Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ/ για ακτοπλοϊκή σύνδεση Β.Σποράδων με το Βόλο




Αθήνα,  …Σεπτεμβρίου 2012

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους κ.κ.  Υπουργούς:
·       Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων
·       Ναυτιλίας και Αιγαίου


Θέμα: Διακοπή δρομολογίων προς της Βόρειες Σποράδες

Την περασμένη εβδομάδα μειώθηκαν τα δρομολόγια της εταιρείας Hellenic Seaways, η οποία είναι υπεύθυνη μονοπωλιακά, για την εκτέλεση των δρομολογίων των πλοίων ανάμεσα στο λιμάνι του Βόλου και σε αυτά των Βορείων Σποράδων, εν όψει της χειμερινής περιόδου. Η εξέλιξη αυτή κάνει ακόμη δυσμενέστερη, την ήδη επιβαρυμένη και υψηλή σε κόστος, μεταφορά των κατοίκων των Βορείων Σποράδων προς το Βόλο, αλλά και όλων των πολιτών που επιδιώκουν να μεταβούν σε ένα από τα τρία (3) νησιά.
Από τη Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου μπήκε σε εφαρμογή η μείωση των δρομολογίων, όπως πληροφορήθηκαν πολλοί επιβάτες μόνο κατά την έκδοση των εισιτηρίων και χωρίς - σύμφωνα με τις μαρτυρίες τους - να έχει προηγηθεί κάποια άλλη ενημέρωση.
Συγκεκριμένα, πλέον υπάρχει ένα δρομολόγιο με συμβατικό πλοίο την ημέρα εκτός από το Σάββατο. Ειδικότερα για τη Σκόπελο, το συμβατικό πλοίο Express Pegasus θα φτάνει στη Σκόπελο επίσης έξι (6) φόρες την εβδομάδα, αλλά μόνο τέσσερις (4) φορές στο κάθε λιμάνι της Σκοπέλου (Γλώσσα και Σκόπελος).
Τη χειρότερη κατάσταση καλούνται να αντιμετωπίσουν οι κάτοικοι της Αλοννήσου. Συμβατικό πλοίο θα προσεγγίζει το λιμάνι της Αλοννήσου μόνο τρεις (3) φορές την εβδομάδα (Πέμπτη, Παρασκευή και Κυριακή)
Οι μειώσεις αυτές στα δρομολόγια έρχονται να δώσουν ένα επιπλέον χτύπημα στη δυνατότητα για μεταφορά από τις Βόρειες Σποράδες στο Βόλο και το αντίστροφο μιας και τα εισιτήρια είναι πολύ ακριβά. Ενδεικτικά, η μεταφορά για ένα επιβάτη από το Βόλο στις Βόρειες Σποράδες ξεκινά από 23,00 ευρώ για τη Σκιάθο, μέχρι 27,50 για Αλόννησο, ενώ ένα μικρό επιβατικό αυτοκίνητο κοστίζει από 55,50 για Σκιάθο και 59,50 για Σκόπελο και Αλόννησο. Να σημειωθεί ότι αυτές είναι οι τιμές τις χειμερινής περιόδου, ενώ οι τιμές τις καλοκαιρινής είναι σημαντικά υψηλότερες.



Επειδή η μεταφορά των πολιτών ακόμη και ιδιωτικοποιημένη αποτελεί κοινωνικό αγαθό
Επειδή λόγω του σχεδίου «Καλλικράτης» και της αναδιάρθρωσης δημόσιων υπηρεσιών (όπως η επικείμενη αναδιάρθρωση τις ΔΟY Μαγνησίας) αυξάνονται οι ανάγκες μετακίνησης των κατοίκων
Επειδή η μεταφορά των πολιτών από και προς νησιά επηρεάζεται σημαντικά και από τις καιρικές συνθήκες


Ερωτώνται οι κύριοι Υπουργοί
1. Ποια και πόσα πλοία σύμφωνα με τις δηλώσεις δρομολόγησης θα πρέπει κατά την τρέχουσα περίοδο να εκτελούν δρομολόγια στην γραμμή Βόλου- Αγ. Κωνσταντίνου- Βορείων Σποράδων; Ποιες είναι οι περίοδοι ακινησίας για την ετήσια επιθεώρηση, που έχει δηλώσει το καθένα από αυτά;
2. Τα δρομολόγια που εκτελούνται αυτή την περίοδο συμπίπτουν με τις αρχικές δηλώσεις δρομολόγησης των πλοίων της Hellenic Seaways ή έχουν γίνει τροποποιήσεις και με βάση ποιες υπουργικές αποφάσεις;
3. Γιατί το Υπουργείο δεν άσκησε το δικαίωμα που του δίνει το άρθρο 4 παρ. 4 του νόμου 2932/01 να τροποποιήσει ή πολύ περισσότερο να μην κάνει δεκτά τυχόν αιτήματα που υποβλήθηκαν αφού τα εκτελούμενα δρομολόγια δεν καλύπτουν επαρκώς τις ανάγκες τακτικής παροχής υπηρεσιών;
4. Σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 7 του νόμου 2932/01 η πλοιοκτήτρια εταιρεία υποχρεούται να ανακοινώσει δημόσια με κάθε πρόσφορο τρόπο και να πληροφορεί εγκαίρως το κοινό σχετικά με την εκτέλεσή τους. Υπήρξε και με ποιο τρόπο αυτή η ενημέρωση των επιβατών στην περίπτωση των βορείων Σποράδων και εάν δεν υπήρξε επίσημη ανακοίνωση- ενημέρωση κινήθηκε διαδικασία επιβολής κυρώσεων προς την εταιρεία;
5. Σε τι ενέργειες θα προβούν ώστε να διασφαλιστούν τακτικότερα δρομολόγια των πλοίων, για να μην διαταραχτεί περαιτέρω η καθημερινή ζωή των κατοίκων και να μην περιορίζεται η επισκεψιμότητα; Θα ασκήσει το υπουργείο το δικαίωμα του (άρθρο 2 παράγραφος 6 του νόμου 2932/01) για επιβολή υποχρέωσης δημόσιας υπηρεσίας για την ενίσχυση δρομολογίων των πλοίων;

6. Τι κινήσεις θα γίνουν από μεριάς των αρμόδιων Υπουργείων για να μειωθεί το κόστος μεταφοράς από και προς τις Βόρειες Σποράδες;


Οι ερωτώντες βουλευτές





Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος
Μαγνησίας


Θοδωρής Δρίτσας
Α Πειραιά & Νησιών


Γιώργος Σταθάκης
Χανίων

Σκόπελος δεν έχουμε κρίση ρε καραγκιόζηδες ?Λιγότεροι επιβάτες, κατά 35.000,μονο από το Βόλο!!!!

Λιγότεροι επιβάτες φέτος στις Σποράδες

alt
Λιγότεροι επιβάτες, κατά 35.000, ταξίδεψαν φέτος από το Βόλο, για να τα νησιά των Βορείων Σποράδων, και αντίστροφα, σε σχέση με πέρυσι, σύμφωνα με στοιχεία του Κεντρικού Λιμεναρχείου Βόλου, ενώ «βουτιά» σημείωσαν οι επιβάτες που ήρθαν στο Βόλο με κρουαζιερόπλοια.
Σύμφωνα με στοιχεία του Λιμεναρχείου Βόλου, το τρίμηνο από 1 Ιουνίου μέχρι 31 Αυγούστου 2012, ταξίδεψαν από και προς Σκιάθο, Σκόπελο, Αλόννησο, αλλά και προς το λιμάνι του Βόλου, 180.428 επιβάτες, 19.471 Ι.Χ. αυτοκίνητα, 3.205 φορτηγά και 2.362 δίκυκλα.
Την αντίστοιχη περίοδο του 2011, είχαν διακινηθεί με πλοία και ταχύπλοα επιβατηγά 217.066 επιβάτες, 24.364 Ι.Χ. αυτοκίνητα 3.350 φορτηγά και 7.048 δίκυκλα.
Όσον αφορά στην κίνηση επιβατών με κρουαζιερόπλοια, το 2011 είχαν διακινηθεί 30.694, έναντι μόλις 5.069 φέτος.

Περί ανέργων και εξέγερσης...

