Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2012

Συνέχεια Νέας δίκης για την ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΗΡΥΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ 16η συνεδρίαση, Παρασκευή 28.12.12




Μιλώντας νομικά, συνεδρίαση σήμερα δεν έγινε. Μιλώντας πολιτικά, όμως, συνεδρίαση έγινε, καθώς υπήρξε συγκροτημένη –και σημαντική– πολιτική παρέμβαση των μελών της ΣΠΦ, τα οποία στη συνέχεια αποχώρησαν από τη διαδικασία, καλώντας και τους συνηγόρους τους να πράξουν το ίδιο.
 
Μετά τη διαδικασία ρουτίνας με τη διαπίστωση των παρόντων και απόντων κατηγορούμενων και των εκπροσωπήσεών τους και ενώ η πρόεδρος έκανε την εισαγωγή για να προχωρήσει στη συνέχεια στην εκφώνηση των αποφάσεων επί των ενστάσεων αναρμοδιότητας (επειδή τα αδικήματα είναι πολιτικά) και κακής σύνθεσης του δικαστηρίου, την διέκοψε ο Χρήστος Τσάκαλος, που ζήτησε εκ μέρους όλων των φυλακισμένων μελών της ΣΠΦ να κάνει μια τοποθέτηση, πριν το δικαστήριο ανακοινώσει τις αποφάσεις του. Αυτή την τοποθέτηση μεταφέρουμε (σε ελεύθερη απόδοση και περιληπτικά, γιατί ήταν προφορική και εκτεταμένη).
 
Ολες αυτές τις μέρες, είπε ο Χρ. Τσάκαλος, ακούσαμε τους συνηγόρους να παραθέτουν νομικά επιχειρήματα πάνω στο θέμα. Ακούσαμε μια γλώσσα που μας είναι ξένη, γιατί εμείς δεν είμαστε νομικοί, είμαστε αντάρτες πόλης. Γι’ αυτό θα μιλήσουμε στη δική μας γλώσσα. Η ΣΠΦ είναι μια ένοπλη, εξεγερσιακή, αναρχική αντάρτικη ομάδα. Η δράση της ήταν, είναι και θα είναι στο διηνεκές εξ ορισμού πολιτική. Αυτό είναι αυτονόητο και αυτό το αυτονόητο φαίνεται ακόμα και στη γλώσσα που χρησιμοποιεί ο εχθρός για μας. Θεσπίσατε ειδικές νομοθεσίες, ειδικές διαδικασίες, ειδικά δικαστήρια, όπως είναι και αυτό εδώ. Το ίδιο το κατηγορητήριο μιλά για κίνδυνο για τις οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές δομές του συστήματος εξαιτίας της δράσης της οργάνωσής μας, αναγνωρίζοντας έτσι τον πολιτικό χαρακτήρα αυτής της δράσης. Ομως, στην απόφαση που θα εκδώσετε ή μάλλον στην απόφαση που οι πολιτικοί σας προϊστάμενοι σας έδωσαν να μεταφέρετε, θα λέτε ότι η δράση της οργάνωσής μας δεν είναι πολιτική. Αυτό γίνεται για δυο λόγους. Πρώτον, γιατί το καθεστώς ακολουθεί τη ναζιστική αρχή της αποπολιτικοποίησης των αντιπάλων του, μέσω του υποβιβασμού τους σε συμμορία. Δεύτερον, γιατί αν μας αναγνωρίζατε ως πολιτική οργάνωση, θα μας αναγνωρίζατε και ως αντάρτες πόλης και τότε θα ομολογούσατε ότι στο εσωτερικό της δημοκρατίας σας μαίνεται ένας εμφύλιος πόλεμος και εμείς είμαστε όμηροι αυτού του πολέμου.
 
Εμείς εδώ, συνέχισε ο Χρ. Τσάκαλος, δεν ήρθαμε για να διεκδικήσουμε το δίκιο μας από τον αντίπαλό μας. Ούτε για να πάρουμε κάποιου είδους πολιτική αναγνώριση. Την πολιτική αναγνώριση την παίρνουμε μόνο από τους συντρόφους μας. Ούτε μας ενδιαφέρει να κάνουμε οποιαδήποτε συζήτηση περί ευαισθησίας, γιατί αυτή η συζήτηση είναι υποκριτική. Εμείς ξέρουμε ότι η πραγματική ευαισθησία βρίσκεται στην κάνη ενός όπλου ή στο φυτίλι ενός δυναμίτη. Και πρέπει να πούμε ότι η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης είναι κομμάτι αυτής της ευαισθησίας. Γιατί είναι εύκολο για πολλούς να πανηγυρίζουν στις επιτυχίες και να κρύβονται στις δυσκολίες. Εμείς τη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς δεν πρόκειται να την αφήσουμε ποτέ ορφανή. Ως αντάρτες πόλης θα αναλαμβάνουμε πάντοτε την πολιτική ευθύνη για τη δράση της οργάνωσής μας.
 
