Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Ταλαιπωρία για τους επιβάτες του Express Skiathos σε επανάληψη


Οι επιβάτες χωρίς μεταφορικό μέσο θα επιστρέψουν με το flyingcat 5 στο Βόλο, ενώ όσοι διαθέτουν αυτοκίνητο θα επιβιβαστούν στο Express Pegasus για Αγ. Κωνσταντίνο
Ταλαιπωρία περιμένει τους επιβάτες του πλοίου Express Skiathos της εταιρείας Hellenic Seaways καθώς παρουσίασε μηχανική βλάβη πραγματοποιώντας το συνηθισμένο του δρομολόγιο από το λιμάνι του Βόλου προς τις Σποράδες.
Συγκεκριμένα, το Express Skiathos, ενώ ξεκίνησε κανονικά το πρωί στις 07:45 από το Βόλο με πρώτο προορισμό την Σκιάθο, φτάνοντας στο νησί, εμφάνισε πρόβλημα στην αριστερή κύρια μηχανή.
 
Σύμφωνα με το λιμεναρχείο του Βόλου, το πλοίο δεν μπορεί να συνεχίσει κανονικά το δρομολόγιό του και αυτή τη στιγμή επιστρέφει χωρίς επιβάτες στο λιμάνι του Βόλου προκειμένου να επισκευαστεί το πρόβλημα που παρουσιάστηκε.
 
Όσον αφορά τους επιβάτες χωρίς μεταφορικό μέσο, η εταιρεία θα στείλει το flyingcat 5 προκειμένου να επιστρέψουν από τις Σποράδες στο λιμάνι του Βόλου, ενώ για όσους επιβάτες διαθέτουν αυτοκίνητο θα επιβιβαστούν στο Express Pegasus με προορισμό τον Άγιο Κωνσταντίνο.
 
Σημειώνεται ότι το Express Skiathos παρουσίασε πρόβλημα στη δεξιά κύρια μηχανή και την περασμένη Κυριακή, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει έξι ώρες το δρομολόγιό του προς τις Σποράδες. Συγκεκριμένα, ενώ ήταν να αποπλεύσει στις 07:45 το πρωί από το Βόλο, ξεκίνησε στις 13:45 το μεσημέρι, αφού αποκαταστάθηκε η βλάβη.

ΣΚΟΠΕΛΟΣ "Τελείωσε" πριν ξεκινήσει το καλοκαίρι !!!!


Σκοπελίτες τώρα ζητάτε και κάποιες ευθύνες από την δημοτική αρχή για της μεγάλες κουβέντες και πολλά θα .τώρα βλέπουμε τα παραμυθία σας για της ενέργειες σας

ΣΚΟΠΕΛΟΣ ΓΙΑ ΦΤΎΣΙΜΟ ΕΙΣΑΣΤΕ ΡΕ


ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΧΤΥΠΑ Η ΚΑΜΠΑΝΑ

Αποδοκίμασαν τον Κ.Παπούλια

 
 
Αποδοκιμασίες με στόχο τον πρόεδρο της Δημοκρατίας σήμερα το πρωί.
Ο Κάρολος Παπούλιας βρέθηκε στο Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Θεοτοκιό της Άρτας.
Κατά την είσοδό του, κάποιοι τον αποδοκίμασαν έντονα φωνάζοντάς του: «Πούλησες τα μοναστήρια… μισθοφόρε» και «Καταδίκασες τον κόσμο σε θάνατο».
Ο κ. Παπούλιας δεν αντέδρασε, ωστόσο, η αστυνομία εντόπισε άμεσα τον έναν διαμαρτυρόμενο και τον απομάκρυνε από την εκκλησία.
Μετά το πέρας της Λειτουργίας, ο Πρόεδρος απηύθυνε μήνυμα ελπίδας για την υπέρβαση της κρίσης.
«Είναι μια μεγάλη ημέρα της Ορθοδοξίας. Είναι μια ημέρα πίστης και ελπίδας ότι ενωμένοι όλοι μας θα ξεπεράσουμε αυτήν την κρίση και θα έρθουν καλύτερες ημέρες για τον χειμαζόμενο ελληνικό λαό» τόνισε.

Ας κηρύξουμε τον πόλεμο στη φτώχεια της πληροφορίας που πληθωρίζεται για να ελέγχεται ως όπλο εναντίον μας...

Η φτώχεια της πληροφορίας

Στην Ισπανία των αγανακτισμένων στις πλατείες, τα παιδιά που φέρνουν κολατσιό απ' το σπίτι τους σε καιρούς φτώχειας και πείνας, που ακόμα κι εμείς κάνουμε το λάθος να την εξωραΐζουμε αποκαλώντας την επισιτιστική κρίση, ενώ είναι μαύρη κατάμαυρη πείνα, καλούνται να πληρώσουν τρία ευρώ πρόστιμο τη μέρα για τη χρήση της... τραπεζαρίας των σχολείων τους. Σε μια άλλη πόλη νομοθετήθηκε να μπαίνει λουκέτο στους σκουπιδοτενεκέδες των σούπερ μάρκετ ώστε να μην κινδυνεύουν να πεθάνουν από... αλλοιωμένα τρόφιμα οι πεινασμένοι που τρώνε τα σκουπίδια των αφεντάδων. Αυτό το καλοκαίρι εξαντλείται η καπιταλιστική φαντασία στην κατατρομοκράτηση των ταχέως εξαθλιούμενων μαζών στο χειμαζόμενο ευρωνότο, με μέτρα που μόλις πριν από λίγα χρόνια θα κινητοποιούσαν ακόμα και μερικούς αστούς που δε θα άντεχαν τη βαρβαρότητα και τον εξευτελισμό σε ένα ακραίο μείγμα καταστολής και θράσους.
Κι όμως, η γενικευμένη αντίδραση, η εξοργισμένη διαμαρτυρία, η πολιτικοποιημένη απάντηση σε όλα τούτα τα παρόμοια φριχτά δεν αγγίζει μήτε το ένα εκατοστό των πολιτών. Σε κάθε περίπτωση δεν κατεβάζει στους δρόμους εκείνες τις κρίσιμες μάζες που θα έκαναν τη διαφορά ακόμη και με τους αστικοδημοκρατικούς όρους του πολιτικού κόστους. Κάτι φανφαρόνικα χρυσαυγούλια σέρνονται σε προσκοπικές στρατοκάβλικες παράτες και σιγουρατζίδικα ντου με τις πλάτες των κυβερνώντων, η αξιωματική αριστερά συναγωνίζεται την κυβερνώσα σε σχολιοαντίσταση και τα μίντια τρομοκρατημένα από το ξέφτισμα της λαμπερής απήχησης εστιάζουν σε ό,τι διευκολύνει τα αφεντικά να σχεδιάσουν ένα φθινόπωρο κι ένα χειμώνα με το μίνιμουμ των οργανωμένων δράσεων και αντιδράσεων.
Ο μεγαλύτερος απορροφητήρας κραδασμών είναι το εκτονωτήριο διαδίκτυο. Εκεί βρίσκεις αριστουργήματα επαναστατικής σκέψης, επεξεργασμένες και καλοδουλεμένες αναλύσεις, ενίοτε και κομμουνιστικά διαμάντια. Πληροφορίες ικανές να κινητοποιήσουν και τα πιο ξεχαρβαλωμένα νεανικά μυαλά, να εξεγείρουν πεπειραμένους ώριμους, να αναστήσουν γέρους. Αλλά ως εκεί. Οι έχοντες και κατέχοντες το μέσο, εμμέσως ελέγχουν αν όχι το μήνυμα, πάντως οπωσδήποτε τη διαδικασία διάδοσής του. Ετσι η εξουσία τρομάζει τους χρήστες διαγράφοντας κάποιον δικό της που τάχα μου ξέφυγε στα σχόλια, νομοθετεί, τάχα μου εναντίον των... ρατσιστικών σχολίων (οι Γερμανοί αθλητές δε θα συμμετέχουν πλέον σε εθνικές ομάδες αν δεν έχουν κάνει προηγουμένως δήλωση αντιρατσιστικής νομιμοφροσύνης... ουαί υμίν υποκριτές και φαρισαίοι) κι ύστερα αναπαράγει στα μαζικά μέσα που κατέχει καθετί που πολλαπλασιάζει τις βολικές για τα συμφέροντά της θέσεις. Οι αριστεροί διανοούμενοι περιχαρακώνονται έτσι σε ασφαλείς διαδικτυακές πόλεις, με τους δικούς τους κανόνες ασφαλείας και με τη βεβαιότητα ότι δε θα αναπαραχθούν επικινδύνως οι απόψεις τους. Εδώ και η γιγάντια παγίδα. Είναι ωραίο να μιλάς, να γράφεις και να στηρίζεις τους απεργούς, τους άνεργους, τους άστεγους, να κατακεραυνώνεις και ν' αποκαλύπτεις το ρόλο των φιλάνθρωπων και των μη κυβερνητικών απολύτως συστημικών οργανώσεων. Χωρίς κόπο, φυσική παρουσία και... αίμα η εργατική τάξη δε νικάει ποτέ.
Εχει δίκιο το ΚΚΕ όταν επισημαίνει ότι στους τόπους δουλειάς χρειάζεται η στήριξη, η καθοδήγηση, η δράση, η έμπνευση και η θυσία ακόμα. Αλλά σε εποχές διάλυσης της εργασίας και της οικονομίας, με τις στρατιές ανέργων και απελπισμένων πολιτών, το κοινό πεδίο είναι η φτώχεια. Βίαιη κι απότομη μέσα σε μια δεκαετία από την κήρυξη του μεγάλου παγκόσμιου πολέμου του 21ου αιώνα εναντίον κάθε εργατικής κατάκτησης των δυο προηγούμενων. Η πληροφορία έγινε υπερόπλο. Το κεφάλαιο κατάφερε μέσα από την εκρηκτική ανάπτυξη της τηλεματικής παραγωγής και διακίνησής της να συσσωρεύσει όχι μόνο πλούτο και τα βασικά μέσα παραγωγής της αλλά και να κατέχει το μηχανισμό παραγωγής σκέψης και συλλογικής αντίληψης της τεχνητής και μη πραγματικότητας. Πρέπει θαρρώ ταχύτατα να βρούμε τον τρόπο να μετατρέψουμε σε δράση και πράξη την οργανωτική δυναμική της πληροφορίας έτσι ώστε οι εγκλωβισμένες στον κομφορμισμό της οθόνης μάζες να ξεχυθούν αστραπιαία και αποτελεσματικά καταπάνω στον ορατό και μασκαρεμένο στρατό των φασιστών που χτίζεται από τους αδρανείς της διπλανής πόρτας, που ειδοποιούνται ηλεκτρονικά πότε θα παραλάβουν τρόφιμα και σε ποια πλατεία... Ας κηρύξουμε τον πόλεμο στη φτώχεια της πληροφορίας που πληθωρίζεται για να ελέγχεται ως όπλο εναντίον μας.
Μέσω "nikarast"

