Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

«Ποια Αριστερά;»

Με κριτήριο τα ταξικά συμφέροντα
Οι διεργασίες στον ευρύ πολιτικό χώρο της αστικής τάξης συνεχίζονται. 
Η πολιτική ρευστότητα στα αστικά κόμματα πιθανολογεί για αναθεωρήσεις, συγχωνεύσεις, ανακατατάξεις, ακόμη και δημιουργία νέων κομμάτων. 
Στο επίκεντρο αυτής της ρευστότητας δείχνει να βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ ως φορέας μιας γενικόμορφης αριστεράς. Είναι το πλέον κατάλληλο έδαφος όταν είναι ιστορικά γνωστό ότι στη λέξη «αριστερά» μπορούν να κρύβονται με τα πιο αντιτιθέμενα ιδεολογικά οικονομικο-πολιτικά συμφέροντα κι επιδιώξεις. 
Μέχρι και ο ΣΕΒ ακολουθεί τη μόδα
Η εργατική τάξη και τα ευρύτερα καταπιεζόμενα λαϊκά στρώματα δείχνουν ζαλισμένα να σύρονται λιγότερο ή περισσότερο στο ρεύμα της περίεργης προπαγάνδας που λέει «ας υποστηρίξουμε τον ΣΥΡΙΖΑ ως ένα πρώτο βελτιωτικό βήμα και μετά βλέπουμε».
Για όσους γνωρίζουν είναι μια συνήθης στάση του λαού σε περιόδους που θέλει την αλλαγή ως παράγωγο κάποιου κάθε φορά κόμματος ή ηγεσίας.
Το σαράκι της «Εθνικής Δημοκρατικής Αλλαγής» της παλιάς ΕΔΑ ζωντανεύει με νέα μορφή σε νέες συνθήκες από τον ΣΥΡΙΖΑ. Το ζήτημα όμως δε σταματά εδώ. Πρώτιστη πρόθεση των ιθυνόντων του ΣΥΡΙΖΑ είναι να δημιουργήσουν και στην Ελλάδα τη σύγχρονη ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία πάνω στο κουφάρι του αποτυχημένου σ' αυτό παλιού ΠΑΣΟΚ
Τα πρώτα σημάδια προσεγγίσεων, συζητήσεων και μετατοπίσεων είναι ορατά. 
Η ερώτηση ουσίας για το εργατικό κι ευρύτερο λαϊκό κίνημα είναι εάν και κατά πόσο διδάσκεται κι αξιοποιεί αυτές τις εξελίξεις του ευρύτερου αστικού πολιτικού κόσμου από τα δεξιά έως τα αριστερά. 
Τα μέχρι στιγμής δείγματα είναι αρνητικά σε μαζικό επίπεδο. Οι στιγμές για την πολιτική πρωτοπορία δύσκολες. Ωστόσο, παραμένει στην αλήθεια του εργατολαϊκού αγώνα. 
Η αρνητική πολιτική στροφή στα πολιτικά πράγματα της χώρας δεν προδικάζει μονιμότητα.
Είναι καταδικασμένη η αντιδραστική αμπώτιδα να δώσει τη θέση της σε μια νέα επαναστατική πλημμυρίδα. Μέχρι τότε αλίμονο στους εργατοϋπάλληλους που παρασυρμένοι από τον άνεμο της αστικής αριστεράς ξεχνούν τα ταξικά τους συμφέροντα
Καμιά δικαιολογία δε χωρά εδώ. 
Θα πληρώσουν το τίμημα μιας αυταπάτης έστω κι αν δεν είναι γνωστή η μορφή του ακόμη. 
Είναι γνωστό στη μεταπολεμική Ελλάδα ότι το συνονθύλευμα μιας έτσι γενικώς «αριστερής αλλαγής» οδήγησε στην άνοδο αστικο-φιλελεύθερων κομμάτων. Με βάση αυτή την πικρή εμπειρία καλείται ο εργαζόμενος λαός κι ιδιαίτερα η πολιτικοποιημένη του μερίδα να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να μην παρασυρθεί από τα φερέφωνα της αστικής αριστεράς. 
Μια «αριστερά» έτσι γενικώς είναι το όχημα των κατεργάρηδων. 
Μια γνήσια αριστερά οφείλει να έχει ιδεολογική ταυτότητα. 
Η ερώτηση επανέρχεται: «Ποια Αριστερά;».

