνει ιδιοκτησία του πλούτου
Το πρόγραμμά μας είναι η δράση μας όλα αυτά τα χρόνια. Πρόγραμμά μας για τις εκλογές είναι, για παράδειγμα, οι προτάσεις που έχουμε κάνει τα τελευταία χρόνια, για τους ανέργους, τα ασφαλιστικά ταμεία - για τα αποθεματικά τους - για τα δάνεια των οικογενειών (στεγαστικά - καταναλωτικά - πιστωτικά) που αναγκαστικά τα έκαναν και δεν τους φτάνει το εισόδημα. Για τα αγροτικά προϊόντα, για τους ΕΒΕ και τους εμπόρους, για τα ζητήματα της Παιδείας, Υγείας, που είναι αιτήματα και προτάσεις που μπορούν και υπάρχουν δυνατότητες να γίνουν σήμερα, αλλά απορρίφθηκαν ακριβώς γιατί δε συμφέρει το κεφάλαιο, γιατί δεν τα επιτρέπει, δε δίνει το πράσινο φως η ΕΕ.
Το κατεξοχήν σύνθημα του ΚΚΕ υπάρχουν αντιμνημονιακές δυνάμεις που το χρησιμοποιούν. Οπως χαρακτηριστικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Λαϊκή εξουσία. Δεν το έλεγε μέχρι τώρα. Τώρα το θυμήθηκε, προεκλογικά; Και με την ευκαιρία θέλουμε να σταθούμε ιδιαίτερα σε αυτή την πολιτική δύναμη για τον εξής λόγο: Γιατί αυτή η πολιτική δύναμη σηκώνει αριστερές παντιέρες, όμως έχει τεράστια ευθύνη. Γιατί μιλούσαν αριστερά και ταυτόχρονα διέφθειραν το ριζοσπαστισμό, τον κατακτημένο ριζοσπαστισμό στην Ελλάδα μετά τη μεταπολίτευση, μιλώντας για τους μονόδρομους της ΕΕ, για τη λεωφόρο της δημοκρατίας που άνοιξε στην ανθρωπότητα με την ανατροπή του σοσιαλισμού, υιοθετώντας αρκετές αντικομουνιστικές κορόνες, μιλώντας για κεντροαριστερά. Χρόνια μιλούσαν για την κεντροαριστερά.
Τι λένε τώρα; Οτι μέσα από τις εκλογές μπορεί να προκύψει μια αριστερή κυβέρνηση. Κυβέρνηση ανατροπής μπορεί να προκύψει; Δεν μπορεί να προκύψει. Γιατί οι θέσεις τους δεν είναι θέσεις ανατροπής. Ενώ καλούν σε ψήφο ανατροπής. Γι' αυτούς ανατροπή είναι αντί για το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ να έχουμε μια άλλη κυβέρνηση, αντινεοδημοκρατική και αντιΠΑΣΟΚική, αντιδικομματική. Ανατροπή σημαίνει ρήξη, σύγκρουση με τα μονοπώλια, αποδέσμευση από την ΕΕ.
Καταλαβαίνει η αστική τάξη της χώρας μας ότι δεν μπορεί να κυβερνά όπως κυβερνούσε. Εχει εναλλακτικά σενάρια και έχει βάλει ένα στόχο. Να δημιουργήσει, να ανασυνθέσει, να ανασυγκροτήσει το αστικό πολιτικό σύστημα. Αν χρειαστεί θα πετάξει στην άκρη και τη ΝΔ, ως τίτλο τη ΝΔ, και το ΠΑΣΟΚ ως ΠΑΣΟΚ. Εδώ σε δύο χρόνια ο Παπανδρέου τέρμα, τον Καραμανλή τον τερμάτισαν σε πέντε χρόνια, τον Ακη στον Κορυδαλλό, και άλλοι μπορεί να πάνε.
Εδώ μπορεί να πάρει διαζύγιο με το σύνολο αυτών των κομμάτων αλλά θα φτιάξει καινούρια. Θα φέρει καινούριους ηγέτες, νέους, υποτίθεται που δεν έχουν βάλει το χέρι στο μέλι, τίμιους, ηθικούς, ικανούς, βγαλμένους από τα ειδικά κολέγια. Και τα επίσημα και τα ανεπίσημα που βγάζουν τέτοιους πολιτικούς.
Και για την ανασυγκρότηση αυτού του πολιτικού σκηνικού βοηθάει. Αφού δεν μπορεί να έχει μια κυβέρνηση 100% δική της η άρχουσα τάξη, να έχει μια κυβέρνηση η οποία θα είναι δυνάμεων που δεν απειλούν το σύστημα, που έχουν κάποιες διεκδικήσεις, μέχρι να μπορέσουν να ανασυνθέσουν αυτό το πολιτικό σύστημα. Και για σκεφτείτε πόσες μεταγραφές βουλευτών έχουμε. 10-15 από τη ΝΔ, άλλοι τόσοι από το ΠΑΣΟΚ, που πήγαν; Σκορπίστηκαν στη Δημοκρατική Συμμαχία, στον Καμμένο, στον Κουβέλη, στον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ήταν άνθρωποι που έφυγαν, κατέθεσαν τη βουλευτική τους ιδιότητα και μπήκαν μέσα στο λαό, μπροστά στις κινητοποιήσεις, μέσα στις απεργίες. Αλλά έκαναν μεταγραφή. Ποιος εμπιστεύεται αυτές τις μεταγραφές; Και ποιος μας λέει ότι αυτές οι μεταγραφές αύριο δε θα γίνουν η γέφυρα της ανασύνθεσης του πολιτικού σκηνικού;
Ξεκαθαρίζουμε και λέμε στο λαό. Λίγες μέρες μένουν. Σκέψου και πράξε. Μη γυρίζεις πίσω σε αυτούς που σε χαντάκωσαν, σε αυτούς που σε έφεραν στη φτώχεια. Μην ξεχάσεις το ρόλο και τη δράση του ΚΚΕ, έστω και αν διαφωνείς σε ορισμένα πράγματα μαζί του, μη σε παραμυθιάζουν με νέες αυταπάτες. Απέναντι στην εξουσία της αστικής τάξης πρέπει να έχεις το νου σου να έρθεις εσύ στην εξουσία. Και αυτό εξαρτάται από το ρόλο, την αποστολή, τη σταθερότητα του ΚΚΕ.