Το αίμα νερό δεν γίνεται, ούτε και παίρνει ταμπέλες



Το αίμα είναι ίδιο σε όλους τους ανθρώπους, δεν υπάρχει αίμα ελληνικό ή οποιοδήποτε άλλο που να διαφοροποιεί τους ανθρώπους. Κάτι κοινότοπο και πασίγνωστο, ωστόσο για τους υπάνθρωπους με IQ ραδικιού νεοναζί, μάλλον είναι κάτι που υπερβαίνει την αντίληψή τους. Το ανεκδιήγητο αίτημα της χρυσής αυγής για  «ελληνικό» αίμα είναι μια καλή αφορμή για να δειχτεί πόσο παράλογος και αποτροπιαστικός είναι ο φασιστικός-ρατσιστικός λόγος. Πιο αντιεπιστημονική, άλογη και εκτός πραγματικότητας άποψη, δεν θα μπορούσε να υπάρξει, γεγονός που τους απομυθοποιεί, αν όχι τους γελοιοποιεί.
Το αίμα είναι ένα θεμελιακό συστατικό στοιχείο του ανθρώπου, που όμως δείχνει και την καθολική-οικουμενική ουσία του. Όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από καταγωγή, θρησκεία, φυλή, χρώμα είμαστε το ίδιο πράγμα, ένα και το αυτό είδος, χωρίς διακρίσεις. Άρα άξιοι να λεγόμαστε άνθρωποι μόνο όταν φερόμαστε ως τέτοιοι, δηλαδή αλληλέγγυα, ισότιμα και δίκαια προς όλους τους συνανθρώπους μας, ιδιαίτερα τους πιο αδύναμους, τους βασανισμένους αυτής της ζωής, τους απόκληρους και τους κολασμένους, τους ικέτες και τους «άθλιους». Βέβαια, για τους «πρωτόγονους» ακόμη – δηλαδή ταξικούς – πολιτισμούς που στηρίζονται σε παρωχημένες ταυτότητες (έθνος, τόπος, πατρίδα, συγγένεια κλπ), το αίμα είναι σύμβολο της συλλογικής ταυτότητας, της κοινής καταγωγής και της καθαρότητας της φυλής. Όλες αυτά δεν είναι άλλο βέβαια από πολιτισμικές κατασκευές, δηλαδή ιστορικά διαμορφωμένες ιδεολογίες και έννοιες, ενώ καθόλου σχέση δεν έχουν με κάποια σταθερή και αναλλοίωτη «ουσία» ή χαρακτηριστικό.
Ο μύθος-(αυτ)απάτη του ιδιαίτερου-ξεχωριστού αίματος ξεμπροστιάζει τα ανεγκέφαλα ανθρωποειδή που, επειδή είτε δεν γνωρίζουν είτε το αποκρύβουν, αποκαλύπτουν σε οποιονδήποτε μπορεί να σκεφτεί στοιχειωδώς πόσο κάλπικες, μισάνθρωπες και επικίνδυνες είναι οι «ιδέες» τους. Είναι καιρός λοιπόν να μπουν μια και καλή στο αραχνιασμένο «χρονοντούλαπο της ιστορίας» ή, ακόμη καλύτερα, στον «σκουπιδοτενεκέ» της ιστορίας. Επίσης, είναι γνωστό από την επιστήμη της βιολογίας ότι, ανάμεσα σε ζώα του ίδιου είδους, υπάρχει μεγαλύτερη διαφοροποίηση στο γενετικό υλικό τους (DNA), απ’ ό,τι ανάμεσα σε διαφορετικά είδη ζώων. Και ότι, αναλόγως, μπορεί να μοιάζουν γενετικά περισσότερο ένας Έλληνας π.χ. με έναν Αφρικανό, παρά δύο Έλληνες μεταξύ τους.
Πώς αλλιώς να σκεφτούν και να μιλήσουν, τι άλλο να πράξουν τέτοια όντα που δεν ξέρουν τι πάει να πει και δεν έχουν καμία αίσθηση της Ελευθερίας (ούτε βέβαια της ισότητας, της δικαιοσύνης και αλληλεγγύης); Γιατί η ελευθερία είναι το άνοιγμα της ανθρώπινης ύπαρξης στο όλον, στο καθολικό, στον κόσμο. Στο ρίσκο και στην έρευνα του άγνωστου, στην εξερεύνηση, στην περιπέτεια, στο ταξίδι. Είναι το πέταγμα της φαντασίας πέρα από όρια, σύνορα, ιδιοκτησία, εξουσία, ιεραρχία, κατακερματισμό, εγωισμό-ιδιωτισμό, από ταυτότητες και συμφέροντα που κατακερματίζουν την ευτελίζουν την ουσία του ανθρώπου. Που την λεπταίνουν, την αλλοιώνουν, που μικραίνουν το πνεύμα και την ψυχή, σκιάζουν τη σκέψη, εξαφανίζουν την αξιοπρέπεια. Ελεύθερη συνείδηση σημαίνει σύνδεση και άνοιγμα στο περιβάλλον, στη φύση, αλλά και πέρα από τη Γη, στο αχανές διάστημα, στο συμπαντικό κενό, εκεί όπου χάνεται η αίσθηση του εγώ, του εαυτού και βιώνεται δυνατά και με πάθος η ένωση με την ίδια την ύπαρξη, την ουσία, το όλον.
Όταν λοιπόν τόση φαιά ουσία, ενέργεια και χρόνος καταναλώνεται για να επιβάλλεται ένας άνθρωπος πάνω στους άλλους, να τους καταπιέζει, να τους εκμεταλλεύεται, να τους βασανίζει. Αλλά και να τους εξαπατά, μέσω της μαζικής πλύσης εγκεφάλου που συντελείται στα σχολεία, στην πολιτική σφαίρα, από τα ναρκωτικά του θεάματος και της διασκέδασης-αποχαύνωσης. Τότε απέχει πολύ από το να είναι πραγματικός άνθρωπος-είναι η άρνηση του ανθρώπου. Είναι περισσότερο ένα «έκπτωτο» καταστροφικό ον ή μια μηχανή προγραμματισμένη για να καθυποτάσσει. Όντα που η δουλειά τους ή η επιχείρησή τους (και συχνά έχουν υπέρογκα κέρδη) είναι η υποταγή της συνείδησης και το σβήσιμο της μνήμης (της ιστορίας, τους ίδιους του συναισθήματος και την ανάμνησης του όποιου βιώματος, έστω και παροδικού, ελευθερίας, αγάπης και αλληλεγγύης), είναι ένα λάθος της ιστορίας (όπως εξάλλου και το ταξικό-εξουσιαστικό σύστημα), ένα όνειδος για την ανθρώπινη ύπαρξη και συνείδηση.
