Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012

Στην μνήμη του Τριαντάφυλλου Μπουνταλά ενα μικρο αφιέρωμα απο το skopelosnews


ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ ΤΑΡΣΑΝΑΔΕΣ & ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΚΑΡΑΒΟΜΑΡΑΓΚΟΙ ΤΗΣ ΣΚΟΠΕΛΟΥ
Της Αλέκας Μπουτζουβή
Ιστορικού στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας Παν/μίου Αθηνών
Η ναυπηγική και οι συγγενείς προς αυτήν δραστηριότητες -ναυτικοί, καπεταναίοι, έμποροι- ασκήθηκαν συστηματικά από τους Σκοπελίτες ανάλογα με τις διεθνείς και τοπικές συνθήκες που επικρατούσαν στο νησί σε κάθε ιστορική περίοδο. Η μελέτη της ιστορίας του νησιού κατά τις τελευταίες δεκαετίες, έχει να επιδείξει έναν μεγάλο αριθμό τεχνιτών και λαϊκών καλλιτεχνών, οι δραστηριότητες και η παρουσία των οποίων σφραγίζει την ταυτότητα του νησιού και είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ιστορία του.
Είναι ενδιαφέρον ότι στη Σκόπελο δουλεύονται όλα ανεξαιρέτως τα υλικά: ξύλο, πηλός, μέταλλο και πέτρα. Η κυρίαρχη όμως δραστηριότητα αφορά δύο κυρίως τομείς: ναυπηγική και κεραμοποιία - αγγειοπλαστική. Από αυτούς, η ναυπηγική είναι εκείνη η οποία κυριαρχεί και προσφέρει στους Σκοπελίτες τις δυνατότητες φυγής μέσα από τους θαλάσσιους δρόμους που ανοίγονται μπροστά τους. Πέρα από την επιβεβαίωση έρχονται σε επαφή με άλλους ανθρώπους και τόπους, γνωρίζουν διαφορετικούς τρόπους ζωής και πολιτισμούς, στοιχεία των οποίων θα φέρουν μαζί τους στο γυρισμό. Πολλά είναι τα είδη που οι ναυτικοί έφεραν στη Σκόπελο από τα μακρινά τους ταξίδια και τα οποία σήμερα αποτελούν αναπόσπαστο πολιτισμικό στοιχείο της ζωής των ανθρώπων που τα κληρονόμησαν.
Από τους θαλάσσιους δρόμους επίσης κινούνται ευκολότερα και γρηγορότερα τα νέα και οι ιδέες όπως δείχνει η εμπλοκή των νησιωτών σε περιόδους πολέμου.
Καράβια εμπορικά και αλιευτικά κάθε τύπου, όπως μπλίσκο, καϊκι, μπάρκο, τρεχαντήρι, πέραμα, μπρατσέρες, μαούνες και ανεμότρατες κατασκευασμένα σε σκοπελίτικους ταρσανάδες, μέσα στη Σκόπελο, στο Γλυστέρι, στον Πάνορμο, στον Αγνώντα, στο Λιμνονάρι ή στη Γλώσσα, με Σκοπελίτες πλοιοκτήτες και καπετάνιους διασχίζουν τις θάλασσες, μεταφέρουν ανθρώπους και εμπορεύματα και φτάνουν στα μακρινά λιμάνια της Μασσαλίας, της Ρωσίας, της Ιταλίας, της Τεργιέστης και αλλού.
Μέλη πολυπρόσωπων οικογενειών, οι τεχνίτες και οι καλλιτέχνες της Σκοπέλου, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, ανήκουν στα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα, με γραμματικές γνώσεις του δημοτικού αναγκάζονται να εργαστούν από την ηλικία των δώδεκα.
Δεν είναι λίγοι αυτοί που μαθαίνουν την τέχνη των πατεράδων τους μαθητεύοντας κοντά τους, όπως ακριβώς και αυτοί την είχαν μάθει από τους δικούς τους πατεράδες. Έχουμε δηλαδή αρκετά επαγγέλματα, τα οποία απαιτούν συγκεκριμένες δεξιότητες και παρ’ όλα αυτά κληροδοτούνται και συνεχίζονται από πατέρα σε γιο.
ΚΑΡΑΒΟΜΑΡΑΓΚΟΙ : ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ
Μακρύς αλλά ελλιπής, ο κατάλογος με τα ονόματα των καραβομαραγκών της Σκοπέλου : Μάρκος Μαρκόπουλος, Ιωάννης Ταπαχτζής, Βαγγέλης Μιτσελιώτης, Γιάννης Τσιαντής, Σταύρος Κουγιουμτζής, Σταύρος Κολιτσίδης, Γιώργος Τζανετής, Δημήτρης Ρέκκας, Δημήτρης Θεοχάρης, Μιχάλης Τσουκαλάς, Τζουβελέκης πατέρας, θείος και γιος καθώς επίσης και η οικογένεια Μπουνταλά: προπάππους, παππούς, πατέρας και γιος. Όλοι σχεδόν δουλεύουν και εκτός Σκοπέλου, στο Γαλαξείδι, ο μαστρο-Μπεράτης ο Μπούμας, στη Χαλκίδα ο Τσουκαλάς, άλλοι στη Σκιάθο, στην Αλόννησο, στη Θάσο, στη Σύρα ο Ζαμπέτας και ο παππούς του Τριαντάφυλλου Μπουνταλά, ενώ ο πατέρας του πήγε με τον αδελφό του Παντελή το 1904 στην Αμερική όπου έζησε δεκαέξι χρόνια, έστησε στη Φλώριδα δικό του ναυπηγείο και έφτιαχνε καϊκια.
Οι παραγγελίες φτάνουν από πολλές περιοχές. Η ναυπηγική δραστηριότητα στη Σκόπελο είναι κυρίαρχη, όπως φαίνεται και από το γεγονός ότι οι περισσότεροι τεχνίτες που βρίσκονται στη ζωή, ανεξάρτητα από την τέχνη που τελικά επέλεξαν ν’ ασκήσουν ως επάγγελμα, στη παιδική τους ηλικία δούλεψαν σε ταρσανάδες. Αυτό κατ’ αρχήν σημαίνει ότι υπήρχε δραστηριότητα τέτοια που δημιουργούσε θέσεις εργασίας ικανές να απασχολήσουν πολλούς εργάτες.
Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΤΑΡΣΑΝΑ
Οι ταρσανάδες απαιτούν κάποιο κεφάλαιο, στο οποίο πρέπει να συνυπολογιστεί και η καλή φήμη του επικεφαλής καραβομαραγκού που παίρνει την παραγγελία, προϋποθέτουν επίσης χώρο, πολλά υλικά, τεχνίτες διαφόρων ειδικοτήτων, κυρίως όμως συντονισμό και οργάνωση της αλυσίδας παραγωγής σε επίπεδα που υπερβαίνουν την οικοτεχνική παραγωγή άλλων ειδών καθημερινής χρήσης. Ενώ, λοιπόν, θα περίμενε κανείς ότι οι καραβομαραγκοί θα μπορούσαν να επιβιώσουν αξιοποιώντας και βελτιώνοντας την τεχνογνωσία που ήδη κατείχαν, τις διασυνδέσεις που είχαν αναπτύξει τόσο στην κατασκευή σκαφών όσο και στο εμπόριο και θα προσαρμόζονταν στις νέες ανάγκες της αγοράς, δεν κατάφεραν να υπερβούν τις οικονομικο-κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες που διαμορφώθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες και μέχρι την οριστική εξαφάνιση και του τελευταίου ταρσανά στο τέλος της δεκαετίας του ’60. Οι λόγοι που οδήγησαν από τη συρρίκνωση στη πλήρη καχεξία αυτό το επάγγελμα είναι ενδογενείς και εξωγενείς, δεν περιορίζονται, όμως, και δεν αφορούν μόνο τη Σκόπελο αλλά όλες τις περιοχές της Ελλάδος που είχαν αναπτύξει παρόμοιες δραστηριότητες.
ΜΑΡΑΣΜΟΣ
Στη Σκόπελο με τους πολλούς ταρσανάδες που λειτουργούν στις παραλίες της, παρ’ όλο που έχει πολλούς καλούς καραβομαραγκούς, πολλά καράβια καθελκύστηκαν στα νερά της, πολλοί δούλεψαν στους ταρσανάδες της, δεν διέθετε κανένας άλλος εκτός από τον Τζουβελέκη ιδιόκτητο χώρο, νοικιάζανε κάθε φορά και αλλού. Έτσι τα καράβια φτιάχνονται πότε στη μία παραλία και πότε στην άλλη, ανάλογα με το είδος του καραβιού και σύμφωνα πάντα με την παραγγελία. Ο καραβομαραγκός που πήρε την παραγγελία απευθύνεται στους άλλους τεχνίτες και εργάτες για να φτιάξει το συνεργείο του και να οργανώσει την δουλειά. Οι άνθρωποι αυτοί καλούνται να δουλέψουν «με σύμβαση έργου», όπως είναι ο σημερινός εργασιακός όρος. Έτσι η περιοδικότητα της ενασχόλησης, οι σκληρές συνθήκες δουλειάς, το εξοντωτικό ωράριο, η ανυπαρξία ασφαλιστικής κάλυψης απέτρεπαν τους νέους που είχαν περάσει από ταρσανά να αποφασίσουν ότι θα ασκήσουν τελικά κατ’ αποκλειστικότητα αυτό το επάγγελμα. Ρευστότητα, κινητικότητα και επαγγελματική ανασφάλεια ήταν οι συνθήκες μέσα στις οποίες ζούσαν οι καραβομαραγκοί, γι’ αυτό και χάθηκαν στη μεταβατική φάση προς τη βιομηχανική παραγωγή πλοίων. Ο μαρασμός των ταρσανάδων θα πρέπει να αποδοθεί, επίσης, και στην απουσία αναπτυξιακού σχεδιασμού από το κράτος προκειμένου να ενισχυθεί αυτός ο νευραλγικός για την ελληνική οικονομία τομέας.
Η προσπάθεια της Αγροτικής Τράπεζας στο τέλος της δεκαετίας του ’50 να προχωρήσει στη δανειοδότηση ψαράδων προκειμένου να κατασκευάσουν αλιευτικά σκάφη για επαγγελματική χρήση, αποσκοπούσε στην ενίσχυση ψαράδων και των καραβομαραγκών, συμβάλλοντας στην οικονομική τους στήριξη προκειμένου να επιβιώσουν. Φαίνεται, όμως, ότι η πρωτοβουλία ήταν περιορισμένη και η πληροφόρηση των Σκοπελιτών καραβομαραγκών ανεπαρκέστατη, δεδομένου ότι ένας μόνο το ήξερε και μάλιστα είχε φτιάξει ένα ψαροκάικο με επιδότηση από την Α.Τ.Ε., ενώ οι άλλοι δεν είχαν καν πληροφορηθεί.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για ένα κράτος το οποίο σπαρασσόταν από αλλεπάλληλες κρίσεις, πολέμους και εμφύλιες συγκρούσεις, φυσική συνέπεια των οποίων ήταν η μακροχρόνια κρίση της ελληνικής οικονομίας.
Κρίση η οποία αύξησε ραγδαία το ποσοστό των ανέργων, για τους οποίους μοναδικός δρόμος επιβίωσης πρόβαλε η μετανάστευση στο εσωτερικό της χώρας -προς τα αστικά κέντρα- ή στο εξωτερικό.
ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΦΥΓΗ
Η κατεύθυνση προς την οποία ο καθένας από αυτούς κινήθηκε δεν ήταν αποτέλεσμα επιλογής με βάση τις επιθυμίες του, αλλά, πολύ συχνά, αναγκαστική φυγή εξ αιτίας των πολιτικών διώξεων που άρχισαν μετά το τέλος του πολέμου. Αναφέρομαι ιδιαίτερα στην περίοδο της κατοχής, του εμφυλίου και της μετεμφυλιακής Ελλάδας που προσπαθεί να ανασυγκροτηθεί, επειδή η περίοδος αυτή με τις εντάσεις, τις διώξεις και τις συνολικές ανακατατάξεις της υπήρξε μεταβατική και καθόρισε τις εξελίξεις. Ακολουθεί νέο κύμα μετανάστευσης προς τα αστικά κέντρα και το εξωτερικό, που συμπαρέσυρε και τους καραβομαραγκούς, πολλοί από τους οποίους δούλεψαν στα καράβια ως εργάτες θαλάσσης.
Σημαντικός παράγοντας που συνέβαλε στην εξαφάνισή τους ήταν το γεγονός ότι δεν κατάφεραν να οργανώσουν τους ταρσανάδες κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μπορέσουν να αντισταθούν στις προκλήσεις των νέων τεχνολογιών και των νέων υλικών που εμφανίστηκαν στην αγορά. Η λαμαρίνα και το πλαστικό που άρχισαν να χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των καραβιών είχαν πολλά πρακτικά πλεονεκτήματα έναντι του ξύλου, χαμηλότερο κόστος, μικρότερο χρόνο παράδοσης και ευκολότερη συντήρηση. Έτσι ακόμη και αν άνοιγε η αγορά, οι καραβομαραγκοί και τα ξύλινα σκάφη τους δεν θα μπορούσαν να γίνουν ανταγωνιστικά. Στους γενικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν έρχονται να προστεθούν και οι τοπικοί, με τις αναδιατάξεις που προκάλεσαν τα φυσικά φαινόμενα, οι σεισμοί του Βόλου και της Σκοπέλου στη δεκαετία του ’60. Οι ρυθμοί της καθημερινής ζωής στο νησί άλλαξαν, η γρήγορη ανοικοδόμηση επανέφερε ένα μέρος των Σκοπελιτών οικοδόμων, που είχαν φύγει, πίσω στο νησί τους επειδή τώρα υπήρχαν δουλειές. Την περίοδο αυτή της ανοικοδόμησης άλλαξε η οικιστική ταυτότητα της Σκοπέλου και η πόλη ετοιμάστηκε να υποδεχθεί τον ελληνικό και ξένο τουρισμό.
ΜΙΚΡΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΡΑΒΙΩΝ
Οι παραλίες και οι κολπίσκοι που φιλοξενούσαν παλιά ταρσανάδες και καραβομαραγκούς, στην τελευταία αυτή φάση μετατράπηκαν σε τουριστικές μονάδες, αφήνοντας ανοιχτό το ερώτημα:που θα πάνε και τι θα κάνουν οι καραβομαραγκοί.
Ο Τριαντάφυλλος ο Μπουνταλάς αναφερόμενος σε αυτή την τελευταία φάση, που άρχισε από το 1968, λέει: «Μετά τους σεισμούς που γίνανε εδώ από το 1965 και μετά αρχίσανε: απαγορεύεται εδώ, απαγορεύεται εκεί, όχι εδώ, όχι εκεί». Τότε ξεκινάει να κατασκευάζει τις μικρογραφίες των καραβιών που συνεχίζει μέχρι σήμερα, σε επαγγελματική βάση.
Οι περισσότεροι πεισματικά αρνούνται να εγκαταλείψουν την ναυπηγική και πολλοί συνεχίζουν κάνοντας ξύλινα μοντέλα καραβιών, αλλά και ζωγραφιστά καράβια.
Η σχέση με το νερό μοιάζει συστατικό στοιχείο της προσωπικότητάς τους, κοιτούν προς τη θάλασσα, ακολουθούν επαγγέλματα θαλασσινά και ταξιδεύουν στο γαλάζιο της. Αποτυπώνουν δε αυτή τη σχέση με κάθε τρόπο και σε κάθε υλικό, ξύλο, χαρτί, μουσαμά. Παραδειγματικά αναφέρω τον Τζουβελέκη που κάνει κι αυτός μοντέλα καραβιών, τον Γιολδάση αλλά και άλλους, όπως ο οικοδόμος-ζωγράφος Ηλίας Προκοπίου.
Ο αριθμός των ανθρώπων που κατασκευάζουν μοντέλα είναι δυσανάλογα μεγάλος και ανεξάρτητος από το αν αυτοί ήταν καραβομαραγκοί στο επάγγελμα. Το γεγονός αυτό αποκαλύπτει όχι μόνο την ιδιαίτερη σχέση των Σκοπελιτών με την θάλασσα αλλά και τους τρόπους που επιλέγουν να την εκφράσουν. Καράβια ζωγράφιζε ο Κωνσταντίνος Σμαράγδης, ο Γιώργος Γιακείμης και πολλοί άλλοι.
ΤΑΞΙΔΙΑ ΟΝΕΙΡΟΥ
Έτσι στη ναυπηγική το ξύλο αντικαταστάθηκε από τη λαμαρίνα και το πλαστικό, με τα χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν τον κάθε ένα από αυτούς τους δύο τύπους υλικών, που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή καραβιών, και η χρήση αυτή σηματοδοτεί μία διαφορετική αντίληψη ζωής.
Το ξύλινο καράβι με την ποιότητα του υλικού, τον χρόνο κατασκευής που αυτό του επιβάλλει, για να μπορέσει να χρησιμοποιηθεί, τη χειροτεχνική επεξεργασία του, τη σχολαστική συντήρηση που απαιτεί από τον κάτοχό του, γίνεται το μέσο για ταξίδια ονείρου και φυγής σε γαλανά νερά.
Αντίθετα, το πλαστικό καράβι εκφράζει με μεγαλύτερη πιστότητα το πνεύμα της εποχής μας, καθώς προσφέρει ένα προϊόν που κατασκευάζεται σε σύντομο χρόνο, είναι φθηνό, συντηρείται εύκολα και φθάνει γρήγορα στον προορισμό του. Η εισβολή του πλαστικού στη ζωή μας, ως υλικού κατασκευής του τεχνητού «παραδείσου» που μας προτείνεται, ήταν ορμητική και εκτόπισε αισθητά τα φυσικά υλικά: πηλό, ξύλο, πέτρα και μέταλλο, η προμήθεια και η επεξεργασία των οποίων απαιτούσε εκσυγχρονισμό των τρόπων κατασκευής.
Η προσκόλληση όμως των καραβομαραγκών στους παραδοσιακούς τρόπους παραγωγής ανεβάζει το κόστος, με αποτέλεσμα τη δυσκολία διάθεσης του προϊόντος τους στην αγορά.
Στη σύγχρονη αυτή πρόταση ποιότητας ζωής, που κινείται στον αντίποδα της «Ιθάκης» του Καβάφη, εκεί όπου η περιπέτεια της διαδρομής ήταν ισχυρότερη από τον τελικό προορισμό, οι καραβομαραγκοί της Σκοπέλου αντιστέκονται κατασκευάζοντας μοντέλα καραβιών για τα δικά τους και τα δικά μας ταξίδια στο όνειρο.