Και αν ακόμη έχεις διαφωνίες με αυτό που εμείς λέμε εργατική λαϊκή εξουσία σκέψου το εξής πράγμα: Δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή πολιτική με το λαό να αναθέτει τη διακυβέρνηση της χώρας σε κάποια κόμματα, όποια κι αν είναι αυτά. Λαός στην εξουσία σημαίνει ότι είναι στην εξουσία. Και λαός χωρίς να έχει την ιδιοκτησία του πλούτου, δε θα είναι ποτέ στην εξουσία. Αυτό πρέπει να είναι καθαρό. Εξουσία σημαίνει έχω την ιδιοκτησία του πλούτου. Συμμετέχω, τη διευθύνω, την καθορίζω, την ελέγχω την εξουσία, τη διακυβέρνηση που θα υπάρχει, από τα κάτω προς τα πάνω».

Ομιλία του προέδρου της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα στην παρουσίαση του ψηφοδελτίου στο Ρέθυμνο το Σάββατο 21/04, στις 12:00


· Έχουμε καταντήσει να είμαστε μια χώρα τριτοκοσμική , με μισθούς και συνθήκες διαβίωσης ανατολικής Ευρώπης ή Βορείου Αφρικής, όχι μια ευρωπαϊκή χώρα.
· Εμείς λοιπόν καλωσορίζουμε όλους και όλες όσους ήταν το προηγούμενο διάστημα στις κάλπες των δύο κομμάτων και τους λέμε: Αυτά που μας χωρίζουνε είναι πολύ λιγότερα από αυτά που μας ενώνουν. Τώρα μας ενώνει η πεποίθηση ότι μπορούμε να κάνουμε τη μεγάλη ανατροπή.
· Τους λέμε ότι η κρίσιμη ψήφος δεν είναι μονάχα η ψήφος της διαμαρτυρίας αλλά αυτή που μπορεί να κάνει τη διαφορά, αυτή που μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες ανατροπής την επόμενη μέρα, ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα και την Ευρώπη.
· Η συνταγή που μας έχουνε δώσει έχει αποτύχει, όχι μονάχα στην Ελλάδα, έχει αποτύχει όπου έχει εφαρμοστεί. Έχει αποτύχει στην Ισπανία που μετά από ένα χρόνο λιτότητας τώρα βρίσκεται σε κατάσταση δημοσιονομικού εκτροχιασμού. Έχει αποτύχει στην Πορτογαλία και ετοιμάζονται τώρα να πάνε κι εκεί σε αναδιάρθρωση του χρέους. Έχει αποτύχει στην Ιταλία που κρέμεται σε μια κλωστή.
· Να υποχρεώσουμε τους τραπεζίτες, που έχουν πάρει 200 δις κρατικό χρήμα και δεν έχουν δώσει ούτε ένα σεντς, να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Και μπορούμε να τους υποχρεώσουμε να το κάνουν, αν έχουμε την πολιτική βούληση και το λαό να μας στηρίζει.
· Εμείς σε αυτό το δίλημμα δεν πρόκειται ούτε στιγμή να ταλαντευθούμε. Θα στηρίξουμε το κοινωνικό κράτος και τους μισθούς, τα νοσοκομεία και τα σχολειά που καταρρέουν αθετώντας για ένα προσωρινό διάστημα, για όσο χρειαστεί, μέχρι να βρεθεί δίκαιη και βιώσιμη λύση σε ευρωπαϊκό επίπεδο στο ζήτημα του δημόσιου χρέους, τις πληρωμές προς τους πιστωτές. Ούτε ένα ευρώ δεν πρόκειται να πληρώσουμε στους τοκογλύφους αν είναι να στηρίξουμε την κοινωνία που καταρρέει, ούτε ένα ευρώ.
· Οι κυβερνήσεις Παπαδήμου, Παπανδρέου φοβήθηκαν το λαό.. Οι κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου χτύπησαν το λαό με χημικά και με ΜΑΤ. Εμείς μόλις ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δώσει τη διερευνητική εντολή, θα πάμε στη Βουλή να διεκδικήσουμε σχηματισμό κυβέρνησης και θα καλέσουμε το λαό να βγει στους δρόμους και να χαιρετίσει αυτή τη μεγάλη αλλαγή.
· Δείτε τι έγινε στη μικρή αλλά ευρωπαϊκή Ισλανδία. Και εκεί υπήρξαν απειλές, εκβιασμοί, ότι αν καταψηφίσει ο λαός, θα ανοίξουν οι ουρανοί, θα κατακλυστεί, θα σβήσει από τον χάρτη αυτή η χώρα. Όμως ο λαός καταψήφισε με 80%Και τι έγινε την επόμενη μέρα; Οι πιστωτές κάθισαν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης και είπαν να μην τα χάσουμε όλα, τουλάχιστον δώστε μας κάτι από αυτά που μας χρωστάτε.
· Είναι το κόμμα του Μνημονίου τώρα το κόμμα του κου Βενιζέλου. Και η δημοκρατική παράταξη, με την ευρεία έννοια, βρίσκεται εδώ, συμπορεύεται με την ριζοσπαστική αριστερά για ένα κοινό αγώνα για την προκοπή, την αξιοπρέπεια και την εθνική ανεξαρτησία.