Σε πλήρη εξέλιξη η αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού

«Στην Ελλάδα, καθώς εμφανίζονται δυσκολίες πραγματοποίησης της δικομματικής εναλλαγής, γίνονται διεργασίες και συζητήσεις για τη θωράκιση του αστικού πολιτικού συστήματος, προετοιμασίες για εναλλακτικές λύσεις κυβερνήσεων συνεργασίας. Η επιχείρηση αυτή έχει στο κέντρο της προσοχής της την οργανωμένη και μελετημένη επίθεση στο Κόμμα, με σαφή στόχο να αλλάξει ο συσχετισμός και η διάταξη των δυνάμεων στο "χώρο της αριστεράς", ώστε να υπερκεράσει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ το ΚΚΕ. Το ΚΚΕ γίνεται στόχος για το ρόλο που διαδραματίζει στην προσπάθεια να αναπτυχθεί η ταξική πάλη, να κερδίσει έδαφος η πρότασή του στο ζήτημα της εξουσίας, ανάμεσα σε λαϊκές δυνάμεις που δείχνουν τάση ριζοσπαστικοποίησης. Γίνεται στόχος για τον ενεργητικό ρόλο στη διαπάλη με τον οπορτουνισμό στο Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα, για την προσπάθεια που κάνει να ισχυροποιηθεί αυτό σε παγκόσμιο επίπεδο, να αποκτήσει ενιαία στρατηγική. (...) Η αντίθεση προς τα δύο κόμματα δεν έχει πάρει αντιμονοπωλιακή αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση, για ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων. Στην πολιτική τους άποψη παραμένει ως ζητούμενο η διόρθωση ή η αλλαγή του τρόπου διακυβέρνησης, της διαχείρισης. Η κρίση φέρνει ακόμα πιο πλατιά στην επιφάνεια τη λογική του "μικρότερου κακού", την αναζήτηση έστω και κάποιων προσωρινών ημίμετρων, ώστε να υπάρχει ανακούφιση από τα πιεστικά προβλήματα, σε συνθήκες που δεν έχει ακόμα ωριμάσει στη συνείδηση πλατιών λαϊκών μαζών η ανάγκη αντεπίθεσης, ρήξης». (Απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ για τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, Ιούλης 2009).
Δυο βδομάδες πριν από τις εκλογές και σχεδόν έναν μήνα από την κάλπη της 6ης Μάη, οι πολιτικές διεργασίες στο προσκήνιο και το παρασκήνιο επιβεβαιώνουν την εκτίμηση του ΚΚΕ ότι η αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, με βασικό μοχλό τη συγκρότηση του δίπολου κεντροδεξιά με πυρήνα τη ΝΔ - κεντροαριστερά με πυρήνα τον ΣΥΡΙΖΑ.
Την αναμόρφωση στο αστικό πολιτικό σύστημα επιτάχυνε η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ., αλλά και το αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μάη. Η κυβέρνηση Παπαδήμου, που ήταν στρατηγική επιλογή της ντόπιας αστικής τάξης και της ΕΕ, για να κερδίσουν χρόνο απέναντι στην κλιμακούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια, επισφράγισε την ενιαία στρατηγική ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και διέλυσε την «αντιμνημονιακή» δημαγωγία της δεύτερης. Ταυτόχρονα, αξιοποιήθηκε προπαγανδιστικά για να εγκλωβιστεί στο ψευτοδίλημμα «μνημόνιο - αντιμνημόνιο» η λαϊκή αγανάκτηση για την κυρίαρχη πολιτική, μπροστά στις διαφαινόμενες από τότε εκλογές.