Και ως κάτι κάλπικο, ως καρικατούρα του ανθρώπινου είδους, οι θιασώτες και οι ειδικοί της κυριαρχίας – της εκμεταλλευτικής εξουσίας και του ολοκληρωτισμού-σκοταδισμού, του κάθε φασισμού-ρατσισμού – δεν μπορεί παρά το ίδιο το μέλλον (η Ιστορία) να απεργάζεται την εξαφάνισή τους και ταυτόχρονα την θριαμβευτική άνοδο της ελεύθερης ανθρώπινης συνείδησης, της ελεύθερης και ενωμένης ανθρωπότητας.
ΥΓ: Σχετικά με τα πρόσφατα γεγονότα αποδιαπόμπευσης, πογκρόμ και (έστω και απόπειρες) λιντσαρίσματος εναντίον μεταναστών, και ανάμεσά τους ατόμων που φέρονται να έχουν διαπράξει εγκληματικές πράξεις, αυτό που είναι γνωστό από την κοινωνική (ή ατομική) ψυχολογία αλλά και από την ιστορική εμπειρία, είναι ότι εν πολλοίς πρόκειται για πράξεις υποκρισίας, πέρα από το γενικευμένο και ρατσιστικό μίσος που αναπαράγουν. Έχει καταδειχθεί ιστορικά και επιστημονικά ότι τέτοιες ενέργειες του όχλου, της μάζας αποκρύβουν και λειτουργούν ως υποκατάστατο νευρώσεων ή ψυχώσεων και απωθημένων παρορμήσεων που μετατρέπονται σε διαστροφές. Έτσι, όσοι καταγγέλλουν με μένος, συμμετέχουν σε πράξεις συλλογικής βίας και διαπόμπευσης ατόμων, διόλου δεν αποκλείεται να διαπράξουν τα ίδια εγκλήματα ή και χειρότερα, σε ομάδες ή άτομα που θεωρούν υποδεέστερα, υπεύθυνα αυτά τα ίδια για την υποδεέστερη ή κατώτερη θέση τους και τελικά για τη θυματοποίησή τους, λόγω κάποιων «αρνητικών» και εξοβελιστέων χαρακτηριστικών, όπως φυλετικών, ηθικών, κοινωνικο-ταξικών, διαφορετικών ιδεολογικών στάσεων και συμπεριφορών κλπ.
Τέτοιες πρακτικές λοιπόν ρατσιστικού μίσους και ηθικού πανικού, είναι ένα πολύ καλό άλλοθι για να αποκρύβονται ανάλογες ή απεχθέστερες και απάνθρωπες πράξεις, συχνά σε μαζική κλίμακα, όπως φασιστικές πρακτικές ή γενικότερα φαινόμενα κοινωνικού αμοραλισμού και κοινωνικού κανιβαλισμού-εκδικητικότητας. Ενώ, από την άλλη, δεν λύνουν κανένα κοινωνικό πρόβλημα, όπως η εγκληματικότητα, αφού δεν αντιμετωπίζονται οι γενεσιουργές αιτίες του, που συχνά είναι οι ίδιες που υποτίθεται αποτελούν μέρος της «λύσης» του, όπως ο ατομισμός-αποξένωση, ο ανταγωνισμός, η αδιαφορία για τον συνάνθρωπο, η ξενοφοβία, η συλλήβδην καταδίκη και καχυποψία ή άρνηση του διαφορετικού (νοοτροπία, συμπεριφορά), τα πογκρόμ μίσους και η ανυποληψία και απαξίωση των κολασμένων αυτής της κοινωνίας, όπως είναι οι μετανάστες. Και φυσικά, το κύριο αίτιο είναι το ταξικό-εκμεταλλευτικό σύστημα, ο καπιταλισμός. Για αυτό και η καταστολή, η αστυνόμευση και η φύλαξη των συνόρων δεν λύνουν το πρόβλημα, το οποίο θα διαιωνίζεται όσο υπάρχει η φτώχεια και η ανισότητα. Εδώ μεγάλα κράτη όπως οι ΗΠΑ, με υπερσύγχρονα μέσα ελέγχου και αστυνόμευσης και δεν έχουν λύσει το ζήτημα της εισροής στα σύνορά τους κολασμένων από τους μη-τόπους της αθλιότητας (π.χ. Μεξικό).
8/8/2012
Δημήτρης Φασόλης 
http://anthroposkaioiskios.blogspot.gr/

Εκτελεστές με κοστούμια…

Για έβδομη φορά μέσα σε ένα χρόνο, απορρίφθηκε με συνοπτικές διαδικασίες και σκεπτικό καρμπόν των έξι προηγούμενων, το αίτημα του Μιχάλη Μακρυγιάννη για ένταξή του στο καθεστώς της υφ’ όρων απόλυσης.
Για έβδομη φορά μέσα σε ένα χρόνο, απορρίφθηκε με συνοπτικές διαδικασίες και σκεπτικό καρμπόν των έξι προηγούμενων, το αίτημα του Μιχάλη Μακρυγιάννη για ένταξή του στο καθεστώς της υφ’ όρων απόλυσης.
Ότι το σύστημα σωφρονισμού είναι σύστημα αφανισμού το ξέραμε, ενώ γνωρίζαμε επίσης καλά, ότι τα σύγχρονα εκτελεστικά αποσπάσματα σταβλίζονται στα δικαστήρια και στα δικαστικά συμβούλια. Φοράνε κοστούμια και ταγιέρ και αντί για σφαίρες μοιράζουν χρόνια και διατάσσουν την επέκταση του εγκλεισμού και μάλιστα έναντι αδρής αμοιβής.
Στην πραγματικότητα, η θανατική ποινή δεν καταργήθηκε ποτέ, απλά μετά τη μεταπολίτευση ο θάνατος – ψυχικός και πολύ συχνά, φυσικός- επιβάλλεται αργά και βασανιστικά στα κολαστήρια των φυλακών.
Το διαρκές έγκλημα ενάντια στους ανθρώπους που κρίθηκαν περιττοί και ανυπάκουοι, έχει ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς, αλλά και συνενόχους γιατί συνενοχή είναι η ανοχή και η σιωπή.
Στον Μιχάλη Μακρυγάννη μπορεί να στερήσουν την ελευθερία αλλά την αξιοπρέπειά του ποτέ. Σε αντίθεση με τον έρποντα εσμό του συστήματος θα παραμείνει όρθιος.
https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1416957 

Βρέθηκαν δύο πτώματα σε κάδο απορριμάτων


Δύο πτώματα εντοπίστηκαν σε κάδο απορριμάτων στην πλατεία Αττικής. Στο σημείο δυνάμεις της Αστυνομίας
Τα πτώματα δύο ανδρών, πιθανότατα αλλοδαπών, βρέθηκαν σήμερα το πρωί, σε κάδους απορριμμάτων στη συμβολή των οδών Αγίου Μελετίου και Αδμήτου κοντά στην πλατεία Αττικής, στο αμαξοστάσιο των τρόλεϊ.
Αστυνομικές δυνάμεις έχουν αποκλείσει την περιοχή, ενώ στο σημείο βρίσκεται και ιατροδικαστής.