Αναληψη ευθύνης για εμπρησμούς σε αντιπροσωπείες αυτοκινήτων και υπουργείο πολιτισμού

"Από ένα ορισμένο σημείο και μετά δεν υπάρχει επιστροφή πια.Αυτό το σημείο πρέπει να φταστεί." Φ.Κάφκα
           "Από ένα ορισμένο σημείο και μετά δεν υπάρχει επιστροφή πια.Αυτό το σημείο πρέπει να φταστεί."  Φ.Κάφκα

    Το φαινομενικά αόρατο:
             Διανύουμε μια περίοδο "βαθιάς" οικονομικής κρίσης. Άλλη μια επίπλαστη κρίση, με γνωστό και πολυφορεμένο σχέδιο. Δεν είναι λίγα τα χρόνια που με αντίστοιχες "κρίσεις" δοκιμάζεται και παράλληλα,δυστυχώς,ατσαλώνεται η αντοχή του καπιταλιστικού συστήματος. 'Ενα πείραμα οργανωμένο από λίγους,με πειραματόζωα τους,συνήθως,άβουλους και πειθήνιους πολίτες. Άνθρωποι που με πάθος(και άλλοτε χωρίς)υποστηρίζουν και εγκωμιάζουν το δικαίωμα τους να επιλέγουν ποιοί θα τους εξαθλιώσουν και θα τους εξαπατήσουν για την επόμενη τετραετία. Όμως η "όμορφη" αυτή ροή του καπιταλισμού καταστρέφεται μέρα με τη μέρα,ουσιαστικά,αφού η κοινωνία αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι ο καπιταλισμός δε χρίζει διόρθωσης αλλά καταστροφής. Το κάποτε,μακρινό αλλά απτό παρ'όλα αυτά,όνειρο της "ιδανικής ζωής",δηλαδή της αλόγιστης και συνεχούς κατανάλωσης,έχει αρχίσει να καταρρέει για ένα μεγάλο μερίδιο της κοινωνίας. Αποτέλεσμα,όσοι κάποτε μπορεί κια να το βούλωναν για χάρη ενός ονείρου,να μολύνονται σταδιακά από το ωφέλιμο μικρόβιο της αντίδρασης. Έτσι ο κόσμος,όπως και η ιστορία έχει δείξει ότι σε περίοδο συστημικής κρίσης,ριζοσπαστικοποιείται.

            Το υπαρκτό:
            Αλλά κάπου εδώ τελειώνει το παραμύθι και επιστρέφουμε στην πιο άγρια και ωμή πραγματικότητα. Στεκόμαστε απέναντι σε έναν συψαιμικό καπιταλισμό,όπου η συστημική κρίση όλο και βαθαίνει,φασιστικά απομεινάρια αρχίζουν να εδραιώνονται στις εξουσιαστικές δομές και η άτακτη χρεοκοπία της χώρας δείχνει κοντινή. Τα μόνιμα χαρακτηριστικά του συστήματος είναι η συνεχόμενη οικονομική εξαθλίωση της κοινωνίας και οι αλλεπάληλες επιθέσεις προς ό,τι αντιστέκεται. Όμως παρ'όλο το συνεχή υποβιβασμό της "ποιότητας" ζωής ακόμα ένα μεγάλο κομμάτι του κοινωνικού συνόλου,αδυνατεί να εντοπίσει τον εχθρό και τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα. Δεν γνωρίζουμε αν θα γίνει πραξικόπημα,αν θα ακουστούν εμβατήρια,αν θα κατέβουν τανκς στο κέντρο της Αθήνας ή αν θα στείλουν αγωνιστές στο απόσπασμα. Γνωρίζουμε όμως,πολύ καλά,ότι το κράτος θα φροντίσει να ξεμπερδέψει ταχύτατα με ό,τι του αντιστέκεται. Έτσι μπροστά στην απειλή των μαζικών και βίαιων συγκρούσεων,βγάζει το προσωπείο του πάλαι ποτε ισχυρού καπιταλισμού και δείχνει το πραγματικό του αδίστακτο πρόσωπο. Η συνθήκη της οικονομικής "κατάρρευσης" δεν είναι μια διαδικασία αυτοκαταστροφής του οικονομικού συστήματος,αλλά μια αναπροσαρμογή του,με συγκεκριμένους όρους επιβίωσης,οι οποίοι επιβάλλονται στο μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας.