Απ’ ότι βλέπω από τη συμμετοχή σας είναι μια ουσιαστική πολιτική εκδήλωση και θα μου επιτρέψετε να κάνω μια μικρή εισήγηση για τα σημαντικά διακυβεύματα της εκλογικής αναμέτρησης. Είμαι χαρούμενος που είμαι ανάμεσα σας, που είμαι στην Κρήτη σε ένα νησί υπερήφανο, με περήφανους ανθρώπους, που βρέθηκαν στο διάβα της ιστορίας στην πρώτη γραμμή της μάχης. Και τώρα βρισκόμαστε ξανά σε μια εκλογική συγκυρία και τώρα ξανά ο λαός μας πρέπει να πει ένα περήφανο ΟΧΙ απέναντι στην υποτέλεια και τα ναι σε όλα που έλεγαν αυτοί που μας κυβερνάνε τα δύο τελευταία χρόνια. Και τώρα βρισκόμαστε ξανά σε μια ιστορική στιγμή . Δεν ξέρω αν κάποιοι συγκρίνουν αυτά που ζούμε τώρα με αυτά που πέρασε ο λαός μας και ο τόπος στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής για να συγκρίνει τις στιγμές που ζει τώρα ο λαός μας με τα χρόνια του πολέμου. Δεν έχουμε πόλεμο πράγματι, αλλά έχουμε κοινωνική δυστυχία γύρω μας, έχουμε καταστροφή, έχουμε χιλιάδες ανθρώπους που καλούνται να ζήσουν εξαθλιωμένοι στο περιθώριο της κοινωνίας και ακούνε αποφάσεις που παίρνονται ερήμην του ελληνικού λαού. Ζούμε ιστορικές στιγμές. Επέλεξαν τη χώρα μας να γίνει το διεθνές και ευρωπαϊκό πείραμα εφαρμογής των πολιτικών τους όρων και επέλεξαν έναν λαό να γίνει πειραματόζωο σε αυτό το πείραμα για να δουν πόσο μπορεί να αντέξει, για να εξάγουν αυτό το πείραμα και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Βρήκαν θύματα, βρήκαν κυβερνήσεις και πολιτικό προσωπικό έτοιμο να λέει διαρκώς σε αυτούς, αυτά που θέλουν να ακούσουν και όχι να μεταφέρει σε αυτούς τις διεκδικήσεις, τα αιτήματα, τις κόκκινες γραμμές, προκειμένου να υπερασπιστούν το δημόσιο συμφέρον, το εθνικό συμφέρον , αλλά να πηγαίνουν στις Βρυξέλλες και γυρνάνε εδώ για να μεταφέρουν τα επιχειρήματα και τους εκβιασμούς των εταίρων και των πιστωτών στον ελληνικό λαό. Τώρα όμως έρχεται η κρίσιμη ώρα. Έρχεται η ώρα που ο λαός μας με την ψήφο του και τη συμμετοχή του στην κάλπη θα δώσει μια ετυμηγορία και να κρίνει. Νομιμοποιεί αυτές τις αποφάσεις, τις θεωρεί δίκαιες, τις θεωρεί αποφάσεις που έχουν προοπτική; Είναι ένας λαός που θα ξεχάσει την ιστορία της αντίστασης, της αξιοπρέπειας και να πει ναι συμφωνούμε κι εμείς σ’ αυτή την πολιτική της υποδούλωσης, της αναξιοπρέπειας, της εξαθλίωσης, της φτώχειας; Μια πολιτική που δεν οδηγεί πουθενά – δεν είναι μονάχα ότι είναι άδικη – είναι και αναποτελεσματική. Είναι το λάθος, να συναινέσουμε εμείς και να δώσουμε συγχωροχάρτι σε όλους αυτούς που μας οδήγησαν ως εδώ. Το διακύβευμα λοιπόν αυτής της εκλογικής μάχης είναι πιο φανερό από ποτέ. Μας καλούν τώρα όλους εμάς, τον ελληνικό λαό, να νομιμοποιήσει αποφάσεις για τις οποίες δεν ρωτηθήκαμε δυο χρόνια τώρα ψήφιζαν ναι σε όλα και τώρα μας καλούν να νομιμοποιήσουμε αυτές τις αποφάσεις που μας έχουν οδηγήσει στο χείλος της καταστροφής. Και με ποια προοπτική; Ποιο είναι το μέλλον που υπόσχονται στον ελληνικό λαό. Να μείνουμε λέει μια χώρα στην καρδιά της ευρωζώνης. Σωστό κι αυτό. Αλλά μια χώρα στην ευρωζώνη με μισθούς Βουλγαρίας, με μισθούς Ρουμανίας; Μια χώρα που δεν θα χει κοινωνικό κράτος που θα έχει 1,5 εκατομμύριο ανέργους, που το πρώτο εξαγώγιμο προϊόν της θα είναι οι νέοι επιστήμονες που θα φεύγουνε στο εξωτερικό για να σπουδάσουνε αλλά και για να ζήσουνε με αξιοπρέπεια; Αυτή είναι η χώρα που εμείς οραματιζόμαστε; Μια χώρα έτσι όπως την καταντήσανε, σώζοντας την διαρκώς υποτίθεται, μέσα από τις αποφάσεις περικοπών , μείωσης συντάξεων και μισθών και κοινωνικής διάπλασης, δεν θα είναι μια ευρωπαϊκή χώρα, αλλά μια χώρα που συνεχώς θα απομακρύνεται από την Ευρώπη. Έχουμε καταντήσει να είμαστε μια χώρα τριτοκοσμική , με μισθούς και συνθήκες διαβίωσης ανατολικής Ευρώπης ή Βορείου Αφρικής, όχι μια ευρωπαϊκή χώρα. Κοντοζυγώνει όμως η ώρα που θα μιλήσει ο ελληνικός λαός. Και εμείς πιστεύουμε ότι αυτή την ευκαιρία δεν πρέπει να τη χάσουμε. Και δεν πρέπει να τη χάσουμε διότι δε θα δοθούν ξανά άλλες ευκαιρίες. Την προσφυγή στην κάλπη δεν την επέλεξαν. Αναγκάστηκαν. Κάτω από την λαϊκή αντίδραση και κάτω από το φόβο. Το φόβο ότι αν καθυστερούσαν να πάνε σε εκλογές μπορεί τα δύο κόμματα εξουσίας αθροιστικά να μην είχαν το 1/3 που δίνουν οι δημοσκοπήσεις σήμερα αλλά πολύ λιγότερο. Αναγκάστηκαν να πάνε σε εκλογές , αναλαμβάνοντας συγκεκριμένες αποφάσεις που έχουν ήδη πάρει για νέες περικοπές συντάξεων και μισθών την επομένη μέχρι το καλοκαίρι. Για 110.000 απολύσεις από το δημόσιο τομέα. Αποφάσεις για περικοπές και του κοινωνικού κράτους, διότι αυτό που υπέγραψαν και ο κ Σαμαράς και ο κ Βενιζέλος είναι προφανή μέτρα του Λουξεμβούργου όπου θα πηγαίνουν τα δάνεια αλλά και τα έσοδα από τη φορολογία με στόχο να πληρώνονται πρώτα οι πιστωτές και μετά οι μισθοί και οι συντάξεις του κοινωνικού κράτους. Πράγματα πρωτάκουστα και πρωτοφανή που δεν έχουν γίνει ποτέ άλλοτε στην ιστορία, παρά μόνο όταν κάποιοι βρίσκονται υπό καθεστώς όχι μονάχα οικονομικής αλλά και στρατιωτικής κατοχής.