Η θετική δυναμική χειραφέτησης από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, πριν από τις εκλογές του Μάη, σκόρπισε στην κάλπη ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα αυτοαποκαλούμενα «αντιμνημονιακά» κόμματα, πυροδοτώντας νέες διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα. Η κάλπη επιβεβαίωσε ότι το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, μετά από δεκαετίες δικομματικής εναλλαγής, «κουτσάθηκαν» στην κούρσα της αστικής διαχείρισης και πλέον είναι ανίκανα να υπηρετήσουν την αστική τάξη με αυτοδύναμες κυβερνήσεις, ακόμα και με μεταξύ τους συγκυβέρνηση. Αρα, κάτι «άλλο» πρέπει να φτιαχτεί για να τα αντικαταστήσει και αυτό είναι το - δοκιμασμένο στην υπόλοιπη Ευρώπη - δίπολο «κεντροδεξιάς - κεντροαριστεράς».
Πρώτη έγνοια των αστικών επιτελείων ήταν και παραμένει να ανακόψουν την τάση ριζοσπαστικοποίησης πλατιών λαϊκών στρωμάτων και να εμποδίσουν τη συνάντησή τους με την πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ. Ταυτόχρονα, να αντιστρέψουν το κλίμα δυσαρέσκειας απέναντι στην ΕΕ, για να θωρακίσουν την πολιτική του ευρωμονόδρομου, την οποία πολεμάει το ΚΚΕ και υπηρετούν όλα τα αστικά κόμματα και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ο άλλος δρόμος ανάπτυξης, που αντικειμενικά προβάλλει σαν αναγκαιότητα για λαϊκή ευημερία, θέλουν να εξαλειφθεί από τον προβληματισμό εκείνων των λαϊκών ανθρώπων, που μαζί με την εγκατάλειψη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, δείχνουν διάθεση να χειραφετηθούν.
Επιλογή μερίδας των αστών
Πού βρισκόμαστε σήμερα; Μια ισχυρή μερίδα της αστικής τάξης έχει επιλέξει σαν μοχλό για την αναμόρφωση του αστικού συστήματος την κεντροαριστερά με πυρήνα τον ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για το πιο «ανοιχτομάτικο» κομμάτι των αστών, που αξιοποιούν την πείρα από άλλες ευρωπαϊκές χώρες και μεθοδεύουν κεντροαριστερή κυβερνητική λύση, για να προωθήσουν ευκολότερα στρατηγικού χαρακτήρα αντιλαϊκές ανατροπές, ανεξάρτητα από μνημόνια και δανειακές συμβάσεις.
Ταυτόχρονα, όμως, αντιλαμβάνονται τη χρησιμότητα της κεντροαριστερής διαχείρισης μπροστά στο ενδεχόμενο να βαθύνει κι άλλο η κρίση στην Ελλάδα και στη Ευρωζώνη και η ελληνική καπιταλιστική οικονομία να περάσει σε φάση ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας. Ποια κυβέρνηση μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Μια κυβέρνηση της κεντροδεξιάς, με ολίγον από ΠΑΣΟΚ, θα δυσκολευτεί να κουμαντάρει τις γενικευμένες λαϊκές αντιδράσεις και θα αποτελέσει κόκκινο πανί για το κίνημα.
Αντίθετα, μια κεντροαριστερή κυβέρνηση, με «αριστερή» φρασεολογία και με άλλοθι τις «καλές προθέσεις», θα είναι ευκολότερο να καλλιεργήσει στάση ανοχής και προσμονής στο κίνημα και άρα να δώσει χρόνο στην αστική τάξη να προσαρμοστεί καλύτερα στις νέες συνθήκες που θα δημιουργήσει μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία. Με δεδομένα τα παραπάνω, καλλιεργήθηκε τις τελευταίες μέρες πριν τις εκλογές της 6ης Μάη ένα ρεύμα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, σαν εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, ή στη συγκυβέρνηση των δύο.