Η αστική δημοκρατία δεν είναι παρά βελούδινη δικτατορία, καμουφλαρισμένη δικτατορία. Και θ’ αναφέρω δυο παραδείγματα που δείχνουν τη φύση αυτής της δικτατορίας, συνέχισε. Το ένα είναι η απόρριψη της αίτησης αποφυλάκισης που έκανε ο αντάρτης πόλης Σάββας Ξηρός. Ξέρουμε όλοι την ιστορία του. Δέκα χρόνια φυλάκισης, σε ειδικές συνθήκες κράτησης, δεν είναι αρκετά για να χορτάσουν την εκδικητικότητα της δημοκρατίας, παρά τα τόσα προβλήματα υγείας του Σάββα Ξηρού. Αυτό γίνεται γιατί ο Σάββας αρνήθηκε να γονατίσει. Το δεύτερο παράδειγμα είναι αυτό του Μάρκο Κάμενις, που είναι σύντροφος και αδελφός μας. Μετά από 10 χρόνια ένοπλης μαχητικής παρανομίας, συνελήφθη στην Ιταλία και εκδόθηκε στην Ελβετία. Μετά από 20 χρόνια στις ελβετικές φυλακές υπέβαλε αίτηση αναστολής, την οποία το ελβετικό κράτος απέρριψε, επειδή και ο Μάρκο Κάμενις δεν γονάτισε.
 
Δεν ζητάμε επιείκεια, κατέληξε ο Χρ. Τσάκαλος. Αναφέρουμε αυτά τα παραδείγματα για να δείξουμε την υποκρισία του κράτους και για να επαναλάβουμε ότι για μας η ελευθερία δεν χαρίζεται, αλλά καταχτιέται. Κι αυτό είναι ένα μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε και στους εκτός των τειχών αναρχικούς συντρόφους. Πρέπει με τη δράση τους να δείξουν ότι δεν ξεχνούν τους φυλακισμένους συντρόφους.
 
Αμέσως μετά την ολοκλήρωση της τοποθέτησης που έκανε προφορικά ο Χρ. Τσάκαλος, ο Γεράσιμος Τσάκαλος διάβασε μια σύντομη δήλωση όλων των φυλακισμένων μελών της ΣΠΦ, που έλεγε ότι διακόπτουν τη δίκη για τη σημερινή μέρα και αποχωρούν, καλώντας και τους συνηγόρους να κάνουν το ίδιο, ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στον Σάββα Ξηρό και τον Μάρκο Κάμενιτς.
 
Η δήλωση αυτή έγινε δεκτή με χειροκροτήματα από το αραιό ακροατήριο, ενώ η πρόεδρος, αφού πρώτα ζήτησε να μην υπάρχουν χειροκροτήματα γιατί δεν είμαστε στο θέατρο (!), συνέχισε σαν να μην άκουσε τη δήλωση των κατηγορούμενων: «Είμαστε στο στάδιο εκφώνησης…». Η συμπεριφορά της ήταν αντιδικονομική και επί της ουσίας προσβλητική. Οταν οι κατηγορούμενοι αποχωρούν και καλούν και τους συνηγόρους τους να κάνουν το ίδιο, η πρόεδρος δεν δικαιούται να τους «γράφει» και να θέλει να συνεχίσει τη διαδικασία, χωρίς καν να ρωτήσει τους συνηγόρους ποια είναι η θέση τους. Δεν είναι υπάλληλοι του δικαστηρίου οι συνήγοροι, αλλά εντολείς των κατηγορούμενων. Τη διέκοψε αμέσως ο συνήγορος Σπ. Φυτράκης που είπε: Ως συνήγορος του κατηγορούμενου Χατζημιχελάκη, αλλά και ως συνήγορος του Σάββα Ξηρού, πειθαρχώντας και όντας αλληλέγγυος στη δήλωση των κατηγορουμένων, σας δηλώνω ότι απ’ αυτό το σημείο και για ολόκληρη τη σημερινή συνεδρίαση θα αποχωρήσω. Το ίδιο ανήγγειλε και ο Φρ. Ραγκούσης και οι υπόλοιποι παριστάμενοι συνήγοροι των μελών της ΣΠΦ.
 
Η πρόεδρος, με φανερή προσπάθεια να συγκρατήσει τον εκνευρισμό της, δεν παρέλειψε να πετάξει και πάλι μπηχτή κατά των συνηγόρων, λέγοντας ότι μέλη του δικαστηρίου ήρθαν από τις διακοπές τους και ότι «δεν δεχόμαστε να ερχόμαστε για μισή ώρα να κάνουμε τη βόλτα μας»! Οι συνήγοροι εξανέστησαν απ’ αυτή την προκλητική αγένεια. «Κανείς δεν έρχεται εδώ για τη βόλτα του», σημείωσε έντονα ο Γ. Φωτόπουλος. «Είναι δυνατόν να λέμε τέτοια πράγματα;», εξανέστη ο Σπ. Φυτράκης. Η πρόεδρος, συνειδητοποιώντας για μια ακόμη φορά εκ των υστέρων τη γκάφα της, «μαζεύτηκε» και διέκοψε για την Παρασκευή 4 Γενάρη του 2013.
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Συνολικές προβολές σελίδας

Αρχειοθήκη ιστολογίου