Φίλες και φίλοι αντιλαμβανόμενοι την ιστορικότητα των στιγμών και τη βαθειά ευθύνη που όλοι έχουμε να αντιμετωπίσουμε το μεγάλο στοίχημα των εκλογών. Εμείς πρώτοι λέμε ότι δεν έχουν τόσο μεγάλη σημασία οι διαχωριστικές γραμμές που θέτουν και οι διαφορές που μπορεί να είχαμε μέχρι χθες και με πολλούς από όσους που βρίσκονται σήμερα σε αυτήν την αίθουσα. Γιατί ξέρουμε ότι πλέον στις συγκεντρώσεις μας δεν παρευρίσκονται μονάχα όσοι ήτανε παραδοσιακά ψηφοφόροι της Αριστεράς αλλά και όσοι και όσες βρέθηκαν στην κάλπη και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Και αντιλαμβανόμαστε ότι σήμερα ο καθένας και η καθεμιά επαναπροσδιορίζει την πολιτική του τοποθέτηση όχι με βάση την ιδεολογική και πολιτική του καταγωγή αλλά με βάση το κοινωνικό του βίωμα, με βάση αυτό που του συμβαίνει στη ζωή του. Και λέμε λοιπόν, τι έχουμε να χωρίσουμε με έναν άνεργο 50 χρονών που βγαίνει τώρα στην ανεργία και έχει να θρέψει δύο παιδιά με το αν ψήφισε ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ . Με μια μάνα που βλέπει τα παιδιά της να φεύγουν στο εξωτερικό για να ζήσουν με αξιοπρέπεια, με αυτόν τον καταστηματάρχη που βάζει λουκέτο στο μαγαζί του και έρχεται η τράπεζα και τον κυνηγάει για να του πάρει το σπίτι. Αν ψήφιζε ΠΑΣΟ ή ΝΔ τι σημασία έχει; Εμείς λοιπόν καλωσορίζουμε όλους και όλες όσους ήταν το προηγούμενο διάστημα στις κάλπες των δύο κομμάτων και τους λέμε: Αυτά που μας χωρίζουνε είναι πολύ λιγότερα από αυτά που μας ενώνουν. Τώρα μας ενώνει η πεποίθηση ότι μπορούμε να κάνουμε τη μεγάλη ανατροπή. Μπορούμε να ανατρέψουμε αυτή την πορεία του λαού προς τη χρεοκοπία και μπορούμε όλοι μαζί να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις νίκης. Χθες ήταν η τελευταία μέρα κατά την οποία με βάση το νόμο επιτρεπόταν η δημοσίευση των δημοσκοπήσεων. Εμείς θέλουμε την πιο πραγματική και την πιο ρεαλιστική δημοσκόπηση που έχει επαφή με το λαό, αλλά προσέξτε η μοίρα τα χει φέρει έτσι, είτε επειδή το τελευταίο διάστημα τα δύο τελευταία χρόνια είπαμε τα πράγματα με το όνομα τους, κάναμε την πιο αξιόπιστη, μαχητική, ριζοσπαστική αλλά και με θέσεις μέσα στο Κοινοβούλιο, επειδή έχουμε την πιο ενωτική πρόταση, χωρίς ιδιοτέλεια , αλλά με στόχο να αλλάξει η ζωή μας αύριο και επειδή είμαστε οι πρώτοι που βάζουμε επί της ουσίας την πρόταση εξουσίας και διακυβέρνησης φαίνεται ότι είμαστε μπροστά. Μπροστά από όλες τις δυνάμεις που συγκαταλέγονται στο αντιμνημονιακό μπλοκ . σε αυτούς σε επίπεδο ρητορείας τουλάχιστον λένε ότι θέλουν να ανατραπεί αυτή η πορεία. Καλούμε λοιπόν όσους σήμερα ταλαντεύονται στο να ψηφίσουν όχι τα δυο κόμματα που μας έφεραν εδώ και θέλουν να τους τιμωρήσουν και σωστά, αλλά ταλαντεύονται σε ποια δύναμη ανάμεσα στις λεγόμενες αντιμνημονιακές να ρίξουν το δικό τους βόλι στις 6 του Μάη. Τους λέμε ότι η κρίσιμη ψήφος δεν είναι μονάχα η ψήφος της διαμαρτυρίας αλλά αυτή που μπορεί να κάνει τη διαφορά, αυτή που μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες ανατροπής την επόμενη μέρα, ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Η κρίσιμη ψήφος σήμερα είναι η ψήφος στο ενωτικό ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ – Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο. Αν υπήρχε περισσότερος χρόνος στις εκλογές, αν γινόντουσαν λίγο αργότερα, ενδεχομένως σήμερα να συζητούσαμε για το ποιο θα ήταν το πρώτο κόμμα. Ούτε αυτό το αρνούμαστε αν συμβεί, αλλά έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα το να είναι η ισχυρή εκείνη δύναμη που το βράδυ των εκλογών θα έχει κάνει τη μεγάλη ανατροπή και την επόμενη μέρα είτε στην πρώτη είτε στη δεύτερη διερευνητική εντολή από το πρόεδρο της Δημοκρατίας θα έπαιρνε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης αυτό θα ήταν ένα γεγονός καταλυτικό για την Ελλάδα για την Ευρώπη και την ανατροπή .