Ένα τεράστιο κοινωνικό πεδίο είναι η ανεργία. Όσοι έχουν μείνει χωρίς εργασία αποτελούν τους σύγχρονους σκλάβους που παράγει με το σωρό ο καπιταλισμός. Εκατοντάδες άνθρωποι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και γίνονται καθημερινά θύματα των μικρο αφεντικών τα οποία, έχοντας κατορθώσει να έχουν συσσωρευμένο χρήμα με διάφορους τρόπους, καταφέρνουν να κρατούν ανοικτό το κατάστημα τους και επωφελούνται από τα κανιβαλικά μέτρα του κράτους για να εκμεταλλεύονται στο έπακρο την δυστυχία όσων είναι άνεργοι.
Το ζητούμενο σε αυτό το άρθρο δεν είναι πως αυτή η μεγάλη κοινωνική ομάδα ανθρώπων θα μπορέσει να επανενταχθεί στην αγορά εργασίας και να γίνει ένα καινούργιο εργαλείο στην οικονομία, αλλά πως αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να αποκτήσουν εξεγερσιακή συνείδηση. Αρκετοί είναι αυτοί που μιλούν για ταξική πάλη χωρίς να αναφέρονται στους εξαθλιωμένους και τους απομονωμένους από την σύγχρονη δουλεία, θεωρώντας πως δεν αποτελούν ταξικό μέρος της κοινωνίας, ή ακόμα ακόμα υιοθετούν μια αλαζονική στάση όταν αναδεικνύεται κατά καιρούς η ανεργία ως επίκαιρο πρόβλημα. Εδώ είναι και το προβληματικό. Δεν μπορούμε να μιλούμε για εξεγερσιακές διαδικασίες, χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη τους άνεργους. Και γενικά ο ταξικός διαχωρισμός με βρίσκει απέναντι. Καθώς αυτός ο προσδιορισμός δεν ανταποκρίνεται πλέον στην πραγματικότητα. Η πληθώρα μικρο αφεντικών και μικροαστών έχει σχεδόν εξαφανίσει την ταξική συνείδηση. Για του λόγου το αληθές στην δεκαετία του 90 υπήρχαν αρκετοί που δίσταζαν να πουν οτι είναι πχ υδραυλικοί και μετονόμαζαν το όνομα του επαγγέλματος με ένα αποδεκτό όρο σύμφωνα με τις επιταγές του νεοπλουτισμού που έτρεχε πριν από 20 χρόνια. Αποτέλεσμα της σύγχυσης που έφερε το εύκολο χρήμα μέσω καρτών και δανείων να εξαφανιστούν τα παραδοσιακά επαγγέλματα είτε αφορούσαν την βαριά βιομηχανία είτε την πρωτογενή παραγωγή προϊόντων, καθώς το εύκολο χρήμα αντικαθιστούσε τα ανθρώπινα χέρια με νέες τεχνολογίες παραγωγής προϊόντων. Εγώ λοιπόν προτιμώ να κάνω λόγο για εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους.
Οι άνεργοι αλλοδαποί και ντόπιοι αποτελούν εν δυνάμει ένα καζάνι που βράζει και είναι έτοιμο να εκραγεί. Ενώ στον εργασιακό τομέα λίγο πολύ μπορούν τα υποκείμενα να αναγνωρίσουν το ένα το άλλο με σημείο αναφοράς το εργασιακό τους αντικείμενο, οι άνεργοι δεν μπορούν να αποκτήσουν ένα σημείο αναφοράς, καθώς η μικροαστική τους αντίληψη δεν τους αφήνει να φανερώσουν την συνθήκη που ζούν. Όποτε κάθε προσδοκία μαζικοποιήσης και συλλογικοποίησης τους μικραίνει σημαντικά. Κάθε πολιτική και ριζοσπαστική προσπάθεια προς αυτήν την κατεύθυνση απο πολιτικά υποκείμενα δυσκολεύει καθώς και η δυναμική αυτής είναι ελάχιστη, αλλά και η απεύθυνση των δράσεων τους χτυπά πάνω στο γκεμπελικό τοίχος απομόνωσης κράτους και αφεντικών.
Είναι ίσως πολύ εύκολο να υποκινήθεί μια μάζα ανθρώπων η οποία ζεί κάτω απο το όριο όχι μόνο της φτώχειας αλλά και της αξιοπρέπειας, σε οποιαδήποτε κατεύθυνση είτε αυτή αφορά φασιστικές διεξόδους με τους όποιους λαϊκισμούς που κρύβουν το μισάνθρωπο ναζιστικό μένος, είτε αυτή αφορά προσωρινές οικονομικές παροχές με οποιοδήποτε κόστος. Μια συνθήκη που οδηγεί με ακρίβεια σε κανιβαλικές καταστάσεις κοινωνικού εμφυλίου όπου ο ένας θα στραφεί εναντίον του άλλου.
Είναι ανάγκη λοιπόν στις παρεμβάσεις και δράσεις του ριζοσπαστικού ανατρεπτικού χώρου, να δοθεί αρκετή δυναμική προς αυτή την κατεύθυνση, δηλαδή μια απεύθυνση δράσεων που θα δίνει στοχευμένα την δυνατότητα προς τους άνεργους να γίνουν φορείς εξεγερσιακών διαδικασιών. Μια πολιτική προσέγγιση του προβλήματος της ανεργίας που προταγμά της δεν θα είναι η επανένταξη στην σκλαβιά του καπιταλισμού αλλά η αυτοοργάνωση των ίδιων και η συνδιαμόρφωση αυτών με άλλα ριζοσπαστικά κομμάτια της κοινωνίας προς την σύγρκουση με την κυριαρχία και την ενίσχυση του "εσωτερικού" εχθρού...

ΥΓ σε καμία περίπτωση δεν παραβλέπω την δράση των παρών συλλογικοτήτων των ανέργων στην Αθήνα, Απλα διατυπώνω έναν συνολικό προβληματισμό...

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ
στην ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
 τη Τετάρτη 26/9, στις 10:30 πμ, στο ΕΚΘ
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, εργαζόμενες-οι εκπαιδευτικοί & εκπαιδευτές-τριες σε ΦΜΕ,ΦΞΓ ή ΚΞΓ, σε ΙΙΕΚ,ΚΕΚ και αλλού, παρά τα καταστροφικά αποτελέσματα των μέχρι τώρα Μνημονίων η ντόπια τρόικα ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ δηλώνει την αφοσίωσή της σε αυτά. Δια στόματος Σαμαρά, δίνουν εγγυήσεις προς τους δανειστές-τραπεζίτες ότι θα πάρουν τα χρήματά τους και παράλληλα σκάβουν κυριολεκτικά τον λάκκο των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων με νέα σαρωτικά μέτρα (που ξεκίνησαν από τα 11,5 δις και κανείς δεν ξέρει μέχρι που θα τα φτάσουν). Καθημερινά μας απειλούν ότι αν δεν δεχτούμε τα μέτρα τους, τότε θα χρεοκοπήσουμε, ότι μετά θα επικρατήσει το χάος και καθημερινά μας βομβαρδίζουν με τα πιο απίθανα-πιθανά μέτρα.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, ήδη η χώρα μας ζει μια ανθρωπιστική κρίση, με κύρια θύματα εκατομμύρια άνεργους, ελαστικά απασχολούμενους, ανασφάλιστους, συνταξιούχους, φτωχούς πλέον εργαζόμενους και κατεστραμμένα μικρομεσαία στρώματα. Αν τα νέα μέτρα περάσουν και πολύ περισσότερο αν εφαρμοστούν, τότε αυτή η ανθρωπιστική κρίση θα πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Οι νέες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, οι απολύσεις στο δημόσιο, η κατάργηση κάθε ίχνους εργατικού δικαίου,  ο φορολογικός στραγγαλισμός ακόμη και των πιο φτωχών, οι μειώσεις των κοινωνικών δαπανών για υγεία, παιδεία, φάρμακα, κοινωνική προστασία, πρόνοια, οι μειώσεις δαπανών για τους δήμους κλπ, πολύ γρήγορα θα οδηγήσουν στην πλήρη κατάρρευση-χρεωκοπία της παιδείας, της ασφάλισης, της υγείας, αλλά και όλων των κοινωνικών υπηρεσιών, δομών και θεσμών. Οι συγχωνεύσεις/κλεισίματα σχολείων, σχολών, νοσοκομείων θα πάρουν χαρακτήρα χιονοστιβάδας, ενώ ότι απομείνει θα υπολειτουργεί αδυνατώντας να καλύψει τις απολύτως βασικές ανάγκες. Όλα αυτά δεν συνιστούν κανένα «πρόγραμμα», παρά μόνο έναν κατάλογο μέτρων, παραγγελμένων από την Τρόικα, που φέρνουν πιο κοντά και πολύ πιο γρήγορα στην χρεοκοπία, το δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, τις τράπεζες, τους δήμους, τα ασφαλιστικά ταμεία, τα νοικοκυριά, τα πάντα.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, η 24ωρη πανελλαδική απεργία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, στις 26/9/2012 μπορεί και πρέπει να είναι η αρχή.
ΜΕ ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ
ΝΑ ΕΜΠΟΔΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΗ ΝΕΩΝ ΜΕΤΡΩΝ
ΝΑ ΔΙΩΞΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΘΛΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Μοναδική διέξοδος απέναντι στη κατάρρευση,  είναι οι εργαζόμενοι και η νεολαία να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις, στη ριζοσπαστικοποίηση που απλώνεται στην ελληνική κοινωνία, στην αναζήτηση για κάτι ριζικά διαφορετικό. Να οργανωθούμε, στα Σωματεία μας, να στήσουμε παντού Επιτροπές Αγώνα ή Επιτροπές Δράσης και να εξαπολύσουμε ένα νέο κύμα αγώνων, σε πλατείες και γειτονιές, σε σχολεία και σχολές, στους χώρους δουλειάς, για να επιβάλλουμε τις δικές μας λύσεις:
·        Άμεση κατάργηση όλων των Μνημονίων
·        Διαγραφή του Χρέους
·        Έξω από Ευρώ και Ε.Ε
·        Εθνικοποίηση των τραπεζών και τομέων κλειδιά της οικονομίας με Εργατικό-Κοινωνικό Έλεγχο
·        Δημόσια Δωρεάν Παιδεία & υγεία, για όλους.
 