Για πρώτη φορά, εδώ και δεκαετίες, αστικά ΜΜΕ με περγαμηνές στη συκοφάντηση των εργατικών αγώνων και με συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα από πίσω τους, ακόμα και η κρατική τηλεόραση, άσκησαν προεκλογικά σφοδρή κριτική στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ. Οχι βέβαια για την αντιλαϊκή πολιτική τους, αλλά για την αδυναμία να περάσουν ταχύτερα τις αντεργατικές αναδιαρθρώσεις και να ρίξουν το κίνημα στο καναβάτσο.
Κατήγγειλαν, μάλιστα, εν χορώ τα δύο κόμματα ότι η ολιγωρία τους, για παράδειγμα στις ιδιωτικοποιήσεις, στο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, στην παραπέρα ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας και στην αναμόρφωση της φορολογίας προς όφελος των μεγαλοεπιχειρηματιών, στην ισοπέδωση ό,τι έχει απομείνει όρθιο από κοινωνικές παροχές και δαπάνες, ευθύνονται για τα μέτρα λιτότητας και τα σφιχτά μνημόνια. Αρα, μια άλλη διαχείριση, θα μπορούσε τάχα να γλιτώσει το λαό από τα μνημόνια και ταυτόχρονα να προωθήσει τα μέτρα εκείνα που προβλέπονται από τη συμμετοχή της χώρας στην ΕΕ και τις δανειακές συμβάσεις. Πάνω εκεί οικοδομήθηκε το παραμύθι της «ανάπτυξης», που παρουσιάστηκε παραπλανητικά και από τον ΣΥΡΙΖΑ σαν το αντίδοτο τάχα στα μέτρα λιτότητας.
Μετακομίσεις απ' το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ
Ακολουθώντας και ενισχύοντας αυτό το ρεύμα, μεγάλος αριθμός συνδικαλιστών και στελεχών του ΠΑΣΟΚ, κύρια από τις πρώην ΔΕΚΟ, τη Δημόσια Διοίκηση και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, κατευθύνθηκε οργανωμένα στον ΣΥΡΙΖΑ, επηρεάζοντας με τη στάση τους εργατικές συνειδήσεις που έχουν φτάσει στο αμήν και ψάχνουν να πιαστούν από τα μαλλιά τους, προσδοκώντας εδώ και τώρα λύση στα οξυμένα προβλήματά τους. Η μετακίνηση αυτή δεν κρύβει από πίσω καμιά συνωμοσία. Εγινε στο έδαφος της οξυμένης λαϊκής δυσαρέσκειας για την πολιτική κύρια του ΠΑΣΟΚ και με δεδομένο ότι ιδεολογικά βρίσκονταν πιο κοντά στον ΣΥΡΙΖΑ απ' ό,τι σε οποιοδήποτε άλλο κόμμα.
Πριν από αυτούς, είχαν μετακινηθεί στον ΣΥΡΙΖΑ πολιτικά στελέχη που υπηρέτησαν το ΠΑΣΟΚ από επιτελικές θέσεις. Τέτοιοι είναι, για παράδειγμα, τα μέλη του «Ρεύματος της Κοινωνικής Αριστεράς», όπως ο Γιώργος Ραυτόπουλος, πρόεδρος της ΓΣΕΕ την περίοδο 1983 - '89, που είχε ταχθεί με τον Ακη Τσοχατζόπουλο. Ακόμη, ο Αντώνης Κοτσακάς, πρώην υπουργός των κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου και γραμματέας του οργανωτικού του ΠΑΣΟΚ από το 1989 έως και το 1993 και ο Γιάννης Γκόβας, παλαιός συνδικαλιστής της «Πειραϊκής - Πατραϊκής», εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος Πάτρας με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ.
Στον ΣΥΡΙΖΑ εγκαταστάθηκε και ο Π. Κουρουμπλής, ο οποίος, με τον Ν. Κοτζιά, συμμετείχαν στην «Ενωτική Κίνηση», ένα ακόμη «ρεύμα» που δημιουργήθηκε το 2011 από πρώην βουλευτές και στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Σύμφωνα με δημοσιεύματα που δε διαψεύστηκαν, ο Ν. Κοτζιάς, στενός συνεργάτης παλαιότερα του Θ. Πάγκαλου και αργότερα του Γ. Παπανδρέου, είχε συζητήσεις με τον Α. Τσίπρα για οικονομικά και διπλωματικά θέματα πριν από τις εκλογές της 6ης Μάη.