Τότε φίλες και φίλοι θα καλέσουμε όλες εκείνες τις δυνάμεις που ένα χρόνο τώρα αρνούνται τις προτάσεις συνεργασίας. Αρνήθηκαν τη δυνατότητα να έχουμε ένα κοινό ψηφοδέλτιο που τώρα θα ψάχναμε ποιος θα είναι ο δεύτερος με μεγάλη διαφορά διότι θα ήμασταν η πρώτη πολιτική δύναμη και θα παίρναμε και τις 50 έδρες μπόνους του καλπονοθευτικού αυτού εκλογικού νόμου. Αυτούς που αρνήθηκαν να δούμε την εκλογική συνεργασία στις μονοεδρικές που θα μας έδινε άλλον αέρα θα μπαίναμε στο γήπεδο με γκολ από τα αποδυτήρια έχοντας τη δυνατότητα να καταγράψουμε 8 έδρες πριν καν ανοίξουν οι κάλπες. Θα τους καλέσουμε την επόμενη των εκλογών και θα τους πούμε ο λαός που ανάγκασε την κυβέρνηση Παπανδρέου να παραιτηθεί, ο λαός που ανάγκασε τον Βενιζέλο και το Σαμαρά να πάνε σε εκλογές ενώ δεν τις ήθελαν, τώρα αναγκάζει εσάς να κρίνετε ποιο είναι το συμφέρον του τόπου και να δώσετε τη στήριξη σας, αν όχι τη συμμετοχή σας, σε μια κυβέρνηση που θα προσπαθήσει να ανατρέψει και να καταγγείλει το μνημόνιο, τη δανειακή σύμβαση και αυτές τις πολιτικές και όχι να δώσετε δια της απουσίας σας ανοχή στο να συνεχιστούνε οι μνημονιακές πολιτικές από δυνάμεις που θα είναι μειοψηφικές στο κοινοβούλιο. Και τότε πιστεύουμε ότι κανείς δε θα μπορέσει να σταθεί λέγοντας τα μικρά και ιδιοτελή «όχι» στην ενότητα όταν ο ίδιος ο λαός θα έχει πει το μεγάλο «ναι» στην ανατροπή και αυτή η ανατροπή έχει καταγραφή στους συσχετισμούς στις κάλπες. Μας ρωτάνε όμως πολλοί, φίλες και φίλοι: Μπορεί να καταγγείλει μια κυβέρνηση με νωπή λαϊκή εντολή την δανειακή σύμβαση και το μνημόνιο από τη στιγμή που αυτή έχει υπογραφεί; Εμείς απαντάμε ότι η δανειακή σύμβαση, το μνημόνιο και τα μέτρα αυτά τα υπέγραψαν οι δύο , ο κ.Βενιζέλος και ο κ. Σαμαράς. Οι υπογραφές τους δεν αφορούν τον ελληνικό λαό, υπέγραψαν στο όνομα του ελληνικού λαού, όμως το μόνο που εκπροσωπούνε πλέον είναι μια μειοψηφία του ελληνικού λαού, το μόνο που εκπροσωπούν είναι τα κόμματά τους που καταρρέουν και το σάπιο πολιτικό σύστημα. Και αυτό δεν το σκεφτόντουσαν τις μέρες που έβαζαν φαρδιά πλατειά την υπογραφή τους σ’ αυτό που τους είχε ζητήσει η κ. Μέρκελ. Στείλαμε επιστολή, προσωπικά εγώ έστειλα επιστολή εκ μέρους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και στην κ. Λαγκάρντ και στον κ. Γιούνκερ και στον κ. Μπαρόζο και στους 16 ηγέτες των χωρών της ευρωζώνης, όπου τους εφιστούσα την προσοχή λέγοντας τους, ότι ο ελληνικός λαός δεν έχει ερωτηθεί για την υπογραφή του κ. Βενιζέλου και του κ Σαμαρά. Ο κ Βενιζέλος και ο κ. Σαμαράς δεν εκπροσωπούν την πλειοψηφία του ελληνικού λαού και όταν αποκατασταθεί η Δημοκρατία στον τόπο που γεννήθηκε και όταν ο λαός κληθεί με την ετυμηγορία του να νομιμοποιήσει ή να ακυρώσει αυτές τις υπογραφές να ξέρετε ότι εμείς θα εργαστούμε να μην νομιμοποιήσει αυτές τις υπογραφές και αυτές τις επιλογές. Αλλά τους προειδοποιήσαμε. Τότε, πολλοί έσπευσαν να μας κατηγορήσουν ότι κινδυνολογούμε. Όχι αυτοί κινδυνολογούν διότι αυτό που μας το δείχνουν ως μέλλον, είναι ένα μέλλον μιζέριας, κακομοιριάς, εξευτελισμού, φτώχειας , πείνας και εξαθλίωσης. Η συνταγή που μας έχουνε δώσει έχει αποτύχει, όχι μονάχα στην Ελλάδα, έχει αποτύχει όπου έχει εφαρμοστεί. Έχει αποτύχει στην Ισπανία που μετά από ένα χρόνο λιτότητας τώρα βρίσκεται σε κατάσταση δημοσιονομικού εκτροχιασμού. Έχει αποτύχει στην Πορτογαλία και ετοιμάζονται τώρα να πάνε κι εκεί σε αναδιάρθρωση του χρέους. Έχει αποτύχει στην Ιταλία που κρέμεται σε μια κλωστή αλλά ακόμα και στην καρδιά της Ευρώπης.
Άρα αυτό που χρειάζεται είναι να δοθεί ισχυρό μήνυμα ανατροπής μέσα από μια κυβέρνηση που θα βάλει το λαό στο προσκήνιο, το λαϊκό παράγοντα στο προσκήνιο. Εμείς λέμε ότι ναι, μπορούμε να καταγγείλουμε αυτή την δανειακή σύμβαση .
Πρώτα και κύρια διότι είναι μια σύμβαση που υπογράφηκε κάτω από καθεστώς εκβιασμού και καμία διεθνής συνθήκη που υπογράφεται κάτω από καθεστώς εκβιασμού δεν μπορεί να μην είναι ανατρέψιμη όταν οι ίδιοι οι λαοί θα ανατρέψουν.
Δεύτερον διότι αυτή η συνθήκη είναι αντισυνταγματική.