Όταν το αόρατο γίνεται ορατό:
          Πώς θα εμποτίσει το κράτος το φόβο στα ριζοσπαστικοποιημένα κομμάτια της κοινωνίας, αν δε στείλει τους δολοφόνους των ΜΑΤ να πνίξουν στα χημικά και να σκοτώνουν στο ξύλο τους διαδηλωτές στις πορείες? Πώς θα φιμώσει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και πώς θα εμποδίσει τη ζύμωση νέων ανθρώπων στο πέρασμα των ανησυχιών σε πράξη, αν δεν μετατρέψει τα Εξάρχεια σε στρατικοποιημένη περιοχή ? Πώς να καταλαγιάσει την κοινωνική οργή, αν δεν αναβαθμίσει τρομονόμους? Πώς να στείλει πίσω στα σπίτια τους όσους είναι έτοιμοι να σηκώσουν κεφάλι, αν δεν "χτυπήσει" τους αναρχικούς αγωνιστές υποβάλλοντάς τους είτε σε εκδικητικά εξοντωτικές ποινές, είτε σε άδικες προφυλακίσεις? Μέσα σε όλα αυτά λοιπόν και παρατηρώντας τον ολοένα αυξανόμενο αριθμό των φυλακισμένων αναρχικών, μπορούμε με σιγουριά πλέον να πούμε πως όποιος αρνείται πεισματικά να διαλέξει τη θέση του σε αυτό τον πόλεμο, είναι τουλάχιστον ασυνεπής με τη θέση του στην ιστορία, αλλά και την ίδια του τη ζωή.                           Κάνοντας μια συνοπτική ιστορική αναδρομή στο κοντινό παρελθόν, την τελευταία διετία (με αφορμή τις συλλήψεις στο Χαλάνδρι) ολόκληρος ο αναρχικός χώρος βρίσκεται στα πυρά ενός ανεξέλεγκτου και συνεχώς αναβαθμιζόμενου κατασταλτικού μηχανισμού που έχει ως σκοπό την πλήρη αδρανοποίηση του. Με στενές και σε πολλές περιπτώσεις επικίνδυνες παρακολουθήσεις, με εισβολές σε σπίτια , στέκαι και καταλήψεις, με την καθημερινή παρέλαση όλων των ειδών των μπάτσων στα Εξάρχεια, με σαφή ποινικοποίηση φιλικών και συντροφικών σχέσεων΄ενώ οι προφυλακίσεις αγωνιστών επιταχύνονται με συνοπτικές διαδικασίες χωρίς καν να λαμβάνεται υπ΄όψιν το οποιοδήποτε σαθρό ή ακόμα σε κάποιες περιπτώσεις, ανύπαρκτο κατηγορητήριο. Φυσικά ποτέ δεν είχαμε την ψευδαίσθηση ότι σε μια περίοδο συγκαλυμένης χούντας, διώξεις δεν θα ήταν στημένες και κυρίως φρονηματικές.
      Εμείς απ΄την πλευρά μας το Σάββατο 14/1 επιλέξαμε να τοποθετήσουμε τέσσερις εμπρηστικούς μηχανισμούς στις αντιπροσωπείες αυτοκινήτων Audi και VolksWagen επι της λεωφόρου Μεσογείων στην Αγ. Παρασκευή και την Παρασκευή 20/1 στο υπουργείο πολιτισμού όπου στεγάζονται τα γραφεία της οικονομικής διαχείρισης του στην οδό Μετσόβου και Πατησίων.                                              Να διευκρινήσουμε ότι το Σάββατο 14/1 κόντρα στον καιρό απαφασίσαμε να προβούμε σε αυτη την κίνηση θέλοντας να στείλουμε ενα εμπρηστικό μήνυμα αλληλεγγύης στους συντρόφους Π. Μασούρα και Κ. Καρακατσάνη όπου την Δευτέρα 16/1 εκδικαζόταν η αίτηση εκτέλεσης αναστολής της ποινής τους στο Εφετείο.Μπορεί η βροχή(σίγουρα όχι η πυροσβεστική) να απέτρεψε την καταστροφή των οχημάτων, αλλα εμείς δε σταθήκαμε σε αυτό, θεωρήσαμε υποχρέση μας να προβούμε και σε δεύτερη επίθεση,τις οποίες αφιερώνουμε στους:
     1. Π.Μασούρα και Κ.Καρακατσάνη όπου η εκδικητικότητα του κράτους σε συνδυασμό με την άρνηση της ιεροεξετάστριας Μ.Βαρελά να υπογράψει την απόφαση του δικαστηρίου(η οποία καθόλου τυχαία μετά το πέρας της δίκης προήχθη σε πρόεδρο εφετών!!!)κωλισυεργούν τη διαδικασία από μήνα σε μήνα,κάνοντας έτσι ψυχολογικό πόλεμο στους συντρόφους.
   ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ Π.ΜΑΣΟΥΡΑ ΚΑΙ Κ.ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗ
Στις 19 και 5 Μαρτίου αντίστοιχα όπου εκδικάζεται ξανά η αίτησή τους.
Όσο παρατείνεται η ομηρεία των συντρόφων,τόσο θα πληθαίνουμε τις εστίες φωτιάς μέσα στη μητρόπολη '
    2.Στέλλα Αντωνίου,που τον τελευταίο χρόνο βρίσκεται προφυλακισμένη στις φυλακές Κορυδαλλού κατηγορούμενη για την υπόθεση της Σ.Π.Φ.,με μοναδικό στοιχείο τις προσωπικές της σχέσεις με το συγκατηγορούμενο και σύντροφό της Κ.Σακκά. Κι ενώ οι αρνητικές απαντήσεις στις αιτήσεις αποφυλάκισής της που έχει υποβάλλει διαδέχονται η μια την άλλη(αυτή τη στιγμή περιμένει άλλη μια απάντηση)η υγεία της συντρόφισας ολοένα και επιδεινώνεται από μια εξαπλωτική ασθένεια στο μάτι η οποία χρίζει αυστηρής και τακτικής ιατρικής παρακολούθησης. Κάτι το οποίο προφανώς ως έγκλειστη καθίσταται αδύνατον.
Η Στέλλα Αντωνίου,από την πρώτη στιγμή της σύλληψής της και γνωρίζοντας το κόστος των επιλογών της,υπερασπίστηκε σθεναρά την πολιτική της ταυτότητα και τις συντροφικές της σχέσεις. Και γι'αυτόν ακριβώς το λόγο παραμένει προφυλακισμένη,γι'αυτόν ακριβώς το λόγο βιώνει την εκδικητικότητα του κράτους.
Το ερώτημα είναι σαφές:                                                                                Ή με την αλληλεγγύη και την αξιοπρέπεια,ή με την υποταγή και το φόβο.           Και η απάντηση πιο δυναμική και επιτακτική από ποτέ:
Ολότελα δίπλα στους συντρόφους μας,μέχρι την τελική μας νίκη,μέχρι την επανάσταση,το γκρέμισμα των φυλακών κι ακόμα παραπέρα..
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΚΗΣ ΣΤΕΛΛΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
"Θα ’θελα να ξέρατε τι γεννούσε εντός μου η αλληλεγγύη, εκείνες τις μέρες όπου τίποτα δεν είχε νόημα και το να μάθω πώς να ξαναφτιάξω τη ζωή μου δεν είχε ίχνος λογικής, γιατί να ξέρετε πως ήμουν άσχημα, αυτό που μου συνέβη εύχομαι να το πάθουν πολύ λίγα άτομα, γιατί ήταν φρικτό, κι εκεί όπου υπήρχε περισσότερη σκοτεινιά, εμφανιζόσασταν εσείς, μικρές χειρονομίες που με ωθούσαν να μην παραιτηθώ. Πώς να προδώσω όσους ρισκάρουν τη ζωή τους για να με εμψυχώσουν; Κι έμαθα να κατακτώ τη ζωή εκ νέου, και ξέρω πως ποτέ δε θα λογαριάσετε πόσο σημαντικοί υπήρξατε. Τώρα είμαι πιο δυνατός από ποτέ, αντί να μ’ εκφοβίσει η φυλακή με κάνει δυνατό, όπως εκείνες τις μέρες, παράδοξη που είναι η ζωή, γιατί πάντοτε έλεγα ότι το να ’χεις συντρόφους στη φυλακή δε θα ’πρεπε να ’ναι σε καμιά περίπτωση λόγος εκφοβισμού, απεναντίας θα ’πρεπε να είναι αιτία για το φιτίλι στο μπουκάλι με τη βενζίνα, για την καύση του εκρηκτικού ή εμπρηστικού φορτίου, για το χαμόγελο στις εξεγερσιακές καρδιές μετά από κάθε μέρα επίθεσης, αυτό πίστευα πριν κι αυτό συνεχίζω να πιστεύω, και τώρα είμαι εγώ αυτός που βρίσκεται φυλακισμένος, επομένως αν οι εχθροί μου δεν κατορθώνουν να εκφοβίσουν εμένα, που έχω πιαστεί στα νύχια τους, το βλέπω δύσκολο να το κατορθώσουν με τα συντρόφια μου."  Luciano Pitronello Sch
ΑΜΕΡΙΣΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟN ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΣΥΝΤΡΟΦΟ LUCIANO που με το σθένος του και την πυγμή του μας δίνει ακόμα περισσότερο θάρρος να συνεχίσουμε τον Αγώνα.
               ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
              ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ.
"Όταν η σιωπή απλώνεται στους πολλούς,γίνεται προάγγελος πολέμου"
                                                                                    Όλα συνεχίζονται...
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1370925 

Τοπική Οργάνωση Χαφιέδων Δωσίλογων Νάξου!

Γαλάζιος χαφιεδισμός με email στο διαδίκτυο

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΣΑΝ ΤΟΥΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΠΟΥ ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΑΝ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗ - ΒΡΟΥΤΣΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΑΝ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΑ ΤΟΥΣ!

Φοβερή αλητεία. Μόνος ένας πραγματικός χαφιές θα έκανε κάτι τέτοιο. Να φωτογραφίσει τους διαμαρτυρόμενους που έκραξαν τους Στυλιανίδη και Βρούτση και να στείλει email με τις φωτογραφίες και τα ονοματεπώνυμά τους από ανακοίνωση που εξέδωσε η Τοπική Οργάνωση Νέας Δημοκρατίας Νάξου! Το επώνυμο αυτού που... πήραμε το email; Παντάκης. Εάν δεν κάνουμε λάθος αυτό το επώνυμο έχει χαμηλόβαθμο κομματικό στέλεχος της Ν.Δ. με γραφείο στο Συγγρού. Χαφιεδο-δουλειές...
Από το fimotro, μέσω "Το Γρέκι

Αντιλαλούν οι φυλακές...

 ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ
Η περιβόητη πλέον τροπολογία για την αποσυμφόρηση των φυλακών, η οποία θα είχε ως αποτέλεσμα την αποφυλάκιση όλων κι όλων 800 κρατουμένων με ποινές μέχρι δέκα ετών, πηγαινοερχόταν επί μέρες για να αποσυρθεί τελικά σε μία νύχτα μετά τις έντονες αντιδράσεις πτερύγων της βουλής που επενδύουν σε συντηρητικά αντανακλαστικά και να ξαναέρθει την προηγούμενη Πέμπτη ως αυτοτελές σχέδιο νόμου.
Εδώ και μήνες το υπουργείο Δικαιοσύνης προσπαθεί να καθησυχάσει τους κρατούμενους που βρίσκονται στα όρια της εξαθλίωσης και της εξαγρίωσης παρουσιάζοντάς τους ως καρότο μια την τροπολογία μια το νόμο για τα ναρκωτικά (ελπίζουμε να μην είναι το επόμενο θύμα των ισορροπιών τρόμου της κυβέρνησης Παπαδήμου). Άλλωστε, όπως παραδέχεται και το ίδιο το υπουργείο στην αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας, “το 60% των κρατουμένων στις ελληνικές φυλακές είναι άποροι, δηλαδή περίπου 7.300 κρατούμενοι δεν έχουν τη δυνατότητα να προμηθευτούν ούτε τα στοιχειώδη είδη προσωπικής υγιεινής και ένδυσης. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι τη στιγμή αυτή κρατούνται περί τους 800 κρατούμενους που δεν μπορούν να εξαγοράσουν (εξαγοράσιμες) ποινές φυλάκισης, καθότι αδυνατούν να βρουν τα χρήματα γι' αυτό”.
Εν τέλει, όμως, η (μικρομέγαλη) πολιτική μπήκε στη ζυγαριά με τις ζωές των κρατούμενων και παραλίγο να κερδίσει -τι περίεργο!- η πρώτη.
Απαράδεκτοι και μισάνθρωποι οι βουλευτές και οι υπουργοί του ΛΑΟΣ και της ΝΔ που μπλόκαραν την τροπολογία με λαϊκισμούς περί επικίνδυνων εγκληματιών που αφήνονται ελεύθεροι στους δρόμους.
Μοιραίοι και άβουλοι οι βουλευτές και οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ με τα «τερτίπια» τους.

Όχι άλλα παιχνίδια στις πλάτες των κρατουμένων.

Απαιτούμε την άμεση ψήφιση της τροπολογίας (σχέδιο νόμου πλέον) ως ελάχιστο δείγμα πολιτικής βούλησης για την αποσυμφόρηση των φυλακών.

Παρότι τα καλοριφέρ στα κελιά δεν άναψαν, οι φυλακές βράζουν.

Την Τετάρτη 25/1/2012 στις 12:00 θα πραγματοποιηθεί συνέντευξη τύπου σε αίθουσα της ΕΣΗΕΑ σχετικά με τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης.
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1370844 

Γιώργος Μιχελής: Υψηλοί οι στόχοι και για το 2012.



Μεγάλη εκδήλωση με αφορμή τη κοπή πίτας όλων των τμημάτων του διοργανώνει για αύριο Σάββατο 21 Ιανουαρίου στο ξενοδοχείο «Γκρέκοτελ Εγνατία» ο ΜΓΣ Εθνικός Αλεξανδρούπολης. Μια εκδήλωση που περιλαμβάνει πολλές εκπλήξεις, δώρα για τους αθλητές και μουσικό πρόγραμμα. Με αφορμή αυτό το γεγονός, συνομιλήσαμε με τον Γενικό Γραμματέα του συλλόγου Γιώργο Μιχελή, ο οποίος αναφέρθηκε και στους στόχους που θέτει η διοίκηση για τη χρονιά που μόλις ξεκίνησε.