Η κινητικότητα ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ εντάθηκε μετά τις εκλογές, οπότε απογειώθηκε στην κυριολεξία και η υποστήριξη στον ΣΥΡΙΖΑ από την κρατική τηλεόραση και συγκεκριμένα εκδοτικά συγκροτήματα, όπως αυτό του Κουρή. Η Λ. Κατσέλη προστέθηκε και επίσημα την περασμένη Τετάρτη στους συνεργαζόμενους με τον ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, ο Γ. Σταθάς, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λιβαδειάς, ενώ λέγεται ότι και ο Β. Χωραφάς, σύμβουλος κάποτε του Ακη Τσοχατζόπουλου, είναι στα επιτελεία του ΣΥΡΙΖΑ.
Πριν από λίγες μέρες, 127 στελέχη του ΠΑΣΟΚ εξέφρασαν την υποστήριξή τους στον ΣΥΡΙΖΑ. Στην πλειοψηφία τους είναι μέλη του «Ρεύματος Νέων Σοσιαλιστών» και όπως γράφτηκε στον Τύπο, συνδέονται με τον Δ. Σακελλάρη, ο οποίος παραιτήθηκε προ εβδομάδων από το Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ και τώρα φέρεται να συζητά με τον ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για στελέχη που είχαν διαχρονικά προνομιακές σχέσεις με τον Ακη Τσοχατζόπουλο, αλλά και την Λούκα Κατσέλη.
Οπως αποκαλύφθηκε την περασμένη βδομάδα, στους θιασώτες του «ΣΥΡΙΖΑ και ξερό ψωμί» είναι και ο Γ. Λαλιώτης. Σε επιστολή με την οποία προσπαθεί να διαψεύσει δημοσίευμα που τον ήθελε να έχει ρόλο συμβούλου του Αλ. Τσίπρα, επί της ουσίας επιβεβαιώνει την ιδεολογική και πολιτική του συγγένεια με τον ΣΥΡΙΖΑ, γράφοντας μάλιστα ότι στόχος του ήταν πάντα η «σύγχρονη, πολυκομματική και ριζοσπαστική Κυβερνώσα Κεντροαριστερά με αδιαπραγμάτευτο Ευρωπαϊκό προσανατολισμό».
Θέλουν αποδυνάμωση του ΚΚΕ
Η αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος θα ενταθεί το επόμενο διάστημα. Η αστική τάξη καταλαβαίνει ότι ΠΑΣΟΚ - ΝΔ τέλειωσαν και πως πρέπει να διαμορφώσουν νέα κόμματα. Δίνουν την τελευταία πίστωση χρόνου στη ΝΔ, η οποία όμως δεν πρόκειται να σταθεί, επειδή διευρύνθηκε με την Μπακογιάννη, απορρόφησε τον ΛΑ.Ο.Σ. κι επειδή θα πάρει ένα κομμάτι απ' το κόμμα του Καμμένου. Το σύστημα καταλαβαίνει ότι δεν τραβάει η ΝΔ, επειδή ξεσκεπάστηκε στο λαό.
Πάνω απ' όλα, τα αστικά επιτελεία έχουν αποφασίσει να φτιάξουν νέα σοσιαλδημοκρατία και αυτό φανερώνει η κινητικότητα στον πόλο της «κεντροαριστεράς». Σε μια πορεία, ένα μεγάλο κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ θα ενωθεί με ένα κομμάτι του ΠΑΣΟΚ και θα γίνει το νέο ΠΑΣΟΚ με άλλο όνομα. Ενα άλλο κομμάτι των δήθεν αριστερών, θα σταθεί εκεί και - ενδεχομένως με άλλες εξωκοινοβουλευτικές ομάδες - θα παίξει το ρόλο που έπαιζε ο Συνασπισμός ως ανάχωμα προς το ΚΚΕ.
Αυτά είναι τα σχέδια με τα οποία προσπαθούν να κρατήσουν μαντρωμένο το λαό στην αστική διαχείριση, αποδυναμώνοντας το ΚΚΕ. Σε ό,τι αφορά το Κόμμα, ο λαός μπορεί να είναι σίγουρος ότι δε θα τον προδώσει, δε θα τον εγκαταλείψει ποτέ. Στο χέρι της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκων στρωμάτων είναι να βάλουν εμπόδια στα σχέδια των αστικών επιτελείων, αλλάζοντας την ψήφο του στις 17 Ιούνη, δίνοντας δύναμη στο ΚΚΕ.