Τρίτον γιατί είναι έξω και από το ευρωπαϊκό νομικό κεκτημένο αντιτίθεται σε μια σειρά από άρθρα της Χάρτας των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το σημαντικότερο είναι όμως ότι είναι μια σύμβαση και μια συνθήκη η οποία θα οδηγήσει πολύ γρήγορα σε 3ο πακέτο ενδεχομένως και σε 4ο. Επομένως φίλες και φίλοι το κρίσιμο είναι ο λαϊκός παράγοντας αν θα γείρει τις εξελίξεις προς το μέρος του ή αν στις 6 του Μάη θα νομιμοποιήσουμε αυτούς που μας οδηγούν σε μια πορεία προς την καταστροφή. Πιστεύουμε ότι κανένας λαός εθελόδουλα δεν οδηγείται στην αυτοκτονία γιατί αυτό μας ζητάνε σήμερα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και πιστεύουμε ότι η παλαιότερη και η πρόσφατη ιστορία του χώρου μας έχει δείξει ότι ο λαός αυτός έχει αξιοπρέπεια, υπερηφάνεια και μπορεί να βαδίσει σε αυτόν το δρόμο που εμείς του προτείνουμε να βαδίσουμε μαζί. Δεν λέμε εμείς ψεύτικες υποσχέσεις , δεν λέμε ότι έχουμε το μαγικό ραβδί ώστε απ τη μια μέρα στην άλλη να μετατρέψουμε την κόλαση σε παράδεισο. Θα σας πούμε όμως ότι έχουμε σχέδιο, έχουμε πρόγραμμα και έχουμε βούληση. Θα σας πούμε ότι αν υπάρξει ένας νέος συνασπισμός εξουσίας τότε το κύριο μέλημά μας θα είναι να στηρίξουμε τους αδύναμους, ότι θα κάνουμε το παν να εξοικονομήσουμε πόρους, βασιζόμενοι σε δύο πυλώνες, σε δύο κατευθύνσεις, στην αναστολή πληρωμών προς τους πιστωτές και στη φορολογία του πλούτου ώστε να υπάρξει αναδιανομή του πλούτου και εξοικονόμηση πόρων. Να εξοικονομήσουμε πόρους προκειμένου να στηρίξουμε τους αδύναμους πρώτα και να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις ανάπτυξης και στήριξης της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής. Δεν λέμε λόγια του αέρα, ούτε θα πούμε λεφτά υπάρχουν, ούτε θα πούμε, όπως λένε άλλοι αντιμνημονιακοί, που αντιγράφουν πολλές από τις θέσεις μας στα ζητήματα του χρέους, όπως ο κ.Καμένος, ότι είναι εφικτό όλοι να είναι ικανοποιημένοι σ΄αυτή τη ζωή. Δεν μπορείς να προχωρήσεις αφήνοντας τα ελλείμματα εκεί που είναι. Πρέπει να μειώσεις τα ελλείμματα. Αλλά ο μόνος τρόπος για να μειώσεις τα ελλείμματα δεν είναι να παίρνεις από τους φτωχούς. Να πάρεις από τους πλούσιους ,να πάρεις απ΄ αυτούς που έχουν. Ο κ. Καμένος λέει δεν θα πάρω από τους πλούσιους, θα μειώσω τη φορολογία των πλουσίων και τότε πώς θα μειωθούν τα ελλείμματα; Σ΄ αυτή τη ζωή, δυστυχώς ή ευτυχώς, κάποιος κερδίζει και κάποιες χάνει. Δεν μπορεί να κερδίζουν όλοι. Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και την Ευρώπη κέρδιζαν οι λίγοι, που είχαν τα πολλά και έχαναν οι πολλοί, που είχαν τα λίγα. Εμείς ατό θέλουμε να αντιστραφεί. Να αναγκάσουμε αυτούς που έχουν τις βίλες, τις off shore, τα πλοία, τις περιουσίες στο εξωτερικό να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Να υποχρεώσουμε τους τραπεζίτες, που έχουν πάρει 200 δις κρατικό χρήμα και δεν έχουν δώσει ούτε ένα σεντ, να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Και μπορούμε να τους υποχρεώσουμε να το κάνουν, αν έχουμε την πολιτική βούληση και το λαό να μας στηρίζει.
Και ο δεύτερος πυλώνας, αυτό που σας είπα για την αναστολή των πληρωμών, για μας είναι ξεκάθαρο. Όποια κυβέρνηση κι αν είναι την επομένη των εκλογών θα βρεθεί μπροστά σ΄ένα κρίσιμο δίλημμα. Να αφήσει τους μισθούς και τις συντήξεις να βρεθούν στον Καιάδα, το κοινωνικό κράτος να καταστραφεί προκειμένου να πληρώνει απρόσκοπτα τους πιστωτές να στηρίξει το κοινωνικό κράτος και τις συντάξεις και τους μισθούς. Εμείς σ΄ αυτό το δίλημμα δεν πρόκειται ούτε στιγμή να ταλαντευθούμε. Θα στηρίξουμε το κοινωνικό κράτος και τους μισθούς, τα νοσοκομεία και τα σχολειά που καταρρέουν αθετώντας για ένα προσωρινό διάστημα, για όσο χρειαστεί, μέχρι να βρεθεί δίκαιη και βιώσιμη λύση σε ευρωπαϊκό επίπεδο στο ζήτημα του δημόσιου χρέους, τις πληρωμές προς τους πιστωτές. Ούτε ένα ευρώ δεν πρόκειται να πληρώσουμε στους τοκογλύφους αν είναι να στηρίξουμε την κοινωνία που καταρρέει, ούτε ένα ευρώ.
Μας λένε, αυτό έχει συμβεί πουθενά; Πρώτοι εσείς θα το κάνετε; Τους λέμε ότι είστε ανιστόρητοι, όχι γιατί η σύγχρονη και νεώτερη οικονομική ιστορία βρίθει από παραδείγματα όπου χώρες αναγκάστηκαν να οδηγηθούν προς αναστολή πληρωμών προς τους πιστωτές, προκειμένου να μην καταρρεύσει τελείως η οικονομία τους .Άλλωστε είναι μια από τις βασικές αρχές που εντάσσεται μέσα στο διεθνές δίκαιο. Η Επιτροπή Δικαιωμάτων του ΟΗΕ έχει καταγράψει με την ορολογία state of necessity. Όπως λένε οι νομικοί, κατάσταση έκτακτης δημοσιονομικής ανάγκης, την προτεραιότητα, τη στήριξη, τη δυνατότητα επιβίωσης των λαών και όχι των πιστωτών, όταν οι χώρες βρίσκονται σε τέτοια κρίση. Κρίση που παίρνει την μορφή ανθρωπιστικής κρίσης όπως εδώ.
Όμως θα τους δώσουμε ένα παράδειγμα για να σταματήσουν να κοροϊδεύουν τον ελληνικό λαό που αφορά –και έχει ενδιαφέρον να το ακούσετε- τους ίδιους, αυτούς που μας έχουν βάλει το πιστόλι στον κρόταφο, τους Γερμανούς, πώς οι Γερμανοί βγήκαν από την κρίση μετά τον πόλεμο. Σταμάτησαν να πληρώνουν τους πιστωτές τους και προχώρησαν σε μια διεθνή συμφωνία, έξι χρόνια μετά, με 23 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, όπου οι 23 αυτές χώρες και εμείς δεχθήκαμε να διαγραφεί το 62,5% του χρέους των Γερμανών προς εμάς και ταυτόχρονα το υπόλοιπο να αποπληρώνεται με ρήτρα ανάπτυξης, δηλαδή όταν έχει ανάπτυξη η οικονομία να πληρώνουν, όταν δεν έχει να μην πληρώνουν. όχι με μνημόνια της χρεοκοπίας και της καταστροφής.