- Κύριε Γενικέ ο Εθνικός προετοιμάζεται πυρετωδώς για την κοπή της πίτας των τμημάτων του, το Σάββατο στις 21 Ιανουαρίου, στις 6 το απόγευμα στο Crecotel. Τι σηματοδοτεί αυτή η εκδήλωση για τον Εθνικό;


Καταρχήν να μεταφέρω τις καλύτερες ευχές για τη νέα χρονιά εκ μέρους του Δ.Σ. του Εθνικού. Πράγματι η ετήσια εκδήλωση κοπής πίτας για μας στον Εθνικό είναι πολύ σημαντική. Μαζί με τον αγιασμό στην αρχή της αθλητικής χρονιάς, αποτελούν τις δύο κεντρικές συγκεντρώσεις που αφορούν όλους τους ανθρώπους που αποτελούν το ΜΓΣ Εθνικό. Διοίκηση, προπονητές, αθλητές, γονείς, μέλη, φίλοι του συλλόγου, σε αυτές τις συγκεντρώσεις βρίσκονται όλοι μαζί, σαν μια γροθιά και εκτός από την εορταστική διάσταση που είναι και ο κύριος στόχος, υπάρχει και η διάσταση της οικογενειακής συγκέντρωσης. Από το 1927 ο Εθνικός αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες αθλητικές οικογένειες της Ελλάδος και ένας από τους βασικούς μας στόχους είναι η ενίσχυση αυτού του αισθήματος.

- Διαβάσαμε στην πρόσκληση για δώρα από χορηγό. Θα μας πείτε λεπτομέρειες;


Όπως ξέρετε ο αθλητισμός τα τελευταία χρόνια αλλάζει μορφή. Όπως έχουμε ξαναπεί έχουν σχεδόν παγώσει οι οικονομικές επιχορηγήσεις των ομοσπονδιών προς τους συλλόγους και έτσι πια ο σύλλογος για την οικονομική του επιβίωση βασίζεται, κατά βάση στις συνδρομές των μελών του και στις χορηγίες των επιχειρήσεων της περιοχής μας. Έτσι λοιπόν το κατάστημα «Γερμανός» της Αλεξ/πολης, ανέλαβε την χορηγία της εκδήλωσης κοπής της πίτας, μοιράζοντας αθλητικό υλικό σε όλα τα τμήματα μας, αλλά και αθλητικό ρουχισμό σε όλους τους αθλητές μας. Επίσης θα δώσει αρκετές δώρο επιταγές αντί για «φλουριά» των πιτών. Σε αυτήν την λογική συνεργασιών θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε από δω και πέρα.

- Θα θέλαμε δύο λόγια και για το μουσικό πρόγραμμα της εκδήλωσης.


Οι τροβαδούροι του Εθνικού πιστοί στην παράδοση θα κοσμήσουν για μια ακόμη φορά εκδήλωση μας, τραγουδώντας τον ύμνο του συλλόγου καθώς και άλλα τραγούδια, ενώ θα μας κάνει τη τιμή ο γνωστός τραγουδιστής Στέλιος Βραχιόλογλου να διασκεδάσει για περισσότερο από μία ώρα τους παρευρισκόμενους με νεανικά κυρίως τραγούδια. Για να μην υπάρχει κάποια παρανόηση θα ήθελα να διευκρινίσω ότι η εκδήλωση είναι δωρεάν για τα όλα τα μέλη και φίλους μας.

- Ποια είναι το όραμα του Εθνικού ενόψει της έναρξης της χρονιάς που μόλις ξεκίνησε και ποια είναι τα επόμενα βήματα σας;


Σαν όραμα αλλά και βασική επιδίωξη του ΔΣ είναι, η διατήρηση του Εθνικού στους κορυφαίους συλλόγους της Ελλάδος, τόσο σε ποσότητα όσο και ποιότητα αθλητών, και ταυτόχρονα δημιουργία ενός συλλόγου - προτύπου με ευαισθησίες και ανοίγματα στην τοπική κοινωνία, δοξάζοντας την πόλη και κάνοντας υπερήφανους τους ανθρώπους που ασχολούνται ή ασχολήθηκαν με τον σύλλογο.
 
Το νέο ΔΣ έθεσε από την πρώτη στιγμή και σε άμεση συνάφεια με το όραμα μας τους παρακάτω στόχους για την αναδιοργάνωση και τον εκσυγχρονισμό του συλλόγου:
  • Ήδη έχει ολοκληρωθεί η ανακαίνιση των γραφείων του συλλόγου και η οργάνωση της γενικής γραμματείας.
  • Εφαρμόζεται ήδη το νέο οργανόγραμμα του συλλόγου.
  • Έχει εγκριθεί το νέο καταστατικό που βρίσκεται ήδη στο πρωτοδικείο.
  • Ενημερώνεται και ενεργοποιείται το μητρώο μελών για είσπραξη των συνδρομών και καταγραφή των μελών μας.
  • Έχει ξεκινήσει ήδη η προσπάθεια ανάδειξης του ιστορικού αρχείου του συλλόγου μέσα από μόνιμη οργανωμένη και σύγχρονη έκθεση στα γραφεία του συλλόγου.
  • Οργάνωση αθλητικών εκδηλώσεων σε συνεργασία με τον αθλητικό οργανισμό του Δήμου. Έχουν γίνει ήδη αρκετές και προγραμματίζονται κι άλλες.
  • Ειδικά το νέο τμήμα πεζοπορίας - ορειβασίας έχει στόχο την προσπάθεια διατήρησης και ανάδειξης της ιστορικής και πολιτιστικής μας παράδοσης, τη μελέτη και διαφύλαξη των φυσικών και αρχαιολογικών θησαυρών της χώρας και ειδικότερα της Θράκης. Επίσης στόχος του είναι η σπουδή των ιστορικών μνημείων και της λαογραφίας καθώς και η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.
  • Η βελτίωση της οργάνωσης των ακαδημιών των τμημάτων και η δημιουργία υποδομών σε αυτές.
  • Συνέχιση λειτουργίας και βελτίωση του SITE του συλλόγου.

- Κύριε Γενικέ σας ευχαριστούμε για τα ενδιαφέρουσα κουβέντα μας. Καλή επιτυχία στην εκδήλωσης σας.
 
Πηγή: thrakisport.gr 

Γυναίκα πέθανε σε ηλικία 111 ετών!

Ρόδος: Γυναίκα πέθανε σε ηλικία 111 ετών!  Είχε γεννηθεί στις 5 Ιουλίου 1901

Είχε γεννηθεί στις 5 Ιουλίου 1901

Σε ηλικία 111 ετών(!) απεβίωσε χθες τα ξημερώματα στον Δήμο Αφάντου της Ρόδου, μια από τις μεγαλύτερες γυναίκες στη χώρα ενδεχομένως και στον κόσμο ολόκληρο. Πρόκειται για την Μαρία Παπακυριακού του Κωνσταντίνου και της Μοσχούλας, η οποία είχε γεννηθεί στις 5 Ιουλίου 1901, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Δημοτολογίου της Ρόδου και το περασμένο καλοκαίρι είχε συμπληρώσει αισίως τα 110 χρόνια ζωής!
Είχε πέντε παιδιά (ο μεγαλύτερος γιος γεννηθείς του 1931 και η μικρότερη κόρη της του 1944 ενώ ευτύχισε να δει και να καμαρώσει δεκάδες εγγόνια και δισέγγονα.

Tα πρωτοσέλιδα των κυριακάτικων εφημερίδων


Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ



ΤΟ ΒΗΜΑ



REAL NEWS



Η ΑΥΓΗ



Η ΒΡΑΔΥΝΗ



ESPRESSO



ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ



ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ



ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ




ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ


ΤΟ ΑΡΘΡΟ



ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ



ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ


ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ


Το ΕΠΑΜ και οι τιμητές του!

Απάντηση σε μια ανακοίνωση αποχώρησης μελών του τομέα Δυτικής Αθήνας του Ε.Πα.Μ.