Εκκαθαριστικά εφορίας: Είσαι άνεργος; Πληρώνεις

Με απανωτά «εγκεφαλικά» αντιμετώπισαν οι πολίτες τα αποτελέσματα της εκκαθάρισης των φορολογικών τους δηλώσεων. Χάρη στην ηλεκτρονική υποβολή –η οποία είναι υποχρεωτική από φέτος για όποιον έχει ατομικό εισόδημα πάνω από 12.000 ευρώ– με τη συμπλήρωση των στοιχείων γίνεται αυτόματα και η εκκαθάριση. Το αποτέλεσμα στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων είναι χρεωστικό και μάλιστα ύψους πολλών εκατοντάδων ευρώ.
του Μάκη Βάσιλα

Εκατοντάδες χιλιάδες φορολογούμενοι, που για χρόνια λόγω των χαμηλών τους εισοδημάτων είχαν μηδενική δήλωση, αντιμετωπίζουν πλέον το γεγονός ότι πρέπει να καταβάλουν, δυσανάλογα με τα έσοδά τους, υψηλά ποσά, αφού η καταβαράθρωση του αφορολόγητου ορίου από τις 12.000 στις 5.000 ευρώ θα οδηγήσει στο γκισέ της εφορίας την τεράστια πλειοψηφία τους. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, αρκεί να αναφέρουμε ότι εργαζόμενος με μισθό 850 ευρώ τον μήνα ήταν για το 2010 αφορολόγητος, ενώ για το 2011 με τη μείωση του αφορολόγητου ορίου θα πρέπει να καταβάλλει 690 ευρώ. Μάλιστα, το γεγονός ότι αρχικά το αφορολόγητο κατέβηκε στα 8.000 ενώ τελικά κατάληξε στα 5.000 τον Νοέμβριο και μάλιστα με αναδρομική ισχύ για όλο το έτος, θα οδηγήσει τη μεγάλη πλειοψηφία των μισθωτών και των συνταξιούχων να χρειαστεί να πληρώσει. Με τη νέα κλίμακα καλείται να πληρώσει ακόμα και ο υποαπασχολούμενος, αφού για να είσαι πια κάτω από το αφορολόγητο όριο πρέπει οι μηνιαίες αποδοχές σου να μην ξεπερνούν το ...ιλιγγιώδες ποσό των 360 ευρώ, όσο δηλαδή είναι αυτή τη στιγμή το επίδομα ανεργίας.
Η τελική επιβάρυνση που προκύπτει από την εκκαθάριση εκτοξεύεται στα ύψη και από το γεγονός ότι για τους δύο τελευταίους μήνες του 2011, δεν είχε εκδοθεί η εγκύκλιος από το υπουργείο για τον τρόπο παρακράτησης του πρόσθετου φόρου που προέκυπτε από τη μείωση του αφορολόγητου, οπότε η παρακράτηση στους μισθούς και τις συντάξεις έγινε με την προηγούμενη φορολογική κλίμακα.
Παράλληλα, μαζί με την εκκαθάριση του φόρου, συνυπολογίζεται και η υποτιθέμενη έκτακτη «εισφορά αλληλεγγύης» που αφορά εισοδήματα από 12.000 και πάνω, με κλιμάκωση του ποσοστού από ένα έως και τέσσερα τοις εκατό και άρα προσθέτει στην καλύτερη περίπτωση τουλάχιστον 120 ευρώ επιπλέον, δημιουργώντας έτσι με αυτό τον τρόπο τελικές εκκαθαρίσεις πολλών εκατοντάδων ευρώ, ενώ σε πάρα πολλές περιπτώσεις ακόμα και χιλιάδων.
Το τελειωτικό χτύπημα δίνει η καθιέρωση και αναπροσαρμογή προς τα πάνω των λεγομένων «τεκμηρίων διαβίωσης» που σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσουν σε φορολόγηση εισοδήματος που απλώς δεν υπάρχει. Το μόνο που χρειάζεται είναι κάποιος που παράλληλα έχει μείνει και άνεργος, να διαθέτει ένα σπίτι 50 τετραγωνικών σε μια λαϊκή συνοικία κι ένα αυτοκίνητο πενταετίας 1.200 κυβικών εκατοστών. Για τα δύο παραπάνω αντικείμενα «πολυτελείας» αν και άνεργος, θα υπολογιστεί ότι διαθέτει τεκμαρτό εισόδημα 9.000 ευρώ και θα κληθεί να καταβάλει το ...ευτελές ποσό των 400. Ούτε καν δηλαδή όσο κάνει το ριχτάρι στον ένα καναπέ της συζύγου του Άκη!
Είναι φανερό βέβαια πως τα ποσά αυτά είναι πολύ δύσκολο έως και αδύνατο να πληρωθούν από ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού. Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι καλούνται να καταβάλουν φόρους για εισοδήματα που πλέον δεν υπάρχουν. Εκατοντάδες χιλιάδες έχουν χάσει εν τω μεταξύ στο διάστημα αυτό τη δουλειά τους, καθώς ήδη οι επίσημοι δείκτες της ανεργίας ξεπερνούν το 21%, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη δυνατότητα αξιοπρεπούς διαβίωσης αυτών και των οικογενειών τους. Ταυτόχρονα, ολοένα και μεγαλώνει το κομμάτι των εργαζόμενων που ενώ δουλεύει, δεν πληρώνεται ή πληρώνεται έναντι, καθώς η εργοδοσία κάνει πάρτυ με αφορμή την κρίση. Για να μην αναφέρουμε ότι με τη λήξη της ισχύος της μετενέργειας και την ουσιαστική κατάργηση στην πράξη του θεσμού των συλλογικών διαπραγματεύσεων, εκατοντάδες συλλογικές συμβάσεις έχουν καταγγελθεί, ενώ η εργοδοσία κάνει ευρύτατη χρήση των δυνατοτήτων που της παρέχει πλέον η πλήρης έλλειψη πλαισίου προστασίας των εργαζόμενων, με μονομερείς μειώσεις μισθών και ωραρίου.
Η σπουδή των «φωστήρων» του οικονομικού επιτελείου της συγκυβέρνησης, να δώσει παράταση στην κατάθεση των φορολογικών δηλώσεων έτσι ώστε αυτές να γίνονταν μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου, προκειμένου να αποφευχθούν ατυχή περιστατικά στην κάλπη, φαίνεται να γυρνάει μπούμερανγκ προς τους εμπνευστές της. Αυτή τη φορά –εκτός συγκλονιστικού απροόπτου– ο λαός ανεξάρτητα με το τι θα κάνει με τη φορολογική καταιγίδα, θα αποδώσει τον τελικό λογαριασμό στους πραγματικούς δικαιούχους: τα αστικά κόμματα που του κατέστρεψαν τη ζωή και το άθλιο πολιτικό τους προσωπικό.
 http://www.prin.gr/2012/06/eforia.html