 
ΜΕ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥΣ, ΕΝΩΤΙΚΟΥΣ & ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ
ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΒΙΑ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ
ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ, ΤΗΣ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ
 
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, απέναντι στα Μνημόνια και τα διαρκή μέτρα, δεν υπάρχουν μεσσίες, δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις που θα προκύψουν ξαφνικά και από ψηλά, δεν μπορούμε να σωθούμε ατομικά και κυρίως δεν υπάρχει περίπτωση «να τα βρούμε με τα αφεντικά μας». Οι εργοδότες, το μεγάλο ιδίως κεφάλαιο, με τα «επικαιροποιημένα Μνημόνια και τους διάφορους μηχανισμούς στήριξης» νομίζουν ότι βρήκαν την ευκαιρία τους και έχουν εξαπολύσει μια άνευ προηγουμένου διαρκή επίθεση στα όποια δικαιώματά μας. Χρησιμοποιούν κάθε τρόπο, συλλογικά και ατομικά, για να ρίξουν όλα τα βάρη στις πλάτες των εκπαιδευτικών, των εργαζομένων, για να μας γυρίσουν δεκαετίες πίσω και κυρίως για να επιβάλουν μια πλήρη ατομικοποίηση, δηλαδή ο κάθε ένας εργαζόμενος να διαπραγματεύεται μαζί τους μόνος του.
ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΜΟΝΟ ΤΟΥ
ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
 Διάφοροι ιδιοκτήτες «γνωστών» φροντιστηρίων, της Θεσσαλονίκης, αφήνουν απλήρωτους για μήνες τους εργαζόμενους, άλλοι μειώνουν αυθαίρετα τις ώρες εργασίας ή μειώνουν τα ωρομίσθια, και άλλοι εξαναγκάζουν τους εργαζόμενους-καθηγητές να υπογράψουν συμβάσεις με απαράδεκτους όρους, πχ να μπορούν οι εργοδότες να μειώνουν όποτε θέλουν, αν θέλουν και όσο θέλουν τις ώρες εργασίας, «χωρίς αυτό να αποτελεί βλαπτική μεταβολή» και απειλώντας τους μάλιστα για την οποιαδήποτε δημοσίευση των λεπτομερειών αυτών των συμβάσεων! Στην Αττική «γνωστό Σωματείο», που έχει στηθεί από τους εργοδότες, έχει υπογράψει «Συλλογική Σύμβαση», για τα φροντιστήρια Ξένων Γλωσσών, με ωρομίσθιο 3,75 ευρώ μικτά! Οι εργοδότες μας, θέλουν να ρίξουν την κρίση στις πλάτες μας και το όνειρό τους είναι να μας απασχολούν και να μας πληρώνουν όταν, όσο, όπου και όπως θέλουν, αν θέλουν.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, μοναδική διέξοδος για εμάς είναι να αναλάβουμε εμείς οι ίδιοι τους δικούς μας αγώνες. Ξεκινώντας από την οργάνωση και την ενίσχυση του Σωματείου μας, τη συμμετοχή μας στις Γενικές Συνελεύσεις και στις κινητοποιήσεις του, να οργανώσουμε τους μικρούς αλλά και τους μεγάλους αγώνες που έρχονται, τις γενικές απεργίες, τις διαδηλώσεις, την αντίσταση στον χώρο εργασίας.  Αγώνες όπως στο εστιατόριο banquet, στα Applebees, στα Goodys, στα ζαχαροπλαστεία Χατζή, στα φροντιστήρια Σύστημα, στου Πεχλιβανίδη, στου Μπαχαράκη και αλλού,  αποτέλεσαν και αποτελούν παραδείγματα για το πώς πρέπει να παλεύουμε και να νικάμε. Ο μοναδικός δρόμος για να σώσουμε τους εαυτούς μας, τα παιδιά μας αλλά και την ίδια την κοινωνία από τον Αρμαγεδώνα της φτώχειας και της εξαθλίωσης που μας ετοιμάζουν  οι καπιταλιστές, οι εργοδότες μας, οι κυβερνήσεις τους, η ΕΕ και οι κάθε λογής δανειστές και τραπεζίτες είναι οι πιο άμεσοι, αποφασιστικοί και ανυποχώρητοι αγώνες και το «κλειδί» για αυτό είναι το θέμα της άμεσης/ενεργητικής συμμετοχής του καθενός στην οργάνωση αυτών των αγώνων. 
 
 
Σωματείο Μισθωτών Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης (ΣΜΕΘ)
Εργαζόμενων εκπαιδευτικών/εκπαιδευτών-τριων σε:
 φροντιστήρια κάθε είδους (Μ.Ε., Ξ.Γ., ΑΣΕΠ, κ.λπ.)
  ιδιωτικά ΙΕΚ, ΚΕΚ, ΚΕΣ, ΕΕΣ
  ιδιωτικές και δημοτικών επιχειρήσεων σχολές χορού, μουσικής, γυμναστήρια, ωδεία
  ιδιωτικούς και δημοτικών επιχειρήσεων παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς.
διεύθυνση: Αριστοτέλους 32, 4ος όροφος,1ο γραφείο, στο ΕΚΘ
Εγγραφές-ενημερώσεις: Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή,11πμ-1μμ.
τηλέφωνο:  2310-265 730  , e-mail:  somiekth@gmail.com   , ιστοσελίδα:   www.smeth.gr

Αφίσα - κάλεσμα στη Γενική Απεργία στις 26/9 (από κατάληψη Σκαραμαγκά)

Χτυπώντας το Νεοφιλελευθερισμό στο Σικάγο

Είναι πολύ αξιοσημείωτη η απεργία που γίνεται αυτές τις μέρες από το Συνδικάτο Εκπαιδευτικών στο Σικάγο του Rahm Emmauel. Ένα από τα πιο ακανθώδη ζητήματα είναι η αξιολόγηση της απόδοσης των εκπαιδευτικών. Σύμφωνα με το καινούριο σύστημα, που συνδέει ασφυκτικά την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών με τους βαθμούς των μαθητών στα τεστ, σχεδόν ένα τρίτο των εκπαιδευτικών της πόλης απειλούνται με απόλυση.
620x1_119_vignette_photo4.jpg
Είναι πολύ αξιοσημείωτη η απεργία που γίνεται αυτές τις μέρες από το Συνδικάτο Εκπαιδευτικών στο Σικάγο του Rahm Emmauel. Ένα από τα πιο ακανθώδη ζητήματα είναι η αξιολόγηση της απόδοσης των εκπαιδευτικών. Σύμφωνα με το καινούριο σύστημα, που συνδέει ασφυκτικά την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών με τους βαθμούς των μαθητών στα τεστ, σχεδόν ένα τρίτο των εκπαιδευτικών της πόλης απειλούνται με απόλυση.

Όπως και σε πολλά άλλα σχολεία της χώρας, έτσι και στο Σικάγο, οι εκπαιδευτικές αρχές έχουν καταστήσει τους βαθμούς των μαθητών σε τυποποιημένα τεστ, ως το βασικό κριτήριο αξιολόγησης, σχετικά με το αν ένας δάσκαλος μπορεί να παραμείνει στη θέση του ή όχι.

Ένα μεγάλο πρόβλημα αυτής της μεθόδου είναι το γεγονός ότι οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να ασκήσουν κανένα έλεγχο στις παραμέτρους που σοβαροί ερευνητές έχουν αποδείξει πως έχουν καταλυτική επίδραση στην απόδοση των μαθητών σε αυτά τα τεστ -δηλαδή το οικογενειακό τους περιβάλλον, τη γειτονιά στην οποία ζουν και την ταξική τους θέση. Όπως παρατήρησε ο Gary Orfield από το Πρόγραμμα Κοινωνικών Δικαιωμάτων του Ηarvard, πριν από έντεκα χρόνια, “Όταν οι μαθητές έρχονται στο σχολείο νηστικοί, εξαντλημένοι ή τρομαγμένοι, όταν αλλάζουν σχολεία συχνά επειδή οι γονείς τους αντιμετωπίζουν τη μια έξωση μετά την άλλη, όταν δεν έχουν κανέναν στο σπίτι να τους ξυπνήσει για να πάρουν το λεωφορείο για το σχολείο, πολλώ δε μάλλον να επιβλέψει αν μελετούν, ή αν διαθέτουν τη βασική υλικοτεχνική υποδομή, ούτε το καλύτερο βιογραφικό ενός εκπαιδευτικού, ούτε ο πιο καλοπληρωμένος δάσκαλος δεν μπορούν να εγγυηθούν την επιτυχία”.

“Το να προσπαθείς να βελτιώσεις τα σχολεία της πόλης, χωρίς να βελτιώνεις την πόλη” αναφέρει στο βιβλίο της Ghetto Schooling η καθηγήτρια Jean Anyon το 1977, “είναι σα να προσπαθείς να καθαρίσεις τον αέρα από τη μια πλευρά της σίτας… Για να είναι επιτυχημένη η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση σε μια πόλη, πρέπει να αποτελεί μέρος μιας συνολικότερης κοινωνικής αλλαγής. Μια συνολική επίθεση προς τη φτώχεια και την ρατσιστική απομόνωση είναι απαραίτητη, και αυτή θα επηρρεάσει όχι μόνο τους φτωχούς, αλλά και τους πιο πλούσιους…”. Οι δάσκαλοι δεν μπορούν να ελέγξουν ούτε τις εξωφρενικά αποκλίνουσες επιδοτήσεις ανά μαθητή, που λαμβάνουν τα σχολεία από τις τοπικές και κρατικές επιχορηγήσεις, οι οποίες είναι πιο γενναιόδωρες προς τους μαθητές των πλούσιων συνοικιών και χαμηλότερες για εκείνους που ζουν αποκλεισμένοι σε περιοχές χαμηλά φορολογούμενων εισοδημάτων. Το να κατηγορούμε τους καθηγητές για τα άσχημα αποτελέσματα στα τεστ, σε αστικά σχολεία με υψηλά ποσοστά φτωχών και σαφώς μη προνομιούχων μαθητών, καταγόμενων από κακόφημες περιοχές και προερχόμενων από διαλυμένες οικογένειες, είναι σα να κατηγορούμε έναν αγρότη, επειδή είχε κακή συγκομιδή μετά από περίοδο ξηρασίας. Είναι σα να κατηγορούμε έναν οδηγό λεωφορείου επειδή δεν τήρησε τα δρομολόγια, ενώ μεγάλο μέρος της διαδρομής που έπρεπε να διανύσει ήταν πλημμυρισμένη. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα επιβλαβή πρακτική, σε μια περίοδο χαμηλής ανάκαμψης μετά από τη Μεγάλη Ύφεση, η οποία έχει προκαλέσει τα υψηλότερα επίπεδα φτώχειας από ποτέ στις ΗΠΑ, ενώ έχει εκμηδενίσει τον προϋπολογισμό των σχολείων όσο ποτέ κατά τα πρόσφατα χρόνια – με αποτέλεσμα την ύπαρξη δύο ταχυτήτων για μαθητές/καθηγητές, η οποία όμως δεν μπορεί αν χρεωθεί στους εκπαιδευτικούς (αυτοί που θα έπρεπε να κατηγορηθούν είναι μάλλον η Wall Street και το 1%).