Σύμφωνα με μια μικρή ομάδα που αποχώρησε από τον τομέα της Δυτικής Αθήνας, το ΕΠΑΜ έχασε τον προσανατολισμό του και γι’ αυτό οι κύριοι και οι κυρίες αυτές ένιωσαν την ανάγκη να γίνουν οι τιμητές του. Κανένα πρόβλημα, αρκεί να μιλούσαν την γλώσσα της αλήθειας, ή έστω της ειλικρίνειας. Δυστυχώς δεν διαπίστωσα ίχνος ειλικρίνειας και αλήθειας. Κι αυτή η κατάφωρη διαστρέβλωση της πραγματικότητας με αναγκάζει να απαντήσω και μάλιστα με το ύφος που αρμόζει σ’ ένα τέτοιο κείμενο. Βέβαια, όταν ο υπογράφων εμφανίστηκε μπροστά τους για να εισπράξει την ανελέητη κριτική τους, οι τιμητές αυτοί σίγησαν. Κοινώς το βούλωσαν! Η αναμέτρηση κατά πρόσωπο φαίνεται να μην είναι το φόρτε τους. Ας είναι, δεν πειράζει. Ο καθένας στη ζωή του διαλέγει το χρώμα που τον χαρακτηρίζει. Απλά με προβληματίζει το τι δουλειά είχε κάποιος μέσα στο ΕΠΑΜ που ξέρει να βάφεται μόνο κίτρινος.
Φαίνεται λοιπόν ότι οι κύριοι και οι κυρίες αυτές αποχωρούν γιατί το ΕΠΑΜ έγινε, ή γίνεται κόμμα. Πότε έγινε αυτό; Σε ποιο ντοκουμέντο αναφέρεται; Πότε ειπώθηκε κάτι τέτοιο; Ποτέ! Απλά οι σκοτεινές δυνάμεις που κινούν τα νήματα στο ΕΠΑΜ έχουν αποφασίσει να το κάνουν κόμμα, «νέο μαντρί», όπως λένε, κι αυτοί ως νέοι Δον Κιχώτες ή Σάντσο Πάντσα – δική σας η επιλογή – έτρεξαν να το σώσουν προκαταβολικά. Έχουν και το θράσος μάλιστα να απαγγέλουν εγγράφως απόσπασμα από το «Τι είναι και τι Θέλει το ΕΠΑΜ», αρκούντως λογοκριμένο μπας και βρουν υποψία ερείσματος.
Μάλιστα με εγκαλούν – εγγράφως βέβαια, μιας και όπως είπαμε όταν βρισκόμαστε καταπρόσωπο ξέρουν μόνο να τηρούν την γνωστή στάση της κότας! – ότι προσωπικά μεθοδεύω την μετεξέλιξη του ΕΠΑΜ σε κόμμα. Από πού προκύπτει κάτι τέτοιο; Μόνο από τα σκοτεινά βάθη του ψυχισμού τους. Διότι όποιος διαβάσει όχι μόνο το «Τι είναι και τι θέλει το ΕΠΑΜ», αλλά κυρίως την πρόσφατη συνεισφορά μου στο διάλογο για το οργανωτικό, μπορεί να δει επακριβώς τι σκέφτομαι και τι υποστηρίζω. Κι όποιον στοιχειωδώς τον διακρίνει η προσωπική εντιμότητα μπορεί να διαπιστώσει κατά πόσον έχει αλλάξει κάτι ουσιαστικό από την εποχή της Ιδρυτικής. Υπάρχει έστω μια κριτική νύξη επί του κειμένου που υπογραφώ; Ούτε κατά διάνοια. Τα γραπτά δεν βολεύουν, η συνομωσιολογία και το κουτσομπολιό φαίνεται ότι είναι τα μόνα που τους είναι οικεία!
Αλήθεια, πότε και που από την εποχή της Ιδρυτικής είχε το ΕΠΑΜ αποκλείσει την κάθοδο στις εκλογές; Μήπως στο «Τι είναι και τι θέλει το ΕΠΑΜ», που όλως δια μαγείας τους διέφυγε η συγκεκριμένη τοποθέτηση; Θα μπορούσε κάποιος από τους κυρίους ή τις κυρίες να εμφανίσουν έστω και μια τοποθέτηση του ΕΠΑΜ που να αποκλείει την κάθοδο στις εκλογές κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και προϋποθέσεις; Τέτοια τοποθέτηση δεν υπάρχει. Ότι λέγαμε στην Ιδρυτική, το ίδιο λέμε και σήμερα: Για εμάς οι εκλογές δεν είναι αυτοσκοπός. Θα δώσουμε την μάχη των εκλογών μόνο και υπό την προϋπόθεση ότι έχουμε τις απαραίτητες δυνάμεις, το αναγκαίο ρίζωμα στην κοινωνία και τις αναγκαίες πολιτικές προϋποθέσεις. Όπως και να ‘χει, το αν θα κατέβει το ΕΠΑΜ ή όχι στις εκλογές είναι υπόθεση για την οποία θα αποφασίσουν τα μέλη του συλλογικά και όχι κάποιοι αυτοδιορισμένοι ινστρούκτουρες. Όποιος θεωρεί από τώρα ότι έχει την σωστή απάντηση στο τσεπάκι του και δεν χρειάζεται να συζητηθούν από το σώμα του ΕΠΑΜ οι διάφορες πιθανές εναλλακτικές, τότε έκανε λάθος πόρτα. Έψαχνε την είσοδο για μια παραθρησκευτική πολιτική οργάνωση και κατά λάθος μπήκε στο ΕΠΑΜ.
Βεβαίως, οι κύριοι και οι κυρίες έχουν κάθε δικαίωμα να θεωρούν ότι το να κατέβει το ΕΠΑΜ κάτω από οποιεσδήποτε προϋποθέσεις στις όποιες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, όποιος κι αν τις επιβάλει, αποτελεί αμάρτημα καθοσιώσεως. Είναι δικαίωμά τους. Όμως, τέτοια θέση δεν είχε ποτέ το ΕΠΑΜ. Δεν μπορούν να εγκαλούν το ΕΠΑΜ γιατί δεν πειθάρχησε στην δική τους λογική και στις δικές τους θέσεις. Κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν είναι έντιμο, δεν είναι καν λογικό. Πολύ περισσότερο από την στιγμή που ποτέ – για το ελάχιστο διάστημα που βρέθηκαν περαστικοί από τις γραμμές του ΕΠΑΜ – δεν είχαν την φρόνηση και κυρίως το ανάστημα να εκφράσουν ανοιχτά αυτές τις θέσεις τους και να τις ζυμώσουν ανοιχτά στο σώμα του ΕΠΑΜ. Για να διαπιστώσουν έστω πόσο αποδεχτές είναι από την συντριπτική πλειοψηφία των μελών του ΕΠΑΜ και φυσικά από την κοινωνία. Εκτός πάλι κι αν κατέχουν την μόνη επί γης απόλυτη αλήθεια, την συνταγή δια πάσα νόσο και μαλακίαν και επομένως ο πολιτικός διάλογος, αλλά και οι δημοκρατικές διαδικασίες εντός του ΕΠΑΜ είναι εντελώς περιττές. Ιδίως αν τύχει και η πλειοψηφία υποπέσει στο θανάσιμο αμάρτημα να διαφωνήσει με τα δικά τους «ιερά και όσια».
Σήμερα φεύγουν και καταγγέλλουν το ΕΠΑΜ ότι δεν ακολουθεί τη λογική τους, η οποία ποτέ δεν υπήρξε επίσημη θέση και άποψη του ΕΠΑΜ. Κάτι συμβαίνει εδώ. Ψυχιατρικό σύνδρομο, ή σκοπιμότητα; Μας είναι αδιάφορο.
Είναι πραγματικά πολύ εύκολο να αφήνεις ρετσινιές και πρόστυχες κατηγορίες για «ενός ανδρός αρχή», την ίδια στιγμή που δικαιολογείς την πιο πρόστυχη ασφαλίτικη, προβοκατόρικη και χαφιέδικη πρακτική. Πόσο γενναίο και αντρίκιο είναι για κάποιον να μιλά για «ενός ανδρός αρχή», αλλά μπροστά σ’ αυτόν που κατηγορείς το μόνο που ξέρεις να κάνεις είναι να σιωπάς και να τον «γλύφεις» με τον πιο χυδαίο τρόπο;
Όσο για το ότι κατηγορήθηκαν και στοχοποιήθηκαν άδικα άτομα, προσωπικά θα κάνω κάποιες πολύ απλές ερωτήσεις:
1.      Πότε ειπώθηκε κάτι κρυφά, ή πίσω από την πλάτη του οποιουδήποτε; Απ’ όσο γνωρίζω, τόσο ο υποφαινόμενος, όσο και η προσωρινή Πολιτική Επιτροπή μίλησε πάντα ανοιχτά και δημόσια. Δεν απέφυγε καμιά δημόσια αντιπαράθεση, ή διαφωνία, ούτε φίμωσε ποτέ κανένα. Είναι απολυταρχική πρακτική αυτή; Ή μήπως θα έπρεπε να πάρουμε πρώτα την άδειά τους για να μιλήσουμε όπως αισθανόμαστε, ή όπως νομίζουμε; Ωραία λογική. Ιδανική μόνο για παραθρησκευτικές οργανώσεις.
2.      Έχει δικαίωμα η προσωρινή Πολιτική Επιτροπή να αποβάλει από τις τάξεις της όποιον προσπαθεί να την μαγνητοφωνήσει κρυφά και όποιον επιχειρεί με άθλια κουτσομπολιά να διαβάλει τους συναγωνιστές του; Έχει ή δεν έχει το δικαίωμα; Προφανώς οι κύριοι και οι κυρίες ξέχασαν ότι στην Ιδρυτική η συγκρότηση των προσωρινών κεντρικών οργάνων έγινε με την συμφωνία ότι, αφενός, μπορούν να αποβάλουν όποιο από τα  μέλη τους δεν συμβάλει στην δουλειά και, αφετέρου, τα μέλη τους μπορούν να ανακληθούν ανά πάσα στιγμή από τους τομείς και τους πυρήνες του ΕΠΑΜ. Εκτός βέβαια κι αν το ρουφιανιλίκι θεωρείται αξιέπαινος τρόπος συνεισφοράς στην κοινή προσπάθεια.
3.      Πώς θα χαρακτήριζε κάποιος τις πρακτικές κρυφής μαγνητοφώνησης, διακίνησης πρόστυχων κουτσομπολιών που θα μπορούσαν να εκθέσουν το ΕΠΑΜ σε αστυνομικές διώξεις ως «τρομοκρατική οργάνωση», διακίνησης «εμπιστευτικών πληροφοριών» ότι ο Καζάκης έχει επιχειρηματίες χορηγούς και ότι τα παίρνει για να κατέβει το ΕΠΑΜ στις εκλογές κι άλλα πολλά; Ο υποφαινόμενος τα χαρακτήρισε πρακτικές προβοκατόρων, χαφιέδων και ρουφιάνων. Έχει κανείς αντίρρηση; Αν έχει, ας βγει να το πει. Ο υποφαινόμενος, όπως και πολλά από τα μέλη της προσωρινής ΠΕ, μίλησαν δημόσια και ανοιχτά, όχι πίσω από κλειστές πόρτες και κλειδαρότρυπες. Και δέχτηκαν κριτική. Πολλές φορές άδικη, γιατί ορισμένοι συναγωνιστές έμειναν στο συναίσθημα αγνοώντας τα γεγονότα. Όποιος όμως τολμά ας αρνηθεί ευθέως ότι υπήρξαν αυτές οι πρακτικές, αντί να κρύβεται πίσω από δήθεν άδικους διωγμούς εναντίον αγωνιστών.
4.      Ποιος ήταν ακριβώς ο διωγμός; Το γεγονός ότι η προσωπική ευπρέπεια και η αξιοπρέπεια δεν μας επιτρέπει να δεχθούμε τέτοιες πρακτικές όχι μόνο μέσα στο όργανο, άλλα ούτε καν ανάμεσά μας; Όσο η προσωρινή ΠΕ ανεχόταν τέτοια υποκείμενα, εγώ προσωπικά δεν είχα καμιά θέση σ’ αυτήν γι’ αυτό και παραιτήθηκα. Ακολούθησαν και μερικοί άλλοι. Σήμερα, αφού αυτά τα υποκείμενα αποχώρησαν, οι παραιτήσεις μας ανακλήθηκαν. Τι θα έπρεπε να κάνουμε κατά τους κυρίους και κυρίες; Να μείνουμε παραιτημένοι και να παραδώσουμε τα κλειδιά του ΕΠΑΜ στους ίδιους; Αν ήθελαν τα κλειδιά του ΕΠΑΜ, όπως τα ζήτησαν ευθαρσώς οι εκπρόσωποί τους στην προσωρινή ΠΕ, θα έπρεπε να περιμένουν να κερδίσουν πρώτα το συνέδριο. Και τότε χάρισμά τους. Δεν τους βγήκε όμως και τώρα μας ζητάνε τον λόγο: Ή θα έπρεπε να δεχτούμε τα τελεσίγραφα μιας μικρής ομάδας που ήθελε να μετατρέψει το ΕΠΑΜ σε ένα ακόμη άθλιο γκρουπούσκουλο. Ή θα έπρεπε να αποδεχτούμε τις χαφιέδικες και προβοκατόρικες πρακτικές του οποιουδήποτε γιατί το παίζει μέγας αγωνιστής του ΕΠΑΜ. Είναι λογική αυτή; Ή μήπως οι «εγκέφαλοι» αυτής ομάδας είναι τόσο, μα τόσο ανόητοι ώστε να θεωρούν ότι αν απομακρυνόμουν εγώ και μερικοί άλλοι συναγωνιστές από τα προσωρινά κεντρικά όργανα, αυτοί θα έκαναν περίπατο στην κατάληψη του ΕΠΑΜ; Είναι στ’ αλήθεια τόσο ανόητοι που να νομίζουν ότι θα μπορούσαν να με φιμώσουν και να με απωθήσουν στο περιθώριο με μόνο όπλο την παραίτησή μου από τα όργανα; Αν ναι, τότε πολύ θα με διασκέδαζε να δω πώς θα τα κατάφερναν. Αλλά είπαμε, προσκυνάμε δουλικά τον αφέντη όταν είναι να περάσει το δικό μας, για να καταγγείλουμε κατόπιν την «ενός ανδρός αρχή» όταν δεν μας περάσει.
5.      Πώς θα χαρακτηριζόταν κάποιος που καπηλεύεται την πρωτοβουλία κάποιων εκατοντάδων συναγωνιστών του γιατί έτυχε να βρίσκεται διαχειριστής του blog της; Πώς; Αυτό συμβαίνει με το blog Σεισάχθεια, απ’ όπου μάλιστα ο διαχειριστής της –θεωρώντας προφανώς ως προσωπική ιδιοκτησία του ένα blog που δεν ξέρει καν τι θα το τι σημαίνει Σεισάχθεια – κατέβασε τα εμβλήματα του ΕΠΑΜ για να αναρτήσει τα κίτρινα χρώματα του κατ’ άλλα «βαθύ κόκκινου» λίγες ημέρες μετά την προβοκάτσια ότι ο Καζάκης τα παίρνει από τον Καμμένο. Ή μήπως κι αυτό είναι άδικη κατηγορία εναντίον αγωνιστών; Αν είναι έτσι οι αγωνιστές, τότε προτιμώ να τους φτύνω κατάμουτρα μήπως και βασκάνουν. Κι αυτό το έκανε ο εν λόγω λεβέντης πριν καν η προσωρινή ΠΕ βγει και τον καταγγείλει δημόσια για προβοκατόρικες και χαφιέδικες πρακτικές. Προσωπικά χαρακτήρισα την καπηλεία της συλλογικής δουλειάς συναγωνιστών από κάποιον που είχε οριστεί να κρατά το blog της, ως πράξη ανέντιμη, πρόστυχη και ανάξια οποιουδήποτε έχει στοιχειώδες φιλότιμο και αξιοπρέπεια. Σπάνια γνωρίσματα, απ’ ότι φαίνεται, στον ανεστραμμένο κόσμο των «αγωνιστών» αυτού του φυράματος. Και το έκανα δημόσια και ανοιχτά. Το ίδιο έκαναν και άλλα μέλη της προσωρινής ΠΕ με τον δικό τους τρόπο και λόγο. Τι θα έπρεπε να κάνουμε; Να το βουλώσουμε; Να επιβραβεύσουμε όλες αυτές τις άθλιες πρακτικές; Να γλύψουμε, εκεί που μια ολόκληρη ζωή φτύνουμε; Να πούμε, δεν πειράζει γιατί αυτός παλιά ήταν καλός συντροφάκος και θα είχε τους λόγους του που έγινε ρουφιάνος; Όχι αγαπητοί κύριοι και κυρίες; Ο προβοκάτορας είναι προβοκάτορας όταν ακολουθεί τέτοιες πρακτικές και ο ρουφιάνος, ρουφιάνος, ακόμη κι αν είναι αδερφός!
Τέλος, ακούσαμε και το εξής καταπληκτικό: το να πάρει την νομική μορφή «πολιτικού κόμματος» το ΕΠΑΜ σημαίνει ότι γίνεται κατ’ ουσία κόμμα. Καταρχάς η συζήτηση της νομικής μορφής υπήρχε από την Ιδρυτική και αφέθηκε να λυθεί στο πρώτο τακτικό συνέδριο του ΕΠΑΜ. Σύμφωνα με την λογική των κυρίων και κυριών το γεγονός και μόνο ότι συζητάμε την νομική μορφή «πολιτικού κόμματος», σημαίνει ότι θέλουμε να κάνουμε το ΕΠΑΜ νέο μαντρί και άλλα εντελώς φαιδρά. Καταρχάς, η άρνηση του κόμματος γενικά δεν υπάρχει σε κανένα από τα βασικά κείμενα του ΕΠΑΜ. Αλήθεια, μιας και εμφανίζονται τιμητές του «Τι είναι και τι θέλει το ΕΠΑΜ», γιατί άραγε τους διέφυγε η οικεία παράγραφος; Αν είχαν κάνει τον κόπο να την διαβάσουν θα ήξεραν ότι ευθύς εξαρχής λέγαμε ότι το ΕΠΑΜ είναι Μέτωπο, όχι γιατί αρνούμαστε τα κόμματα γενικά, αλλά γιατί, αφενός, αρνούμαστε την εσωτερική λογική και συγκρότηση των σημερινών κομμάτων και, αφετέρου, γιατί ο καθένας από εμάς έχει – και καλά κάνει και έχει – την δική του ιδιαίτερη κομματική λογική. Αυτή την ιδιαίτερη κομματική λογική είναι που βάζουμε στην άκρη προκειμένου να ενταχθούμε και να παλέψουμε μέσα στο Μέτωπο.
Μήπως το ΕΠΑΜ υιοθετεί την κυρίαρχη λογική και συγκρότηση των σημερινών κομμάτων; Πού και πώς το κάνει; Το ΕΠΑΜ, όπως είχε υποχρέωση, έθεσε σε ανοιχτό, δημόσιο διάλογο το οργανωτικό του μπροστά στο τακτικό του συνέδριο που θα πάρει απόφαση για το καταστατικό και τους οργανωτικούς κανόνες του. Πεδίο δόξης λαμπρό για όποιον θέλει να καταγγείλει εμπεριστατωμένα σε όλα τα μέλη του ΕΠΑΜ τα καταχθόνια σχέδια που θέλουν να το μετατρέψουν σε κόμμα και να τα κερδίσει με τις απόψεις του. Συμβολή σ’ αυτόν τον διάλογο υπήρξε και από εμένα. Θα ήθελα πάρα πολύ να δω συγκεκριμένες βολές για το πώς και με ποιον τρόπο πατρονάρω το ΕΠΑΜ ώστε να μετεξελιχθεί σε κόμμα και μάλιστα σε κόμμα «νέο μαντρί». Αντί για κάτι συγκεκριμένο βλέπω μόνο κουτσομπολιά και υπονοούμενα που απλά παίζουν με τις λέξεις.
Όσο για το πεδίο δόξης λαμπρό, αυτό απαιτεί αληθινούς αγωνιστές με «κοχόνες» για να βγουν ανοιχτά και να διεκδικήσουν με επιχειρήματα την ορθότητα των απόψεών τους μπροστά σε όλα τα μέλη του ΕΠΑΜ. Ο τρόμος μήπως και αποδειχθεί ότι η συντριπτική πλειοψηφία του ΕΠΑΜ δεν συμμερίζεται στο ελάχιστο τις απόψεις τους, τους έκανε να αναζητήσουν «ηρωική έξοδο». Πρόκειται για την γνωστή τακτική του παρά φύση αδικημένου και παραπλανημένου από σκοτεινές δυνάμεις, που δυστυχώς προδίδουν πάντα τις δήθεν ευγενείς προθέσεις τους. Κι όλα αυτά για να στήσουν την δική τους παράγκα, το δικό τους παραμάγαζο ευκαιρίας, που δήθεν αντιπροσωπεύει όλα αυτά που τάχα το ΕΠΑΜ δυστυχώς επρόδωσεν! Και τα κροκοδείλια δάκρυα κορόμηλο.
Κι εγώ ξαναρωτώ αυτό που ρώτησα δημοσίως όταν βρέθηκα δια ζώσης στη συνεδρίαση της Δυτικής Αθήνας που μερικοί από τους εν λόγω λεβέντες θεωρούσαν ιδιοκτησία τους: Το να καταθέσει κανείς έμβλημα, έδρα, ονομασία και καταστατικό στον Άρειο Πάγο και να ονομαστεί τυπικά «πολιτικό κόμμα», σημαίνει ότι αλλάζει κάτι ουσιαστικό στην εσωτερική δομή, λειτουργία και μετωπική δράση του ΕΠΑΜ; Που και πότε το προτεινόμενο καταστατικό και οι κανόνες λειτουργίας του ΕΠΑΜ προσιδιάζουν σε κάποιο από τα σημερινά κόμματα, σε «νέο μαντρί»; Στην ερώτηση αυτή δεν πήρα τότε καμιά απάντηση. Μπορεί βεβαίως να τα έκαναν επάνω τους και να μην μπόρεσαν αυτοί οι μεγάλοι αγωνιστές να αρθρώσουν λέξη όταν βρέθηκαν αυτοπροσώπως μπροστά στην μετενσάρκωση του Βελζεβούλ, δηλαδή τον υποφαινόμενο. Μπορεί να είναι έτσι. Μπορεί όντως να φταίει η παρουσία του Βελζεβούλ.
Μήπως όμως απαντούν με το κείμενο της αποχώρησής τους; Δυστυχώς και πάλι ακολουθούν σιγή ιχθύος και άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Έτσι είναι όταν έχεις να κάνεις με αληθινά μεγάλους αγωνιστές που απ’ ότι φαίνεται δεν τους κάθισε να φτιάξουν το δικό τους άθλιο παραμάγαζο μέσα στο ΕΠΑΜ και τώρα αποχωρούν για να στήσουν το τσαντίρι τους εκτός. Και το λέμε αυτό γιατί κανένας δεν τους απαγόρεψε να θέσουν τις απόψεις τους στην δοκιμασία των διαδικασιών του ΕΠΑΜ. Κανείς δεν τους απαγόρεψε να ζυμώσουν ανοιχτά τις απόψεις τους και να κερδίσουν την πλειοψηφία μέσα στο ΕΠΑΜ. Ούτε καν προσπάθησαν, γιατί πολύ απλά θεωρούσαν το ΕΠΑΜ ανήκει δικαιωματικά στις απόψεις τους και στις πρακτικές τους. Ποιοι είναι αυτοί που θα καταδεχτούν να κατέβουν στο επίπεδο των υπολοίπων μελών του ΕΠΑΜ για να τους πείσουν με τις απόψεις τους; Ατύχησαν οι λεβέντες και αποχωρούν μέσα σε κουρνιαχτό ανοησίας και παραπειστικής «επιχειρηματολογίας». Δεν πειράζει. Καλό κατευόδιο.
Μια τελευταία λέξη: Το ΕΠΑΜ δεν δημιουργήθηκε για να γίνει το γκρουπούσκουλο κανενός, ούτε παραμάγαζο για την αυτοϊκανοποίηση περιθωριακών αντιλήψεων και πρακτικών. Ούτε ξεπεσμένων μικροαστών που φαντασιώνονται ότι λόγω ύψους μπορούν να γίνουν Ναπολέοντες των μικρομεσαίων. Ο καθένας κάνει τις επιλογές του και ακολουθεί τον δρόμο του. Είναι αναφαίρετο δικαίωμά του. Όσο για μένα δεν ζήτησα ποτέ να έχω τα ηνία, έστω κι αν κάποιοι από τους δήθεν μεγάλους αγωνιστές που αποχώρησαν και με καταγγέλλουν σήμερα για «ενός ανδρός αρχή» με είχαν φάει κυριολεκτικά να λειτουργήσω ως αυτοκράτορας του ΕΠΑΜ, ως Πάπας, ως μέγας καθοδηγητής. Ούτε επίσης έχω ευθύνη γιατί ο λόγος μου μετρά αντικειμενικά λίγο περισσότερο από των άλλων μέσα στο ΕΠΑΜ. Δεν θα απολογηθώ γι’ αυτό, γιατί οφείλεται στην δική μου προσωπική δουλειά και όχι σε διορισμούς και οφίτσια. Όποιος είναι αληθινά άξιος, όποιος έχει τα κότσια και το ανάστημα μπορεί με μεγάλη ευκολία να αναδειχθεί μέσα στο ΕΠΑΜ και στην κοινωνία ευρύτερα. Δεν υπάρχει κανένας φραγμός, κανένα εμπόδιο. Όποιος μπορεί ας το καταφέρει, γιατί εγώ προσωπικά δεν πρόκειται να «πουσάρω» κανέναν, ούτε να χρίσω με βασιλικό έλαιο τον οποιονδήποτε ως Νο 2, ή Νο 3, κοκ, όπως διακαώς ήθελαν ορισμένοι που, αφού τους απογοήτευσα οικτρά – και το ομολογώ – κατέφυγαν σε προβοκατόρικες πρακτικές και ρουφιανιλίκια. Νο 2 δεν υπάρχει στο ΕΠΑΜ, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει και ούτε πρόκειται να υπάρξει χρισμένος Νο 1! Ιεραρχίες και άλλα τινά ανήκουν στις λογικές και στις πρακτικές των «εγκεφάλων» της ομάδας που αποχώρησε από το ΕΠΑΜ. Όποιος διαθέτει τα αναγκαία προσόντα: Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα! Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού.
Όπως και να έχει το κίνημα, πρώτα και κύρια το ΕΠΑΜ, δεν έχει ανάγκη από υποταχτικούς και υπάκουους, αλλά ούτε από ρουφιάνους και προβοκάτορες. Όποιος διαπνέεται από τέτοιες αξιέραστες αξίες και αρχές, μπορεί να φτιάξει το δικό του τσαντίρι. Με τις ευλογίες μας. Κι ας αφήσουμε την ίδια την πράξη να δείξει τι αξίζει στ’ αλήθεια ο καθένας μας.
17/1/2012
Δημήτρης Καζάκης