Βομβιστής ο Μιχαλολιάκος

Ο εγκληματικός χαρακτήρας της Χρυσής Αυγής, παρά τις συνεχείς και πρόσφατες προσπάθειες του κράτους και των μηχανισμών του να τον «ξεπλύνει», αποτελεί αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα. Πέρα από τις καθόλου αμελητέες συνεχείς επιθέσεις των μελών της κοινοβουλευτικής πλέον συμμορίας σε μετανάστες που πραγματοποιούνται σχεδόν καθημερινά, με τα κρούσματα να καταγράφουν συνεχή αύξηση, ήδη από τη γέννηση του φαινομένου και των πρώτων ακροδεξιών ομάδων που δρούσαν στα μεταπολιτευτικά χρόνια η πορεία τους, ιστορικά, συνοδευόταν από τη χρήση ανεξέλεγκτης εγκληματικής βίας απέναντι και στους πολιτικούς τους αντιπάλους.
                                                         Γιαννόπουλος και Μιχαλολιάκος μαζί σε ένα διάλειμμα της δίκης,
της Κατερίνας Σταυρούλα


Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η είσοδος του αρχηγού της Χρυσής Αυγής, Νίκου Μιχαλολιάκου, στη Βουλή επανέφερε στο προσκήνιο όλη την εγκληματική δράση της συμμορίας, που περιλαμβάνει ανάμεσα στα άλλα και τη συμμετοχή του ίδιου σε βομβιστικές ενέργειες. Το Σάββατο, 11 Μαρτίου 1978, μια ωρολογιακή βόμβα εκρήγνυται στην αίθουσα του κινηματογράφου Έλλη, στην οδό Ακαδημίας, στις 9.30 το βράδυ. Η έκρηξη γίνεται κατά τη διάρκεια προβολής της σοβιετικής ταινίας Ουράνιο τόξο. Η βόμβα έχει τοποθετηθεί κάτω από τα καθίσματα του κοινού κι η έκρηξη έχει ως αποτέλεσμα τον πολύ βαρύ τραυματισμό ενός άτυχου θεατή, με αποτέλεσμα να χάσει τα δύο του πόδια. Μαζί του τραυματίζονται και άλλοι 18 άνθρωποι.
Η επίθεση επαναλαμβάνεται τρεις μήνες αργότερα, στις 20 Ιουνίου, στις 9 το βράδυ στην αίθουσα του κινηματογράφου Ρεξ, στην οδό Πανεπιστημίου. Η έκρηξη σημειώνεται και πάλι κατά τη διάρκεια προβολής μιας σοβιετικής ταινίας με τίτλο Ο πόλεμος σε όλα τα μέτωπα. Η ωρολογιακή βόμβα είχε επίσης τοποθετηθεί στα μεσαία καθίσματα της αίθουσας προβολής και η έκρηξή της είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό 15 ανθρώπων.
Οι βομβιστικές επιθέσεις στους δύο κινηματογράφους δεν αποτελούσαν μεμονωμένα παραδείγματα. Ήταν μέρος μιας σειράς αντίστοιχων ακροδεξιών τρομοκρατικών ενεργειών που είχαν πραγματοποιηθεί τη μεταπολιτευτική περίοδο στην Αθήνα, με στόχο χώρους με αριστερό πρόσημο. Από τα γραφεία του περιοδικού Αντί και γραφεία της ΚΝΕ μέχρι τον εμπρησμό των γραφείων της Αυγής και εκρήξεις στα γραφεία του ΕΚΚΕ και του ΚΚΕ Εσωτερικού, οι «μετανάστες» για τους ακροδεξιούς της εποχής είχαν εμφανή ιδεολογικά χαρακτηριστικά.
Για τις δολοφονικές αυτές ενέργειες συλλαμβάνεται μια ομάδα 10 ακροδεξιών, ανάμεσά τους και ο σημερινός επικεφαλής της Χρυσής Αυγής, Νίκος Μιχαλολιάκος, έφεδρος αξιωματικός την περίοδο εκείνη. Ενώ οι αρχικές κατηγορίες με τις οποίες παραπέμπονται οι κατηγορούμενοι στον ανακριτή εντάσσονται στον νόμο «περί καταστολής της τρομοκρατίας» και είναι σε βαθμό κακουργήματος, ο Μιχαλολιάκος και άλλοι δύο από την ομάδα καταλήγουν να παραπεμφθούν στο πενταμελές εφετείο και να τιμωρηθούν για παράβαση του νόμου «περί όπλων και εκρηκτικών υλών», δηλαδή για μια κατηγορία πλημμεληματικού χαρακτήρα. Το αποτέλεσμα ήταν να επιβληθεί ποινή 13 μηνών που στο Εφετείο έγινε 11 μήνες. Ήταν οι μήνες που ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής πέρασε στη φυλακή και που σήμερα κατέληξαν να παρουσιάζονται με μια απλή περιγραφή σε μορφή ανεκδότου σε τηλεοπτικές εκπομπές όπου είναι καλεσμένος, χωρίς να γίνεται καμία αναφορά ούτε στη φύση των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν αλλά ούτε και στην ουσιαστική προστασία του κρατικού μηχανισμού στα αγαπημένα του παιδιά.
http://www.prin.gr/2012/06/vomvistis.html#more 