Λάρισα: Επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ. για την πάταξη του παραεμπορίου

Στο πλαίσιο ευρύτερου σχεδιασμού της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης της Περιφέρειας Θεσσαλίας, πραγματοποιήθηκε το πρωί της Τρίτης, 14 Αυγούστου, στη Λάρισα ευρεία αστυνομική επιχείρηση από μικτά συνεργεία ελέγχου της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λάρισας, σε συνεργασία με τον δήμο, με σκοπό την πάταξη του παραεμπορίου και την απομάκρυνση αλλοδαπών.

Ειδικότερα, παρουσία δικαστικού λειτουργού, έγινε έλεγχος σε διαμέρισμα το οποίο χρησιμοποιούνταν ως αποθήκη αντικειμένων παραεμπορίου. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης προσήχθησαν έξι αλλοδαποί, υπήκοοι Πακιστάν, εκ των οποίων συνελήφθησαν οι τρεις για παράνομη παραμονή στη χώρα, ενώ κατασχέθηκε πληθώρα αντικειμένων παραεμπορίου (υποδήματα, ζώνες, κασετόφωνα, φακοί κ.ά.).

Οι συλληφθέντες, με τη σχηματισθείσα εις βάρος τους δικογραφία, θα οδηγηθούν στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Λάρισας.

ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ ΕΙΧΑΝ ΕΠΙΤΕΘΕΙ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΠΛΟΙΟ 82 χρόνια μετά τον τορπιλισμό της «Έλλης»

Σαν σήμερα, 15 Αυγούστου, δόθηκε το 1940 η αφορμή για να ξεκινήσει ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος και για την Ελλάδα, μετά τον τορπιλισμό της «Έλλης» από ιταλικό υποβρύχιο στο λιμάνι της Τήνου. Οι άνθρωποι που παραυρέθηκαν τότε στον καθιερωμένο εορτασμό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου έγιναν μάρτυρες μιας απρόκλητης επίθεσης των Ιταλών. Στις 15 Αυγούστου 1940 λοιπόν και ώρα 8.30 περίπου το πρωί, ιταλικό υποβρύχιο πλησίασε το θαλάσσιο χώρο κοντά στο λιμάνι του νησιού και εξαπέλυσε τρεις τορπίλες κατά του καταδρομικού «Έλλη», εκ των οποίων η μια βρήκε το στόχο της. Οι άλλες δύο τορπίλες που είχαν σαν στόχο τα επιβατηγά πλοία που ήταν σταθμευμένα στο λιμάνι της Τήνου αστόχησαν και εξερράγησαν στην προκυμαία χωρίς να προκαλέσουν περαιτέρω θύματα. Ωστόσο, η έκρηξη που προκλήθηκε στο μηχανοστάσιο της Έλλης είχε ως αποτέλεσμα 9 νεκρούς και 24 τραυματίες.
Το αιφνίδιο πλήγμα που υπέστη το ελληνικό καταδρομικό δεν βρήκε το πλήρωμά του απροετοίμαστο. Σύντονισμένες προσπάθειες ανελήφθησαν από τον κυβερνήτη του πλοίου, Χατζόπουλο, ώστε τουλάχιστον να σωθεί το πλοίο προσαράζοντας στα αβαθή του λιμανιού, κάτι όμως που δεν κατέστη δυνατό γιατί τα συστήματα του πλοίου είχαν νεκρώσει μετά τη διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος.
Επιπροσθέτως, το επιβατηγό «Έσπερος» που ανέλαβε τη ρυμούλκηση δεν είχε τη δυνατότητα να ρυμουλκήσει το καταδρομικό, τη στιγμή μάλιστα που το σπάσιμο της αλυσίδας της άγκυράς του δεν ήταν εφικτό για διάφορους λόγους. Αποδείχτηκε, επίσης, πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι ο τορπιλισμός της «Ελλης» ήταν έργο Ιταλών, κάτι όμως που αποσιωπήθηκε για λόγους πολιτικής μέχρι την έναρξη του πολέμου τον Οκτώβριο του 1940. Τότε ήταν που επίσημα και τεκμηριωμένα δόθηκαν στη δημοσιότητα τα στοιχεία που είχαν συλλεγεί από την αλίευση και την ποικιλότροπη εξέταση των υπολειμμάτων της δεύτερης και της τρίτης τορπίλης που αστόχησαν.
Ας αναφέρουμε όμως επιγραμματικά και την κατάσταση που επικρατούσε εκείνη την περίοδο στην Ευρώπη, η οποία βρισκόταν στη δίνη ενός ακόμα παγκοσμίου πολέμου. Η Γερμανία είχε ήδη εισβάλλει στην Πολωνία ενώ μιλάμε για την περίοδο κατά την οποία οι δυνάμεις του Χίτλερ έμοιαζαν ανίκητες. Η Ελλάδα βρισκόταν κάτω από τη δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά και ανέμενε με αγωνία τις εξελίξεις του πολέμου. Στο εσωτερικό της χώρας κυριαρχούσε ένα βαρύ κλίμα τρομοκρατίας και ανελευθερίας που μαζί με την φτώχεια που μάστιζε τη μεσαία τάξη, έπνιγε τους ανθρώπους. Την ίδια στιγμή, η Ιταλία έδειχνε κάθε μέρα να αντιμετωπίζει την Ελλάδα σαν τον άμεσο περιφερειακό εχθρό της. Πριν τον τορπιλισμό της Έλλης, είχαν προηγηθεί και άλλες μικρότερες προκλήσεις στις οποίες η ελληνική κυβέρνηση προσπάθησε να μην δώσει σημασία.
Την επαύριο του τορπιλισμού της «Έλλης» δεν εξερράγη ελληνο-ιταλικός πόλεμος πάρα την περαιτέρω κλιμάκωση των ιταλικών προκλήσεων. Η χώρα ολοκλήρωσε απλώς τις τελευταίες της προετοιμασίες για τον μεγάλο αγώνα που ακολουθούσε. Η ηθική όμως προετοιμασία είχε, εν πολλοίς, ολοκληρωθεί λόγω του τορπιλισμού της «Ελλης».
Ο τότε πρέσβης της Ιταλίας στην Αθήνα, κόμης Εμμανουέλε Γκράτσι, στα απομνημονεύματά του αλλά και σε ενυπόγραφο άρθρο του που δημοσίευσε η ιταλική εφημερίδα «Τζιορνάλε ντελ Ματτίνο» (στο φύλλο της 19ης Αυγούστου 1945) αποκαλύπτει ότι αν και η Ιταλία ουδέποτε ομολόγησε επίσημα την άνανδρη και «πειρατική» εκείνη πράξη υποβρυχίου της, εν τούτοις το υποβρύχιο ήταν ιταλικό που διατάχθηκε να κινηθεί επί τούτου από την ιταλική βάση υποβρυχίων Λέρου κατά διαταγή του Γενικού Διοικητή Δωδεκανήσου Ντε Βέκι, που ήταν μέλος της φασιστικής τριανδρίας, που γνώριζε ότι εθιμικά στην Τήνο την ημέρα αυτή θα υφίστατο ελληνικό πολεμικό πλοίο. Έτσι απέπλευσε το υποβρύχιο στο οποίο μετά και από μια αεροπορική αναγνώριση δόθηκε η εντολή του τορπιλισμού. Βέβαια ο Ντε Βέκι ενήργησε κατ' εντολή του ίδιου του Μπενίτο Μουσολίνι.
Από το 1945, ανήμερα της βύθισής του, τελείται σχετική δέηση μνήμης, με ρίψεις στεφάνων πάνω από τον υγρό τάφο του. Σήμερα διατηρείται ως μοναδικό κειμήλιο του πλοίου μικρό πυροβόλο επιφανείας δίπλα από το μνημείο ηρώων του «Έλλη» στον εσωτερικό λιμενοβραχίονα της Τήνου και στο σημείο που εξερράγη η πρώτη τορπίλη του Ιταλικού υποβρυχίου, καθώς επίσης και τμήματα της τορπίλης σε ειδικό υπόγειο εκθεσιακό χώρο του Ναού της Παναγίας της Τήνου.
Το 1950 στο πλαίσιο των πολεμικών επανορθώσεων και σε αντικατάσταση αυτού η Ιταλία παραχώρησε στην Ελλάδα το καταδρομικό Eugenio Di Savoia το οποίο μετονομάστηκε σε Έλλη τον Ιούνιο του 1951 όταν και ύψωσε την ελληνική σημαία.
Το έτος 1985 Έλληνες δύτες ανακάλυψαν στο βυθό της Τήνου τα απομεινάρια της ιταλικής τορπίλης που βύθισε την Έλλη. Το εύρημα εκτίθεται στο Ναυτικό Μουσείο Πειραιώς.