Κάλεσμα για πανελλαδική πορεία στο Βόλο για την αλληλεγγύη στους χαλυβουργούς

από τις λαϊκές συνελεύσεις Αιγάλεω και Χαϊδαρίου και από την Βολιώτικη Πρωτοβουλία αλληλεγγύης απεργών χαλυβουργίας
Είναι δεδομένη πια η επιτακτική αναγκαιότητα να νικήσουν οι απεργοί της Ελληνικής Χαλυβουργίας στον Ασπρόπυργο. Όλες οι εστίες αγώνα στους εργασιακούς χώρους των περιοχών μας στηρίζουν την συγκεκριμένη απεργία και την αναγνωρίζουν ως ορόσημο και για την δική τους υπόθεση αλλά και για την συνολικότερη αντίσταση στην μνημονιακή επίθεση των ημερών μας.

Είναι δεδομένο ότι οι Λαϊκές Συνελεύσεις αποτελούν αυτόνομες και διακριτές συνιστώσες μιας νέας πολιτικής και κοινωνικής δυναμικής που θεωρεί ότι η αντίσταση στις κυριαρχικές επιλογές δεν μπορεί να ιδωθεί ξέχωρα από την έμπρακτη αλληλεγγύη σε όσους πλήττονται από αυτές.

Είναι δεδομένο ότι η αλληλεγγύη μας στον συγκεκριμένο αγώνα δεν είναι απαραίτητο να περιοριστεί στον ρόλο των απλών αρωγών με την αποστολή χρημάτων και τροφίμων στους απεργούς (χωρίς να υποτιμάμε την αυταξία αυτών των κινήσεων αλληλεγγύης). Είναι ανάγκη να διευρυνθεί ο πολιτικός χαρακτήρας της απεργίας τόσο στο κοινωνικό πεδίο όσο και μέσα στους ίδιους τους εργασιακούς μας χώρους. Κι αν αυτό κάνει ήδη η κάθε Συνέλευση στην περιοχή της μένει ανοιχτό τί μπορούμε να κάνουμε όλοι μαζί.