Ένα άλλο πρόβλημα με το κυρίαρχο μοντέλο αξιολόγησης των δασκάλων είναι το γεγονός ότι ωθεί σχολεία και εκπαιδευτικούς στο να ορίζουν την εκπαιδευτική διαδικασία με βασική παράμετρο τα τεστ. Αυτό καθιστά την εκπαιδευτική εμπειρία πολλών φτωχών και μειονοτικών μαθητών μια αυταρχική διαδικασία επικεντρωμένη στο επαναλαμβανόμενο μοτίβο των ερωταπαντήσεων με απόλυτα μηχανικό τρόπο. Είναι ο ασφαλέστερος τρόπος για να στραφούν τα παιδιά μακριά από το σχολείο και να ακυρωθεί η δυνατότητα του σχολείου να καλλιεργήσει την κριτική σκέψη, η οποία είναι απαραίτητη στη δημοκρατία. Όπως αναφέρει και ο θρυλικός συγγραφέας και διάσημος υπερασπιστής των φτωχών παιδιών, Jonathan Kozol, “τα επικεντρωμένα σε τεστ προγράμματα σπουδών καθυποτάσσουν την κριτική συνείδηση, με απώτερο στόχο τη μετατροπή των μειονοτικών παιδιών σε στρατιωτάκια -υπάκουους και χωρίς αμφισβήτηση εκτελεστές στρατιωτικών κανονισμών”. Ενώ μεσουρανούσε, ο πολύ παραγωγικός αριστερός ειδήμων στα της εκπαίδευσης και κοινωνικός σχολιαστής Henry A. Giroux, ανέφερε: “Οι δάσκαλοι δεν έχουν την δυνατότητα να πειραματίζονται και να σχεδιάζουν μόνοι τους το μάθημά τους, καθώς η πίεση για υψηλά αποτελέσματα στα τεστ οδηγεί σε πολύ πειθαρχημένα και κανονιστικά μοντέλα διδασκαλίας. […] Τα φύλλα εργασίας αντικαθιστούν την κριτική διδασκαλία και η αποστήθιση υποκαθιστά τον στοχασμό. Η απομνημόνευση γεγονότων καθίσταται σημαντικότερη από την αυθεντική κατανόηση”.

Αυτό μπορεί να φαντάζει σαν ένα αυστηρά “ρεπουμπλικάνικο” μοντέλο. Στην πραγματικότητα όμως, η νέο-Ντικενσιανή μανία με τα τεστ είναι σαφώς δικομματική, όπως για παράδειγμα καταδεικνύει το αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο του 2001, το επικαλούμενο και “No Child Left Behind”, που περιόριζε την χρηματοδότηση και προέβλεπε ομοσπονδιακές κυρώσεις στα σχολεία που δεν θα βελτίωναν με ένα μαγικό τρόπο τους βαθμούς στα τεστ των μειονοτικών μαθητών, ώστε να συμβάλουν στην αντιμετώπιση του ρατσιστικού και εθνοτικού “κενού επιτυχίας”. Η μανία αυτή επισφραγίστηκε με την πολιτική “Η φυλή στην κορυφή” του Τμήματος Εκπαίδευσης του Ομπάμα, η οποία χρησιμοποιεί ομοσπονδιακά βραβεία σε μετρητά, για να ενθαρρύνει περιφερειακά σχολεία να συνδέσουν την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών με την απόδοση των μαθητών στα τεστ και να αυξήσει των αριθμό των σχολείων τσάρτερ. Ο πρώην διευθύνων προσωπικού και νυν πρωτοπόρος στους εράνους (fundraising), Δήμαρχος του Σικάγο Rahm Emmanuel, είναι ένας θερμός υποστηρικτής των τυποποιημένων τεστ, που καθόλου δεν λαμβάνουν υπόψη το κοινωνικό-οικονομικό πλαίσιο, αλλά χρησιμοποιούνται απλά για να αξιολογήσουν μαθητές, δασκάλους και δημόσια σχολεία.

Γιατί άραγε προκρίνεται αυτή η παράλογη και εκπαιδευτικά αντι-παραγωγική μέθοδος αξιολόγησης, τόσο στο Σικάγο, όσο και στην υπόλοιπη χώρα; Εν μέρει, αντικατοπτρίζει τη φαταλιστική λογική των policy makers, σύμφωνα με την οποία “οι ταξικές διαφορές είναι αναπόδραστες και μόνο το σχολείο μπορεί να βελτιώσει τη μοίρα των παιδιών των χαμηλότερων τάξεων”. Αυτό, σύμφωνα με το νεοφιλελευθέρο εκπαιδευτικό ερευνητή και συγγραφέα, Richard Rothstein, “είναι ένα σημαντικό αμερικάνικο μάντρα, ότι δηλαδή τα σχολεία μπορούν εικονικά να είναι το μοναδικό εργαλείο κοινωνικής μεταρρύθμισης”. Ένας άλλος λόγος είναι ο ρατσισμός. Πίσω από τη φρενίτιδα των τεστ κρύβεται η λάθος λογική ότι, κατά κύριο λόγο οι μαύροι και Λατίνοι φτωχοί μαθητές δεν αξίζουν τίποτα καλύτερο από το “προκαθορισμένο και πειθαρχημένο πρόγραμμα σπουδών” του Giroux, το οποίο θα προκαλούσε σοβαρές αντιδράσεις από γονείς και μαθητές, αν υιοθετούνταν στα πλούσια προάστια των λευκών.

Παράλληλα, η βασισμένη στα τεστ πολιτική είναι ένας πολύ βολικός μηχανισμός στην υπηρεσία της νεοφιλελεύθερης τακτικής του rollback και του αποδεκατισμού των συνδικάτων των εκπαιδευτικών, ώστε τα δημόσια σχολεία να μετατραπούν σε ιδιωιτικές επιχειρήσεις. Κοντά στους Ρεπουμπλικάνους, και πολλά υψηλά στελέχη των δημοκρατικών, όπως ο Δήμαρχος Emmanuel και ο Υπουργός Παιδείας του Ομπάμα Arne Duncan, είναι αποφασισμένοι να προωθήσουν την ιδιωτικοποιήση/κορπορατικοποίηση της αμερικάνικης δωδεκαετούς εκπαίδευσης.

Αν από τη μια ενστερνίζονται την άποψη ότι “μόνο τα σχολεία μπορούν να βελτιώσουν τη μοίρα των παιδιών από τα χαμηλότερα ταξικά στρώματα”, θέλουν επίσης να διασφαλίσουν ότι αυτά τα σχολεία θα είναι όσο το δυνατόν πιο ιδιωτικά και αυταρχικά, απαλλαγμένα από (μεταξύ άλλων) τα ενοχλητικά συνδικάτα των εκπαιδευτικών, τα οποία εμποδίζουν την λατρεμένη από τις αρχές «ευελιξία», εμμένοντας σε εξοργιστικά πράγματα όπως ο αξιοπρεπής μισθός, οι υλικοί πόροι και το διάλειμμα για όσους εργάζονται σκληρά στην εμπροσθοφυλακή. Το σαδιστικό παιχνίδι του να χρεώνονται οι καθηγητές την ευθύνη για τη χαμηλή αποδοση των φτωχών παιδιών στα τεστ, είναι πολύ χρήσιμο για την πολιτική και τις δημόσιες σχέσεις της απο-συνδικαλιστοποίησης και της ιδιωτικοποίησης, μεταμφιεσμένο σε «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση». Τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών και τα ίδια τα δημόσια σχολεία έχουν καταστεί η τέλεια αιχμή του δόρατος για την ατζέντα των κορπορατιστών , η οποία υπαγορεύει τον αποπροσανατολισμό της δικαιολογημένης λαϊκής οργής για την αποτυχία του εκπαιδευτικού συστήματος. Αυτή η αποπροσανατολιστική λογική φυσικά αγνοεί τον βαθύτερο και καθοριστικό ρόλο της ταξικής διαστρωμάτωσης του έθνους και των σχετιζόμενων με αυτήν φυλετικών διακρίσεων, ώστε να προωθήσει τη λανθασμένη και αντι-δημοκρατική λύση της κορπορατικοποίησης, η οποία μάλιστα πουλιέται σαν «επιλογή» και «ελέυθερη αγορά». Είναι πολύ λογικό που η δεξιά καμπάνια των Romney-Ryan εξώκυλε σε τέτοιο βαθμό, ώστε φτάνει στο σημείο να εκφράσει την αλληλεγγύη της αστικής τάξης προς τον Rahm Emmanuel, ο οποίος δέχτηκε 12 εκατ. δολάρια κατά την καμπάνια του για τις δημοτικές εκλογές το 2011, από κύκλους υπεράσπισης των χωρίς συνδικαλισμό-τσάρτερ σχολείων.