Κλιμακώνουν οι ΗΠΑ - Πάνε για ενιαία επιχείρηση σε Συρία & Ιράν ! - Τελικός στόχος: Καύκασος



"Ενιοποιείται", ίσως αναπόφευκτα πλέον, η κρίση στη Μ.Ανατολή από τις ΗΠΑ, οι οποίες είναι σαφές ότι εφεξής θα αντιμετωπίζουν Συρία και Ιράν ως μία ενιαία πρόκληση απέναντι στα συμφέροντά τους ή τουλάχιστον αυτά που θεωρούν συμφέροντα των ΗΠΑ οι ηγετικοί κύκλοι της Ουάσιγκτον. Κατ'αυτό τον τρόπο εμπλέκουν άμεσα στον συριακό εμφύλιο το Ιράν και αυτό μόνο αισιόδοξο δεν είναι για την ασφάλεια στην περιοχή.
Απλά επιβεβαιώνει αυτό που το defencenet.gr έχει σημειώσει επανειλημμένα: Συρία, Ιράν και Καύκασος είναι μία ενιαία γεωστρατηγική περίμετρος, όπου πλέον θα παιχθεί το σημαντικότερο παιχνίδι ισχύος μετά τον Ψυχρό Πόλεμο και οι ΗΠΑ θα επιχειρήσουν με μία επίθεση να τελειώνουν και με τις δύο χώρες.
 Τώρα ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Λίον Πανέτα "αποκάλυψε" ότι "οι Ιρανοί Φρουροί της Επανάστασης συγκροτούν μία σιιτική πολιτοφυλακή στη Συρία για να πολεμήσει στο πλευρό του καθεστώτος του Μπασάρ αλ-Άσαντ τις δυνάμεις των ανταρτών". Και βέβαια "Εξέφρασε βαθύτατη ανησυχία για την αυξανόμενη παρουσία του Ιράν στη Συρία". 

Σε συνέντευξη που παραχώρησε, παράλληλα, στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Associated Press ο ("ιδιαίτερα ικανός και έξυπνος Λίο", όπως τον περιγράφουν όσοι τον ξέρουν καλά) πάντως ξεκαθάρισε πως δεν βρίσκονται στην πρώτη γραμμή τα σχέδια δημιουργίας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων επάνω από τη Συρία, παρά τις επίμονες εκκλήσεις των δυνάμεων των ισλαμιστών ανταρτών που τους έχει "ρημάξει" η συριακή Αεροπορία.

Ο Πανέτα δήλωσε βέβαιος ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εφάρμοζαν επιτυχώς μία ζώνη απαγόρευσης πτήσεων πάνω από τη Συρία, ωστόσο υπογράμμισε ότι γι' αυτό θα χρειαζόταν μία «μεγάλη, μεγάλη πολιτική απόφαση» η οποία δεν έχει ακόμη ληφθεί και βεβαια δεν έχει ληφθεί γιατί μια τέτοια «μεγάλη, μεγάλη πολιτική απόφαση»  θα μπορούσε να φέρει πολύ κοντά έναν Γ'Παγκόσμιο Πόλεμο!

Ταυτοχρόνως με την "αποκάλυψη" της "σιιτικής πολιτοφυλακής" ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Λίον Πανέτα επισήμανε στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε την Τρίτη ότι δεν θεωρεί πως η κυβέρνηση του Μπέντζαμιν Νετανιάχου έχει λάβει κάποια οριστική απόφαση.

Και οι "κατηγορίες" περί "σισιτικής πολιτοφυλακής" έρχονται την ώρα που αποδεικνύεται ότι έχουν μετατρέψει την Συρία σε παράδεισο ισλαμιστών μισθοφόρων και δίνουν αφειδώς όπλα, όπως άρματα τα μάχης σοβιετικής κατασκευής, τύπου T-62 με τα οποία προσπαθούν να προστατεύσουν θύλακες που ελέγχουν ακόμα οι ισλαμιστές και οι μισθοφόροι.

Τα άρματα μάχης προέρχονται από το οπλοστάσιο της Λιβύης και προφανώς μεταφέρθηκαν εκεί από τις ΗΠΑ, την Τουρκία και μερικά αραβικά καθεστώτα. Τα χρήματα για τη μεταφορά φέρονται να πληρώθηκαν από το Κατάρ, ενώ ξεφορτώθηκαν στο τουρκικό λιμάνι της Αλεξανδρέττας.

Το Ισραήλ, κατά τον Guardian που επικαλείται την εφημερίδα Ma’ariv, φέρεται να έχει θέσει ουσιαστικά τελεσίγραφο στον Αμερικανό πρόεδρο να δηλώσει με σαφήνεια έως τις 25 Σεπτεμβρίου ότι οι ΗΠΑ θα αναλάβουν στρατιωτική δράση κατά του Ιράν. Η ημερομηνία είναι ειδικά επιλεγμένη: είναι η ημέρα έναρξης της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και η παραμονή του Γιομ Κιπούρ, μία από τις σημαντικότερες εβραϊκές γιορτές.
Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ προσπαθούν να πετύχουν "μ'ένα σμπάρο δυο τρυγόνια": Με μία επίθεση να αποδομήσουν τα εχθρικά προς αυτές καθεστώτα σε Ιράν και Συρία. Και να φτάσουν στην περίμετρο της Ρωσίας με τους ισλαμικούς πληθυσμούς του Καυκάσου. Παιχνίδια με τον διάβολο, δηλαδή...
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Αγνώριστη η Σεμίνα Διγενή στην Σκόπελο- Έχασε 25 ολόκληρα κιλά!

Αγνώριστη η Σεμίνα Διγενή - Έχασε 25 ολόκληρα κιλά!
Η Σεμίνα Διγενή είναι στην καλύτερη φάση της ζωής της και δεν το κρύβει. Η αγαπημένη παρουσιάστρια φαίνεται πως εκτός τηλεόρασης περνάει καλύτερα και προσέχει περισσότερο τον εαυτό της και την φυσική της κατάσταση.