Είναι δεδομένο, σύμφωνα με όσα έχουν διατυπώσει οι ίδιοι οι απεργοί χαλυβουργοί, ότι τα εργοστάσια του Μάνεση στον Βόλο παίζουν σημαίνοντα ρόλο στην υπονόμευση της απεργίας του εργοστασίου Ασπροπύργου, αφού οι εργαζόμενοι εκεί φαίνεται να έχουν εξαναγκαστεί να αποδεχτούν τις προτάσεις της εργοδοσίας και συνεχίζουν να δουλεύουν.

Είναι δεδομένο ότι μια συντονισμένη και δυναμική παρουσία των Λαϊκών Συνελεύσεων στον Βόλο θα εισάγει μια καινούργια μεταβλητή στις πολιτικές σταθερές αυτού του αγώνα: θα διευρύνει το μέτωπο αγώνα, θα υπολογιστεί τόσο ως επιπρόσθετη κοινωνική πίεση προς τον εργοδότη όσο και ως επιπλέον πολιτική πίεση προς το κράτος. Η παρουσία αγωνιστών από διάφορες πόλεις της επικράτειας στον Βόλο θα καταδείξει την βαρύνουσα σημασία της απεργίας των χαλυβουργών και θα επαναφέρει το ζήτημα της αλληλεγγύης σε νέες βάσεις τόσο στους κατοίκους της πόλης όσο και στους ίδιους τους εργαζόμενους των εκεί εργοστασίων του Μάνεση, οι οποίοι έχει μεγάλη σημασία εντέλει να στηρίξουν την απεργία.
Με αυτό το σκεπτικό καλούμε όλες τις Λαϊκές Συνελεύσεις, όπου έχουν συγκροτηθεί ανά την επικράτεια, σε πορεία στον Βόλο στις 28 Γενάρη 12.30μμ (και μετάβαση στα εργοστάσια σε περίπτωση που υπάρχει βάρδια)

Μετά από τις απαραίτητες συνεννοήσεις στον Βόλο έχει ήδη συγκροτηθεί πρωτοβουλία αλληλεγγύης από διάφορες οργανώσεις, ομάδες και ανένταχτους αγωνιστές της πόλης  με σκοπό την καλύτερη δυνατή διοργάνωση της δράσης.

Έχοντας υπόψη μας τη στενότητα των χρονικών περιθωρίων προκειμένου να πραγματοποιηθεί μια τέτοια δράση αλληλεγγύης θεωρούμε ότι δεν υπάρχει δυνατότητα για μια απόπειρα συνδιαμόρφωσης ενός κοινού και ενιαίου πλαισίου για όλες τις Λαϊκές Συνελεύσεις. Έχοντας, ωστόσο, επίσης υπόψη μας τα περιεχόμενα που έχουν δοθεί σε κινήσεις αλληλεγγύης οι οποίες έχουν πραγματοποιηθεί  σχεδόν σε όλη την επικράτεια μέχρι σήμερα θεωρούμε ότι υπάρχει μεγάλη συνάφεια. Η συνάφεια αυτή μας επιτρέπει να προτείνουμε σε κάθε Λαϊκή Συνέλευση να δώσει το δικό της περιεχόμενο στην παρουσία της χωρίς να δημιουργείται πρόβλημα συνοχής.

Τελική συζήτηση την Πέμπτη 26 Γενάρη στις 7μμ στο ΤΕΙ Αθήνας κτίριο Κ16

                                                                                                                

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς
                                                                                                                   
Λαϊκή Συνέλευση Αιγάλεω  / Λαϊκή Συνέλευση Χαϊδαρίου
*από το μπλογκ της Λαϊκής Συνέλευσης Αιγάλεω

ΚΑΛΕΣΜΑ ΒΟΛΙΩΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΠΕΡΓΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ
"Μετά από 3 μήνες αγώνα αξιοπρέπειας των χαλυβουργών του Ασπρόπυργου και την επιλογή τους να δείξουν τη δύναμή τους στο αφεντικό τους Μάνεση, να εναντιωθούν στη δουλικότητα και στη μετατροπή τους σε σύγχρονους ραγιάδες, δεν έχουμε παρά να σταθούμε αλληλέγγυοι στον αγώνα τους. Καλούμε κάθε άτομο, συλλογικότητα, συναγωνιστή και συναγωνίστρια να στηρίξει τον αγώνα τους και να πράξει στο πλευρό τους.
 
Για το λόγο αυτό προχωρούμε στην κλιμάκωση των δράσεων αλληλεγγύης και καλούμε σε πορεία στο κέντρο του Βόλου στις 28 του Γενάρη, ώρα 12.30μμ
 
Η αλληλεγγύη στον αγώνα αυτό δεν είναι μονοπώλιο κανενός φορέα ή ατόμου. Γι' αυτό καλούμε κάθε άτομο, συλλογικότητα, συναγωνιστή και συναγωνίστρια για τη συμπόρευση στον αγώνα αυτό, ώστε η πορεία αυτή και η ίδια η απεργία ν' αφήσει, μια για πάντα, ρωγμή στον ελλαδικό χωροχρόνο.
 
Ο ΜΟΝΟΣ ΧΑΜΕΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ
 
Καλούμε για συντονισμό τη Δευτέρα 23 Γενάρη στις 8.00μμ στο Στέκι Μεταναστών και Κινημάτων (Ιωλκού 33)
 
Πρωτοβουλία αλληλεγγύης απεργών χαλυβουργίας

ΠΕΙΝΑΣΑΤΕ; ΠΑΡΑΓΓΕΙΛΤΕ. ΤΩΡΑ ΑΝΟΙΧΤΑ ΑΠΟ ΤΗΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΕΩΣ ΤΗΣ 12 ΤΟ ΒΡΑΔΥ

  ΣΤΗΝ ΣΚΟΠΕΛΟ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΟ SKOPELOS DELIVERY

Πίτσες Μακαρονάδες σπαγγέτι σαλάτες Delivery Πίτσα ΣΚΟΠΕΛΟΣ

Περιοχή Σκόπελος > Αμπελική Διεύθυνση Παραλία Σκοπέλου Τηλέφωνο παραγγελίας 2424023434

Περιοχή Σκόπελος > Αμπελική Διεύθυνση Παραλία Σκοπέλου Τηλέφωνο παραγγελίας 2424023434

βρε δεν πάτε να γαμ.....

Βάζουν έκτακτη εισφορά και στα αγροτεμάχια!

Βάζουν έκτακτη εισφορά και στα αγροτεμάχια!

Η κυβέρνηση επεξεργάζεται την επιβολή έκτακτης εισφοράς και στα αγροτεμάχια, με βάση την αντικειμενική τους αξία.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Καθημερινή» , ο συλλογισμός της επιβολής του συγκεκριμένου φόρου είναι ίδιος με αυτόν της επιβολής του τέλους για τα ακίνητα, γνωστού πλέον ως χαράτσι.

Στην κυβέρνηση αναφέρουν ότι το κράτος δεν εισπράττει τίποτα από αγροτεμάχια ορισμένα από τα οποία βρίσκονται στο Κολωνάκι, τη Φιλοθέη ή τη Μύκονο, όταν αυτά μάλιστα αξίζουν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.

Παράλληλα εξετάζεται να εξαιρεθούν από τη φορολόγηση κάποια αγροτεμάχια, λόγω της ιδιαίτερα μικρής αξίας τους.

Όσο για την χρονική εφαρμογή του νέου μέτρου; Ουδέν μονιμότερο του προσωρινού όπως αποδείχτηκε και με το χαράτσι στα ακίνητα.

θυελλώδης άνεμοι αυτήν την ώρα στην Σκόπελο

 

Η θάλασσα Καβαλά τον λιμενοβραχίονα και αποκλείεται να πιάσει εδώ το δελφίνι ,τώρα έχω και κάποιες απορίες πως με αυτήν την θάλασσα που έβαλε θα ταξιδέψει το δελφίνι πως το επιτρέπουν δηλαδή από κάποιες γνώσης που έχω υπολογίζω 8 μποφόρ αυτήν την στιγμή

Θάνατος αλιέα στο Κιάτο

Χωρίς τις αισθήσεις του εντοπίστηκε από προσωπικό της Λιμενικής Αρχής Κιάτου, πρωινές ώρες χθες, στο επαγγελματικό Α/Κ σκάφος «ΑΓ.ΓΕΩΡΓΙΟΣ» Λ.Κ. 2207, το οποίο βρισκόταν στη θαλάσσια περιοχή του Κορινθιακού κόλπου, δυτικά, κοντά στην ακτή και το λιμάνι του Κιάτου, 76χρονος αλιέας.
Ο 76χρος διεκομίσθη με το επαγγελματικό Α/Κ σκάφος «ΑΡΓΩ» Σ.Κ.131 στο λιμάνι του Κιάτου, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του από πλήρωμα ασθενοφόρου του ΕΚΑΒ.
Νεκροψία-νεκροτομή πρόκειται να διενεργηθεί από την Ιατροδικαστική Υπηρεσία Ναυπλίου στο Γενικό Νοσοκομείο Κορίνθου.
Προανάκριση διενεργείται από το Λιμενικό Σταθμό Κιάτου.

Και άλλος Έλληνας ναυτεργάτης τραυματίας στο κέρδος τον εφοπ-λιστών


Αεροδιακομιδή Τραυματία από Ελληνικό Δεξαμενόπλοιο
Το Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012 και ώρα 08:30, ελικόπτερο Super Puma της Πολεμικής Αεροπορίας, απογειώθηκε από την 112 Πτέρυγα Μάχης/Αεροδρόμιο Ελευσίνας, με σκοπό τη μεταφορά τριαντάχρονου Έλληνα τραυματία από το δεξαμενόπλοιο "Simaicma", το οποίο έπλεε εξήντα (60) ναυτικά μίλια δυτικά της πόλης των Χανίων της Κρήτης. Ο τριαντάχρονος διακομίστηκε στο νοσοκομείο των Χανίων στις 10:59.

Αντισμήναρχος (Ι) Κωνσταντίνος Γράψας
Εκπρόσωπος Τύπου ΓΕΑ

Το μήνυμα του ΑΚΕΛ για την 100η Επέτειο του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου


Το ΑΚΕΛ απέστειλε Μήνυμα στο Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο (ANC) στις 8 του Γενάρη με την ευκαιρία της Επετείου 100 χρόνων από την ίδρυση του. Το κύριο μέρος του Μηνύματος έχει ως ακολούθως:
 
«Η Κεντρική Επιτροπή του Ανορθωτικού Κόμματος του Εργαζομένου Λαού - ΑΚΕΛ μεταφέρει τις θερμότερες αγωνιστικές και αδελφικές ευχές των μελών και στελεχών του Κόμματος και του Κυπριακού λαού γενικότερα στο Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο, την ηγεσία, τα μέλη και υποστηριχτές του, στο νοτιοαφρικανικό λαό με την ευκαιρία της 100ης Επετείου από την ίδρυση του.  
                                                                                                     
Η 100η επέτειος από την ίδρυση του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου είναι ένα πραγματικά αξιομνημόνευτο γεγονός, όχι μόνο για το σύνολο του Νοτιοαφρικανικού λαού αλλά επίσης για όλη την προοδευτική ανθρωπότητα, τις δημοκρατικές και αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ειδικότερα για αυτές που αγωνίστηκαν και συνεχίζουν να αγωνίζονται  ενάντια στην αποικιοκρατία, τον ιμπεριαλισμό και την εκμετάλλευση. Τα 100 χρόνια διαχρονικής λαϊκής αντίστασης, αδιάλειπτων μαζικών αγώνων, ασταμάτητης καταδίωξης και τεράστιων θυσιών αποδεικνύουν ότι η ίδρυση του Α.Ε.Κ. δεν ήταν ένα τυχαίο γεγονός, αλλά η ιστορική ανάγκη για αντίσταση και υπερνίκηση της εθνικής και κοινωνικής καταπίεσης με στόχο την προετοιμασία του δρόμου για υλοποίηση των θεμελιώδους αρχής της Σύμβασης για την Ελευθερία, η οποία με άλλα λόγια εκφράζεται με το «Ο Λαός Πρέπει να Κυβερνά!». Και εμείς με τη σειρά μας αποτίνουμε φόρο τιμής στους αμέτρητους πραγματικούς ήρωες αυτών των αγώνων – τα εκατομμύρια των απλών νοτιοαφρικανικών, οι οποίοι με γενναιότητα και επιμονή αντιστάθηκαν και αγωνίστηκαν για τόσα χρόνια. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τους αγωνιστές και τα αιώνια σύμβολα αγώνα όπως ο Όλιβερ Τάμπο, ο Γουόλτερ Σισούλου, ο Τζιο Σλόβο και ο Κρις Χάνι; Οι αγώνες σας υπήρξαν μια διαρκής πηγή έμπνευσης σε όλους τους αγωνιζόμενους λαούς ανά τον κόσμο στον κοινό αγώνα για εθνική ανεξαρτησία, ελευθερία, κυριαρχία, δημοκρατία και κοινωνική πρόοδο.   
  