Η καμπάνια του Ομπάμα εύλογα τήρησε αποστάσεις από τη διένεξη του Σικάγο, καθώς προωθεί τη νεοφιλελεύθερη λογική των τεστ και των σχολείων τσάρτερ, που βρίσκονται ακριβώς στην καρδιά της απεργίας. Παρά τις ανά τετραετία προεκλογικές ακρότητες, το προοδευτικό συνδικάτο των εκπαιδευτικών του Σικάγο είχε το θάρρος να διαχωριστεί από την ατζέντα που θέτει στο στόχαστρο δασκάλους, μαθητές, γειτονιές και την ίδια τη δημόσια εκπαίδευση, και η οποία υποστηρίζεται από τη δικομματική νεοφιλελεύθερση ελίτ. Σύμφωνα με τον προοδευτικό ιστορικό Rck Perlstein από το Σικάγο, η μάχη που έδωσαν οι δάσκαλοι είναι πολύ σημαντική. “Αν το πρώτο κεφάλαιο στην ιστορία της σύγχρονης από τα κάτω μάχης των Αμερικάνων ενάντια στην πλουτοκρατία ήταν οι διαδηλώσεις στο Wisconsin την άνοιξη του 2011, και το δεύτερο κεφάλαιο ήταν τα camps του Occupy το καλοκαίρι του ίδιο έτους”, γράφει ο Perlstein, “τότε η αντίσταση του συνδικάτου των εκπαιδευτικών του Σικάγο προς τον Emanuel θα έπρεπε να είναι το τρίτο κεφάλαιο. Ενέπνευσε όλους όσους είχαν απελπιστεί, επειδή είχαν πιστέψει πως οι άνθρωποι ξέχασαν πόσο καλό είναι να αντιστέκονται στις επιθέσεις –και πόσο αποτελεσματικές μπορούν να είναι τέτοιες μάχες”. Αυτός δεν είναι και μικρός έπαινος. Ανεξαρτήτως αν ο Perlstein έχει δίκιο (πράγμα που εύχομαι), οι δάσκαλοι του Σικάγο αξίζουν ανενδείαστα την υποστήριξη και τη συμπαράστασή μας.

*Ο Paul Street [www.paulstreet.org] είναι γιος εκπαιδευτικού ενός δημόσιου σχολείου του Σικάγο (Beethoven and Shoesmith Elementary schools) και εργάστηκε ως Διευθυντής Έρευνας της Chicago Urban League από το 2000 ως το 2005. Έχει γράψει πολλά βιβλία, μεταξύ των οποίων τα εξής: Segregated Schools: Educational Apartheid in Post Civil Rights America (New York: Routledge, 2005) και Racial Oppression in the Global Metropolis: A Living Black Chicago History (New York: Rowman&Littlefield, 2007). Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο paulstreet99@yahoo.com .

source zcom translation in greek by Κροτ //ΠαραλληλοΓράφος//. Εδώ αναδημοσιεύεται από το http://glykosymoritis.blogspot.com
πηγή: http://www.anarkismo.net

Ανοιχτή Συνέλευση της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης (Αθήνας) στον αγώνα των εργαζομένων ΒΙΟ.ΜΕΤ

Παρασκευή 21/9, 20:00, στο Πολυτεχνείο
Ανοιχτή Συνέλευση της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης (Αθήνας) στον αγώνα των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, Παρασκευή 21/9, 20:00, στο Πολυτεχνείο
Ο αγώνας των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής μπαίνει σε φάση αποφασιστικής κλιμάκωσης, για το πέρασμα του εργοστασίου στα δικά τους χέρια. Υπάρχει πρόταση για κάποιας μορφής πανελλαδική καμπάνια και κινητοποίηση, που θα κορυφωθεί με δυναμική παρουσία στην Αθήνα, με κεντρικό ζήτημα «Τα εργοστάσια στους εργάτες».
Καλούμε σωματεία, εργατικές συλλογικότητες, συνελεύσεις γειτονιάς, εργαζόμενους και ανέργους να παραβρεθούν στη συνέλευση της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης για να συνδιαμορφώσουμε τα επόμενα αποφασιστικά βήματα.

Γενικές συνελεύσεις σε ΑΕΙ &ΤΕΙ

To ακαδημαϊκό έτος ξεκινά...το ίδιο και οι Γενικές συνελεύσεις...ήδη έχουν αρχίσει να ανακοινώνονται ημερομηνίες
UPDATE:20/9/2012 11:15 

  • Δευτέρα 24/9 Γ.Σ.Νομικής Αθήνας
  • 21/9 Γ.Σ   του Φ.Σ. Ηλεκτρολόγων
    την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21/9 στις 15:00 στο Αμφ. 1 στα Νέα Κτίρια Ηλ/γων
  • Γενική Συνέλευση Φ.Σ Φιλοσοφικής 21/09 
     
    Όλοι/-ες την Παρασκευή 21/09 στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας, 12:00 στην Aula! Οι εξελίξεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, η απεργία των καθηγητών και η γενική απεργία που έχει καλεστεί για τις 26/09 είναι ζητήματα για τα οποία πρέπει να συζητήσουμε και να πάρουμε θέση.
οποιος γνωριζει αλλες σχολες ας συμπληρωσει!!

τα παραπανω τα πηρα απο το http://foititesnews.blogspot.gr

Απεργία πείνας ξεκινούν οι απολυμένοι στη Συνεταιριστική Τράπεζα Λαμίας από την Παρασκευή 21/9

Οι απολυμένοι στη Συνεταιριστική Τράπεζα Λαμίας ξεκινούν απεργία πείνας από την Παρασκευή 21/9 με αίτημα την άμεση καταβολή των οφειλομένων αποζημιώσεων απολύσεών τους.
Επιπλέον ύστερα και από την Έκτακτη Γενική Συνέλευση του Σωματείου που έλαβε χώρα στις 17/9 αποφάσιστηκε ομόφωνα η πραγματοποίηση απεργίας κατά τις ημέρες Παρασκευή 21-9-2012 από ώρα 07:45 π.μ. έως 14:45 μ.μ. και την Δευτέρα 24-9-2012 από ώρα 07:45 π.μ. έως 15:15 μ.μ

Λαμία 19 Σεπτεμβρίου 2012

---------------------
Με την παρούσα σας γνωρίζουμε ότι η συνελθούσα την 17-9-2012 Έκτακτη Γενική Συνέλευση των μελών του Σωματείου μας αποφάσισε ομόφωνα τη πραγματοποίηση απεργίας κατά τις ημέρες Παρασκευή 21-9-2012 από ώρα 07:45 π.μ. έως 14:45 μ.μ. και την Δευτέρα 24-9-2012 από ώρα 07:45 π.μ. έως 15:15 μ.μ, με απεργιακά αιτήματα:

1) Την άμεση καταβολή των αποζημιώσεων απολύσεων των
απολυθέντων εργαζομένων στην ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΑΜΙΑΣ, ανεξάρτητα από την δικαστική εκκρεμότητα της διαφοράς αυτής και την εκκρεμή – συνεχιζόμενη διαδικασία της εκκαθαρίσεως, διότι αντιμετωπίζουν τρομερά προβλήματα ακόμα και για τη στοιχειώδη διαβίωση αυτών και των οικογενειών τους, παρ' ότι η ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ εισπράττει σε μηνιαία βάση από δάνεια και λοιπές οφειλές προς αυτή το ποσό των 500.000 ευρώ και διαθέτει ήδη στα ταμεία της ρευστότητα άνω των 6.000.000 ευρώ από τις εν τω μεταξύ και μετά την εκκαθάριση εισπραχθείσες απαιτήσεις της και έχει τη δυνατότητα να προβεί άμεσα στην καταβολή τους χωρίς να αντιμετωπίζει το παραμικρό πρόβλημα.

Και τούτο σε συνδυασμό με την απαράδεκτη από κάθε άποψη
θέση της ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ να απαιτεί την καταβολή των δόσεων των δανείων που έχουν λάβει από αυτήν απολυθέντες εργαζόμενοι, παρ' ότι η ίδια με την μη καταβολή των εν λόγω αποζημιώσεων απολύσεών τους έχει καταστήσει εκ των πραγμάτων αδύνατη την πληρωμή των δόσεων αυτών.

2) Την ανάκληση της παράνομης απόφασης της Τράπεζας της
Ελλάδος περί ανακλήσεως της άδειας λειτουργίας της ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΛΑΜΙΑΣ και τη θέση της σε ειδική εκκαθάριση, άλλως επικουρικά την λήψη μέτρων που να αντιστοιχούν στην αναδιοργάνωση της ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΛΑΜΙΑΣ βάσει των αρ. 63Δ, 63Ε ν. 3601/2007, τα οποία σύμφωνα με το αρ. 68 παρ. 1 στοιχ. στ. ν. 3601/2007 εφαρμόζονται και μετά τη θέση του πιστωτικού ιδρύματος σε ειδική εκκαθάριση.

3) Σε εκδήλωση αλληλεγγύης προς τους απολυθέντες
συναδέλφους μας εργαζομένους στη ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΑΜΙΑΣ οι οποίοι από την Παρασκευή 21-9-2012 και ώρα 07:45 π.μ. ξεκινούν απεργία πείνας διαρκείας μέχρις ότου τους καταβληθούν οι οφειλόμενες αποζημιώσεις απολύσεώς των.