Πάνε και οι βρύσες.... της (εξαφάνισαν) από την αμέλεια τους κανένα ενδιαφέρον μόνο για τα κότερα μας νοιάζει ...



Σοκ για την αυτοκτονία επιχειρηματία

Συγκλονισμένη είναι η τοπική κοινωνία της Σκάλας Κεφαλονιάς για την αυτοκτονία ενός επιχειρηματία, ο οποίος αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα.

Ο 64χρονος, πατέρας 4 παιδιών, βρέθηκε απαγχονισμένος το πρωί της Κυριακής. Σύμφωνα με τα kefalonitikanea.gr, ο αυτόχειρας ήταν ιδιοκτήτης μικρής τουριστικής επιχείρησης με ενοικιαζόμενες βίλες, δίπλα στα Αποστολάτα, και τους τελευταίους μήνες είχε περιέλθει σε οικονομικό αδιέξοδο.

Όλοι όσοι τον γνώριζαν κάνουν λόγο για έναν ήσυχο άνθρωπο, οικογενειάρχη, που ποτέ δεν είχε απασχολήσει με τη συμπεριφορά του.

όλο φρου φρου και αρώματα είσαστε ρε ...έχει βαρέσει διάλυση η Σκόπελος κανένα ενδιαφέρον για το νησί μόνο για προσωπική προβολή ενδιαφέρονται !


κάθε χρόνο καθάριζαν τον δρόμο για την Αγία Τριάδα κάθε χρόνο την επισκεπτόταν η αρχές του νησιού κάθε χρόνο οι δρόμοι καθαρίζονταν ,τώρα με την δημοτική αρχή που έχουμε όλο φρου φρου και αρώματα είσαστε ρε τα κότερα και οι έκθεσης στο εξωτερικό σας ενδιαφέρουν άλλα οι Σκοπελίτες την πάτησαν μια φορά το λάθος δεν θα ξαναγίνει αυτό να το θυμάστε .....

ΣΚΟΠΕΛΟΣ 2012 ΚΑΛΟΚΑΙΡΗ Α.Ι.Σ.Χ.Ο.Σ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΑΜΑ!





ΤΙΟ ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΣΚΟΠΕΛΟΥ ΣΤΟΝ ΣΤΑΦΥΛΟ ΣΤΟ 4ο ΧΙΛ.ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΎΘΥΝΟ?



Καλήμερα και χρόνια πολλά από την Σκόπελο!


Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Συνολικές προβολές σελίδας

Αρχειοθήκη ιστολογίου