Αυτό είναι το μοντέλο που εμείς θα διεκδικήσουμε. Και η πολιτική διαπραγμάτευση την οποία εμείς ισχυριζόμαστε ότι θα διεκδικήσουμε, όταν ο λαός μας δώσει ισχυρή εντολή, δεν θα είναι διαπραγμάτευση του μνημονίου. Το μνημόνιο δεν μπορείς να το διαπραγματευτείς, όπως δεν μπορείς να διαπραγματευτείς την κόλαση. Να την κάνεις λιγότερο κόλαση.. Και πάλι κόλαση θα είναι. Γιατί ακούμε πολλούς να μιλάνε για ισοδύναμα μέτρα, και τον πρώην σύντροφό μας τον Φ. Κουβέλη να μιλάει για ισοδύναμα. Μα είναι δυνατόν να ψάχνουμε να βρούμε ισοδύναμους πόνους. Να κόψουμε το μικρό δάχτυλο και όχι τον αντίχειρα. Είναι μικρότερος ο πόνος. Άραγε ποιο είναι το ισοδύναμο στις 150 χιλιάδες απολύσεις; Μπορεί κανείς να μας πει; Ποιο είναι το ισοδύναμο στην κατάργηση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας και Εργατικής Εστίας; Ποιο είναι το ισοδύναμο στη μείωση 50% του εισοδήματος; Στα χίλια λουκέτα τη βδομάδα σε μαγαζιά, κυρίως μικρομεσαίοι οι οποίοι βγαίνουν στην ανεργία και δεν έχουν ούτε επίδομα ανεργίας. Ποια είναι τα ισοδύναμα σ΄ αυτή την καταστροφή.
Εμείς δεν μιλάμε για ισοδύναμες καταστροφές. Εμείς μιλάμε για δυνατότητα εξόδου από την κρίση. Και υπ΄ αυτή την έννοια, η δυνατότητα εξόδου από την κρίση μπορεί να έρθει μονάχα αν αλλάξουν οι συσχετισμοί και την επόμενη μέρα το πρωί όλοι αυτοί οι υπαλληλίσκοι, τύπου Τόμσεν, Ράιχενμπαχ οι οποίοι έρχονται και διαπραγματεύονται με ίσους όρους με εκλεγμένους… με τον Πρωθυπουργό, τον Υπουργό των Οικονομικών.. Τι ντροπή είναι αλήθεια αυτή… Θα πάρουν εισιτήριο χωρίς επιστροφή. Και η διαπραγμάτευση θα γίνει σε επίπεδο Κορυφής με την Ε.Ε., γιατί η Ελλάδα είναι ισότιμο μέλος της ευρωζώνης. Και γιατί έχουμε ένα ισχυρό χαρτί, το οποίο φυσικά το μάθαμε –το λέγαμε εμείς δυό χρόνια, αλλά μας λοιδορούσαν- αλλά το μάθαμε μόλις η κα Μέρκελ αφού, όπως πιστεύει, έδεσε το γάιδαρό της με τις υπογραφές Βενιζέλου και Σαμαρά, έκανε μια συνέντευξη στο BBC και είπε, ούτε μια στιγμή δεν μας πέρασε από το μυαλό να φύγει η Ελλάδα από, το ευρώ γιατί το κόστος θα ήταν δυσβάστακτο. Φανταστείτε την ευρωζώνη σαν μια αλυσίδα με 17 κρίκους. Αν ένας κρίκος σπάσει, θα καταστραφεί, θα διαλυθεί και η αλυσίδα. Άρα έχουμε ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί που ποτέ δεν αξιοποιήσαμε. Και αυτό θα το αξιοποιήσουμε έχοντας ισχυρή λαϊκή εντολή και έχοντας και το λαό να διεκδικεί.
Οι κυβερνήσεις Παπαδήμου, Παπανδρέου φοβήθηκαν το λαό.. Οι κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου χτύπησαν το λαό με χημικά και με ΜΑΤ. Εμείς μόλις ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δώσει τη διερευνητική εντολή, θα πάμε στη Βουλή να διεκδικήσουμε σχηματισμό κυβέρνησης και θα καλέσουμε το λαό να βγει στους δρόμους και να χαιρετίσει αυτή τη μεγάλη αλλαγή.
Όταν θα βρεθούμε σε επίπεδο πολιτικής διαπραγμάτευσης σε επίπεδο κορυφής στην Ε.Ε. καταθέτοντας τη δική μας πρόταση διεξόδου από την κρίση, ένα σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης και ανάπτυξης με δημόσιες επενδύσεις και με ενίσχυση της απασχόλησης, τότε στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης δεν θα είμαστε μόνοι Θα είναι οι χιλιάδες άνεργοι, οι χιλιάδες νέοι που χάνουν τη δουλειά τους καθημερινά, οι καταστηματάρχες οι μικρομεσαίοι, θα είναι ο λαός στους δρόμους που θα διαδηλώνει και θα απαιτεί.
Δείτε τι έγινε στη μικρή αλλά ευρωπαϊκή Ισλανδία. Δυο χρόνια πριν. Δεν θα σας μιλήσω για το 1953, όταν τους έφτιαξαν ένα κοστούμι αντίστοιχο με το δικό μας οι τραπεζίτες, όταν οι τράπεζες φαλίρισαν εκεί και ζήτησαν από τον ισλανδικό λαό να πληρώσει. Εκεί είχαν ένα πολιτικό προσωπικό που ήταν αντάξιο της ευθύνης που του είχε αναθέσει ο ίδιος ο λαός. Και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκεί δεν είπε ναι σε όλα, αλλά απέπεμψε αυτό το νόμο, το δικό τους μνημόνιο και το έθεσε στην κρίση του λαού σε δημοψήφισμα. Και εκεί υπήρξαν απειλές, εκβιασμοί, ότι αν καταψηφίσει ο λαός, θα ανοίξουν οι ουρανοί, θα κατακλυστεί, θα σβήσει από τον χάρτη αυτή η χώρα. Όμως ο λαός καταψήφισε με 80%Και τι έγινε την επόμενη μέρα; Οι πιστωτές κάθισαν σστο τραπέζι της διαπραγμάτευσης και είπαν ναμην τα χάσουμε όλα, τουλάχιστον δώστε μας κάτι απ΄ αυτά που μας χρωστάτε.