4) Την ανάληψη δραστηριοτήτων από πλευράς του Υπουργείου Οικονομίας, της Τράπεζας της Ελλάδος για την απορρόφηση των απολυθέντων εργαζομένων αλλά και όλων των νυν εργαζομένων στη ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΑΜΙΑΣ σε άλλες Τράπεζες, όπως ακριβώς συνέβη με ανάλογες λύσεις που δόθηκαν έως σήμερα σε αντίστοιχες περιπτώσεις άλλων τραπεζικών ιδρυμάτων (π.χ. ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ).
Παράλληλα σας γνωρίζουμε ότι οι απολυθέντες εργαζόμενοι – συνάδελφοί μας ξεκινούν απεργία πείνας διαρκείας από την προσεχή Παρασκευή 21-9-2012 με αίτημα την άμεση καταβολή των οφειλομένων αποζημιώσεων απολύσεών τους , διατηρούντες επιφύλαξη για την άσκηση παντός νομίμου δικαιώματός τους.
Κατά τη διάρκεια της εν λόγω απεργίας μας σας παρέχουμε το κάτωθι προσωπικό ασφάλειας που αποτελείται από τους εν συνεχεία αναφερομένους κατά ειδικότητα εργαζομένους:

α) ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21-9-2012
Γεώργιος Τρίγκας υπάλληλος Μηχανογράφησης
Αλέξιος Πολύζος, προϊστάμενος Συναλλαγών
Αναστασία Καρπέτα, υπάλληλος Τμήματος Εμπλοκών

β) ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 24-9-2012
Βασίλειος Αράπης, υπάλληλος Μηχανογράφησης
Αλέξιος Πολύζος, προϊστάμενος Συναλλαγών
Αναστασία Καρπέτα, υπάλληλος Τμήματος Εμπλοκών

Το εν λόγω Προσωπικό Ασφάλειας απαγορεύεται να το χρησιμοποιήσετε για οποιοδήποτε αντικείμενο που σχετίζεται με τη παροχή της εργασίας τους συμπεριλαμβανομένου και του αντικειμένου λειτουργίας των πάσης φύσεως μηχανημάτων που λειτουργούν στην Τράπεζα και είναι προσωπικό που παρέχεται αποκλειστικά και μόνο για την ασφάλεια της επιχείρησης και του εξοπλισμού της.
Με τη ρητή επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματός μας, αρμόδιος δικαστικός επιμελητής να επιδώσει νόμιμα την παρούσα προς ην απευθύνεται αύτη προς γνώσιν και για τις νόμιμες συνέπειες, αντιγράφοντάς την ολόκληρη στην έκθεση επιδόσεώς του.

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο ΓΕΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Η ΓΣΕΒΕΕ συμμετέχει στην γενική απεργία της 26 Σεπτέμβρη

Πολύ σημαντική εξέλιξη για την γενική απεργία της 26 Σεπτέμβρη. Τελικά θα συμμετέχουν σε αυτή και οι μικρομαγαζάτορες και οι βιοτέχνες οπως τους καλεί το σωματείο τους.

Συμμετοχή στις κινητοποιήσεις της ερχόμενης Τετάρτης 26 Σεπτεμβρίου, αποφάσισε η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών και Εμπόρων με κλείσιμο των επιχειρήσεων και καταστημάτων ως τις 15.00.(θα ήταν καλύτερο βέβαια να είχε αποφασιστεί 24ωρη συμμετοχή στην απεργία...)
«Τα μέτρα που αναμένεται να αποφασισθούν θα διευρύνουν τον φαύλο κύκλο της ύφεσης στην ελληνική οικονομία και κοινωνία», υποστηρίζει η ΓΣΕΒΕΕ και προσθέτει:«Η δραστική μείωση εισοδημάτων, η παράλογη υπερφορολόγηση, η μεγάλη πτώση της ζήτησης καταστρέφει επιχειρήσεις και θέσεις εργασίας. Η παντελής δε έλλειψη αναπτυξιακών μέτρων, ελπίδας και προοπτικής οπισθοδρομεί επικίνδυνα τη χώρα και αποτρέπει κάθε σκέψη για επένδυση».
Επομένως υπάρχουν πια όλες οι προϋποθέσεις για να είναι αυτή η απεργία παλλαϊκή και να μην είναι μια από τα ίδια.
Ας προετοιμαστούμε όλοι ώστε η συμμετοχή και ο δυναμισμός στις διαδηλώσεις της μέρας να είναι αντάξιες της κρισιμότητας των καταστάσεων...