Αυτή την περίοδο κάνει διακοπές με αγαπημένους της φίλους και ποζάρει στο φωτογραφικό φακό του κινητού της τηλεφωνου για να δείξει στους χιλίαδες θαυμαστές της στο Facebook πως περνάει το καλοκαίρι της. Αφού ταξίδεψε μέχρι την Σκόπελο, τώρα ετοιμάζει τις βαλίτσες της για την Κρήτη που έχει και αδυναμία!    

Η Σεμίνα Διγενή έχει χάσει 25 κιλά και δείχνει πιο ευτυχισμένη από ποτέ. Υπάρχουν και φήμες που όλο και φουντώνουν για την επιστροφή της στην τηλεοράση. Λέτε να προετοιμάζει το έδαφος για το come back της;

Ακυβερνησία σκάφους στη Σκιάθο

Η Λιμενική Αρχή Σκιάθου ενημερώθηκε, απογευματινές ώρες σήμερα, για περιστατικό ακυβερνησίας σκάφους στη θαλάσσια περιοχή Μανδρακίου – Ελιάς.
Άμεσα στο σημείο έσπευσε πλωτό περιπολικό Λ.Σ.–ΕΛ.ΑΚΤ. διαπιστώνοντας ότι επρόκειτο για το σκάφος Α/Ψ «ΠΕΤΡΟΣ ΕΛΕΝΑ» Λ.Π. 9836 με πέντε (05) επιβαίνοντες (2 άνδρες και 3 γυναίκες) το οποίο είχε αγκυροβολήσει σε απόσταση 25 – 30 μέτρων από την ακτή.
Κατά δήλωση του Κυβερνήτη το σκάφος, κατόπιν ελαφράς πρόσκρουσης σε ύφαλο, παρουσίασε βλάβη στη μία μηχανή και στρέβλωση έλικα στη δεύτερη, με αποτέλεσμα την ακυβερνησία του.
Στην ανωτέρω περιοχή έσπευσαν τα Ε/Γ–Τ/Ρ «ΜΠΑΡΑΚΟΥΝΤΑ» Ν.ΣΚ. 81 και «ΜΑΡΟΥΣΣΑ» Ν.ΣΚ. 154 με τη βοήθεια του οποίου το «ΠΕΤΡΟΣ ΕΛΕΝΑ» ρυμουλκήθηκε και αγκυροβόλησε με ασφάλεια στο λιμενίσκο Κουκουναριών Σκιάθου.
Από το Λιμεναρχείο Σκιάθου απαγορεύθηκε ο απόπλους του ενώ από το περιστατικό δεν παρατηρήθηκε θαλάσσια ρύπανση.

Η Παναγιά της Ελλάδας ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΣΚΟΠΕΛΟ !


Η Κοίμηση της Θεοτόκου αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες γιορτές της χριστιανοσύνης και στην Ελλάδα γιορτάζεται από τη μία άκρη ως την άλλη με ιδιαίτερη λαμπρότητα και ευλάβεια.
Χιλιάδες πιστών με την ψυχή γεμάτη ελπίδα και κατάνυξη, προστρέχουν στα αμέτρητα προσκυνήματα, όπου λιτανεύονται οι θαυματουργές εικόνες της Παναγίας για να μαρτυρήσουν τη πίστη τους στο πρόσωπό της και να την ικετέψουν να μεσολαβήσει στον Υιό της για τη σωτηρία της ψυχής τους, αφού, σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση, η Παναγία λίγο πριν τη μετάστασή της στους Ουρανούς υποσχέθηκε ότι δεν θα σταματήσει να φροντίζει για όλο τον κόσμο και θα γίνει η «μεσίτρια» στον Υιό της για τη σωτηρία της ανθρωπότητας.
Το πρόσωπο της Παναγίας όμως για τους Έλληνες έχει και εθνική σημασία, αφού έχει συνδεθεί με τους αγώνες του έθνους και έτσι ο ελληνικός λαός την τιμά και τη σέβεται περισσότερο από κάθε άλλο ιερό πρόσωπο.
Αυτή η ιδιαίτερη λατρεία που έχει ο ελληνικός λαός για την Παναγία φαίνεται και από τα εκατοντάδες προσωνύμια που της έχουν αποδώσει, αλλά και από τα αναρίθμητα προσκυνήματα ανά την επικράτεια.
Κάθε χρόνο το επίκεντρο των εορταστικών εκδηλώσεων βρίσκεται στην Παναγία της Τήνου, όπου έχει και εθνικό χαρακτήρα, αφού εκτός από την Παναγία τιμάται και η μνήμη αυτών που χάθηκαν κατά τον τορπιλισμό του πολεμικού πλοίου «Έλλη», από τους Ιταλούς, μέσα στο λιμάνι του νησιού ανήμερα της Παναγιάς, αλλά και στο Βέρμιο Ημαθίας, όπου τιμάται η Παναγιά των ξεριζωμένων Ποντίων.

Τήνος - Η Παναγία του έθνους
Η εικόνα της Παναγίας της Τήνου βρέθηκε στις 30 Ιανουαρίου του 1823, έπειτα από πολλές προσπάθειες και «με την υπόδειξη της Παναγίας στη μοναχή Πελαγία», στην ιστορική Μονή της «Κυράς των Αγγέλων», στο Κεχροβούνι.
Με Βασιλικό Διάταγμα του 1836, καθιερώθηκε ο εορτασμός της Παναγίας στην Τήνο να είναι οκταήμερος και να διαρκεί έως τα «εννιάμερα της Θεοτόκου», στις 23 Αυγούστου, όπου μέσα σε ατμόσφαιρα συγκίνησης, κατάνυξης και σεβασμού, ψάλλονται ύμνοι και εγκώμια, μπροστά στον επιτάφιο και την εικόνα.
Ο δρόμος που οδηγεί από το λιμάνι στο ναό του Ευαγγελισμού, όπου βρέθηκε η εικόνα, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της άρρηκτης σχέσης του ελληνισμού με την Ορθοδοξία.

Ημαθία - Μία Πόντια από την Αθήνα
Η Παναγία Σουμελά αποτελεί το σύμβολο της ποντιακής πίστης, αν και η πρώτη ονομασία της θαυματουργής εικόνας ήταν Αθηνιώτισσα.
Την εικόνα της Παναγίας Σουμελά αγιογράφησε ο Ευαγγελιστής Λουκάς. Μετά τον θάνατό του τη μετέφερε στην Αθήνα ο μαθητής του Ανανίας και τοποθετήθηκε σε περικαλλή ναό της Θεοτόκου. Έτσι αρχικά ονομάστηκε ως Παναγία η Αθηνιώτισσα.
Στο τέλος του 4ου αιώνα (380-386 μ.Χ.), σύμφωνα με την παράδοση, η Παναγία η Αθηνιώτισσα εμφανίστηκε ως όραμα στους μοναχούς Σωφρόνιο και Βαρνάβα, στη Αθήνα, και τους κάλεσε στην εκκλησία.
Εκεί είδαν την εικόνα να σηκώνεται από το προσκυνητάρι, να βγαίνει από το παράθυρο και να πετάει προς τα ουράνια. Συγχρόνως, άκουσαν την Θεοτόκο να λέει: «Πηγαίνω στην Ανατολή. Προπορεύομαι στο όρος Μελά. Ακολουθήστε με...».
Οι μοναχοί την ακολούθησαν και στο όρος Μελά, στον Πόντο, όπου στάθηκε, κτίστηκε μεγάλος Ναός και Μονή. Έτσι η εικόνα πήρε την ονομασία Σουμελά από τη φράση «στου Μελά».
Το 1922, μετά την Μικρασιατική καταστροφή, μοναχοί έθαψαν την εικόνα, μαζί με άλλα κειμήλια.
Με την ανταλλαγή, τα ιερά κειμήλια παραχωρήθηκαν και το 1931 τα ξέθαψε και τα έφερε στην Ελλάδα, ο Αμβρόσιος ο Σουμελιώτης. Η εικόνα επανήλθε στην Αθήνα και παρέμεινε στο Μουσείο έως το 1951. Τότε, το Σωματείο «Παναγία Σουμελά» Θεσσαλονίκης πρότεινε το κτίσιμο ναού στις πλαγιές του Βερμίου, στην Καστανιά Βέροιας.