Φίλε και φίλοι,
Βρίθει η ιστορία η νεώτερη, η οικονομική και η πολιτική, από τις πραγματικές δυνατότητες που έχουν οι λαοί να ανατρέψουν τη μοίρα τους.
Απευθύνομαι σ΄ ένα κόσμο που στο διάβα της ιστορίας η καταγωγή της κρητικών έχε αποδείξει ότι οι Κρήτες ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή, δεν δείλιασαν. Ένας περήφανος λαός. Και απευθύνομαι λέγοντάς σας μην αφήσετε τη δυνατότητα την επομένη των εκλογών να αισθάνεστε εσείς ντροπή για τους εκπροσώπους που θα στείλετε διότι οι εκπρόσωποί τους θα ψηφίσουν μνημόνια καταστροφής και εκχώρησης της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας. Αλλά θα αισθάνεστε περηφάνια. Διότι κι εσείς εδώ στο Ρέθυμνο θα στείλετε εκπροσώπους, και είναι μεγάλο διακύβευμα γι αυτό σας καλώ, να στείλετε βουλευτή της Αριστεράς που θα καταψηφίζει τα μνημόνια και θα σας κάνει περήφανους.
Φίλες και φίλοι,
Είμαστε βέβαιοι ότι μπορούμε να κάνουμε τη μεγάλη ανατροπή, είμαστε βέβαιοι ότι ο δρόμος που σας καλούμε, βέβαια, δεν είναι εύκολος, είναι δύσκολος, αλλά είναι ο δρόμος της αξιοπρέπειας, είναι ο δρόμος της εθνικής κυριαρχίας, της λαϊκής κυριαρχίας και μπορούμε μαζί να τον βαδίσουμε και στο τέλος, στην άκρη του δρόμου έχει ξέφωτο. Έχει φως στην άκρη του ορίζοντα, δεν είναι ο δρόμος της κατρακύλας και της καταστροφής. Και σας καλούμε αυτόν τον δρόμο να τον βαδίσουμε μαζί έχοντας κατά νου ότι οι επιλογές δεν είναι πάρα πολλές, είναι περιορισμένες. Και αν χάσουμε αυτήν την ευκαιρία ίσως έχουμε χάσει μια ιστορική ευκαιρία.
Υπ΄ αυτήν την έννοια, εμένα θα σας πω ότι δεν με ξαφνιάζει το γεγονός ότι τα δύο κόμματα εξουσίας στις δημοσκοπήσεις παίρνουν το 1/3. Δεν με ξαφνιάζει καθόλου που ο κος Βενιζέλος χτες στο Ηράκλειο δυσκολεύτηκε να γεμίσει ένα κλειστό γυμναστήριο με χίλιους ανθρώπους, όταν κάποτε έκανε το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώσεις με 30.000 ανθρώπους σε ανοιχτό χώρο.
Και ξέρετε γιατί δεν με ξαφνιάζει; Γιατί το ΠΑΣΟΚ του κου Βενιζέλου δεν έχει σχέση που ήταν στην καρδιά και στην ψυχή του κρητικού λαού. Δεν έχει καμιά σχέση με τη δημοκρατική παράταξη που έδωσε αγώνες για τη δημοκρατία, για την ανεξαρτησία, για την εθνική κυριαρχία. Είναι το κόμμα του Μνημονίου τώρα το κόμμα του κ. Βενιζέλου. Και η δημοκρατική παράταξη, με την ευρεία έννοια, βρίσκεται εδώ, συμπορεύεται με την ριζοσπαστική αριστερά για ένα κοινό αγώνα για την προκοπή, την αξιοπρέπεια και την εθνική ανεξαρτησία.
Και πρέπει να το πω κι αυτό. Όλους αυτούς τους αγώνες για λευτεριά, για προκοπή για δημοκρατία, για κυριαρχία που έδωσαν οι προηγούμενες γενιές, δεν μπορούμε να τους εκχωρήσουμε με δύο υπογραφές σε ένα χαρτί που μας έδωσε η κα Μερκελ, με την υπογραφή του Βενιζέλου και του Σαμαρά.
Δεν μπορούμε να εκχωρήσουμε όλους αυτούς τους αγώνες για τους οποίους είμαστε περήφανοι και να μετατρέψουμε την Ελλάδα σε μια αποικία όπου θα αποφασίζουν έξω από τη χώρα, ερήμην του ελληνικού λαού. Αυτή είναι η ευκαιρία να δείξουμε ότι ο ελληνικός λαός είναι κυρίαρχος και δεν θα επιτρέψει να μετατραπεί η χώρα μας σε αποικία. Και αυτήν την επιλογή την έχουμε μπροστά μας. Την έχουμε μπροστά μας και είμαστε βέβαιοι ότι αυτή την επιλογή θα την πάρει ο ελληνικός λαός για λογαριασμό και των ευρωπαϊκών λαών.

Φίλες και φίλοι,
Το ψηφοδέλτιο του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς στο Ρέθυμνο πιστεύουμε ότι θα είναι ένα ψηφοδέλτιο ελπίδας και νίκης.
Στο ψηφοδέλτιο είναι ο Ηλίας Λουλούδης, μαθηματικός, ο Ανδρέας Ξανθός, γιατρός, γραμματέας της ΝΕ, ο Ξυδάκης Μύρωνας, Γιώργος Οικονόμου.
Δώστε δύναμη στη δική σας δύναμη. Στηρίξτε το ψηφοδέλτιο της ελπίδας. Δώστε την μεγάλη έκπληξη το βράδυ των εκλογών. Τα δύο κόμματα που δεν συγκεντρώνουν ούτε το 1/3, να μην το συγκεντρώσουν ούτε εδώ και να εκλεγεί στη Βουλή εκπρόσωπος της Αριστεράς και να δώσουμε τη μάχη όλοι μαζί, δίπλα στο λαό μαζί το λαό για ελπίδα και προοπτική.
Και είμαστε βέβαιοι ότι αυτήν την μάχη μπορούμε να την κερδίσουμε. Να είστε καλά.

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Συνολικές προβολές σελίδας

Αρχειοθήκη ιστολογίου