Ο αγώνας του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου κατά του απαρτχάιντ αντιπροσώπευσε επίσης μια σχολή στη διεθνή αλληλεγγύη για πολλούς ανθρώπους ανά τον κόσμο. Εκατομμύρια άνθρωποι είχαν κινητοποιηθεί σε μαζικές εκστρατείες, και ακολούθως ανάπτυξαν μια βαθειά διεθνιστική συνείδηση η οποία στη συνέχεια οδήγησε πολλούς από αυτούς να ενταχθούν σε προοδευτικά αντιιμπεριαλιστικά κινήματα και κόμματα. Αυτή ήταν ακόμη μια πολύτιμη και σημαντική συνεισφορά του Α.Ε.Κ. στο διεθνές προοδευτικό κίνημα.
 
Το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο συνενώνοντας τις νοτιοαφρικανικές μάζες οικοδόμησε την ενότητα μέσα από την ποικιλομορφία του πληθυσμού, ξεπέρασε παραδοσιακούς συντηρητικούς εθνικούς διαχωρισμούς, σφυρηλατώντας μια νέα ταυτότητα όπως αυτή εκφράστηκε μέσα από τη βασική αρχή του Α.Ε.Κ. της μη-φυλετικής διάκρισης. Αυτό είναι ένα ανεκτίμητο φωτεινό παράδειγμα για όλους τους αγωνιζόμενους λαούς, όπως και για το δικό μας λαό, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, ο οποίος διεξάγει ένα κοινό αγώνα για απελευθέρωση της Κύπρου από την τουρκική κατοχή και την επανένωση της χώρας και του λαού μας. 
 
Η μέγιστη ενότητα η οποία σχηματίστηκε μέσα από την Τριμερή Συμμαχία ανάμεσα στο Α.Ε.Κ., το Νοτιοαφρικάνικο Κομμουνιστικό Κόμμα και το Κογκρέσο των Νοτιοαφρικάνικων Συντεχνιών είναι μια μεγάλη επιτυχία του Νοτιοαφρικάνικου λαού, αντικατοπτρίζοντας έτσι τις αξίες και τους στόχους για ένα γνήσιο λαϊκό κίνημα το οποίο θα βρίσκεται στην καλύτερη θέση για την προώθηση των συμφερόντων του εργαζόμενου λαού και τις ευρύτερες μάζες του Νοτιοαφρικάνικου λαού. Σας ευχόμαστε κάθε επιτυχία στην διεκπεραίωση των στόχων ανάπτυξης και των προτεραιοτήτων του Α.Ε.Κ. έχοντας στόχο τον αγώνα τόσο ενάντια στην κληρονομιά του απαρτχάιντ όσο και στη νέο-αποικιοκρατία καθώς και να εδραιώσει και να οικοδομήσει στα θεμέλια των κατακτήσεων που έχουν κερδηθεί από την εποχή της επικράτησης της δημοκρατίας το 1994 έπειτα από τον τερματισμό του απαρτχάιντ.   
 
Το ΑΚΕΛ με την ευκαιρία της 100ης Επετείου του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου επιβεβαιώνει ότι θα βρίσκεται πάντα σε αλληλεγγύη, όπως ήταν διαχρονικά και στο παρελθόν, με τους αγώνες και τις προσπάθειες του Α.Ε.Κ. για να οικοδομήσει μια νέα Νότιο Αφρική. Σήμερα περισσότερο από ποτέ οι προοδευτικές δυνάμεις ανά τον κόσμο οφείλουν να προωθήσουν κοινή δράση και συνεργασία για την υπεράσπιση της παγκόσμιας ειρήνης, κυριαρχίας και των αρχών του Διεθνούς Δικαίου ενάντια στις καθ’οδόν προσπάθειες για επιβολή των οικονομικών, πολιτικών και γεωστρατηγικών συμφερόντων των ισχυρών του κόσμου. Αυτό είναι ακόμη πιο αναγκαίο στο πλαίσιο της αχαλίνωτης παγκοσμιοποίησης, του νεοφιλελευθερισμού και της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης οι οποίοι οδήγησαν στη μαζική φτώχεια, ανεργία, χρέος και ένδεια, επιφέροντας κλιματικές αλλαγές και εκποίηση των εθνικών πόρων.   
 
Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι,
 
Εκτιμούμε εκ βαθέως τη σταθερή, ανεκτίμητη και διαχρονική αλληλεγγύη και στήριξη στον αγώνα μας και εκφράζουμε την ειλικρινή ευχή και ετοιμότητα για περαιτέρω εμβάθυνση των παραδοσιακών δεσμών ανάμεσα στο ΑΚΕΛ και το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο, ανάμεσα στην Κυπριακή Δημοκρατία και τη Δημοκρατία της Ν. Αφρικής σε όλα τα επίπεδα και στους λαούς των χωρών μας.
 
Για ακόμη μια φορά, σας παρακαλούμε όπως δεχτείτε τους θερμούς αγωνιστικούς χαιρετισμούς μας και τις καλύτερες ευχές για όλους τους αγώνες σας.» 

Διαβάστε περισσότερα: http://kke4ever.blogspot.com/2012/01/100.html#ixzz1k5l9hdMr

Πυρά ΚΚΕ για τη δήλωση Σημίτη για το μνημόνιο



Το μνημόνιο είναι ταξική επιλογή δεν είναι ένα λάθος φάρμακο για την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής κρίσης, γιατί αυτή δεν έχει φάρμακο και αυτό το γνωρίζουν και ο πρώην πρωθυπουργός και τα άλλα κόμματα του συστήματος και του "ευρωμονόδρομου" το σχόλιο του ΚΚΕ επί της τοποθέτησης του Κ.Σημίτη για το μνημόνιο.

Ο στόχος του μνημονίου ήταν να υλοποιηθούν σε συνθήκες κρίσης και όσο γίνεται ταχύτερα οι βάρβαροι αντεργατικοί νόμοι και οι αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις που είχαν ξεκινήσει να εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ - ΝΔ με τη ψήφιση του Μάαστριχ και υλοποιούνται σε όλες τις χώρες της ΕΕ για την ισχυροποίηση των ευρωπαϊκών μονοπωλίων.


Αυτούς τους στόχους τους πέτυχαν. Αυτή την αλήθεια προσπαθούν με διάφορους τρόπους να κρύψουν από το λαό, αποδεικνύοντας τα αδιέξοδα στη διαχείριση της κρίσης και την πολιτική και ιδεολογική χρεοκοπία τους κααταλήγει στην ανακοίνωσή του το γραφείο Τύπου του ΚΚΕ. 



ΠΗΓΗ-WWW.NOOZ.GR

ΜΑΘΑΝΕ ΟΤΙ ΜΑΜΙΟΜΑΣΤΕ ΠΛΑΚΩΣΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ

 Ισραηλινοί επενδυτές στη Σκιάθο

Νέες προοπτικές δημιουργεί για την Σκιάθο και τα νησιά των Βορείων Σποράδων γενικότερα, το επενδυτικό ενδιαφέρον που διαφαίνεται από το Ισραήλ. Μετά τον κύκλο επαφών που έχει ανοίξει με την Ρώσικη αγορά, καταβάλλονται προσπάθειες προκειμένου να διευρυνθεί ο κύκλος και προς άλλες κατευθύνσεις, με στόχο την προσέλκυση ξένων επενδυτών στο νησί.
Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι στην διεθνή έκθεση που πραγματοποιήθηκε πριν από ένα μήνα περίπου στο Τελ Αβίβ, μεγάλη κατασκευαστική εταιρία, που συμμετείχε με δικό της περίπτερο, παρουσίασε μεταξύ άλλων και ακίνητα που είναι διαθέσιμα προς πώληση στην Σκιάθο. Όπως υπογραμμίζει στο σημείο αυτό ο κ. Κώστας Ζεμπέκης, ιδιοκτήτης κτηματομεσιτικού γραφείου της Σκιάθου «υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον από την πλευρά των Ισραηλινών για την Ελλάδα γενικότερα και ιδιαίτερα την Σκιάθο, η οποία είναι ένα νησί που αναπτύσσεται διαρκώς. Υπάρχουν ήδη προτάσεις σε αναμονή και εκτιμούμε, προσθέτει ο ίδιος, ότι θα τελεσφορήσουν όταν εκλείψει το γενικότερο κλίμα ανασφάλειας που επικρατεί».
Στο μεταξύ, ποικίλες προτάσεις διατυπώθηκαν στην προχθεσινή συνεδρίαση της Επιτροπής Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής του Δήμου Σκιάθου. Μεταξύ των προτάσεων που κατατέθηκαν, συγκαταλέγεται η δημιουργία πλωτών εξεδρών στις παραλίες του νησιού, προκειμένου να καθίσταται ευκολότερη η πρόσδεση ιδιωτικών σκαφών, αλλά και η τοποθέτηση οθονών αφής στον χώρο του αεροδρομίου, όπου θα μπορούν οι τουρίστες να καταγράφουν τις εντυπώσεις, τα σχόλια και τις γενικότερες παρατηρήσεις τους, από την διαμονή τους στην Σκιάθο.
Παράλληλα κατατέθηκαν προτάσεις για τον εξωραϊσμό και την αισθητική αναβάθμιση της εικόνας της Παπαδιαμάντη, που είναι ο πλέον πολυσύχναστος δρόμος του νησιού. Στο πλαίσιο αυτό προτάθηκε η υιοθέτηση προτάσεων φωτορεαλισμού, προκειμένου να έχουν ομοιόμορφη εικόνα τα καταστήματα της οδού Παπαδιαμάντη και παράλληλα να τοποθετηθούν καλαίσθητα ξύλινα πλαίσια στα σημεία όπου εναποτίθενται απορρίμματα, ώστε να καλύπτονται οι κάλαθοι που βρίσκονται κατά μήκος του συγκεκριμένου δρόμου. Ένα βασικό σημείο το οποίο τέθηκε προς συζήτηση στην παραπάνω συνεδρίαση είναι, παράλληλα, η ανάγκη τοποθέτησης ειδικής σήμανσης στην εθνική οδό, η οποία θα αναφέρεται στις Βόρειες Σποράδες και θα είναι ορατή από όσους κατευθύνονται προς την περιοχή μας.
Η αναβάθμιση υπηρεσιών είναι, εξάλλου, ο τομέας στον οποίο επικεντρώνεται το ενδιαφέρον των ιθυνόντων, προκειμένου να καταστεί εφικτός στην πράξη ο στόχος της περαιτέρω ανάπτυξης του νησιού. Με βάση το τοπικό σύμφωνο ποιότητας που προτάθηκε, οι επαγγελματίες που θα συμμετέχουν, θα υποδέχονται με παραδοσιακά κεράσματα τους τουρίστες, προσφέροντάς τους είτε γλυκά του κουταλιού, είτε άλλα τοπικά παραδοσιακά γλυκίσματα, της επιλογής τους.
Τέλος, προτάθηκε η δημιουργία ειδικού γραφείου στο Δήμο Σκιάθου, στην αρμοδιότητα του οποίου θα είναι η επικοινωνία με εταιρίες παραγωγής του εξωτερικού, προκειμένου να γυρίζονται στην γενέτειρα του Παπαδιαμάντη ταινίες, ντοκιμαντέρ ή βίντεο κλιπ, που θα συμβάλουν στην ευρύτερη προβολή του νησιού στο εξωτερικό.
ΓΛΥΚΕΡΙΑ ΥΔΡΑΙΟΥ
Ταχυδρόμος, Πανθεσσαλική Εφημερίδα

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Συνολικές προβολές σελίδας

Αρχειοθήκη ιστολογίου