ΤΡΑΠΕΖΕΣ: Στο χείλος της καταστροφής

Απειλή για μαζικές απολύσεις τραπεζουπαλλήλων
λόγω της χρεωκοπίας του τραπεζιτικού συστήματος
Δεν είναι οι «ονειροφαντασίες» κάποιων «καταστροφολόγων», αλλά πλέον μια κοινά παραδεκτή αλήθεια ακόμα και για τους αστούς αναλυτές: το τραπεζικό σύστημα βρίσκεται στο χείλος της ολοκληρωτικής καταστροφής. Πέντε χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης στο αμερικάνικο χρηματοπιστωτικό σύστημα, με το σκάσιμο της φούσκας των ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων και την κατάρρευση της Lehmann Brothers, τον Σεπτέμβρη του 2008, δεν βρισκόμαστε απλά εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε, αλλά σε μια ακόμα δυσμενέστερη συνθήκη. Η «λύση» των γιγάντιων κρατικών παρεμβάσεων δισεκατομμυρίων ευρώ και δολαρίων για τη διάσωση των τραπεζών, μετατράπηκε σε «νέο» πρόβλημα, σαρώνοντας στο διάβα της κράτη κι εθνικούς προϋπολογισμούς και σπέρνοντας παντού τον εφιάλτη του Κραχ. Η χρεοκοπία του καπιταλιστικού Κράτους ανατροφοδοτεί και οξύνει στο έπακρο την τραπεζική κρίση. Η διακοπή της τραπεζικής πίστωσης προς επιχειρήσεις και νοικοκυριά, βουλιάζει όλο τον πλανήτη στην κόλαση μιας πρωτοφανούς και συντονισμένης Ύφεσης, και τους λαούς μέσα στη φτώχεια, την ανεργία, την εξαθλίωση. Με την σειρά της, η Ύφεση, επιταχύνει την διάλυση του τραπεζικού συστήματος, σε ένα φαύλο κύκλο δίχως τέλος, αλλά με ανυπολόγιστα ανθρώπινα θύματα.
Δεν είναι, λοιπόν, οι ενδοτραπεζικοί «συσχετισμοί δύναμης», ο «ανταγωνισμός» και η «αναδιάρθρωση» του τραπεζικού συστήματος, οι αιτίες πίσω από την έντονη κινητικότητα της πρόσφατης επικαιρότητας, με τις εξαγορές και τις συγχωνεύσεις τραπεζών (Αγροτική, Τ.Τ., Εμπορική κ.ο.κ.). Δεν εξηγείται απλά με το κλισέ «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό». Στην πραγματικότητα, στην περίπτωση των τραπεζών, και το «μικρό» και το «μεγάλο ψάρι» ασφυκτιούν στο μολυσμένο νερό που μέχρι πρότινος τουλάχιστον κατάφερναν να κολυμπήσουνε και τώρα κινδυνεύουν να ξεβραστούν ανάποδα στην επιφάνεια της θάλασσας. Απειλείται η ύπαρξη του τραπεζικού συστήματος στο σύνολο του κι όχι η μια ή η άλλη τράπεζα, η περισσότερο ή η λιγότερο «υγιής» και «κερδοφόρα», με βάση τις λογιστικές αλχημείες των τραπεζιτών. Καμία τράπεζα σήμερα δεν είναι τίποτα από τα δύο.
Η Αγροτική Τράπεζα (στην οποία βρίσκεται υποθηκευμένο ένα τεράστιο κομμάτι της εγχώριας αγροτικής γης), χωρίστηκε σε στοιχεία υποτιθέμενα «καλά» (εξυπηρετούμενα δάνεια και καταθέσεις) και «κακά» (τα προβληματικά και μη εξυπηρετούμενα δάνεια). Ο «ειδήμονας» των εξαγορών Σάλλας, της Τράπεζας Πειραιώς (που παλαιότερα είχε απορροφήσει τις τράπεζες Χίου και Κρήτης), ανέλαβε να εξαγοράσει το «καλό» κομμάτι. Η, γενικά επικρατούσα, αντίληψη χωλαίνει στο σημείο εκείνο που δεν μπορεί να διακρίνει πόσο παραπλανητικός είναι ο παραπάνω διαχωρισμός. Κι αυτό διότι ακόμα και τα «υγιή» στοιχεία είναι σάπια μέχρι το μεδούλι: ο ρυθμός των προβληματικών δανείων αυξάνει εις βάρος των εξυπηρετούμενων με τον ιλιγγιώδη ρυθμό των 2 δις το μήνα (πλέον στο 20% επί του συνόλου), ενώ τα λεφτά των καταθετών, που βαραίνουν θετικά στους τραπεζικούς ισολογισμούς, απλά δεν υπάρχουν. Το τραπεζικό σύστημα μόνο «τύποις» λειτουργεί. Τα ταμεία είναι άδεια.
Η ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών τον Ιούνιο, με την 1η δόση του νέου δανείου, απέφερε στις τέσσερις μεγαλύτερες ελληνικές τράπεζες (Εθνική, Πειραιώς, Alpha Bank, Eurobank) συνολικά 18 δις ευρώ, συν 7 δις που δόθηκαν στην Αγροτική. Ο λόγος πίσω από αυτές τις χρηματοδοτήσεις, ήταν η πλήρης αδυναμία των κορυφαίων τραπεζικών ιδρυμάτων να αντεπεξέλθουν ακόμα και στις πιο βασικές τους λειτουργικές ανάγκες, όπως η αποπληρωμή δανείων και καταθέσεων. Μόνο προσωρινά, αυτός ο πακτωλός χρημάτων, στάθηκε ικανός να απομακρύνει την απειλή της χρεοκοπίας τους. Σήμερα, 3 μόλις μήνες μετά,  ο κίνδυνος έχει επανέλθει εντονότερα, με τα 25 δις ευρώ να έχουν εξανεμιστεί και να βρισκόμαστε και πάλι στο σημείο μηδέν. Φοβούμενες τις αντιδράσεις αγορών και πιστωτών, οι τράπεζες καθυστερούν πέρα από τα προκαθορισμένα χρονικά περιθώρια την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων τους. Αγκομαχούν, κυριολεκτικά, για να φτάσουν μέχρι τον Οκτώβρη και να εισπράξουν τα χρήματα της 2ης δόσης, αν κι εφόσον τα πάρουν. Από τα 31,6 δις ευρώ της 2ης δόσης, τα 25 προορίζονται και πάλι να δοθούν στις τράπεζες, ενώ περίπου τα 6 δις προορίζονται για τις ανάγκες του Δημοσίου, όπως τα δημόσια έργα (δρόμοι, Μετρό κ.ο.κ.). Μέσα σε αυτές τις ολοένα επιδεινούμενες συνθήκες, τίποτα δεν εξασφαλίζει πως τα χρήματα τελικά θα εισπραχθούν. Σε αυτή την περίπτωση, μιλάμε για το τελειωτικό χτύπημα στο ΙΚΑ και στα μεγάλα ταμεία, που προσβλέπουν στις ασφαλιστικές εισφορές από τα έργα για την επιβίωση τους. Ταυτόχρονα, χωρίς την απαραίτητη εκταμίευση της 2ης δόσης, οι ελληνικές τράπεζες αναπόφευκτα βάζουν λουκέτο, και μαζί φωτιά σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Με τη λαιμητόμο της χρεοκοπίας να επικρέμεται πάνω από τα κεφάλια των τραπεζιτών, είναι αναγκασμένοι να προχωρήσουν σε κινήσεις ενοποίησης εντός του τραπεζικού συστήματος, όπως η ανωτέρω περίπτωση της Αγροτικής. Πρόκειται περί συγκέντρωσης κεφαλαίων που παίρνει την μορφή των «εκ των άνω» συγχωνεύσεων άδειων και νεκρών «κουφαριών» τραπεζών, για να μπορέσει έστω να υπάρξει το τραπεζικό σύστημα και την επόμενη ημέρα. Σε αυτή τη διαδικασία, οι πιο μικρές κι ασθενείς τράπεζες θα περισσέψουν, και σαν απόστημα θα πρέπει να αποκοπούν από το σώμα. Τα λουκέτα των τραπεζών που έχουμε μπροστά μας, σημαίνουν γιγάντια καταστροφή κεφαλαίων και εργασίας. Χιλιάδες τραπεζοϋπάλληλοι θα απολυθούν, χιλιάδες επιπλέον νοικοκυριά θα πέσουν στον εφιάλτη της ανεργίας που ήδη εξαθλιώνει εκατομμύρια εργάτες. Η άρχουσα τάξη προνοεί και γι’ αυτό: για να αντιμετωπιστεί το θεόρατο ύψος του κόστους αποζημιώσεων των χιλιάδων τραπεζοϋπαλλήλων και υπαλλήλων ΔΕΚΟ που πρόκειται να απολυθούν, αρχικά μειώνει, με βάση τις τροϊκανές εργασιακές ρυθμίσεις, τον χρόνο προειδοποίησης απόλυσης σε κάτω από 4 μήνες. Έπειτα, εξισώνει την αποζημίωση του εργαζόμενου με υπαλληλική σχέση εργασίας μέχρι το επίπεδο της αντίστοιχης του εργατοτεχνίτη. Δηλαδή, στην περίπτωση που ο υπάλληλος έχει προειδοποιηθεί μέσα στο προβλεπόμενο διάστημα, μειώνεται η αποζημίωση του ως και 50%!
Αυτές οι βάρβαρες επιθέσεις στα δικαιώματα και στις ζωές των εργαζομένων, δεν συνιστούν ένδειξη πως οι καπιταλιστές μας έχουν «ρίξει στο καναβάτσο» χωρίς περιθώρια αντίδρασης. Είναι τα σημάδια της αδυναμίας τους, οι «επιθανάτιοι ρόγχοι» του συστήματος τους, που σαν το αγρίμι που αντικρίζει στα μάτια το θάνατο, χτυπιέται με αγωνία καταστρέφοντας ό,τι υπάρχει γύρω του. Οι «αναδιατάξεις» στο τραπεζικό σύστημα, δεν είναι η απαρχή μιας καινούριας νεότητας του, αλλά η απεγνωσμένη κίνηση να ξεφύγει από τα προχωρημένα γηρατειά του. Όμως η εικόνα του τραπεζικού συστήματος είναι η εικόνα ολόκληρου του καπιταλισμού. Χωρίς το τραπεζικό κεφάλαιο δεν μπορεί να υπάρξει καπιταλιστική παραγωγή. Όταν ο βηματοδότης του ασθενούς παύει να λειτουργεί, σταματάει κι η καρδιά.
Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι τραπεζοϋπάλληλοι,
για να μην κατρακυλήσουμε κι εμείς μαζί με τον καπιταλισμό στο βάραθρο της καταστροφής του, πρέπει να οργανωθούμε και να αντιτάξουμε τη συλλογική μας δύναμη. Πρέπει να παλέψουμε πριν απ’ όλα για το δικαίωμα μας στη δουλειά, το μόνο μέσο επιβίωσης για εμάς που δεν έχουμε άλλο από τα χέρια και το μυαλό μας, που δεν τρεφόμαστε σαν τις βδέλλες από το αίμα άλλων, όπως τα αφεντικά μας, τραπεζίτες ή βιομήχανοι. Μόνο παλεύοντας για τις θέσεις εργασίας μας θα εξασφαλίσουμε πως δεν θα μετατρέψουν κι εμάς σε εξαθλιωμένους παρίες.
Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστούν ριζικά οι επιπτώσεις της τραπεζικής και καπιταλιστικής χρεοκοπίας, δεν είναι να «συνδράμουμε» κι εμείς στις απόπειρες διάσωσης τους πλάι-πλάι με τα αφεντικά μας. Ο μόνος τρόπος είναι να εθνικοποιήσουμε τις τράπεζες απαλλοτριώνοντας τα κεφάλαια τους – μαζί κι όλους τους μεγάλους τομείς της παραγωγής. Η απαλλοτρίωση των τραπεζών είναι ο μόνος όρος για να αναγεννηθεί η οικονομία, πάνω σε νέες βάσεις, με την χρηματοδότηση της παραγωγής και των νοικοκυριών με γνώμονα τις ανάγκες του λαού κι όχι με βάση τα συμφέροντα των τοκογλύφων.
Να θέσουμε τράπεζες και εργοστάσια κάτω από τον έλεγχο μιας νέας Εξουσίας, από τους εργαζόμενους και για τους εργαζόμενους, που θα συναποφασίζουν οι ίδιοι για τις ζωές τους μέσα στα όργανα τους, μέσα στα Εργατικά Συμβούλια. Γι’ αυτό το δύσκολο έργο, είναι απαραίτητη η ενότητα της εργατικής τάξης, ντόπιων και μεταναστών, εργαζόμενων κι ανέργων, με στόχο την επαναστατική ανατροπή του συστήματος και την κατάληψη της εξουσίας.
Η έξοδος από την Κρίση και την Ύφεση περνάει μόνο πάνω από το πτώμα του καπιταλισμού.
http://www.eek.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1133%3A2012-09-19-15-45-46&catid=41%3Aeconomy&Itemid=73

ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ



Να διώξουμε και τη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ
Όλοι στη Γενική Απεργία, Τετάρτη 26/9, 11 μμ, Μουσείο Πατησίων

Ενώ η τρικομματική κυβέρνηση χαχανίζει για την «επιμήκυνση», το «καλό κλίμα που διαμορφώνεται στην Ευρώπη» και την «ανακεφαλαιοποίηση» των τραπεζών (δηλ. τη νέα διάσωσή τους με κρατικό χρήμα), οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα βυθίζονται μέρα με τη μέρα στην απόγνωση. Το νέο πακέτο μέτρων 11,9 δις τουλάχιστον, αποτελειώνει την καταστροφή, με αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 67, νέες μειώσεις μισθών-συντάξεων, τεράστιες περικοπές στην χρηματοδότηση οργανισμών και υπηρεσιών (υγεία, παιδεία κ.λπ.), «αναβαθμισμένη» εφεδρεία-απολύσεις, ξεπούλημα σε ό,τι απέμεινε από τη δημόσια περιουσία.
Το σάπιο σύστημα που μας έφερε στη σημερινή κατάσταση, ο ελληνικός καπιταλισμός, καταρρέει σα να είμαστε σε πόλεμο. Ύφεση-τέρας για 5 συνεχόμενα χρόνια, πτώση στη βιομηχανία περίπου 30% την τετραετία 2008-2011... και έπεται συνέχεια. Η ανεργία θερίζει, ιδιαίτερα τους νέους και τις γυναίκες, ενώ τα λουκέτα πέφτουν το ένα μετά το άλλο. Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι έχουν μετατραπεί σε δουλοπάροικους, αφού δουλεύουν χωρίς καν να πληρώνονται. Το δημόσιο χρέος, όπως ήταν επόμενο, μετά το δήθεν σωτήριο «κούρεμα» φουσκώνει και πάλι. Περισσότερο από κάθε προηγούμενη χρονιά, θα ζήσουμε φέτος την πλήρη διάλυση και κατάρρευση της παιδείας, ασφάλισης, υγείας, όλων των κοινωνικών υπηρεσιών. Οι συγχωνεύσεις/κλεισίματα σχολείων, σχολών, νοσοκομείων θα πάρουν χαρακτήρα χιονοστιβάδας, ενώ ό,τι απομείνει θα υπολειτουργεί αδυνατώντας να καλύψει τις απολύτως βασικές ανάγκες.
Η κυβέρνηση έχει ένα και μοναδικό  πρόγραμμα, έναν κατάλογο μέτρων σε βάρος των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας παραγγελία της Τρόικας. Είναι για γέλια και για κλάματα οι πρωταίτιοι της χρεοκοπίας, με τις ίδιες και χειρότερες συνταγές, να μιλάνε για «ανάπτυξη» μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες. Η ανάπτυξη είναι αδύνατη, όσο ο τεράστιος όγκος χρήματος που λιμνάζει στα χέρια των ιδιωτών-καπιταλιστών δεν επενδύεται και μάλιστα συνεχίζεται η φυγή κεφαλαίων. Είναι αδύνατη με την παραμονή στο ζουρλομανδύα του Ευρώ, γιατί είναι ένα υπερτιμημένο νόμισμα για μια καταρρέουσα οικονομία όπως η ελληνική. Γι’ αυτό έρχεται με μαθηματική ακρίβεια όχι μόνο η επισημοποίηση της χρεοκοπίας αλλά και η έξοδος/αποπομπή της Ελλάδας από το Ευρώ, όπως πλέον ομολογείται ανοιχτά και από πολλούς κύκλους της ευρωπαϊκής ελίτ. Εξελίξεις που θα είναι ένα ακόμα οδυνηρό σοκ για τους εργαζόμενους και την κοινωνία.
Δεν είναι πολύ καλύτερη η κατάσταση στην Ε.Ε. και στην Ευρωζώνη, όπου η μια χώρα μετά την άλλη βυθίζεται στην ύφεση, ενώ για Ισπανία και Ιταλία απλώς αναζητείται μια φόρμουλα για να οδηγηθούν στο ΔΝΤ και στον μηχανισμό στήριξης. Η Ε.Ε. διέρχεται μια τεράστια, δομική κρίση, που απειλεί σοβαρά την ίδια την ύπαρξη του Ευρώ.