Μικρόκαστρο Κοζάνης - Καβάλα παν στην εκκλησιά
Ιδιαίτερος είναι ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας στο Μικρόκαστρο, του δήμου Βοΐου- Κοζάνης.
Κάθε χρόνο χιλιάδες πιστοί προσκυνούν την εικόνα της Παναγίας, που χρονολογείται από το 1603, ενώ εντύπωση προκαλεί η αναβίωση του εθίμου των προσκυνητών καβαλάρηδων από τη Σιάτιστα.
Το έθιμο των καβαλάρηδων προσκυνητών έρχεται από την τουρκοκρατία, όταν αποτελούσε ευκαιρία για τους σκλαβωμένους να δείξουν τη λεβεντιά και τον πόθο τους για λευτεριά.

Πάρος - Η Παναγία με τις 100 πόρτες
Ο ναός της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής βρίσκεται στην Παροικιά, της Πάρου. Για τον ναό υπάρχουν δύο ονομασίες: «Καταπολιανή» και «Εκατονταπυλιανή».
Σύμφωνα με την παράδοση, η Κατοπολιανή έχει ενενήντα εννέα φανερές πόρτες, ενώ η εκατοστή είναι κλειστή και δεν φαίνεται. Η πόρτα αυτή θα φανεί και θα ανοίξει, όταν οι Έλληνες πάρουν την Πόλη.
Πολλές παραδόσεις αναφέρονται στην ίδρυση της Εκατονταπυλιανής. Η πρώτη πληροφορεί ότι, όταν η Αγία Ελένη μητέρα πήγαινε στην Παλαιστίνη για να βρει τον Τίμιο Σταυρό, έφτασε στην Πάρο και προσευχήθηκε σ? έναν μικρό ναό που βρίσκονταν στη θέση της Εκατονταπυλιανής. Κατά την προσευχή της έκανε τάμα ότι αν βρει τον Τίμιο Σταυρό, θα χτίσει στη θέση αυτή έναν μεγάλο ναό. Η προσευχή της εισακούστηκε. Βρήκε τον Τίμιο Σταυρό και, πραγματοποιώντας το τάμα της, ανήγειρε τον μεγαλόπρεπο ναό της Εκατονταπυλιανής. Μία δεύτερη παράδοση αναφέρει ότι το τάμα της Αγίας Ελένης ολοκλήρωσε ο γιος της Άγιος Κωνσταντίνος, αυτοκράτορας του Βυζαντίου, καθώς η ίδια δεν πρόλαβε.

Κεφαλονιά - Τα φιδάκια της Παναγιάς
Στη νότια Κεφαλονιά, κοντά στο χωριό Μαρκόπουλο, βρίσκεται ο ναός της Κοιμήσεως. Εκεί από τη γιορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρα (6 Αυγούστου) εμφανίζονται μέσα κι έξω από τον ναό μικρά φίδια. Είναι τα λεγόμενα «φίδια της Παναγίας».
Στη θέση αυτή, λέει η παράδοση, υπήρχε ένα παλιό μοναστήρι της Παναγιάς, μεγάλο και πλούσιο. Όταν το μοναστήρι δέχτηκε επίθεση από πειρατές οι καλόγριες για να μην πέσουν στα χέρια τους παρακάλεσαν την Παναγία να τις κάνει πουλιά, ή φίδια.
Έτσι, σαν φίδια, ιερά πλέον, γυρίζουν κάθε χρόνο στις αρχές του Αυγούστου και όσο περνούν οι μέρες πληθαίνουν. Την παραμονή της Κοιμήσεως «πλημμυρίζουν» τον ναό.
Σύμφωνα με την παράδοση αν κάποια χρονιά τα φίδια δεν παρουσιασθούν, είναι κακό σημάδι. Αυτό συνέβη το 1940 και το 1953, όταν το νησί δοκιμάσθηκε από τους σεισμούς.

Λέσβος- Παναγία Αγιασώτισσα
Στην ενδοχώρα της Λέσβου, στην Αγιάσο, ο Δεκαπενταύγουστος αποτελεί μία ξεχωριστή εμπειρία για όλους. Η ομώνυμη εικόνα είναι έργο του ευαγγελιστή Λουκά, πλασμένη με κερί και μαστίχα.
Πολλοί από τους προσκυνητές, με αφετηρία την πόλη της Μυτιλήνης, περπατούν 25 χιλιόμετρα για να φθάσουν στον αυλόγυρο της εκκλησίας, όπου διανυκτερεύουν. Την ημέρα της γιορτής της Παναγίας, ύστερα από τη λειτουργία, γίνεται η περιφορά της εικόνας γύρω από τον ναό, ενώ οι εορταστικές εκδηλώσεις φθάνουν στο αποκορύφωμά τους με τις μουσικές και χορευτικές εκδηλώσεις στην πλατεία του χωριού.

Κάρπαθος- Η Παναγία της Ολύμπου
Διαφορετικός είναι ο εορτασμός στην Όλυμπο της Καρπάθου. Οι λειτουργίες είναι βαθιά συνδεδεμένες με το πένθος που χαρακτηρίζει τη μέρα του Δεκαπενταύγουστου και το αποκορύφωμα του παραδοσιακού εορτασμού είναι ο χορός που γίνεται στη μικρή πλατεία, μπρος στην εκκλησιά της Παναγίας, με τους οργανοπαίκτες να παίζουν τον Κάτω Χορό. Ο χορός, αργός και πάντα με σταθερό βήμα και κατανυκτική διάθεση, κρατά για ώρες.

Αμοργός- Η Χοζοβιώτισσα
Στην Αμοργό, πάνω σε έναν γκρεμό 300 μέτρων δεσπόζει το ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας Χοζοβιώτισσας που τιμάται στις 15 Αυγούστου. Κτίστηκε το 1088 μΧ από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Αλέξιο Α? Κομνηνό, σύμφωνα με επιγραφή της Ι. Μονής.
Για τον τρόπο άφιξης της εικόνας στην Αμοργό υπάρχουν δύο παραδόσεις: Η πρώτη λέει ότι η εικόνα βρέθηκε μέσα σε μία βάρκα εκεί ακριβώς που είναι κτισμένο το σημερινό μοναστήρι. Λέγεται ότι την εικόνα τοποθέτησε μία ευσεβής κυρία μέσα σε βάρκα από την πόλη Χόζοβα της Παλαιστίνης και την άφησε να ταξιδέψει μόνη της στη θάλασσα, για να γλιτώσει από τα χέρια των εικονομάχων.
Η δεύτερη εκδοχή λέει ότι τη θαυματουργή εικόνα έφεραν στην Αμοργό μοναχοί από το μοναστήρι του Χοτζεβά της Παλαιστίνης, που βρίσκεται κοντά στην Ιεριχώ, οι οποίοι έφυγαν λόγω των διωγμών από τους εικονομάχους.
Περνώντας από την Κύπρο οι μοναχοί έπεσαν πάνω σε ληστές που βεβήλωσαν, έκοψαν στα δύο και έριξαν στη θάλασσα την εικόνα. Τα δύο τεμάχια ήρθαν με θαυματουργό τρόπο κάτω από το βράχο της Αμοργού κι ενώθηκαν μόνα τους χωρίς να διακρίνεται τίποτε από την τομή.
Άλλοι λένε ότι συγκολλήθηκαν από τους μοναχούς που συνέχισαν το ταξίδι τους, έφτασαν στην Αμοργό και έκτισαν το μοναστήρι στον τόπο που τους υπέδειξε η Παναγία. Μάρτυρας για τον τόπο αυτό ήταν η σμίλη, που για αιώνες βρισκόταν σφηνωμένη στο βράχο και έπεσε το 1952.

Nίσυρος - Παναγία Σπηλιανή
Ένας από τους πιο πολυήμερους και ξεχωριστούς εορτασμούς της Παναγιάς πραγματοποιείται στο νησί της Νισύρου. Εδώ γιορτάζεται το Nιάμερο της Παναγίας, που ξεκινά στις 6 Αυγούστου, γιορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Το έθιμο είναι αφιερωμένο στη γυναίκα, καθώς οι μαυροντυμένες Eννιαμερίτισσες (γυναίκες ταγμένες στην Παναγία) αναλαμβάνουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη λατρευτική δράση. Εγκαθίστανται στο χώρο του μοναστηριού της Παναγίας της Σπηλιανής που βρίσκεται μέσα στο κάστρο των Ιπποτών, προσκυνούν και καθαρίζουν τον χώρο και τα ιερά σκεύη.
Στην πραγματικότητα, διεξάγονται δύο παράλληλες λατρευτικές τελετουργίες, η επίσημη εκκλησιαστική από τους ιερείς και η ανεπίσημη με ιέρειες τις Eννιαμερίτισσες, που ακολουθούν αυστηρή νηστεία, κάνουν 300 μετάνοιες κάθε εικοσιτετράωρο και ψάλλουν. Την ημέρα του Δεκαπενταύγουστου, με τη λήξη της λειτουργίας, οι ιερείς λιτανεύουν την εικόνα της Παναγίας ως το χωριό για να ευλογήσει το πανηγύρι. Οι Eννιαμερίτισσες, από την άλλη πλευρά, κρατούν τους δίσκους με τα κόλλυβα και προπορεύονται, ανοίγοντας τον δρόμο για την ιερή εικόνα. Το γλέντι ξεκινά τη στιγμή που η εικόνα φτάνει στο χωριό, με τον τοπικό χορό της «κούπας», τραγούδια και άφθονο κρασί, ενώ οι Εννιαμερίτισσες αποσύρονται.

Σκιάθος - Η Βαγγελίστρα των Σποράδων
Πνιγμένη μέσα στο πράσινο, στον μυχό του ρέματος του Λεχουνιού και πλάι στις πηγές του, την τοποθεσία Αγαλιανού, κάτω από την ψηλότερη κορυφή της Σκιάθου, την Καραφλυτζανάκα, είναι κτισμένη η Ιερά Κοινοβιακή Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, το Μοναστήρι της Ευαγγελίστριας ή της Βαγγελίστρας, όπως το λένε οι Σκιαθίτες. Η ανοικοδόμηση της Μονής άρχισε το 1794 από μία μικρή ομάδα μοναχών του κινήματος των «Κολλυβάδων», που αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από το Άγιο Όρος, λόγω του αναβρασμού που υπήρχε τότε με αφορμή την ημέρα κατά την οποία έπρεπε να τελούνται κανονικά τα μνημόσυνα, το Σάββατο δηλαδή αντί της Κυριακής και βασικό σύνθημα την επιστροφή στην αρχαία παράδοση της Εκκλησίας.
Χιλιάδες προσκυνητών συρρέουν τον δεκαπενταύγουστο, όπου την παραμονή το βράδυ γίνεται η έξοδος του επιταφίου της Παναγίας, μέσα σε ατμόσφαιρα μοναδικής κατάνυξης, υπό την συγκινητική μελωδία των εγκωμίων της Θεοτόκου που ψάλλουν όλοι μαζί οι Σκιαθίτες. Ένα έθιμο που συναντάται σε λίγα μέρη της Ελλάδος.
Το Μοναστήρι γιορτάζει δύο φορές τον χρόνο, στις 25 Μαρτίου και στις 15 Αυγούστου.

Πάτμος - Ο επιτάφιος της Παναγίας
Στο νησί της Αποκάλυψης, την Πάτμο, οι μοναχοί τηρούν το έθιμο του επιταφίου της Παναγίας, έθιμο με βυζαντινές καταβολές. Ο χρυσοποίκιλτος επιτάφιος της Παναγίας περιφέρεται στα σοκάκια του νησιού σε μεγαλοπρεπή πομπή, ενώ οι καμπάνες του μοναστηριού και των άλλων εκκλησιών ηχούν ασταμάτητα.

Κουφονήσια - Με τα καΐκια στην Παναγιά
Τον Δεκαπενταύγουστο γιορτάζει η Παναγία στο Κάτω Κουφονήσι. Μετά τη λειτουργία προσφέρεται φαγητό από τους κατοίκους και κατόπιν εκείνοι μεταφέρονται με τα καΐκια τα οποία κάνουν αγώνες για το ποιος θα περάσει τον άλλο στο Πάνω Κουφονήσι.

Άνδρος - Παναγία Φανερωμένη
Το Κάστρο Φανερωμένης είναι από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία στην περιοχή του Κορθίου, σε ύψωμα κοντά στο χωριό Κοχυλού. Τον Δεκαπενταύγουστο γίνεται εδώ μεγάλο πανηγύρι στην Παναγία τη Φανερωμένη, που βρίσκεται μέσα στο Κάστρο.

Ρόδος - Παναγία Κρεμαστή
Και στο νησί της Ρόδου η λατρεία, οι παραδόσεις και οι θρύλοι που συνοδεύουν την Παναγία προκαλούν το ενδιαφέρον και το θαυμασμό μας. Αναμφισβήτητα το πιο παραδοσιακό πανηγύρι της Παναγίας στο νησί της Ρόδου, είναι το πανηγύρι της Κρεμαστής.

Πυργί Χίου - Θρησκευτική κατάνυξη και γλέντι
Στο Πυργί υπάρχουν 50 εκκλησίες. Το Δεκαπενταύγουστο, γίνεται το τοπικό πανηγύρι που ξεκινά με τις θρησκευτικές εκδηλώσεις στην εκκλησία της Παναγιάς και ολοκληρώνεται στην πλατεία, όπου χορεύεται ο «Πυργούσικος», χορός γρήγορος και χαρούμενος.

Θάσος - Το τραπέζι της Παναγίας

Πατάτες, ρύζι, μοσχάρι και στιφάδο περιλαμβάνει το γεύμα που παρατίθεται στο μεγάλο τραπέζι που συμμετέχουν όλοι οι πιστοί που έχουν συρρεύσει στον Ιερό Ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου, στην Παναγία της Θάσου, στο χωριό που πήρε το όνομά του από τη Θεοτόκο. Μετά τη λιτάνευση της εικόνας, που συνοδεύεται από πολυμελή μπάντα, όλοι μαζεύονται στο προαύλιο της εκκλησίας, με σκοπό να φουντώσει το γλέντι, με χορούς από όλη την Ελλάδα, μεζέδες και κρασί.

Ζαγοροχώρια - Ηπειρώτικα πανηγύρια για να τιμήσουν την Παναγιά
Ξακουστά σε ολόκληρη την Ελλάδα είναι τα πανηγύρια της Παναγίας που γίνονται τον Δεκαπενταύγουστο στα Ζαγοροχώρια. Σε χωριά όπως η Βίτσα και το Τσεπέλοβο, οι εκδηλώσεις στη μνήμη της Κοίμησης της Θεοτόκου είναι τριήμερες και προσφέρουν την ευκαιρία για ατελείωτο γλέντι με παραδοσιακούς ηπειρώτικους χορούς. Κι ενώ οι δύο πρώτες ημέρες το γλέντι είναι ανοιχτό για όλους, την τρίτη και τελευταία ημέρα της χαράς και του κεφιού, τον πρώτο λόγο έχουν οι ντόπιοι, με τοπικούς σκοπούς και ηπειρώτικους χορούς.

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Συνολικές προβολές σελίδας

Αρχειοθήκη ιστολογίου