 Όχι στο κράτος «έκτακτης ανάγκης» Να τσακίσουμε την Χρυσή Αυγή

Η κυβέρνηση υφάρπαξε την ψήφο του λαού με απειλές και ψέματα περί «επαναδιαπραγμάτευσης». Στην πραγματικότητα είναι αδύναμη και θνησιγενής – γι’ αυτό όμως και επικίνδυνη! Θα επιχειρήσει να γαντζωθεί στην εξουσία επιβάλλοντας ένα κράτος «έκτακτης ανάγκης», σκληραίνοντας την καταστολή, χτυπώντας ακόμα περισσότερο τα δημοκρατικά, πολιτικά, συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες.
Κυβέρνηση και κρατικοί μηχανισμοί χρησιμοποιούν ιδιαίτερα τη ναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής, για να καλλιεργήσουν κλίμα διαίρεσης, φόβου και κοινωνικού κανιβαλισμού, για να αποθαρρύνουν τους εργαζόμενους από τον αγώνα και την αντεπίθεσή τους. Όσο λένε ότι προσπαθούν να την «ελέγξουν», άλλο τόσο και περισσότερο την τροφοδοτούν, είτε μέσω της πολιτικής τους  (π.χ. ρατσιστικά πογκρόμ) είτε με την ανοχή, κάλυψη και συνεργασία από το «βαθύ κράτος» της αστυνομίας και των δικαστικών μηχανισμών. Προετοιμάζουν την ώρα να παίξει τον πραγματικό της ρόλο, δηλαδή να στραφεί ενάντια στους αγώνες, στο κίνημα, στις οργανώσεις των εργαζομένων και της νεολαίας, σαν μακρύ χέρι των άλλων συμμοριών, των ΜΑΤ και Δίας, της βιομηχανίας δικαστικών αντεργατικών αποφάσεων. Γι’ αυτό, η ΧΑ δεν αντιμετωπίζεται με «δημοκρατικές» και φραστικές εκκλήσεις, αλλά μόνο με τη δράση και την αυτοάμυνα του εργατικού κινήματος.

Η σύγκρουση μπροστά μας είναι τεράστια... Να προετοιμαστούμε!

Η κατάρρευση του ελλ. καπιταλισμού, το οικονομικό-πολιτικό χάος σε Ε.Ε./Ευρωζώνη, η νέα διεθνής όξυνση της κρίσης, δεν επιτρέπουν αυταπάτες. Ή θα επιτρέψουμε στους υπεύθυνους της χρεοκοπίας να διαχειριστούν την επερχόμενη κατάρρευση, ενώ θα βουλιάζουμε σε μια βαρβαρότητα χωρίς προηγούμενο – ή θα χαράξουμε πορεία σύγκρουσης μ’ αυτό το σάπιο σύστημα, για να επιβάλλουμε τις δικές μας λύσεις. Έχουμε την εμπειρία από το προηγούμενο κύμα αγώνων: τεράστιες γενικές απεργίες, ανυπακοπή στα χαράτσια, «αγανακτισμένοι» στις πλατείες, απεργίες και καταλήψεις χώρων δουλειάς, συγκρουσιακά- γεγονότα όπως στις 12 Φλεβάρη. Και ακόμα, έχουμε τους αγώνες στην Ευρώπη και τον κόσμο, από τους Ισπανούς ανθρακωρύχους μέχρι τις αραβικές εξεγέρσεις/επαναστάσεις.
Στηριζόμενοι σ’ αυτά, να ενισχύσουμε την οργάνωση και τους αγώνες μας. Τίποτα δεν έχουμε να περιμένουμε από την άθλια συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, που ακόμα συμμετέχει σε «κοινωνικούς διαλόγους». Από το ΠΑΜΕ/ΚΚΕ, με την ακραία διασπαστική, σεχταριστική πολιτική τους, που οδηγεί μόνο σε ήττες και απογοήτευση. Από τις αυταπάτες για «κυβέρνηση της Αριστεράς» γύρω από το ΣΥΡΙΖΑ, που δήθεν θα μετριάσει την κατάρρευση χωρίς να συγκρουστεί με τον καπιταλισμό, με τους αστικούς θεσμούς και δίνοντας πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης στους εκπροσώπους του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού.
Μέσα από τη δική μας οργάνωση και αγώνα παντού, πρέπει να αντισταθούμε σε κάθε επίθεση της κυβέρνησης και των αφεντικών, να οργανώσουμε την ταξική/κοινωνική αλληλεγγύη και αλληλοβοήθεια απέναντι στην κρίση, την απόκρουση των ρατσιστικών πογκρόμ και των συμμοριών της Χρυσής Αυγής. Να οργανώσουμε τη Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας. Να προβάλλουμε ένα πρόγραμμα σωτηρίας της οικονομίας και της κοινωνίας, με βασικούς άξονες: Διαγραφή του Χρέους – Ρήξη με Ευρώ και Ε.Ε. – Εθνικοποίηση των τραπεζών και των τομέων-κλειδιών της οικονομίας κάτω από Εργατικό ‘Έλεγχο – Συντακτική Συνέλευση, για να έρθουμε σε ρήξη με τους σάπιους θεσμούς του συστήματος και να θέσουμε την οργάνωση της οικονομίας, της πολιτικής, της κοινωνίας σε ριζικά διαφορετικές βάσεις.

Η νίκη δεν θα έρθει με λόγια στη Βουλή
Για να σώσουν το σύστημά τους, η Ε.Ε. και η Τρόικα, η ντόπια «συμμορία του ευρώ» και οι καπιταλιστές, ετοιμάζονται να χρησιμοποιήσουν τους κρατικούς μηχανισμούς (αστυνομία και στρατό, ελληνικά και ευρωπαϊκά), φτάνοντας ακόμα και στις πιο σκοτεινές λύσεις και σε «έκτακτες» καταστάσεις.
Για να σωθούμε πρέπει να έρθουμε υποχρεωτικά σε ρήξη με το καπιταλιστικό σύστημα. Δεν υπάρχει άλλη, «εύκολη» λύση. Χρειάζε­ται καταρχήν να φύγουμε από τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες. Να εξαπλώσουμε την Ανυπακοή και την Εξέγερση Παντού. Να επιβάλλου­με μια Επαναστατική Κυ­βέρνηση των Εργαζομέ­νων. Ν’ ανοίξουμε τον δρόμο για τον Σοσιαλισμό: για μια οικονομία με επίκεντρο τις ανθρώπινες ανάγκες, ένα καθεστώς βασισμένο στον έλεγχο, τη συμμε­τοχή, στην επέ­κταση και όχι τον περιορισμό των ελευθεριών, στο δημοκρατικό σχεδιασμό όλων των βασι­κών επιλογών. Στην ελεύ­θερη συνεργασία των λαών της Ενωμένης Σοσιαλιστι­κής Ευρώπης και όχι στο «πειθαρχείο» της καπιταλι­στικής Ε.Ε. Αυτή είναι η μόνη διέ­ξοδος – και για να την επιβάλλουμε πρέπει να χτίσουμε μια επαναστατική δύναμη που θα συγκρουστεί νικηφόρα με την αστική τάξη και το κράτος της.
                      
ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΜΙΑ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟ
Ø  Κατάργηση των Μνημονίων, της Δανειακής Σύμβασης, των βάρβαρων μέτρων
Ø  ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ. ΕΞΩ ΑΠΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ Ε.Ε. – Πάλη για μια Ευρώπη των εργαζομένων, ενωμένη, δημοκρατική, ριζοσπαστική, σοσιαλιστική
Ø  Εθνικοποίηση των τραπεζών και τομέων-κλειδιών της οικονομίας με Εργατικό Έλεγχο
Ø  Συντακτική Συνέλευση
Ø  Να οργανώσουμε παντού την αλληλοβοήθεια απέναντι στην κρίση, την αυτοάμυνα του κινήματος από τους μηχανισμούς καταστολής. Έξω οι φασίστες από τις γειτονιές, τα σχολεία, τα νοσοκομεία.

Ø    
Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Συνολικές προβολές σελίδας

Αρχειοθήκη ιστολογίου